Xorazm: что дальше — обсуждаем без иллюзий

Xorazmni 15-o'rin 27 ochko bilan suvga olib ketganini ko'rish og'riq bilan edi, yo'q, bu nafaqat statistika — bu Qalbimizni bir kecha-kunduz ezgan noto'g'ri nuqtalar zanjiri. O'ylab ko'ring: 30 o'yin davomida 17 marta yutqazib, yakunda 33-39 gollar farqi bilan o'ynamaslik — bu nafaqat hisob, bu Xorazmning o'zi bilan bo'lganinimg xotirasidir. Maydonda WLLLL ketma-ketligida qolish — bu jamoaning o'z ichidagi kurashida ham qo'lini pastga tushirganidan dalolatdir. Yana 30 ochkoga 200 kunlik orzu bilan qarab qolganimizda, Loko analizining 33-39 gollar farqi haqidagi gapiga qoʻshaman: bu himoyadagi shahvoniy oʻynashga boʻlgan hasratimizning qargʻishidir! Yo'q, boshqa jamoalar kabi asosiy vaqtlarni olishga qodir bo'lmasak-da, soʻnggi daqiqalardagi halokatli qoʻpolliklarimiz bizni 15-oʻringa qoʻyib qoʻygani ayon. Umidlarimizni ammo boʻlsa ham, o'zimizga kelgunicha bu maqsadga erishib boʻlmaydi, ey yo'q, yoʻq!

17 magʻlubiyat, 7 gʻalaba — forma WLLLL bilan ketma-ketlikni eshitib, oʻzimni "buni qoʻyib qoʻydik" degan hisga berdim. 30 oʻyindan soʻng 27 ochko — bu boshqa jamoalar uchun 14-oʻrin uchun yuzlanar ekan, Xorazm esa shunchaki mavjud boʻlib qolmoqda. Ochigʻini aytaman, bu raqamlar hech qanday hissiyotga yoʻl qoʻymaydi. 33-39 — gol farqi — bu oʻynagan oʻyinlar sonidan koʻra koʻproq gapiradi. Himoyadagi shahvoniy oʻyinning asosiy sababi esa oxirgi daqiqalardagi qoʻpolliklar emas, uzoq vaqt davomida biron bir chidamlilikni yoʻqotib qoʻygan jamoaning oʻzidagi himoyaviy tartibsizlikdir. Lokomotiv eʼtiboriga loyiq nuqtalar: asosiy vaqtda vaqtni olish, yakuniy bosqichlarda unumdorlikni yoʻqotish — bu Xorazmning oʻyin namunasi. WLLLL ketma-ketligi esa jamoaning oʻz ichidagi holatini koʻrsatadi: gʻalabalar yoʻq, doimiy magʻlubiyatlar. Bu shunchaki statistika emas, bu oʻyinchilarning qaysidir joyda umidni yoʻqotib qoʻyganligidir. 200 kunlik orzu bilan 30 ochkoga umid qilish oʻrniga, oʻzlarini qayerda olishlarini tan olish kerak. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi, ular haqiqatni koʻrsatadi: Xorazm oʻz oʻrniga arzimaydi, ammo oʻzini oʻzgartirishga qaror qilsa, bundan oldingi mavsumlardagiday oʻzgarishlarni koʻrish mumkin. Endi gap bu nuqta atrofida aylanmoqda — qanday qilib oʻzini topish kerak.

O'zbek futbolining bu mavsumi qaysidir hamma uchun og'riqli bo'ldi, Xorazm esa o'ziga xos nuqta bo'ldi. 27 ochko bilan 15-o'rin — bu shunchaki jadvaldagi raqam emas, bu maydondagi qiyin hayotning o'zi. 30 o'yin davomida 17 marta mag'lub bo'lish — bu forma WLLLL bilan ketma-ketlikda qolish nafaqat jamoaning o'z ichidagi tartibsizlikni, balki motivatsiya darajasining pastligini ham ko'rsatmoqda. Eng qattiq nuqtasi shundaki, asosiy vaqtda vaqt olishga qodir bo'lsa-da, oxirgi daqiqalarda unumdorlikni yo'qotish — bu boshqa jamoalar bilan solishtirganda Xorazm uchun kulgili vaqtdan boshqa narsa emas. 33-39 gollar farqi ham shuni ko'rsatadiki, himoyadagi muammolar butun mavsum davomida mavjud bo'lgan va bu jamoaning mentalitetidagi yoriqni ochib beradi. Yana bir bor yaqqol aytib o'tish kerakki, 17 mag'lubiyat bilan ketma-ket mag'lubiyatlarga duch kelgan jamoani "200 kunlik orzular" bilan ovora qilish mumkin emas. Agar ular o'zlarini tan olishni istasalar, birinchi navbatda bu 27 ochkoni qanday yig'ganliklarini savol qilishlari kerak. Umidlar oʻrniga haqiqatga qarash kerak.

O'zbek futbolidagi bu mavsum Xorazm uchun yo'qolgan mavsum bo'ldi — shunchaki 17 mag'lubiyat, 7 g'alaba va asosiy vaqtda vaqt olish, ammo so'ngi daqiqalarda uning yo'qligi aynan mana shu. Statistikalarni hisobga olsak, 27 ochko bilan 15-o'rin — bu juda og'ir holat. Lekin raqamlardan ko'ra maydondagi ruxiyat muhimroq: WLLLL ketma-ketligi jamoaning o'z ichida qanday ruh bilan o'ynaganligini ko'rsatadi. Shahardan kelgan futbolchilar uchun bu jiddiy sinov edi. 33-39 gollar farqi bilan o'ynamaslik — bu faqat hisoblarda emas, balki jamoaning mentalitetidagi zaiflikni ko'rsatadi. Superliganing boshqa jamoalari kabi asosiy vaqtni olishga qodir bo'lmasangiz, soʻnggi daqiqalarda unumdorlikni yoʻqotish jamoani doimiy ravishda pastga olib boradi. Xorazmning o'ziga qaytishi uchun birinchi qadamini ular allaqachon boshlagan boʻlishi mumkin — ammo bu 27 ochkoni qanday olishganliklarini tan olishdan boshlanadi.

xuddi o'sha 1980-larning urushga o'xshab, o'zimizni qayta his qilib kurashayotganimizda, Xorazm bilan hozirgi holatni ko'rganda buni eslatib qo'yishdan boshqa hech narsa kelmaydi mayli. 1972 yilda tashkil etilgan vaqtida qanchadir jahonga ko'z yumgan, o'ziga xos urf-odatlar bilan o'ynagan jamoa edilar — endi esa 30 o'yindan so'ng 27 ochkoga 15-o'rin hamon shu nafaqat statistikasi, balki o'zimizning yuzimizni ko'rganimizdek: asosiy vaqtda vaqt olish, ammo so'nggi daqiqalarda unumdorlikni yo'qotish — bu nima uchun jamoalarimiz orasida Xorazmni "yurakqo'lak" deya yuritishimizning o'ziga xos sababidir. to'g'risi, men o'tgan mavsumlardagi olovli qishloqlarimizni ko'rgandek, bu jamoaning ham bir paytlar qayerdan kelib, nimaga erishishi mumkinligini eslayman — foydali vaqti kelib, ular o'zlarini eslaydilar deb umid qilaman. hisoblar shunday, ammo qalbimizda boshqa narsa yotadi: o'zbek futbolining bunday mavsumi bo'lib o'tib, boshqa davlatlar esa to'plarini sportning boshqa yo'llaridan topib yurgan vaqtda, Xorazmga o'zlarining asosiy vaqtlarini olishda yangi taktikalar bilan kelish kerak emasmi? shunchaki o'zi bilan qolib ketish yo'li bilan bu WLLLL ketma-ketligini sindirish qiyin, lekin mumkin. kelajak uchun xulosa: asosiy vaqtda vaqt olish, ammo so'ngi 20 minutda asosiy nuqtani olishni o'rgatish — bu yangi mavsumga birinchi qadam bo'lishi mumkin. raqamlar shunday, ammo menimcha, bu jamoaning o'ziga qarshi kurashidagi birinchi qadami bo'ladi — mayli-da