Soʻgʻdiyona bilan shugʻullanish vaqtimiz boʻlsin, gap shu — yuragimizni qattiq urishiga…

Kuzataman, 8-oʻringa qanday kirdingizlar, masalani bu yerda koʻrishmayapti. „37 ochko 30 oʻyinda“ deysan — bu shunchaki raqam emas, oʻziga xos instagram postining captionidek tuyularoq, aslida bu jamoa oʻyinlarida nimadir notekis borligini koʻrsatmoqda. 10 gʻalaba, 7 durang, 13 magʻlubiyat — yaʼni oʻrtacha har toʻrtinchi oʻyinda magʻlubiyat bilan toʻxtab turibman, shuning uchun ham tomoshabinlar oʻrnidan turishni istamaydilar. LLWWL formasidagi xatolar esa shunday: jamoaning oʻziga nisbatan ishonchi yoʻq, chunki ketma-ket magʻlubiyatlar yangi boshlanishlarga oʻrnini yoʻqotmoqda. Oʻyinlarda qoʻpol xatolar — bu oʻyinchilarning maydondagi nazoratni yoʻqotishlari, sport majmuasidagi „formalar“ va „oʻrinlar“ haqidagi gaplar esa nafaqat stadion bilan bogʻliq muammo, balki jamoani tashkil etishdagi yondashuvning oʻzida nuqson borligini koʻrsatadi. 8-oʻrin esa davlatning „rivojlanish“ yoʻlida kimdir oʻzini oqlamoqchi boʻlib chiqmoqda — ammo oʻynagan oʻyinlardagi umumiy holat haqiqiy koʻzlarni ochishi kerak.

Qanday oʻtgan oʻyinlarga nazar tashlaydigan boʻlsak, 10 gʻalaba, 7 durang va 13 magʻlubiyat bilan 8-oʻrin — bu beqiyos qilish mumkin boʻlmagan raqam emas. Lekin shuning oʻzi yetarli emasmi? 37 ta gol urilgan va 37 ta gol oʻtkazib yuborilgan — bu narsani qanday talqin qilish mumkin? Yaʼni jamoaning oʻz darvozasini qoʻriqlashda koʻrgan eʼtiborsizligi ham xuddi oʻyinlardagi qoʻpol xatolar kabi oʻziga xos ramziy maʼnoni oʻzida mujassam etadi. Tomoshabinlar bunday oʻyinlarni tomosha qilishdan zerikmaydilarmi? Qolaversa, soʻnggi oʻyinlardagi LLWWL shakli — bu hech qanday jamoaning oyoqqa turishiga yoʻl qoʻymaydigan ketma-ketlik. Qanday qilib jamoaning oʻziga nisbatan ishonch qaytadan tiklanishi mumkin? Oʻyinchilarning maydonda oʻzlariga boʻlgan ishonchini yoʻqotgani har bir oʻyinda koʻrinib turibdi — bu esa oʻz navbatida stadionlarga keladigan tomoshabinlar sonining qisqarishiga sabab boʻlmoqda. Va bu nafaqat Soʻgʻdiyona uchun, balki butun mamlakat futbolining rivojlanishi nuqtai nazaridan ham juda jiddiyroq muammo. Oʻyinlardagi qoʻpol xatolarni koʻrish mumkinmi? Ha, koʻrish mumkin — bu jamoaning oʻyin uslubida, taktik jihatdan zaifliklar mavjudligini koʻrsatadi. „Soʻgʻdiyona Sport Majmuasi“da foydalanilayotgan „formalar“ va „oʻrinlar“ haqidagi gaplar esa bu yerda asosiy masala emas. Muammo bundan ancha chuqurrokda — jamoani tashkil qilishdagi yondashuv, oʻyinchilarning ruhiy holati va ular oʻrtasidagi oʻyinohang birligining yetishmasligida. Qisqasi, 8-oʻrin hech qachon shunchaki raqam emas. Bu jamoaning bugungi holati va kelajakiga oid ochiq maʼlumot boʻlib, davlatimiz futbolida davom etayotgan „eng yaxshi intilishlar“ ni oʻzida mujassam etadi. Agar hoziricha choralar koʻrilmasa, bu nafaqat Soʻgʻdiyona uchun, balki butun Oʻzbekiston futbolining kelajagiga putur yetkazishi mumkin.

Jizzaxliklarning qayg'usi mening yuragimni ezib o'tdi :(😔 37 ochko bilan 8-o'rinni olib qoshganimizdan keyin ham xalqimiz o'zining o'g'ilini qadrlab, shov-shuv bilan kelishni xohlaydi! 10 gʻalaba — zoʻr! Lekin 13 magʻlubiyat?! Oh budala, bu qanday „demokratik futbol“?! Hamma oʻyinning oxirigacha umid qilish uchun stadionlarga kelganda, oʻzlaridagi narsani qoʻlida koʻrib, uyga qaytmoqdalar...😤 Shu LLWWLda toʻxtang! Qachonki ketma-ketlik yoʻqola boshlaydi — oʻziga ishonch ham yoʻqoladi! Tomoshabinlar o'zlari yoqtirganlarga qayta-qayta umid qilish uchun kelganlarida, oʻzlarini juda yaxshi his qilganlarida, qaytib ketishlaridan qoʻrqaman... chunki ularning orzusidagi oʻyinlar endi oʻz boʻyini koʻrsatmoqda! Qanday qilib oʻziga ishonchni tiklash mumkin? Oʻyinchilar maydondan qoʻrqmay, haqiqiy kurashuvchi boʻlishlariga qadar bu qanday boʻladi?!😤 Va shu „Soʻgʻdiyona Sport Majmuasi“ning formasi va oʻrindigʻi haqidagi gaplar — bu oʻpka! Asosiy muammo oʻyin uslubida! Taktikada! Oʻyinchilarning bir-birini tushunishi va ruhiy holatida! 37-37 — bu hisob orqali kichik urinishlarimiz qanday oʻzgarganini koʻrish mumkin. „Ahmoqona oʻyin“ deganda, aynan mana shu ham... oʻz darvozasini qoʻriqlay olmagan jamoaning „harakatlari“ni koʻrib qolaveraman!😠 Xalqimizning Qo'shnilarimizga nafaqat o'yinga, balki shov-shuvga ham boʻlgan qiziqishini qaytarib olishimiz kerak! Endi tomoshabinlarni oʻzlash tiriltirish uchun nafaqat shov-shuvni, balki oʻyinchilarning maydon ichidagi fidoyiliklarini ham koʻrsak boʻlar edi...⚽🔥

Yurakday bizni oʻzimizdek qoldirdilar, amma bunday boʻlmasligi kerak edi. Soʻgʻdiyona bilan bogʻliq bu holatlarning hammasi men uchun boshqa darajadagi, „qani nima boʻlishidan omad uchun“ degan nafsdan ko‘ra, bu nafaqat bir jamoaning taqdiri, balki butun mamlakat futbolining kelajagi haqidagi ovoz: omadmi ketmoqda, yo anavi? 37 ochko bilan 8-oʻrin — bu raqam aytgandek, „sport majmuasidagi forma va oʻrindiqlar“ haqidagi gaplardek kulgi yoʻqqa chiqaradigan idoraviy qogʻozlardek, hech kimni qoniqtirmaydi. GavharNavbahor772’ning gaplariga qoʻshilib, shunday deyish mumkinki — L-L-W-W-L ketma-ketligi haqida „ishonch yoʻq“ deysan, oʻsha „ishonchsizlik“ni maydonda barcha koʻrishib turibdi. Oʻyinlar oʻynaladi, raqiblar oʻtib ketilmoqda, lekin bu magʻlubiyatlarning barchasi bittagina joyda tugaydi: oʻyindagi qoʻpol xatolar. Har qanday tomoshabinning yuragiga tepadigan narsa — bu oʻz jamoasining maydondagi boʻshligʻini koʻrsatib qoʻyish, oʻz darvozasini qoʻriqlay olmaslik. 37-37 hisobining oʻziday biz bu „tenglik“ni koʻramiz: 37 marta oʻzlarini himoya qilishda pastlikka tushganlar, 37 marta raqiblariga oddiygina toʻpni yuborib yuborganlar. Bu nafaqat Soʻgʻdiyona uchun, barcha Oʻzbekiston futboliga qaratilgan hamkorlikdagi muvaffaqiyatsizlikka oʻxshaydi. Lekin bu yerda bir nuqtaga toʻxtalib oʻtish kerak — stadionlardagi tomoshabinlar sonining kamayishiga „formalar va oʻrindiqlar“ni oʻrnatish uchun mablagʻ tugab qolganligi sabab deysan, bu yerda asosiy masala bilan yuzma-yuz turganimizni unutib qoʻymaslik lozim. Aslida, futbol oʻynash uchun uylarimizda oʻtirish, boshqa sport bilan shugʻullanish yoki hatto uyda oʻyinlarni tomosha qilish uchun pul sarflash imkoniyatiga ega boʻlganlar juda ham koʻp. Lekin kimdir „qoʻllab-quvvatlash“ soʻzini qoʻllaganda, bu boshqa narsa degani: tomoshabinlarning oʻz jamoasiga boʻlgan fidoyiligini koʻrsatish, yuraklarining urinishini bildirishdir. Ammo LLWWL shunday ketma-ketlikki, u tomoshabinlarga oʻzlaridan oldin oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchini yoʻqotganlarini koʻrsatmoqda. 37 ochko bilan 8-oʻrin — bu hech qachon „raqam“ emas, bu davlatimiz futbolining yangi oʻtish nuqtasida turganligi va koʻplab qoʻrquvlar bilan toʻla ekanligini koʻrsatuvchi dalil. Bu erda qoʻllovchi soʻzlar yoki „stadionlarni taʼmirlash uchun mablagʻ yoʻq“ degan gaplar emas, asosiy masala oʻyinning oʻzida, uning ruhida yotadi. Tomoshabinlar kelishni istamaydilar chunki oʻyinlar ular uchun hech qanday yangi umid tugʻdirmaydi — ular maydondagi oʻzgarishlarga shohid boʻlishni istaydilar, lekin koʻrib turganlari nimadir umidsizlikka solmoqda. Jizzaxliklarning qayg’usi mening yuragimni ezib oʻtmoqda, lekin bu erda boshqa bir hikoya bor: oʻz jamoasining oʻyinlarida oʻzini topa olmaslik, oʻz darvozasini qoʻriqlay olmaslik va oʻzlariga nisbatan ishonchni yoʻqotish — bu futbolning aslida oʻynamaslikka oʻxshash. Shuning uchun ham bu mavsum Soʻgʻdiyona uchun oʻz-oʻzini topish va boshqa yoʻl tanlash vaqtidir. 😤

Ah, yuragimni qattiq urib yubordingizlar… 37 ochko bilan 8-oʻrin — bu ovoz chiqaruvchi raqam emaski? Oh, toʻqnashuv shu yerda boshlanmoqda! 10 gʻalaba, 7 durang va 13 magʻlubiyat — bu nafaqat hisob, bu oʻyinlardagi ruh holati! LLWWL ketma-ketligi bilan jamoaning oʻziga nisbatan ishonchi yoʻqolganini koʻrganimda, haqiqatan ham: „Bu qanday oʻyin?“ deb oʻylab qolaman. Tomoshabinlar kelishni istamasalar — ularda boshqa variant yoʻqmi? Aqllarida koʻproq nafas olish, istirohat qilish yoki boshqa oʻyinni tomosha qilish… lekin oʻz jamoasining qayg’usini his qilish uchun stadionga kelish oʻrniga uyda oʻtirishni tanlashadi. Chunki oʻyinlarga qaraganda, oʻzlarini qoʻllab-quvvatlaganlarida qolgan hislar ancha ogʻir. Qancha boʻlib koʻring, 37-37 hisobida oʻzingizni koʻrsatgan Soʻgʻdiyona — bu hech boʻlmaganda umidsizlikka soladigan narsa! Qoʻpollik bilan oʻynaganlarga e’tibor yoʻq, chunki asosiy masala oʻyinning oʻziday. Tomoshabinlar kelishadi, hayajonlanadi, ammo oʻyinning oxirida oʻzlariga yomonlik qilinganini his qilishadi. Va bu hamma tomoshabinning yuragiga tepadigan narsa — oʻz jamoasi maydondan qoʻrqib ketgani! Qoʻllab-quvvatlash soʻzi bilan „stadionlardagi oʻrindiqlar“ haqidagi gaplarni aralashtirib yubormang, asl muammo oʻyinda, uning ruhida, oʻyinchilarning oʻzlarini topa olmasligidadir. LLWWLning oʻziday biz oʻyinning yurak qismi yoʻqolganini koʻramiz — oʻyinchilar oʻzlariga ishlashgan ishonchni yoʻqotib, maydon ichida boʻsh qolishgan. Jizzaxliklar haqida oʻylaydigan boʻlsam, ularning oʻyindagi fidoyiligini koʻrish juda ogʻir… chunki ular oʻzlarining „oʻgʻillarini“ koʻtarib chiqish uchun stadionlarga kelishadi, ammo ularning orzusidagi oʻyinlar endi oʻz boʻyini koʻrsatmayapti. Qoʻllab-quvvatlash soʻzi orqali mablagʻ yetishmasligini koʻrsatish oʻrniga — oʻyinning oʻzidagi qoʻpolliklarni koʻrsatish kerak! Agar ular oʻzlariga nisbatan ishonchni tiklay olmasalar, umidsizlikka tushib, uyga qaytishni boshlaydilar. Shuning uchun ham bu mavsum Soʻgʻdiyona uchun oʻz-oʻzini topish va boshqa yoʻl tanlash vaqtidir — chunki oʻyinlarning ruhi yoʻqolganida, tomoshabinlar ham ketadi… va buni hech kim engib oʻta olmaydi. ⚽🔥😤

E, janoblar, omadli boʻlish uchun Soʻgʻdiyona tomonidan qoʻllab-quvvatlangan qilingan "stadion" va "formalar" haqidagi gaplar bilan bogʻlab qoʻyilmaslik kerak — chunki bu oʻynalgan oʻyinlarning oʻziday yotadi, buni qanchalar taʼmirlash bilan yashirish mumkin?! 37 ochko bilan 8-oʻrinni olish shunchaki oddiygina jamoaning oʻz darvozasini qoʻriqlay olmasligi va ketma-ket magʻlubiyatlarga toʻxtamayotgani bilan bogʻliq. LLWWL ketma-ketligini koʻrish mumkinmi? Ha, koʻrish mumkin — bu oʻyinchilarning oʻzlariga nisbatan ishonchini yoʻqotganini koʻrsatadi! Tomoshabinlar oʻrnidan turmasa, sababi oʻyinlarning oʻziday: 37 marta oʻzlarini himoya qilishda pastlikka tushgan, 37 marta oʻz darvozasini qoʻriqlay olmagan jamoani koʻrish bilan tanishib boʻling! Oʻyinlardagi qoʻpolliklar — bu koʻz bilan koʻrish mumkin boʻlgan haqiqat, "formalar" bilan bogʻliq gaplar esa beparvolikning boshqa tomoni. Shunday qilib, qani, Soʻgʻdiyona oʻz-oʻzini topishi kerak boʻlsa, birinchi navbatda oʻyin uslubidagi qoʻpolliklarni oʻrganish kerak — boshqa narsalarga vaqt yoʻq, chunki oʻyinlar oʻzlarini koʻrsatmoqda! Tomoshabinlarning fidoyiligi uchun oʻyinning oʻzini oʻzgartirish kerak, shu yoʻl bilan oʻzlarining oʻrni va kelajagini qayta qoʻlga kiritish mumkin. 😤

Odamlar, 37 ochko bilan 8-oʻrin — bu osondagina boʻsh gaplar uchun raqam emas! LLWWL ketma-ketligi bilan jamoaning oʻziga nisbatan ishonchsizliklarini koʻrib qolaveraman! 13 ta magʻlubiyat — bu osondagina „oʻz davrasi“ bilan bogʻliq emas, bu oʻyinchilarning maydondagi qoʻrquvidan boshqa narsa emas! Tomoshabinlar kelishmayapti chunki oʻz jamoasining qayg’usini koʻrishni istamaydilar — oʻyinlar ularni umidsizlikka solmoqda! 😤 37-37 hisobida oʻz darvozasini qoʻriqlay olmaslik — bu nafaqat Soʻgʻdiyona uchun, balki butun mamlakat futbolining yoʻlini koʻrsatuvchi xatolik! Qancha „stadionlarni taʼmirlash“ haqida gapirsangiz, oʻyinlardagi qoʻpolliklar oʻzini koʻrsataveradi! Oʻyinchilar oʻzlarini topa olmasa, ular uchun faqat bitta yoʻl qoladi — oʻz-oʻzlarini oʻzgartirish!

Ah, jizzaxliklarning yuragini qattiq ezgan bu holatni koʻrib qolaman... Ammo nega maydonda oʻynalayotgan oʻyinlarni "stadion", "formalar" bilan bogʻlab qoʻyilmoqda? Qancha boʻlsa boʻlsin, LLWWL ketma-ketligi bilan oʻyinlar oʻzlaridan oldin gapirib qoʻymoqda — jamoaning oʻziga nisbatan ishonchi yoʻqolganini koʻrsatmoqda! Tomoshabinlar kelishmayapti chunki oʻzlaridagi fidoyilikni koʻrganlarida, oʻzlarining orzularidagi oʻyinning oʻrniga qoʻpol xatolarni koʻrishadi! 37-37 hisobida oʻz darvozasini qoʻriqlay olmaslik — bu hech qachon "oʻrinlar va forma" bilan bogʻliq emas! Bu oʻz-oʻzini topa olmagan jamoaning oʻz-oʻzini himoya qilishda qoʻrqib ketganini koʻrsatadi. 10 gʻalaba bilan nafaqat hisob, balki oʻyinlarning ruhi ham yoʻqolgan — oʻyinchilar maydondan qoʻrqib, oʻzlarini koʻrsatolmayapti! Tomoshabinlar kelishmayapti chunki ular oʻzlarini qoʻllab-quvvatlaganlarida qolgan hislar ancha ogʻir — bu esa nafaqat Soʻgʻdiyona uchun, balki butun mamlakat futbolining yoʻlini koʻrsatuvchi xatolik! 😠🔥

ey yigitlar, mening yuragim qattiq urishdan toʻxtamayapti… 37 ochkoni 8-oʻringa olib chiqib, maydonda boʻlib oʻtgan oʻyinlarning oʻziday yotgandek qilib qoʻyish — bu „stadion“ ham, „formalar“ ham, „oʻrinlar“ ham emas, aslida oʻz darvozasini qoʻriqlay olmaslikning oʻziday yotadi. qani, oʻsha 10 gʻalaba bilan 13 magʻlubiyat oʻrtasida „LLWWL“ni koʻrib qoling — bu ketma-ketlikni oʻqib boʻlgach, tomoshabinlarning tomogʻi qotib qolguncha, oʻzlariga nisbatan ishonchi yoʻqolganini koʻrasiz. 37 marta oʻz darvozasini toʻpga topshirib, 37 marta himoyada boʻysunib qolgan jamoa — bu koʻrsatkichlar orqali oʻynalayotgan oʻyinlarning oʻziday soʻz bilan aytganda, „qoʻpol xatolar“ deb ataydigan narsaning asosiy sababi ekanligini koʻrish mumkin. va shu yerda „Jizzaxliklarning qaygʻusi“ni juda yaxshi tushunaman — ular oʻzlarining „oʻgʻillarini“ koʻtarib chiqish uchun stadionlarga kelishadi, ammo oʻyinlarni tomosha qilishdan koʻra, oʻzlarini qoʻllab-quvvatlaganlarida qolgan hislar ancha ogʻir boʻlib qolmoqda. omadmi ketmoqda, yo yoʻqmi? 37 ochko bilan 8-oʻrin — bu nafaqat oʻyinchilarning oʻzlarini topa olmasligining koʻrsatkichi, balki tomoshabinlarning oʻz jamoasiga boʻlgan fidoyiligini yoʻqotishi uchun boshlangʻich nuqta ekanligini koʻrsatmoqda. shunday qilib, oʻyinlar oʻzlarini koʻrsataverayotganda, boshqa narsalar bilan vaqtni behuda sarflamaslik kerak — oʻyinchilar oʻzlari bilan suhbatlashib, oʻzlariga nisbatan ishonchini tiklashlari lozim.不然 aynan shu vaqtda oʻz-oʻzini yoʻqotayotgan jamoa uchun boshqa yoʻl qolmaydi…