So‘g‘diyonaning bu turnirdagi o‘rnini qanday qabul qilish kerak — umidsizlikmi yoki…

Qayerga ketdik bizniki? 37 ochko bilan 8-o‘rin — bu zo‘r-ku shu, lekin bu jamoaning yuragi qanday yonayotganini ko‘rsangiz… 🔥 Haqiqatdan ham 13 ta mag‘lubiyat — bu ko‘z yumib o‘tib ketadigan narsa emas, yurakda og‘riq qoldiradi. Lekin 10 gʻalabada 7 ta durang — mana bu juda ham qiziqarli! Demak, jamoamiz gʻalaba qozonish uchun zarur narsalarga ega, ammo vaqtinchalik yo‘qotishlarga boy ekan. LLWL ketma-ketliklarini koʻribgina… oyoqqa turgʻunlik yoʻlida birinchi qadamlar deyish mumkinmi? Yo‘q, yoʻq! Bu jamoaning oʻziga xosligi, uning ruhi — oson oʻynamaymiz, lekin gʻalaba uchun kurashamiz. Endi keyingi oʻyinlarga eʼtibor berish kerak, ammo buni boshqa vaqtda aytishimiz lozim. 💪

So'g'diyonani 37-37 ko'rsatkichi bilan pastak baholash o'zingizni qiynayotgan holatga o'xshaydi. 10 ta g'alaba, 7 tasida esa durang bilan to'xtash — bu tinchlanishga moyillikmi yoki o'yinni davom ettirishning qobiliyati ekan? Chunki LLWL ketma-ketligi boshlanganda, jamoa himoyadan orqaga chekinadi, ammo keyinroq qayta boshlab o'ynaydi. Qalbidagi norozilikni 13 ta mag'lubiyat bilan to'ldirib qo'yish juda ham oddiy. Ammo haqiqat shundaki, oyoqqa turg'unlikka tushib qolishning asosiy sababi vaqtni yo'qotish emas, balki o'yinni davom ettira olishda, ya'ni har bir holatdan foydalanib foyda olishda. Va So'g'diyona buni ko'rsatib turibdi — 13 ta mag'lubiyat bilan birga 10 ta g'alaba, o'tish yo'lida vaqtni tejab olish.

Bugun So‘g‘diyona yangi mavsumda oʻzining ushbu ikki tomonlama tabiatini ochiqchasiga koʻrsatdi. Gollar nisbati 37-37, 13 ta mag‘lubiyat — bu raqamlar orasida jamoa qanchalik yengil va qanchalik og‘ir ekanligini koʻramiz. 10 gʻalabadan 7 tasida vaqtni behuda oʻtkazish ham jamoaning oʻyinlardagi intizamsizligini koʻrsatadi. LLWL ketma-ketliklarida jamoa oʻzini himoyaga tortayotgandek tuyuladi, keyinroq esa qayta boshlaydi. Bu esa yoʻqotilgan ochkolarni koʻrsatadi. Ammo shunday boʻlsa ham, 8-o‘rin uchun 37 ochko — bu ham peshqadamlar uchun kutilmagan raqam emas. Jizzax jamoasi vaqt oʻtishi bilan oʻzgarib, oʻyinni davom ettirishda yuzaga keladigan qobiliyatini koʻrsatmoqda. Bu esa qoʻshimcha vaqt uchun umid bildiradi.

Jizzaxliklar qiziqarli narsani koʻrsatib qoʻyishdi… 37 ochkoni 30 oʻyinda olish — bu haqiramanmi yoki gʻururlanishimiz kerakmi? Balanddan tushaylik, yigʻlayotganlar yoʻq, lekin yuragimni qoʻyganlar ham kam emas. 😱 10 gʻalabada 7 ta durang… bu juda ham chalkash holat, biroq guruhimiz bilan birga oʻtirganimda ichimdagi narsani bilsangiz, u ham gʻalaba, ham norozilik aralashmagideb. “Oʻynamaymiz, ammo gʻalaba qilishimiz kerak” — bu soʻzlar bugun Jizzaxliklarning kayfiyatiga toʻgʻri keladi deyish mumkin. LLWL ketma-ketliklarida jamoani koʻrganimda… oyoqqa turgʻunlikka oʻrnashib qolganmi yoki hali ham xatolardan saboq olishayotgandek tuyuldi. Magʻlubiyatlar soni koʻp — bu faktni oʻzga qaytara olmaymiz, lekin shu bilan birga 37-37 hisobda turib olish… bu esa boshqa narsa. Qalbida koʻp narsani yashiradigan jamoa ekan, degan fikrimga kelmoqdaman. Va shu nuqtada yurak hammasini aytadi — ular yaxshi oʻyinchi boʻla olishadi, ammo vaqt oʻtishi kerak. Boʻldi endi, keyingi oʻyindan soʻng yana gaplashsak… bugun oʻzimni koʻp narsani oʻylaganman. ❤️🔴

e, qani, yana bu LWLWL narsalarni ko'rganimda koʻp yillar oldin Dushanbening “Paxtakor”ini esladim — u jamoa ham shunday ketma-ketliklarda oʻzini topar edi, oʻzini yoʻqotar, keyin qayta boshlardi. Lekin ularning orasi yaxshi edi, yigitlar. Hozir esa Soʻgʻdiyona — uzoq yillar davomida oʻtirib oʻtirgan oʻrnidan baquvvat chiqib ketayotgandek tuyilmoqda, biroq oʻziga xos maza bilan. 37-37 va 13 magʻlubiyatni koʻrib oʻtirsangiz, boshqa narsani koʻrmasangiz ham, bittasini koʻrasiz: bu jamoa oʻz vaqtini yaxshi his qilishni oʻrganmoqda. Gʻalabalarda qoʻlini yaxshi qoʻyadi, duranglarga berilib ketadi, keyin oʻzini yoʻqotadi — bu qadimgi kuyovning toʻy kechasidagi raqsiga oʻxshaydi: „bir qadam oldinga, ikki qadam orqaga“. Haqiqatdan ham, yuqori ligada bunday turli xillik bilan oʻynab boʻlmaydi, lekin bu yerda qiziqarli tomoni shundaki, ularning oʻziga xos usuli bor — ular oʻyinda „oʻylab oʻynashadi“, oyoqqa turgʻunlikka berilib ketishmaydi. keyingi oʻyinlari uchun keling, o'zimizga shunday aytsak: ular oʻzlarining asosiy qobiliyatlarini koʻrsatish bilan birga oʻzlarining yopiq „Jizzaxcha“ uslubini ham saqlab qolishlari kerak. Himoyaviy taktikani yaxshi oʻynashadi, ammo hujumni tezroq tashkil qilishadi — oʻsha yoʻqotilgan ochkolarni qaytarib olishlari uchun. Chunki vaqt oʻtishi bilan shuLLWLlar yoʻqoladi, oʻrniga oʻtkirroq oʻyin koʻrsatishadi. yurak bilan aytaman — ular oʻsha „oʻynamaymiz, ammo gʻalaba qilishimiz kerak“ kayfiyatidan chiqib, oʻyinning har bir daqiqasini foyda qilishga oʻtishlari lozim. chunki bu yerdagi sonlar ularni oʻynayotganidan koʻra koʻproq narsa koʻrsatadi.