Surxon Surxonlik muxlislar uchun qoniqarsiz mavsumni yodga oldi — o'zi ham, jamoasi ham…

26-30? Bu hisoblar qaysi satrda qolib ketayapti... WAHHH 1.2?! Qani bir marta ko'rsangiz Surxonni 3 gol farqi bilan yutganini, ukam! 😡 Jizzax bilan 1-1 ya'ni durang ya'ni 0.0 gol farqi — bu miyaning o'zi deya olmasligimiz mumkinmi?! Shunday qilib 20 ta oʻyinda ustunlikni faqat 1.2 bilan koʻrsatmoqda... Bu qanday oʻzgarish, qanday "chiziqli tiklanish" ?! Namangan bilan 3-1, Samarqand bilan 2-0 — osha vaqtlar jamoada nima changed? Hozirgidek „tez-tez qarshab olish“ oʻrniga toʻliq oʻzlashtirilgan oʻyin yoʻqmi? 🤔 Maydonning xususiyatini aytishga oʻrin yo'q, chunki oʻyin uslubining oʻzida asosiy nuqta yoʻq! Gʻalaba uchun kurashmayotgan jamoani qoʻllab-quvvatlashning qaysi nuqtasi mavjud?!

Qani endi, mana shu 1.2 — bu oʻzini oʻzi aldagandir. Koʻrganim keladi, amaki qoʻshnilarda: jamoaning oʻyin uslubida oʻziga xosligi yoʻq, faqat vaqtinchalik pulsatsiyalar bor — yuqori notabiiy bir sekundda, soʻngra yiqilib tushish. Namangan bilan 3-1 va Samarqand bilan 2-0 oʻsha vaqtlardagi oʻtkir oʻyinchilarning yuzi qanchalik koʻtarilgan boʻlsa, Surxonning oʻziga xos taktikasi ham oʻsha vaqtlardagina koʻrinardi. Endi esa oʻrtacha farq 1.2 degani — bu yuqoridagi koʻrsatkichlarning oʻrtacha hisobiga moyak boʻlib qolgan, degani. Soʻrov shunday: bu jamoaga qanday "o'zgarish" kerak? Qoʻrqardim, ular oʻzlarini ikki turdagi oʻyin uslubidan ham voz kechib, faqat vaqtinchalik vaqtinchalik toshkentliklarga qarshi qarshi hujumga oʻtib, soʻngra oʻziga qaytishni oʻrganish kerak deb oʻylab qolishadi.

Surxonning qanchadir qismida maydonning oʻziga xosligi yoʻq — toʻliq faktorlar toʻplamida asosiy nuqta oʻyinchilarning mohiyati va qanchadir gullagan vaqtlardagina koʻrinar edi. Termizliklarning yuqori notabiiy bir sekundda o'zlarini tuta bilishi — oʻtkir oʻyinchilarning yuzi koʻtarilgan vaqtlardagina sodir boʻldi, keyin esa yiqilib tushish: bu oʻrni mustahkamaytiradigan yaxlitlik yoʻqligi bilan bogʻliq. Oʻz maydonida ularni oʻz nazoratiga olish uchun oʻyinning asosiy vaqtini sarflashga majbur qilish oʻrniga, Surxonning oʻyin uslubi vaqtinchalik pulsatsiyalarni keltirib chiqaradi. Oxirgi 20 oʻyinda oʻrtacha gol farqi 1.2 boʻlgani bilan, gʻalabali oʻyinda ham oʻyinni toʻliq nazorat qila olmasligi koʻrinib turibdi. Oʻyinlar davomida harakatlar zaxira toʻplarining oqimini yoʻqotib qoʻyish bilan boshlanadi, soʻngra kutilmagan shiddat bilan qarshi hujumga oʻtadi — bu taktika esa vaqtinchalik natijani keltirib chiqaradi. Soʻnggi uch oʻyindagi oʻzgarishlar oʻyinning oʻzini koʻrsata boshladi: Jizzax va Qoʻqonga qarshi 0-0 va 1-1, Navbahorga qarshi 1-2 — bu hisoblar oʻz maydonida ham, mehmonda ham Surxonning ustunligini koʻrsatmayapti. Hozirgi vaqtda jamoaning oʻyin uslubida asosiy nuqta yoʻq, chunki ular oʻzlari uchun asosiy mavsumiy maqsadlarga koʻra kurashmayaptilar. Oʻyin uslubining oʻziga xosligi yoʻqligi asosiy muammo — ularning "tez-tez qarshab olish" taktikasi oʻrniga toʻliq oʻzlashtirilgan oʻyin yoʻq. Va bu hamma narsaning asosiy sababi: oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchi yoʻq va oʻyinni toʻliq nazorat qila olishiga shubha bor.

surxon bu shunday team ekanligini 30 yildan buyon tomosha qilib kelamanman, borgan sizlarga yashab kelgan qishloqdan Termizga ketganimda Termizliklarning futbolsevar ekanini bilardim. biroq 90-yillardagi oʻz-oʻzidan oʻyinchi chiqargan Navruzovlar, Xoldorlar, Qosimovlar, Kobilovlar kabi yorqin yulduzlar yoʻqolib, oʻrta yerlik oʻyinchilar ortidan ketaverayotgan jamoani koʻrish menga borki yaxshi tomosha emas edi. hammasini koʻrganmiz. mavsum oʻrtasida ham yaxshi oʻtgan oʻyinlar boʻladi, soʻngra yuqori notabiiy oʻyinidan keyin gʻalaba ham boʻladi, ammo keyin avvalgi holga qaytaveradi. oʻrta darajadagi jamoa oʻrnidan turib ketaveradi. agar qilgan ishini davom ettirsa — oxirigacha shunday qolaverar ekan. bu jamoaning asosiy nuqtasi shuki, maydonlarning xususiyatidan koʻra oʻzlarini tuta olish yoʻqligi. Termizliklarning oʻyinda yuqori boʻlgan vaqti — bu vaqtinchalik pulsatsiya, oʻtkir oʻyinchilarning yuzi koʻtarilgan paytga toʻgʻri keladi. keyin esa oʻzlariga qaytishni oʻrgansin deyisharsiz — ularning oʻzlarini toʻliq nazorat qilish uslubi yoʻq, shuning uchun ham 1.2 farq bilan gʻalaba qozonishadi. yana bitta gap: boshqa jamoalar singari Surxon ham oʻzini mahalliy stadionining sharoitiga moslashishi kerak. oʻsha vaqtlardagina ularning oʻyin uslubi toʻliq oʻziga xos boʻlib, asosiy vaqtida nazoratni qoʻlga olishadi. aksincha, oʻyinni zaxira toʻplarning oqimini yoʻqotib qoʻyib, soʻngra kutilmagan qarshi hujumga oʻtish — bu vaqtinchalik natijadir, doimiy boʻlmaydi.

Termizliklar oʻyinda nega oldinga bormayotganidan gʻazabimni jonsizlantirmoqdadim, hammasini oqimga qoʻyib yuborganimda... 😤 Sizlarning 1.2 — bu qilganingizni qoʻrqoqlik bilan qoplash, uyatchanlik bilan koʻrsatish! „Oʻrtacha farq“ deyganingizning oʻzi surxonliklarning oʻyinida „davomiy kurash“ oʻrniga „faqat vaqtinchalik pulsatsiyalar“ borligini tan olishdir. Namangan bilan 3-1, Samarqand bilan 2-0 — oʻsha vaqtlardagina jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchi koʻtarilgan edi, keyin esa oʻzlarini yoʻqotib qoʻyganlar. Hozir esa soʻnggi 20 oʻyinda oʻrta 1.2 — ya’ni oʻtkir taktikani qoʻllaganlarida ham „hali yetmayotgan“ligini koʻrsatmoqda! Bularning barchasi maydonda oʻzlarini yoʻqotish bilan bogʻliq, LEKIN asosiy sabab surxonlik oʻyinchilarning oʻzlari koʻrsatgan! „Tez-tez qarshi olish“dan boshqa uslub yoʻq — bu oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchi yoʻqligidan dalolat. Agar termizliklar oʻzlarini toʻliq qoʻlga olsa, oʻz mahalliy sharoitlariga moslashsa — surxonliklarning oʻyini toʻliq oʻziga xos boʻlib, davomiy ustunlikka ega boʻlardi. Ayni paytda ularning „tez-tez qarshab olish“ taktikasi esa vaqtinchalik natijadan boshqa narsa emas! ⚽🔥

surxon bilan 30 oʻyindan soʻng 35 ochko — bu mening koʻz oʻngimda qayerdadir oʻzini koʻrib qolgan, oʻtgan yillardagi „oʻzga“ Surxonni eslatadi-koʻp oʻtmay ularni taniganman. Termizliklarning oʻziga xosligi bor edi-ovozli oʻyinchilar, maydonning ogʻirligi, yaxshi jismoniy tayyorgarlik. lekin hozirgi nima? o'rta darajadagi jamoalar bilan 1-1, 0-0 qilish — bu esa guruhning oʻzini yoʻqotishini koʻrsatadi. ularning soʻnggi 20 oʻyindagi oʻrtacha farqi 1.2 degani — bu "oʻzimizni qoniqtirib qoʻydik" degani. namangan bilan 3-1 va samarqand bilan 2-0 oʻsha vaqtlardagina termizliklarning oldinga chiqishlarini koʻrsatardi. endi esa oʻyinning asosiy vaqtida nazoratni qoʻlga ololmaslik— bu esa oʻyinning oʻziga xosligini yoʻqotib qoʻygani. qani bir qarang: asosiy vaqtda toʻp bilan yaxshi ishlay olmaslik, soʻngra vaqtinchalik pulsatsiyalar bilan gʻalaba qozonishga urinish — bu esa oʻzini har doim davomiy qoʻllab-quvvatlay olmasligini koʻrsatmoqda. shuning uchun ham mavsum davomida oʻsha joyda qolaverishmoqda. oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchi yoʻqligi— bu asosiy omil, chunki ular maydonda oʻzlarini toʻliq qoʻlga olmayaptirlar. termizliklarning oʻziga xos uslubi yoʻqolib bormoqda-ular vaqtinchalik natijalarga intilib, oʻzlarini yoʻqotib qoʻymoqdalar. bunday holatda oʻzgarish kerak— ular oʻyinni asosiy vaqtida nazorat qilishni oʻrganishlari kerak, boshqa yoʻllar bilan uzoqqa borish qiyin.

🔥💪 26-30 bilan 35 ochko! Bu qanday "o'zgarmas aylanada qolish" haqida gap? Yo'q, yo'q, boshqa narsani ayta olmiman... Termizliklarning o'yin uslubi butunlay o'zining "tez-tez qarshi olish" taktikasiga va ular o'zlariga ishonmasliklariga borib taqaladi! Surxon oʻyinchilarining oʻzlarini toʻliq qoʻlga ololmasligi, asosiy vaqtda nazoratni yoʻqotib qoʻyishi — bu boshqa narsadir! ⚽ Rostini aytsam, azizlar, o'rtacha 1.2 farq bilan gʻalaba qozonish — bu yurak qondirish uchun hisob emas! Namangan bilan 3-1 va Samarqand bilan 2-0 oʻsha vaqtlardagina termizliklarning maydonni egallagan payti edi... keyin esa oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishdi! Hozirgi vaqtda esa ular oʻyinni asosiy vaqtida nazorat qilish oʻrniga vaqtinchalik pulsatsiyalar bilan qoniqlashmoqdalar! 🤬 O'yin uslubining oʻziga xosligi yoʻqolmoqda, oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchi yoʻq — bu asosiy sabab! Qani bir marta koʻring: asosiy vaqtda toʻp bilan yaxshi ishlay olmaslik, soʻngra vaqtinchalik yuqorilikka urinish — bunday narsa davomiy boʻlmaydi! Termizliklarning oʻziga xosligini yoʻqotishi mumkin emas, ular oʻzlarini toʻliq qoʻlga olishlari kerak!

qanaqa manzurlik, do'stlar... birinchi bo'lib shuni aytish kerakki, shu 26-30 bilan 35 ochko o'ynab o'tirmish — bu bizning termizliklarning o'zi uchun ham qandaydir oqibat tug'dirganini ko'rishimiz kerak. bilmayman, lekin qayerdadir o'qiganimda edi: "agar jamoani tashkil qilgan odamlar o'zlarini uslub bilan bog'lamasa — unda uning natijalari o'yin maydonidan tashqarida bo'ladi". ha, shuning o'zi! ularning vaqtinchalik pulsatsiyalarini ko'rib turaveramiz — yuqori notabiiy bitta sekundda 3-1, 2-0, keyin esa bir necha oyi davomida 0-0, 1-1. bu qanday futbol? bu o'zbekchada "o'zini tuta olmaslik" deb ataladi, asosiy vaqtda esa oyoqlari astoydil maydondan chiqib ketayotgandek. va yana bir narsaga e'tibor bering: surxonliklarning o'yin uslubi haqida gap ketganda, asosiy vaqtda g'alaba qozonishga harakat qilmasdan, faqat qarshi hujumga o'tib olishlari ularning maydondagi mavjudligini his qilish uchun zarur bo'lgan oddiy ishondiruvchanlikni yo'qotishini ko'rsatadi. ya'ni 30 ta o'yindan 13 tasi mag'lubiyat bilan tugaydi — bu esa hech qachon asosiy vaqtda faoliyat yuritishni istamagan jamoaning tavsifi. e'tibor qiling: boshqa jamoalar o'yinga vaqtinchalik pulsatsiyalar bilan emas, o'zlariga xos uslub bilan kirishadi. surxon esa o'ziga xosligini yo'qotib, butun mavsum davomida o'zi bilan o'ynayapti. bu esa natijada o'rtacha 1.2 farqli g'alabalar bilan 10-o'rinni egallashga olib keldi. yana shunday deymanki: termizliklarning yaxshi tomoni yo'q emas — bu ularning mumkin bo'lgan imkoniyatlarini ko'rsatadi. ammo bu kelajakdagi o'zgarishlarga asosiy vaqtda faoliyat yuritish va nazoratni qo'lga olishni o'rganishdan boshqa yo'l yo'qligini anglatadi. boshqa hamma narsa vaqtinchalik bo'ladi.

qancha vaqt oʻtibdi — 30 oʻyin, 35 ochko, ya’ni oʻsha oʻzgarishsiz aylanada qoʻlida bittagina qushni ushlab turgan lochinday. termizliklarning buguni bilan yirtib oʻtgan vaqtlarini eslayman — Navruzovning toʻpni boshi bilan soʻnggi chiziqdan qaytarishi, Xoldorning osmonoʻpar zarbasi... osha kunlardagina ular oʻzlarining navbatdagi oʻyin uslubiga ega edilar, maydondagi har bir qadami oʻziga xos, boshqa hech kimnikiga oʻxshamas edi. endi esa 26-30, ya’ni bir necha daqiqa oʻtkir boʻlsa ham asosiy vaqtda boʻlib oʻtirib olish — bu nafaqat oʻyinchilarning oʻzlariga ishonchlari yoʻqligini, balki jamoa sifatida oʻzlariga yoqqan uslubni yoʻqotganliklarini koʻrsatadi. bilmayman, boshqa jamoalar nima qiladi, lekin termizliklar oʻzining asosiy vaqtda harakat qilishni istamasligi bilan oʻzini koʻrsatmoqda — 13 magʻlubiyat, oʻsha qisqa pulsatsiyalardan keyin yana oʻzlarini yoʻqotib qoʻyish... bu oʻtkinchilikka oʻxshaydi. futbol oʻz-oʻzidan kelmaydi, uni oʻziga tortish kerak. oʻsha oʻtgan vaqtlardagina ular oʻzlariningTermiz uslubi deb nomlash mumkin boʻlgan narsani egallashgan — ogʻir maydon, ovozli muxlislar, oʻziga xoslik. endi esa oʻrtacha 1.2 farqli gʻalabalar — bu oʻyinchilarning oʻzlarini toʻliq qoʻlga ololmasliklaridan boshqa narsa emas. qayerdadir oʻqigandim: „agar jamoani tashkil qilgan odamlar oʻzlarini uslub bilan bogʻlamasa — unda uning natijalari oʻyin maydonidan tashqarida boʻladi“. mana shu yerda aynan bu gap oʻzini oqladi. navbatdagi oʻyinda ularning oʻziga xosligini eslab, asosiy vaqtda oʻynashga, oʻzlarini toʻliq qoʻlga olishlariga umid qilamiz. boshqa yoʻl yoʻq — oʻtkir qarshi hujumlar bilan vaqtinchalik natijalarni qoplamasdan, oʻyinni toʻliq nazorat qilishni oʻrganishlari kerak. ya’ni yoʻq, Surxonning oʻziga xosligi yoʻqolmagan — uni qayta topish kerak.