Yana bir yorqin Guardiola uchun samarali himoyachi kerakmi

O'tgan mavsumdagi "Barselona" bilan o'yinlarni eslayman. Ferraraga o'xshagan yigitlar 60 daqiqagacha o'zlarini tutib turishsa ham, keyin ikki gol bilan yiqilib ketishardi — vaqtinchalik. Menimcha, shunday tajriba boshlari uchun yaxshi, lekin Guardiolaning yuragi ularning salohiyatiga ishonishga hali erta.

Bu yerda xalqimning yuragi porlaydi! Nima uchun Guardiola hali yuqori sifatli himoyachiga ega emasligini hech kim tushunolmayapti — tezlik, intizom, tajriba! Ferrara kabi kishi kelgani bilan butun maydon isinishni boshlaydi, raqiblar oyoqlaridan uzilib ketadi! 🔥💪 Oramizda gap shundaki — bo'ldi endi, jamoamiz hammasini hal qiladi, ammo himoyada bir nuqson bor edi, endi u borma-qoladi mayli-da... Qachon ular kelsa, "Manchester Siti"ning tantanasi butun dunyoga ko'rinib qoladi, o'zimizni esa ichkaridagi yuragimiz bilan o'ynaymiz — qani edi shuningdek!

Avvalo Guardiolaning shu vaqtgacha yangi himoyachiga qadar yetmasligi juda ham tabiiy. Sababi, nega deyilsa, koʻpchilik oʻtgan mavsumdagi baxtsiz uchrashuvlarni yodda tutgan boʻlsa, boshqa tomondan esa — Premyer ligada hali oʻzi uchun maʼlum bir "himoya kimyosi"ni topa olish uchun vaqt kerak edi. Shuni aytish joizki, Transfermarkt maʼlumotlariga qaraganda, oʻrta yoshdagi (26-30) yetuk markaziy himoyachilar bozorida 50-60 million yevroga yaqinroq qiymatda kelmoqda. Ammo shunday bir nuans bor: Guardiola oʻtgan ikki mavsum davomida oʻzini koʻrsatganlar bilan faol ishladi va keyingi mavsum uchun asosiy variantlarga juda yaqin keldi. Masalan, Bernardo Silva kabi oʻyinchilar oʻzgarishlar boʻlayotganiga qaramay, oʻzining toʻliq chiqishlari bilan jamoani qoʻllab-quvvatlamoqda. Ferrara kabi erkin agent haqida gap ketganda esa, uning 34 yoshligi va 191 sm boʻyi bilan yaqinda toʻliq vaqtni oʻtkazish ehtimoli kamayib bormoqda. Bu esa uning transferda oʻrni borligini kamaytiradi. Buning oʻrniga, shunga oʻxshash tajribaga ega boʻlgan, ammo bir oz yoshroq (28-32) va Premyer ligaga mos keladigan himoyachilarni koʻzdan kechirish realdir. Misol uchun, klublar oʻrtasidagi muloqotlarda oʻyin uslubini oʻzgartirmagan, ammo Premyer ligada asosiy tarkibda oʻynaganlar koʻproq afzal hisoblanadi. Demak, real variantlar yoʻqligi yoʻq, ammo ular haqida gap ketganda ishonchliroq vaqtni, oʻz uslubiga mos keladiganni izlash kerak. Hammasini hisobga olganda, klubning bazaviy taktikaga oʻrinbosar sifatida oʻsib kelgan yoshlarni qoʻshishi mumkin, lekin agar kiritiladigan oʻyinchi toʻgʻri tanlansa, keyingi mavsumda jamoaning himoya chizigʻidagi muammo umuman yoʻqolib ketishi mumkin.

ok, bir ishlari bor "himoya kimyosi" bilan gaplashaylik ya — bu kluba xos narsa, jamoaning o'zi bilan bog'liq. teshik qayerda edi, aytingchi — Guardiola ikki mavsum davomida hammaga vaqt berdi, yaxshi kadrlar bilan ishladi, lekin keyinroq nima bo'ldi? avvalo, halokatli kechalar oldida darvozalar ochildi va jamoamiz barcha kuch-quvvatni sarflab, hisobni tuzatishga harakat qildi. shu vaqtda himoyachilar o'zaro imkoniyatni yutqazib, bir-birlariga to'g'ri kelmay, chalg'idi. eslatib qo'ysam — bu fevral oyida "fulxem" bilan o'yinimizda darvozabondan tashqari butun chiziq juda zaif ko'rinardi, raqiblarning bosimiga qarshi turolmadi. berardi va dias isko yerda edi, faqatgina boshqa himoyachilarning chiqishi bilan holat o'zgardi. endi ayting, bu kimyo yo'qligidanmi? yoki tasodifmi? hammasi o'yinga qarab, individual holatlar bilan bog'liq. va yana, guardiola uchun yangi samarali himoyachi tug'riroqmi — qani edi, bu bozorning o'zi qiyinlashgani uchun. lekin buni shunday ko'rib chiqaylik — faqatgina tajriba va kattalik yetarli emas. ko'p hollarda, yosh va dinamik futbolchilar Premyer liganing jismoniy ta'siriga tezroq moslashadi. masalan, ikkinchi mavsumidan boshlab asosiy tarkibga kiritilgan dias kabi odamlar jamoani qattiqqo'llikka oʻrgatdi. shuning uchun ham, yangi keladigan oʻyinchini tanlashda ushbu nuansni hisobga olish kerak — u orqaga hissa qo'sha oladigan, jamoaning jismoniy va taktik qonunlariga tez moslasha oladigan odam bo'lishi lozim. shu nuqtada ular bilan to'qnashish mumkin, lekin agar yangi kelgan kishi guruhga mos tushsa, uning foydasi darhol ko'rinadi.

Mashinalar qachondir "Manchester Siti"ning himoyasini koʻrib, oʻz navbatida dubulgʻani kiygan Ederson kabi tepadan pastga qarab: "Oha, bu nima? Ikkita qoʻrqoq qargʻa turtishgandek bir-biriga yopishib olishibdi, qorongʻi burchakda oʻtirgan raqib esa iskalab oʻtirmoqda!" — deb hayron qolishadi.

Ochig'ini aytaman, Agar Guardiolaning yangi himoyachi izlashida davom etishiga qaramay, mening nazarimda u hali ham bitta yorqinlikka zarur. Shuni tushunish kerakki, himoya "kimyo"si yo'qligidan ko'ra, asosiy muammo boshqa yerda — jamoaning asosiy himoyachilari orasida yo'qolgan bir birlik hissi bor. Avvalo, Dias va Aké kabi o'yinchilar yaxshi ishlaydi, lekin ular birga o'ynaganda ham vaqt bo'ladi-ku, hamkorlik qilishni o'rganishadi. Qisqasi, agar yangi kelgan kishi guruhga mos tushsa, uning foydasi darhol ko'rinadi, lekin agar yaxshi tanlanmasa, birinchi o'yinlardanoq bu muammoni ko'ramiz. Bu vaqtda aynan yangi kelganlarning dinamikasi va Premyer ligaga moslashishi hal qiluvchi omil bo'lishi mumkin.

Hammasini o'ylab ko'rdim, jamoamiz haqida yurakdan gaplashaman — Robi bilan juda yaxshi o'ynayapmiz, lekin keyin orada bir teshik bo'lgani ham haqiqat... Deyarli har bir javobda "kimyo"ni eshitdim, lezimmi? Ha, lekin bunday yuraksiz o'rni bo'lgan topishmoqqa aylanib qoldi bu gaplar! Agar ikki mavsum davomida jamoamiz bir xil uslubda o'ynayotgan bo'lsa, bu degani Guardiola bizga aynan shu tarzda oʻynashni oʻrgatayotgan — qaysi muddatda kim o'rni egallashi kerakligini boshlab berayotgan! Yurak hammasini aytadi, ammo yurakning o'zida ham sabr bor, vaqt kerak. Ferraraga qaraganda boshqa variantlarni koʻzdan kechirish realroq — o'tgan paytlarda boʻlgan kabi bozordan yangilikni olib kelish orqali jamoamizga yangi nafas bera olamiz!

Yaxshi, qaniydi — shunday deb o'ylay boshladim: bu "kimyo" gapining aynan qayeriga borib chiqadigon? Shunga qara, jamoamiz ikki mavsum davomida bir uslubda o'ynamoqda, oʻtgan mavsumdagi baxtsiz uchrashuvlar esa Guardiola uchun yangi himoyachi izlash uchun vaqtni olishda asosiy sabab boʻldimi yoki yoʻqmi — bu yerda asosiy nuqta boshqa. Agar realga qarasa, bu mavsumdayoq jamoamizning himoya chizig'i haqida nima deysiz? Premyer liganing jismoniy va taktik ta'sirida asosiy muammo vaqtinchalik bo'lishi mumkin, lekin agar ikki mavsum davomida aynan shu "kimyo" yetishmayotgan boʻlsa — bu degani Guardiola yangi uslubga moslashayotgan vaqt boʻlgan. Ya'ni, guruhda vaqt oʻtishi bilan oʻzaro bogʻlanishlarning oʻz-oʻzidan paydo boʻlishini kutyapmiz, lekin bu endi jamoaning asl qiyinligi bilan bogʻliq emas, balki vaqtning oʻzida yotadi. Chunki Dias va Aké kabi oʻyinchilar asosiy tarkibda allaqachon ikki mavsum davomida oʻynab kelmoqdalar — vaqt yetarli edi, lekin hali ham birgalikda oʻynashning asosiy tusini oʻrnatish uchun vaqt kerak. Qani, mayli, agar yangi kelgan futbolchi guruhga mos tushsa — bu yaxshi, lekin bu vaqtni qisqartiradi degani emas. Ya'ni, vaqt oʻtishi bilan jamoaning oʻz-oʻzi bilan ishlashi asosiy omil boʻlsa, keyin yangi kelgan oʻyinchiga qaramay ham "kimyo" oʻz vaqtida oʻrnatiladigon. Demak, agar biz bu mavsumda gʻalaba qozonish uchun himoyada oʻzgarishlarga muhtoj boʻlmagan boʻlsak — yangi himoyachi olish uchun vaqt ham mavjud. Ammo Ferraraga oʻxshagan variantlar endi unchalik real emas, chunki yoshroq va Premyer ligaga mos boʻlgan himoyachilarning bozorida yaxshiVariantlar mavjud. Qani, soʻnggi soʻz — vaqtning oʻzi va asosiy tarkibda oʻtgan oʻyin vaqtlari yangi himoyachi olmasdan ham jamoaning oʻz-oʻzini toʻliq oʻrnatishi uchun yetarli boʻlishi mumkin.

keling oʻsha "kimyo" gapini bir ochsam, undan keyinroq qilib qoʻysam yelkamdan. shuni aytib oʻtib ketaman — bu mavsumda himoyaning oʻzini-yoʻgʻini koʻrganimda, yigirma yil oldingi "qizil iblislar"ning soʻnggi kunlaridagidek darvozadan boshqa hech narsa qaytib kelmadi, shunday notoʻgʻri kelishgan edi yigitlar. oʻsha vaqtlar bilan solishtirsam, hozirgi jamoa yigirmata bilan bittaga qarshi kurashayotgandek boʻladi — barchangizning "kimyo" degansiziga koʻrsataman eng asosiy nuqtani. agar qoʻrqoqlarga unchalik ishonmasangiz, shu bir qatorni eslab qoʻying: asosiy tarkibdagi ikki markaziy himoyachilar oʻrtasidagi vaqtli masofa boʻsh boʻlsa-da, toʻp oʻtish yoʻllarini yopish uchun yugurib oʻtish kerak — ammo shuning oʻzi uchun ham ikki kishi bir-birining joyini oʻrnini bilishlari shart. Dias bilan Aké oʻrtasidagi oʻsha yuqori, oʻrtacha harakatlar vaqtida nima boʻlganini oʻzingizga soʻrang: biri oldinga chiqsa, ikkinchisi orqa tomonni qoplashga oʻtadi, ammo shu vaqtda orqadagi boʻshliqni darvozabon bilan birgalikda qoplash uchun uchinchi himoyachi yoʻq — gʻolib oʻyinchilarning toʻpni olish paytida raqiblar oʻshalab bevosita qarshi hujumga oʻtaveradi. shu vaqtda esa yangi kelgan oʻyinchi agar guruhga mos tushsa, u yoʻq boʻshliqlarni avtomatik ravishda toʻldirib ketar ediki, deb oʻylamasdan qarang — aksincha, oʻtkazib yuborilgan topshiriqlar soni koʻpayaveradi, chunki toʻrtinchi himoyachi sifatida foydalanishga toʻgʻri keladigan odam hozirgi qoʻllab-quvvatlovchi sistemaga zudlik bilan moslashish uchun vaqt kerak qiladi. misol keltirsam, oʻtgan mavsumdagi "fulxem" bilan boʻlgan oʻyinda boʻlganidek — toʻrtinchi himoyachi oʻrnida oʻynagan boshqa oʻyinchini olib kelgan boʻlsak, u yerda ham toʻrtinchi kishi oʻz vaqtida toʻgʻri joyga oʻtmaslik sababli toʻp yoʻqotilardi. shuning uchun ham, yangi kelgan oʻyinchini tanlash vaqtida guruhga moslikka eʼtibor qaratish oʻrniga, uning guruh ichidagi yolgʻiz ishlashiga toʻsqinlik qiladigan boʻshliqlarni toʻldirish qobiliyatiga koʻproq eʼtibor qilish lozim — aynan shu vaqtda "kimyo" degan soʻzlar aynan mana shu nuqta atrofida aylanaveradi.

ammalar mening birinchi mavsumimdagi himoyachilarni eslayman — 2017-18da jamoamizda otashli Guardiola uslubi bilan birga yana oʻsha yillar davomida barcha klublar uchun oʻqitilgan "klassik" himoya ham bor edi. Endi esdan chiqarib ketish qiyin, lekin koʻpchilik oʻz vaqtida deyarli qoʻrqoqlarga oʻxshab ketar, raqiblar esa toʻp bilan oʻyin oʻtkazmaganicha "oʻtirar" edi. oʻshalar bilan solishtirsam, hozirgi jamoamizning toʻrtlikdagi xavfsizlik hissi yoʻq — va vaqt oʻynamoqda, vaqt. vaqt oʻtganda oʻsha shiddatliroq mavsumlar davomida o'yinchilar oʻrtasida mexanik aylanishlar paydo boʻlar edi — chunki barchasi bir guruhdan chiqqan edi, guruhdagi har bir kishi boshqa qayerda boʻlsa oʻsha uslubda oʻynar edi. masalan, oʻtgan asrning oxiridagi "United"dagi Stam bilan Scholes oʻrtasidagi oʻyinga qarang: ularning qoʻl koʻrgazmalari bir zumda tushunarli edi, chunki ular bir necha yil birga ishlashgan edi. xullas, shunday qilish kerak edi — vaqt oʻtishi bilan guruhni oʻz-oʻzidan tuzishni kutyapmiz, lekin hozirgi vaqtda qoʻlimizdan faqat yangi oʻyinchini olishga toʻgʻri keladi. vaqt oʻtganda kimyo paydo boʻladi degan gaplar yaxshi, lekin hozirgi mavsumda farqi koʻramiz — yangi kelganlarning dinamikasi va premyer ligaga moslashishi asosiy omil bo'ladi. vaqt oʻtishi bilan guruh oʻzini oʻzi tuza olmaydi, vaqtni etkazib berishga majbur qilamizmi?