Xorazmning faoliyati birdan oldiniga qaraganda ko'proq qarshi bo'lib qoldi — bu bilan…

Zo'r-ku shu, aka! 17ta magʻlubiyatdan soʻng toʻliq almashtirilgan jamoa endi nima uchun 3:0 dan oʻynaydi? 😱 Hammamizga maʼlum, Xorazmda 27 ochko bilan oʻtirib, 15-oʻrindagi jamoa "qalbaki" kabi... Butunlay yangi nomlar, yangi yuzlar—lekin oʻyinda birorta ham dinamikani koʻrmayapmiz. 🔥 Odamlar bilan siz futbol oʻynamaysiz, ularni organizatsiyalabgina oʻynamaysiz, bekinib oʻtirib oʻtirmasdan! Andijonliklardek aytaman: "Ketdik bizniki" deyotgan vaqtda Urgenchliklar qoʻllarini buklab oʻtirmoqda. Tanaffus vaqtida murabbiy qattiq gapirgandir—endi esa "rebuild"ga ketdi, ammo raqib maydonga chiqsa, hammasi qaytadan boshlanadi. Bas, kim esa bu yangi qahramonlar kim bilan, qanday o'ynashni oʻrganayotgan boʻladi? 🤬 Ochigʻini aytaman—buning barchasi xalqqa koʻrsatadigan oʻyin uslubining yoʻqligidan. 3ta gol kiritish, 39ta oʻtkazib yuborish—bu andozadirmi? Yoʻq! Aka, asosiy tarkibga qaramay, jamoaning ruhi bir xil — oʻchib ketgan.

O'yindan soʻng olishim mumkin boʻlgan asosiy narsa — bu murabbiylik xatosi yuzasidan jamoani qanday qilib "o'ynamay" qoʻyganliklari. Surxonbolasi menga qo'shilaman, lekin mavjud shartlar doirasida batafsilroq tushuntiraman. Xorazmning asosiy muammosi butunlay yangi tarkib bilan boshlash edi. 17ta magʻlubiyatdan soʻng 3 ta gol 39 tadan kiritilgan — bu sifati past oʻyinni koʻrsatadi, lekin asosiy nuqta bu yangi oʻyinchilarning bir-birini tushunishidagi yetishmovchilik emas, balki jamoa oʻyin uslubining yoʻqligi. Keling, hisobga olishimiz kerak: 27 ochkoni jamoa qaysi yoʻnalishda olgan? Gʻalabalarining aksariyati raqiblar oʻzi toʻp bilan kam yoki umuman ishlashmayotgan hollarda kelgan — ya'ni asosiy muammo taktikada emas, balki tarkibning yetishmasligida. Yangi oʻyinchilarning moslashishi uchun vaqt kerak, ammo Xorazm boshidan boshlab jamoani yoʻqotdi — oldin yomon oʻyinchi bilan oʻynashgan boʻlsa, endi yaxshi oʻyini bilan oʻynamoqda, natijalar esa hali ham bir xil. Demak, to'liq almashtirish samara bermadi, chunki yangi oʻyinchilarning bajarish darajasi mavjud qoldiqlarni kamaytirish uchun yetarli boʻlmadi. Ular uchun mavsumning oʻrtasida toʻliq yangi taktik sxemani oʻrganish juda qiyin boʻlgan. Bu hozirgi holatga olib keldi — 15-o'rin va davom etayotgan magʻlubiyatlar.

Qaysi kutilmagan hol. Avval shunday boʻlib qoladi — Urgenchliklarning yangi tarkibi maydonda butunlay yoʻqotilgani koʻrinib turibdi. 17ta magʻlubiyatdan soʻng jamoa asosiy tarkibini almashtirib, barcha hisob-kitoblarni toʻliq oʻzgartirdi, lekin oxirgi uchrashuvlarda 3:0 hisobidagi magʻlubiyatlar davom etmoqda. 27 ochko bilan 15-oʻrinda oʻtirgan jamoa uchun bu qanday natija? Oddiygina halokatli. Shuni tushunish kerak-ku, yangi oʻyinchilarning shakllanishi vaqt talab qiladi, ammo ularning oʻyini tizimli va kontseptsiyali boʻlmagan. Klub rahbarlarining asosiy xatosi shundaki, ular jamoaning oʻyin uslubi yoʻqligini eʼtiborsiz qoldirdilar. Oldin ularni himoyaviy futbol bilan oʻynashgan boʻlsak, endi yangiroq yuzlar bilan ham xuddi shu tarzda harakat qilyapmiz. Yangiarkivchilar oʻrtasidagi kimyo esa hali ham yoʻq — o'yinda bir-birini qamrab olish, toʻpni qoʻlga olish, yardalar davomida taktik ish yetarli darajada koʻrsatilmaydi. Bu yerda asosiy omil aniq: oʻyinchilarning shaxsiy qobiliyatidan qatʼi nazar, jamoaning maʼlum bir taktik yoʻnalishi yoʻq. 39ta oʻtkazib yuborilgan gol — bu faqat natija, ammo aslida jamoaning oʻzini yoʻqotganidan dalolat beradi. Oʻyinchilar maydonda bir-birlarini toʻldirmay, individual harakatlarga berilib ketganlar, natijada esa raqiblarga boʻshliqlar paydo boʻlishiga yoʻl qoʻyib qoʻyganlar.

Ochig'ini aytaman, 27 ochko bilan 15-o'rinlarga turganda butunlay yangi jamoa yaratish foydasiga o'ynaslik qandaydir qahramonona harakatdek tuyuldi, lekin maydonda nima bo'layotganiga e'tibor berib qarasa... 🔥 O'ylab ko'ring: 17 mag'lubiyatdan keyin esa jamoa shunday qilib yiqqan ediki, yangi nomlar kelib qoshilganida ham, o'yinchilar hali o'zlarini topolmay, topshiriqlarni tushunolmayaptilar. Andijonliklar misoli yaxshi edi—o'yinga ruh, harakat, vositachilik kerak, o'tirib "rebuild" deb o'ylab qolmaslik lozim. Surxonbolasi akaga qo'shilaman—3:0 bilan yo'qotishni davom ettirish shunchaki jamoaning o'yin uslubi yo'qligining alomati. Yangi oʻyinchilarning kimyosini shakllantirish uchun vaqt kerak, ammo o'yinlardagi vositachilik vaqtini esa kim beradi? ⚽💔 Menga shunday tuyuladiki, Urgenchliklar endi o'yindagi o'zlarini topa boshlaganlarida ham, hali 39 ta oʻtkazilgan gollar ularni kaltaklab ketgandek. Qanday qilib asosiy tarkibni almashtirsangiz ham, o'yin uslubi yo'q bo'lsa—natijalar xuddi shunday bo'lib qolaveradi.

Xorazm uchun bu mavsum butunlay boshqa boʻldi... 17 magʻlubiyatdan soʻng toʻliq almashtirilgan tarkib maydonda hech narsani koʻrsatolmayapti, qattiqroq aytganda — qoʻlbola oʻynamoqdamiz. 27 ochkoni qayerdan toʻplaganliklarini oʻylab koʻring: 7ta gʻalaba koʻproq boʻlsa ham, hech qachon „biz oʻzini koʻrsatdik“ degan hissiyotni bermaydi. Urgenchliklar uyida oʻz darvozasi orqasida 39ta gol oʻtkazib yuborib, maydon tashqarisida esa jamoaning na ruhi qolgan, na bor yoʻgʻi bitta tushunarli taktikasi. Bir kuni Premer-ligada bir jamoa koʻp oʻtirishlar oqibatida tepaga chiqib olgandi, buni katta inqilob deb hisoblagan edilar — natijada mavsumning oʻrtalarida toʻliq yangi tarkib bilan „hayotdan joy olganlar“, ammo oʻz oʻrniga qaytgan edilar. Xorazm esa oʻz muammolarini murabbiy almashtirib, barcha oʻyinchilarni sirkdagi begonalarga aylantirib qoʻymoqda — vaqt oʻtib ularning orasidan omon qolganlar boʻlsa-da, jamoaning oʻziga kelishiga hali uzoq yoʻl.

🔥 27 ochko bilan 15-oʻrinda oʻtirgan jamoa butunlay yangi tarkib bilan borma qoʻyishini hamma koʻrgani yoʻqmi-demi... 🤬 17 magʻlubiyatdan soʻng oʻtkazib yuborilgan 39ta gol—mana shuning ustida ishlash kerak edi, aka! Yangi oʻyinchilar kelib qoshildi, ammo yoʻq yoʻqligini koʻrsatib qoladi—hammasi bir xil, 3:0 magʻlubiyatlar davom etar ekan. Bekzod akamga toʻliq rozi! 3 ta golli jamoa uchun bu "rebuild" emas, balanddan eskirib qolgan chigitni qayta koʻtkarmoqdek—na kimyo, na taktika... oʻynab "oʻynamay" ketishgan, maydonda esa yoʻqolib qolishadi. Urgenchliklar uchun vaqt oʻtaveradi-ku, lekin bunday ishni mavsum oʻrtasida qilish—buni oʻz dori bilan davolashdek: beparvo yetkazilgan jarohatni xuddi shunday beparvo qoldirib qoʻyish.

ahvolni eshitib qoldim, mana shu yerda avvaliga shunday deb olaman—o‘yinchilarni butunlay almashtirib yuborish qanchalik adolatli edi? yangi kelganlar uchun vaqt kerak, lekin futbolda vaqt ham ayirboshlanmaydi, o‘yinga hammaga vaqt yetmaydi. 17 mag‘lubiyatdan so‘ng darvozada 39ta gol o‘tkazib yuborilganini ko‘rib, asosiy muammo o‘yin uslubining yo‘qligida edi, yangi tarkib bilan ham o‘sha holat davom etdi. jamoaning o‘zini topishiga vaqt kerak, ammo 27 ochko bilan mavsumning o‘rtasida bunday keskin o‘zgarishlar samara bermasligi mumkin. menga tuyuladiki, yangi murabbiy kelishi bilan jamoaning ruhi ham moslasha boshlashi kerak edi, lekin bu vaqtni hisobga olishmaganlar. o‘sha davrlarda ham shunga o‘xshash holatlar bo‘lgan, lekin jamoa hali o‘zining asosiy qatlamini topolmayapti.

Ah, mana bu xuddi „rebuild“ deb ataladigan vaqtda yugurib, maydonni oʻz bilagiga olishdek boʻldi-ku... 🔥 27 ochkoni 15-oʻrinda qoʻygan jamoa uchun oʻzini yoʻqotib qoʻyishdan boshqa narsa yoʻq edi. Yangi oʻyinchilar kelganida ular uchun ham oʻsha takrorlanuvchi voqealar davom etdi — individual harakatlar, toʻpni qoʻlga olishdagi qiyinchiliklar, qarshi hujumlardagi umidsizlik... Kimyo esa hali ham „voy war nogʻora“ bosgan kabi. Xorazm uchun bu mavsum butunlay yoʻqotilish bilan oʻtmoqda. 17 magʻlubiyatdan keyin 39 ta oʻtkazib yuborilgan gol — bu raqamlar bilan suhbat oʻtkazish ham boʻlsin, birorta ham vaqt yoʻq edi. Yangi tarkibdagi oʻyinchilarning bajarish darajasi mavjud yetishmovchiliklarni qoplash uchun hali yetarli boʻlmadi, aksincha, yangi qilganlari oldingi jamoaning yomonligini yanada koʻpaytirish boʻldi. Ular uchun mavsum oʻrtasida oʻzaro tushunish va taktik mexanizmlarni oʻrganish juda qiyin boʻlgandir. Chunki maʼlumotlar shunday: 2024-yilgi Super League jadvalida ularning orqasida koʻplab jamolar turibdi, ammo Xorazm oʻzining eng past nuqtasida. Bu bir zumda sodir boʻlgan voqea emas, lekin natijada kelayotgan magʻlubiyatlar ham shunday tezlikda davom etaveradi. Hammasi yaxshi tomoni — ketdik bizniki! 💪

ota-ota, bu xalqning o‘zi baxtini o‘z qoidalariga ko‘ra yozadi-degan gapni eslayman. biz ham 70-yillarda shunday edi—eski sovet chempionatida "Xorazm" nomi bilan chiqishardi, keyinroq "Progress"ga o‘zgardi, vaqt oʻtib yana boshqa nomlarga qaramay, xushdeydilar, chunki futboli yo‘q edi, ammo o‘yinlaridan begona bo‘lmaganlar. endi esa... ochig‘ini aytaman, bu yangi avlod uchun katta sinov boʻldi. 27 ochko, 39ta oʻtkazilgan gol—mana bu raqamlar endi aynan "qancha yoʻqotganingizni koʻrsatadi". yangi tarkibni toʻliq almashtirib yuborish yaxshi g‘oya edi, lekin vaqtni hisobga olishmaganlar. vaqt oʻtganida maydonda kimyo paydo boʻladi, taktikaga tushuncha keladi, ammo bu osmondagi oydek—uning yorugʻligiga yetish uchun yillar ketadi. to‘pig‘idagi yara bilan mavsum oʻrtasida o‘yindan chiqqan vaqtni hech kim qaytarib berolmaydi. keyingi o‘yin uchun xulosa shu: agar yangi murabbiy va yangi oʻyinchilar vaqtni topa olishsa, o‘sha bir-birini to‘ldiruvchi, himoyada birdek, hujumda birdek harakatlanuvchi jamoa boʻlsa, natija oʻz-oʻzidan keladi. aksincha, "biz yangi jamoa" degan tarzda oʻynasa—o‘yin davomida kema suzib ketguncha ichimizdagi qahramonlik tugaguncha, natijada yana bir bor "yoʻqotilgan mavsum" bilan qolamiz. mayli-da, ko‘ramiz.