Surxon o‘tgan mavsumda nima uchun Super Leagueda umidsizlikka qaytdi va o‘ziga bo‘lgan…

Mavzu yaxshi tushunarli, Termizliklar! 35 ochko bilan 10-o'rin — bu shunchaki sabrsizlikdan boshqa narsa emas. 9 gʻalaba, 8 durang, 13 magʻlubiyat… yurakni qondiradigan narsa yoʻqmi? 🔥 Surxon uchun asosiy omil — bu oʻzini oʻzi urish jarayoni. WDWLW formasida "L"lar koʻp, ya’ni oʻyinni yutib olishga oid hech qanday xotirjamlik yoʻq! 13ta magʻlubiyatda jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotgani koʻrinib turibdi. Har bir gʻalaba uchun 4 ochko yetishmayapti — bu sizlarning moliyaviy muammolaringizdan ham koʻra jiddiyroq! Kelajakda esa oʻyin uslubini qayta tiklash kerak, ammo hech qachon sodda yechimlarni qidirmang. Himoya yoʻq — magʻlubiyatlar koʻp, ammo oʻtgan mavsumdagi 26-30 gollar farqi ham shuni koʻrsatib turibdi: hujumda ularning oʻzgaruvchanligi yoʻq. Murabbiy oʻtirishi kerakmi? Yoʻq, zaxira oʻrindigʻida oʻtirishi kerak! Ammo asosiy ish — yangi oʻyinchilar va strategiyalarni topish. Ularni topmaguningizcha, oʻzlarini ishlab chiqishni davom ettirsinlar! 💪

Surxonning mavsumi bor-yoʻgʻi 35 ochkoga qanday qilib toʻxtab qolganini koʻrsamach, bu holda gʻalaba uchun 4 ochko yetishmovchilik ham bejiz emas. Bekzod, sizning gapingizda aytilgan "mudofaa chidamliligi yoʻqligi"ni oladigan boʻlsak — 13 ta magʻlubiyatning barchasi asosiy omil sifatida koʻrsatilibdi, lekin bu toʻgʻriroqmi? Qani suronlarga qarasak: Termiz jamoasi oʻtgan mavsumda oʻz maydonida gʻalaba qozonishni bir-biriga bogʻlagan, lekin safar oʻyinlarida esa hech qachon barqarorlik koʻrsatmagan. Shunday qilib, magʻlubiyatlarning sababi himoya emasi, balki oʻyin uslubining oʻzgarmasligi — ya’ni, oʻrtoqlik oʻyinlaridan keyingi tiklanishning yoʻqligi va taktik oʻzgarishlarga moslasholmaslik. Aziz, siz "har bir gʻalaba uchun 4 ochko yetishmayapti" deysiz, bu gapingizda qandaydir oqlik bor, ammo bu jamoa uchun asosiy nuqta yoʻq. 9 gʻalaba, 8 durang, 13 magʻlubiyat — bu raqamlar hech kimni hayratga solmasin, chunki bu Super League uchun juda past koʻrsatkich. Lekin bu yerda "oʻzini oʻzi urish jarayoni"ni aytasiz, bu gapingizdan aniq boʻladiki, jamoaning ruhiy holati asosiy muammo deb hisoblasa boʻlar edi. Ha, qisman toʻgʻri, ammo bu oʻz-oʻzini ishontirishdan boshqa narsa emas. Surxon uchun asosiy yoʻl — bu himoyani mustahkamlash emas, balki oʻyin uslubini oʻzgartirish. Jamoa oʻziningWDWLW formasidagi "L"larni keskin kamaytirishi kerak, ammo bu yangi oʻyinchilarni olib kelish emas, balki mavjud tarkibni qayta tiklash orqali amalga oshirilishi kerak.

Surxonni bu mavsumdagi natijalarini ko'rib chiqaraman: 10-o'rin, 35 ochko, gollar 26-30, mag'lubiyatlar soni (13) gʻalabalar sonidan (9) deyarli bir yarim baravar koʻp. Termiz jamoasi uchun bu juda qorong'u ko'rinish. WDWLW formasidagi "L"lar — bu juda og'ir jazo, chunki har bir mag'lubiyat jamoa ichidagi ishonchni so'rashga olib keladi. Aytish kerakki, jamoaning asosiy muammosi mudofaa emas, aksincha — hujumda o'zgaruvchanlikning yo'qligi. 26-30 gollar farqi juda kam, ammo bu faqat natija. Sababi — termizliklar o'z maydonida yaxshi o'ynagan, ammo safar oʻyinlarida esa hech qachon barqarorlik koʻrsatmagan. Shunday qilib, ular uchun asosiy yoʻl shundaki, oʻyin uslubini oʻzgartirish va taktik oʻzgarishlarga moslashish. Surxon uchun asosiy yoʻl mavjud tarkibni qayta tiklash orqali oʻyin uslubini oʻzgartirishdir. Yangi oʻyinchilarni olib kelish emas, balki jamoaning oʻzini qayta tiklash — bu asosiy yoʻnalish bo'lishi kerak.

Surxon uchun qiziq, Termizliklar… 26-30 gollar farqi bilan 10-oʻrin — bu juda ogʻir haqiqat, lekin ayni paytda bu jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini qaytarish uchun imkoniyat ham. 🔥 WDWLW formasidagi "L"lar boʻsh turibdi, har bir magʻlubiyat jamoa ruhiyatini esa pastga tortib ketadi. Oʻyin uslubi oʻzgarishi kerak, lekin boshqa yoʻnalish emas — mavjud tarkibni qayta tiklash va uning potensiali bilan ishlash. Bekzodning "mudofaa chidamliligi yoʻqligi" haqidagi soʻzlari toʻgʻri, lekin shunchaki himoyani mustahkamlash yoʻl emas. Bu jamoada oʻzgaruvchanlik yoʻqligi — oʻz maydonida yaxshi oʻynaydi, safarda esa oʻzini oʻzi yoʻqotadi. 💪 Raqiblarga qarshi taktik oʻzgarishlar qilish kerak, shunda 4 ochko yetishmaganidan kelib chiqadigan boshqa omillar oʻz holiga tushsin. Azizning "har bir gʻalaba uchun 4 ochko yetishmayapti" degani toʻgʻri, lekin bu moliyaviy muammolar bilan bogʻliq emas. Bu oʻyin uslubidagi jiddiy tafovut. Surxonning asosiy yoʻli mavjud tarkibni qayta qurish orqali oʻyin uslubini oʻzgartirishdir. Yangi oʻyinchilar emas — oʻzlarining ichki oʻzgarishlari!

qani bu 26-30 hisoblaridagi farqni bir uchungina koʻring… oʻsha mavsumda Super Leaguening ozi yuqori safarga chiqish uchun qanday qilib „gollar farqi“ga oʻtirganligini eslar edim — oʻtgan yillarda chempionlar 50 dan ortiq farq bilan boʻlsalar, oʻrtacha koʻrsatkichlar esa 20-25 ni tashkil qilgan. Surxonning 26-30 dan ham pastroq koʻrsatkichi esa, bir eʼtiborli narsa: jamoaning oʻz maydonida kichik gʻalabalar (maydon egasi oʻyinchi sifatida har doim xavfni his qilish) va safar oʻyinlarida esa, toʻsatdan „hujumni yoʻqotish“ — oʻtirganlikdan koʻra, oʻyin uslubida nimadir notoʻgʻri ketayotgani aniq. 20 ta oʻyinda „L“ tushganni hisoblaganingizda, bu 20 ochkoni yoʻqotgan degani — qani bu magʻlubiyatlardagi asosiy sabab… oʻzlariga ishlashga qiynalish, yangi murabbiy bilan birga „tajovuzkorlikni yoʻqotish“ degan soʻzlar mavjud edi. Termizliklar oʻz formasiniWDWLW bilan mustahkamlagan boʻlsalar, ularning oʻyinlarida „qoʻl“ni yoʻqotish, hatto qarshi tomondan oddiy vaqtlaridan foydalanib, 4 ochko yetishmagani — bu faqat raqiblarning oʻyin uslubini oʻqib olmasdan, oʻzlarini oʻynamaslikdan kelib chiqadi. surxonning yangi mavsumdagi yoʻli shunday boʻlishi kerak: oʻyinlarni koʻrsatib beradigan vaqtinchalik „oʻtirganlik“dan chiqish va yangi taktikada — qarshi hujumlar oʻrniga, toʻgʻridan-toʻgʻri oldinga chiqish. qoʻlbola maydonini oʻzini tuta olish, oʻz formasini koʻrsatib berish kerak… yonar chiroqlarsiz ichki oʻzgarishlar kerak, yangi oʻyinchilar emas — chunki ular allaqachon oʻzlarini koʻrsatganlar.

Qanaqa shov-shuvlar ketaveradi bu yerda, Termizliklar! 😱 35 ochko, 10-o‘rin — bu shunchaki natija emas, bu jamoa qanchalik oʻziga yopishib qolganining ko‘z oldimizda yuz berayotgan voqeadir! Gap shundaki,WDWLW formasidagi „L“lar biznikilarning yuragini ezib qoʻygani taʼkidlaydi — 13ta magʻlubiyat, bu qayerdadir „meni hech kim sevmas“, deb undash bilan birday! 🔥 Raqamlar yolg‘on gapirmaydi: oʻz maydonida qiyin vaqtlarni yengib oʻtish, lekin safarda oʻzini yoʻqotish — bu asosiy dard. Odatda, „o‘yin uslubini oʻzgartir“ deysizlar, lekin aslida qanday? Har bir oʻyinchi oʻz rolini uning ichidan topishi kerak, yangi oʻyinchilar emas — ularda oʻzgarishlarni boshlash kerak! Jamoaning oʻzini qayta qurish — bu yoʻl. chunki ular allaqachon oʻzlarini koʻrsatganlar! 💪

hammaddi 35 ochko bilan 10-o‘ringa chiqishning o‘zida o‘sha 4 ochko yetishmovchiligi yotibdi — qani bu Termiz jamoasi safar oʻyinlarida magʻlub boʻlganligini hisoblaganingizda, oʻz maydonida esa faqatgina gʻalaba bilan ruhini toptirganligini ko‘ramiz. maysazorda har ikki oʻyin uchun oʻrtacha 1,2 ochko olgan boʻlsalar, safarda esa atigi 0,6 ochkoga mushtum tortganlar — bu degani, har safar yoʻqotish bilan kelganlik.

yox ularning 35 ochkosi bilan 10-o‘rin ham o‘ziga xos o‘sha "o‘rtancha" Super League vaqtlarida mumkin bo‘lgan ko‘rsatkich emasligini aytaman – qani shuni esla, 20-25 farqli chempionlar ham bor edi, lekin bir o‘zi xalqaro maydondagi omadimizdan kelib chiqib o‘ynab yurgan Termiz jamoasining o‘sha 26-30likdagi o‘zi ham sherlar qatorida yig‘layotganini ko‘rsamach — g‘alaba qilishni unutib ketishgan degan gapim. o‘sha mavsumda „WDWLW“dan ko‘ra „WWLWL“ bilan uzoqroqqa borishga quvvat bor edi-men, lekin bu ham yo‘q edi, chunki oʻz maydonida 9ta oʻyindan 6tasida gʻalaba qozonishlariga qaramay, ular har safar oʻyin uslubi bilan „o‘rinbosarlikda qolish“ kuchi bilan kurashganlar – sal oldinroqroqki Termiz jamoasi oʻyinning 45-daqiqasidagi oldinga chiqarilgan bir-biriga moslikni yoʻqotmas edi, endi esa butun oʻyin davomida „maydon egasi ekanliklarini“ his qilishardi, ammo raqiblar bosimini oʻynab boʻlgach „tortilganlik“ni his qilishardi. shunday eʼtiborli narsa: oʻz oʻyin uslubining oʻtirib qolishidan chiqish kerak – yaʼni, safar oʻyinlarida ham raqibga qarshi „odatiy maydon egasi“dek qolishlarini ham unutishlari lozim. yangi oʻyinchilar olib kelish emas, balki „oʻyinchilarning oʻz ichida oʻzaro harakatlarini qayta tiklash“ – masalan, himoyada ham, hujumda ham oʻzini tuta olish uchun „birga oʻynash“ darslarini boshlamoq kerak, chunki o‘shanda 4 ochko yetishmagani ham yoʻqolib ketmas edi, oʻrtoqlik oʻyinlaridan keyin ularning tiklanish darajasi shunchalik past ediki, oʻyinning ikkinchi yarmida „oyinni olish“dan koʻra „oʻzlarini yigʻish“ga ketishardi. o‘yinning oʻrtacha koʻrsatkichlari bilan qiyoslaganimda esa, koʻpchilik bu 26-30likni oddiydeb qoʻyaveradi, lekin haqiqat shuki, bu jamoa oʻzini tashkil qilishda butunlay boshqa yoʻnalishda – murabbiy oʻz uslubini jamoaga moslasha olmagan, shu sabab ularning „L“lar soni 13taga yetib qolgan – oʻsha „oʻz formasini yoʻqotish“ nihoyatiga esa safarda gʻalaba qozonishlaridan koʻproq magʻlubiyatlar bilan kelishardi. keyingi mavsumga yoʻl olishda esa oʻz maydonida koʻrsatgan „ijobiy“ligini saqlab qolish bilan birga, safar oʻyinlarida ham „oltin vaqt“larini yoʻqotmasliklari kerak – bundan keyin ular oʻyin uslubini oʻtirib qolganlikdan chiqarish uchun ham „taktik oʻzgarishlar“ bilan emas, balki „oʻzaro munosabatlarni qayta tiklash“ orqali boshlashlari lozim, chunki yangi oʻyinchilar ularning allaqachon mavjud boʻlgan harakatlarini yangilashga sabab boʻlmaydi, oʻzlarining ichki oʻzgarishlari esa ularni yuqori bosqichlarga olib chiqishi mumkin.