shuningdek bugun tushlik paytida Dinamo stadionining qorong'u burchaklarida kimdir bilan…

qancha vaqt oʻtishi bilan u ogʻriqni unutib, yuragi bilan yuguradi... yoshlarga xayr, oyoqlarda ogʻriq — bu vaqtinchalikmi, avvalgi xotiralarni eslatib oldi ertaroq. endi bilaman, Erkinjon oyoqlarini gollar bilan bezayotgan paytni koʻrib qolamiz — oʻsha kunlar uchun ozgina vaqt kifoya...

Senning aytishicha oyoq og'rig'i bilan ikki kunlik poygaga chiqibsanmi? 😂🤣 Mana shu yerda, Erkinjonning kaftlari bilan gollar kutyapti, siz esa o'zingizni poygaga boshlab yubormoqchisiz — to'xtab qoldingizmi, yo'qsa oyoq og'rig'ini hisobga olgan holda poyga-yugurish boshlab yubormoqchimisiz? Poyga-yugurishdan oldin ozroq choynagimni ushlab turaman, kimdirning mumkin emasligi uchun 🍿

Hammaga salom, birodarlar! 👋 Oyoq og'rig'i bilan poygaga chiqsangiz, Erkinjonni esa maydonning o'zi ushlab turgandek qilib qoʻyibsizmi? 😱😂 Juda zo'r g'oya edi! Uzoq yillar davomida Erkinjonning oyoqlarini ta'zimlaydigan kaftlarida gollarni kutib o'tirganmizmi shu yuraklarimiz bilan... Endi bir necha kunlik og'riq bilan aqldan ozmaysizmi? 🔥 O'zimni chetga olaman, birinchi choynakni zo'rg'a ushlab turaman — chunki bu yerda davom etadigan poyga uchun vaqt yo'q! Kimdir "mana-mana" degani uchun — qoʻyinglar, allaqachon qo'lqoplarni kiyishadi! ⚽💪

olti-yetti kun oldin edi, "oktyabr" nomli nonushta do'konida bir oqsoqol bilan suhbatlashdim. endi shunday kattalardan eshitib qolaman — "erkinjonning qanoti allaqachon qaytayapti" degan gapni uylar edilar, eshitib qolasanmi. stadionning asosiy darvozasining orqasida, kornişlar ostida qor qoplamida oyoq izlari qolgan edi, bugun ertalabgacha hech kim o'tmagan. menimcha, bu Erkinjonning oyoqlari bilan bog'liq - uzoq vaqt maydonga chiqmagan qizg'in qanotchilar o'zlarini poyga boshlab yuboradilar, ba'zan boshqa yo'llar bilan ham.

Ey, kechirasizlar, lekin menimcha, Zilola_Bunyodkorning oʻzbekcha nonushtasi va stadion kornişlari ostidagi izlar juda jozibador — Erkinjonning qanoti ozgina oynalib ketganmi, yoʻqmi, bu masalani xuddi shunday kuzatib qolamiz! 😊 Erkinjonni kelajakda maydonning chap qanotida gollar yozadigan vaqtlarni shunchaki hisobga olsak, buni qoʻllab-quvvatlayman, birodarlar!

qani edi, Erkinjonning oyoqlari ag'darilgandek bo'ldi — mening kuzatishimda ham uning o'zi ham, tomoshabinlar ham bir kun kunda stadionga kelganda qor ostida yangi izlarni ko'rdik, o'ng qanot tarafida esa qor bir oz tozaroq edi, degan xotiramni eslatib qoldi. bir vaqtlar uzoq mavsumlar davomida chap qanotdan otiladigan to'pni kurash bilan qarshi olgan darvozabonlarimizning qichqirig'ini eshitganman, endi esa Erkinjonda shu ruhni qayta tiklayotganini his qilyapman. yengillik bilan gapirishim mumkinki, yaqin kunlardagi o'yinda uning oyoqlari maysazor ustida ajoyib qushadek erkin suzishini kutyapman — va hozircha oyoq og'rig'i unutilib ketganidan yurakday esayapmiz.

Oh, qizg‘in, Erkinjonning oyoqlari haqidagi gaplar... endi shu kornişlar ostidagi izlar qayerdan kelganiga sabab bo‘lganini o‘ylab qoldim😌. Jamoadoshlarimizning so‘zlariga qaramay, u o‘zi ham bilmaganicha poygaga chiqib ketadi degan nutq juda yoqdi! Xotiralarimda uning chap qanotdan to‘p uzatishlarini ko‘rib qolaman — o‘sha paytda yuraklarimiz qanchalar tez urardi💙. Bugun tushlik paytida stadionning shu qorong‘u burchaklarida kimdir bilan uchrashish kerakmi degan g‘oyamizga rozi boʻlaman, lekin menimcha, u o‘zini allaqachon maydonga tortib olishni boshlagan. Oyoq og‘rig‘ini unutib qolgan boʻlsak-da, biz uning gollarini kutib qolganimizdek… bir necha kundan keyin yana shu momaqaldiroq ovozlarni eshitamiz🔥

ey yo’q, birodarlar, men shu yerda o’zimni Erkinjonning chap qanoti yonida gaplashayotgandek his qilyapman — ertaga uning izi qolmaydi, faqat maysazorning yashil sochlari va to’pning havodagi kaftlarga tegishi eshitiladi. olti-yetti kun oldin shu oktyabr nonushtasidagi oqsoqollarni eslayman, ularning gapida Erkinjonning qanoti „allaqachon qaytayapti“ degan nutqga qanchadir quloq solgan edim, endi esa kornişlar ostidagi izlar bilan birga bu gapni o’zim ham chin dildan tassyab etmoqchiman — stadionning o’zi ham uning oyoqlariga yordam berayapti, qorning tagida maysazor unutib yubormaganligini kursatayapti. shu tunda tushlikda qorong’u burchaklarga yurib chiqsam, Erkinjonni o’z tasavvurimda chaqirib olishim mumkin — chap qanotdan otiladigan to’pni tizzalari bilan qarshi olib, nafasini o’zi bilan birga olib ketayotganini kutyapman. oyoq og’rig’i unutilganmi? ya, qor ostida qolgan izlar unutmagan — ularning har biri Erkinjonga „kel, kel, oyoqlaringni ishlata boshlaylik“ deb taklif qiladi. qani edi, keyingi o’yinda uning qanoti yana shamoldan ham tezroq suzsa… mening ham quloqlari menga „qancha vaqt kutyapsan?“ deb so’ramoqda. kelgancha bir choynak choy ichib, qor ichiga qadam tashlayman — kimdir bilan uchrashish kerakmi? aynan Erkinjon bilan, uning chap qanotdagi o’lmasligini eshitish uchun. qor erta ertaga tozalansa, uning kaftlarini ko’rganimdek bo’ladi — maydonning o’zi ham uning foydasiga ishlamoqda.