Stadio Meazza qizil-qora sehrini eslaganimda yuragimda yangi olov o'choqlari yoqiladi

Oftob bilan sovrilgan kichkina bog'chamiz edi, onam uydan olib chiqqanInter bayrog'ini boshimga o'rnatib turganimni eslayman... 😱 qizil-qora chiziqlar shamollarda sher yurakdek tebranar, mening bolaligim ham shunday "Inter" nafas olardi. Oʻshanda men toʻqqiz yoshman, hali qoʻlida non-chaqat choʻmich bilan, lekin oʻz ichimda boʻlajak chempionlikni his qilganman! Qizil-qora sehrining birinchi zilzilasi shu bogʻda oʻtib ketdi — onamning qoʻli qoʻlimda, oʻzaro qichqiriqlar bilan "Mazzola! Mazzola!" deb gʻamgin ketayotganimni eslayman. Hozir o'ylayinman, shu vaqtdayoq Inter mening qonimga shu ranglarni singdirib qo'ydi!

keling tartib bilan, shu haqida eslayinman, bir marta onam bilan mehmonlarga kelgan edik, boshqa muxlislar bilan stadion eshiklarida qarshi olishgan edik, qizil-qora bayroqlarni ko'targanlar, ismni aytmasam boy oila ekan, bir yigitning qo'llarida asosiy bayroq bor edi, onam "bu Inter bayrog'i, bu qonimizdek" deb, men esa uni birinchi marta shu qattiqlikda ko'rgandim, qizil-qora chiziqlar shamollarga egarlandsada, o'zimizniki ekanligini his qildim, keyin u erkak "Inter uchun o'l, Inter uchun!" deb bo'kin bo'yicha qo'lladi, men ham bu iborani o'zimniki qildi va hali ham iccasini eslay olaman — qizil-qara ranglar endi endi mendagina emaska emas, haqiqat ekanligini butunlay tushundim.

Oftobli kunlar edi, otamning do'sti bizni chaqirib: "Yana interlarga boramizmi?" deganida, onamim qizil-qora shlyapamni qo'llab: "Bor, endi bu bolaning hayotida har doim Inter bo'ladi!" debdi. 😂 Stadionga kelgach, bizni boshqa muxlislar bilan qo'l tutib, "Inter uchun o'l!" deya noma'lum bayroqlar bilan ishtirok qilayotganimizni ko'rib, ozor shlyapamni bir qizil-qora chiziqqa xalal keltirib qo'ydim. Onam g'azab bilan: "Bu Interga qarshi! Qizil-qorani buzmas!" — dedi, lekin kech edi, o'shanda men birinchi marta Inter bayrog'ini buzganimni angladim va hali ham o'zimni qadrlamayman.