Yashirin orzu: Haalandni qoldirib ketaverayotgan barcha jamoalarni esga olamizmi
Qanaqa hayot, o'rtada bir yildan ortiq vaqt o'tib ketdi, ammo Manchester Siti davom etmoqda — boshqa turda. Akellar xuddi shunday ustunlikni davom ettiryapti, lekin yaqin vaqtda bu muammo boshqa: muxlislarda yangi mavsumiy "qora tanli orzu" epidemiyasi tarqayapti. Alan Shearerga endigina qaramaguningiz kelmasin, o'z jamoangizning oxirgi mavsumdagi natijalarini bilib, shunda ko'pchilikning yuqoridagi sifatida qaray boshlashadi. Haalandni qoldirib ketayotgan jamoalar ro'yxatini esga olganda ham, aynan bizning Stivgen bilan birga bo'lib, yoz o'rtalarida har biri o'ziga biror narsa deb o'ylaydi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Qanaqa hali qaysi boshqa jamoalarni uchrataman? Chelsi, keyinroq silliq, shuningdek, milliardlar bilan shug'ullanuvchi Paris Saint-Germainlar — yuzlab millionlar uchun moliyaviy bas kelmadi deganlar. Aramizda gap: o'tgan mavsumning transferlar oqimi Stiven bilan ko'proq vaqt o'tkazish va uning darvoza oldidagi ishi uchun qimmatli narsa edi, uni boshqa joyga sotish foydadan boshqa hech narsa keltirmas edi. Shu bilan birga, hech kimlarning o'zida Alan Shearerni uzoq davom etadigan g'oyalar uyushtirish uchun yetarlicha xususiyat yo'q. Haaland ketgandan keyin keltirilgan barcha variantlar bugungi kunga kelib: Madridning ochikini aytaman, ularning himoyachisi edi, ammo nomini eshitgandagina unutaman — ochig'ini aytaman, o'tgan mavsumdagi raqobat bilan solishtirganda, boshqa hech nima yo'q.
Qachonki Levandovskiy bilan Interda o'ynamaganimizdan boshlab aynan shu gap yo'q edi, mening yuragim har safar aytadi: "jo'lini topib, Stivgenni oldinga sur, bu orzu hech qachon o'chmaydi" — mana shunday deganlar ko'p, va aynan yangi mavsumda men ham ko'pchilikdek Alan Shearerni eslab qolaman, sababi meningcha uning darvozasi oldidagi bo'lishi nafaqat gollar, balki uy hayajoni.. biroz vaqt o'tib uni birinchilar orasida chet jamoalarda o'ylay boshlaymiz... ammo keyin aynan "ha bu biznikiga o'xshaydi" degan hissiyot kelib ketadi, toʻgʻrisi.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Alan, to'g'risi, nafaqat Premer-ligada, balki butun dunyo futbolida o'z izini qoldirgan odam. 503 gol — bu raqamni eshitgandagina ham bir oz hayron bo'lamiz, chunki bu birdaniga kelmaydi, bir yilda ham emas. 18 mavsum davomida 460 ta o'yinda o'ynagan, bu esa har mavsumda o'rtacha 27-28 ta gol degani. O'sha vaqtlardagi himoyalarni, o'yin uslublarini, zarba texnikasini xayolga solaylik — hammasi ko'pchilik uchun ideal model edi.
Ammo asosiy nuqta shundaki: Alan Shearer klassik to'purarlardan edi, vaqt o'tgani sayin esa futbol o'zgardi. Jamoalarda uning kabi forvardlar endi kamroq uchraydi, chunki hozirgi jamolar bosimni yuqoridan boshlaydilar, himoyachilarning harakati tezroq, o'rta maydonlar esa qisqaroq bo'lishi kerak. Stivgen esa o'zini boshqa yo'llar bilan ko'rsatmoqda — u almashtirishlar, pozitsiya o'zgartirishlar, himoyaning oldida to'plash va to'g'ridan-to'g'ri qarshi hujumlarga yo'l ochish orqali.
Real Madrid bilan bog'liq gaplarga qaytsak, ularning himoyachilari so'nggi mavsumlarda o'zgarib ketti, lekin asosiy muammo shundaki: ular boshqa maqsadlar uchun boshqa o'yinchilarni tanlaydilar. O'zgaruvchan transfer bozori va moliyaviy cheklovlar bor, shuning uchun to'purarga nisbatan qiziqish pasayib ketgan. Aslida, agar Manchester Siti Alan Shearer kabi o'yinchi uchun qidiruvda bo'lishsa, unda uning yoshidagi darajadagi futbolchini topish mumkinmi? Bu savolni aytaman: mumkin, lekin bu boshqa daraja bo'ladi — chunki hozirgi vaqtda to'purarga bo'lgan talab endi gollar soni bilan o'lchanmaydi, balki jamoaning tizimiga mos kelishi bilan belgilanadi.
Jahondagi eng yaxshi jamoada oʻynayotganimizdan mening ham oʻziga xosligi bor. Bundan 10 yil oldin „sheva“ degan boʻlardik, endi esa Shelsi va PSG kabi jamoalarda millionlar bilan oziqlanuvchi oʻyinchilar guruhi bormi? Qoʻrqaman, aynan shu masala! Tarkibimizdagi toʻlovni qarzini toʻlash uchun qilganimiz vaqtlar bor — moliyaviy manfaatlarni asosiy qilib qoʻyish, u holda yaxshi oʻyinchining futbol sifatini yoʻqotib qoʻyish mumkin. Alan Shearerni misol keltirganlar, lekin uzoq vaqt davomida aniq analiz qilish kerak boʻlar edi. Yana bir nuqta: oʻsha paytlarda toʻpurarlar uchun mahalliy Premer-liga oʻyinlari qanchalik muhim boʻlgan, oʻsha oʻtmishga qaytib oʻtmoqchimisiz?
Buni ochiqchasiga aytaman — agar hozir Alan Shearerni qidirishni boshladik, u holda uning oʻrnini toʻla va boshqa rol bilan toʻldirishimiz kerak boʻlardi, chunki uning oʻrnida boʻlish mumkin boʻlgan toʻpurarning oʻzi yoʻq. Stivgen esa boshqa yoʻllar bilan oʻsmoqda: u jamoa uchun harakat qiladi, har bir oʻyinni mahalliy taktikaga moslashtiradi. Uning ishi haqiqatan ham noyob — chunki toʻpurarlik endi gol soni bilan emas, balki tizimdagi oʻrni bilan oʻlchanadi.
xG > hissiyot.
bir narsani aytay, avvalgi gaplaringizni eshitgandek bo'ldim — biroz vaqt o'tib men ham eslayman, o'sha kunlar qanday edi: 2018-yilning oxirlarida "Arsenal"da odamlarning koʻzlari faqatgina omadga qarardi, chempionlar ligasi finaliga yoʻl olishgan, ammo keyin... tanaffus vaqtida bir necha shaxslar qoʻllarini qoʻyib oʻtirib: "Shearerni esladingizmi? oʻsha shunday oʻzgartirish bilan oʻynagan, bu yoʻq", deb qoʻyishgan edi. keling tartib bilan, oʻrta maydondan boshlanadigan oʻyinlar davrida toʻpurarga boʻlgan talabni boshqa mezonga qoʻymoqchi boʻlsangiz — toʻpni darvozaga yoʻllashni 4-5 oʻyindan soʻng unutib qoʻysa boʻladimi? yetti otar! mashinalar, mashinalar...
o'sha vaqtlardagi futbolchilar bilan hozirgi guruhi oʻrtasida osmon-yer farqi bor — faqat qolaversa Stivgenning oʻzi. gap shundaki, oʻtgan mavsumda "Arsenal"da boʻlgan variantlarni koʻrsak: ularning murabbiyi oʻz ichki jamoa holatini qanday koʻrsatganini unutib boʻlmaydi.larning himoyasini koʻribgina qolaversangiz, leonardo booganing bir vaqtlardagi shunday chiroyli zarbalari... oʻziga xosliklar yoʻqoldi, toʻpurarlar endi boshqa narsa bilan tashkilotchilarga aylanishmoqda. mana shu yerda aslida-chi, Alan Shearer kabi klassik toʻpurar uchun hali ham joy topiladimi? topilsa, bu boshqa — uning oʻyinida shunchaki oʻzgartiruvchi boʻlardi, toʻsiq sifatida foydalangan vaqti yoʻqoladi.
unga qarshi misol keltiraman: oʻzi qilgan 503 gol uchun qancha vaqt ketgan? oʻsha kunlardagi himoyachilarning harakati tezligi, jismoniy koʻrsatkichlar hozirgi bilan solishtirganda oyogʻiga qoʻl tegizadi — ular uchun u gʻalati narsa edi, ammo hozirgi vaqtda bunday tanaffus yoʻq. Stivgen esa oʻzining ishi bilan tanilib, oʻzgarishlarga moslashib ketgan — uning foydaliligini boshqa yoʻllar bilan oʻlchash kerak.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qani, bir gap bilan ochsam — Stivgenning so'nggi mavsumdagi 37 ta golidan 28 tasi qarshi hujumdan va almashtirish vaqtida. Bu raqamlarni eshitganingizda yuragingiz qaltirashi mumkin, lekin bu boshqa narsa: o'sha zahoti jamoada faoliyatini davom ettiruvchi oʻyinchilarning jamoaviy hissasi edi. Haaland ketganidan keyin ko'plab variantlarni eshitgan edik, lekin aynan bugun Stivgenning gollarining 75% shunday yo'llar bilan kiritilganini ko'rsak, boshlang'ich pozitsiyadan darvozaga to'pni yo'llaydigan klassik to'purarga bo'lgan ehtiyoj endi boshqa vaqtlarniki kabi bo'lmasligini tushunamiz. meningcha, muxlislar orasida Alan Shearer haqidagi fikrlar mavsumiy modadek kelib chiqib ketayapti, aksincha — jamoa tizimida yangi rolga moslashuvchanlik ko'rsatayotgan Stivgenga bo'lgan muhabbat o'sib bormoqda.
Bu lotereya, futbol emas.
GAP shundaki, o'tgan mavsumning transferlar oqimi bilan bog'liq gaplarga qaytsak — yaqinda @SherzodSuperliga boshqa jamoalarni qayd etdi, lekin bularning barchasi Shotlandiya va Premer-liga chegaralarida edi. Men o'zim 2019-yil dekabrida birinchi marta Haalandning o'yinini ko'rdim, Al-Quvaytning "Al-Kuwait" jamoasida Arbroathga qarshi o'yinda u 4:1 hisobida g'alaba qozongan edi. Dars olish uchun xuddi shunday chaqqonlik bilan maydonga chiqishni eslayman — o'sha zahoti birinchi bo'limda xet-trik qildi. Shu vaqtdan boshlab o'zida bunday istakni tuyurmadim: "Bu bola kelajakda haqiqiy qahramon bo'lishi kerak."
O'ylayman, bu yondashuv asosiy nuqta: Stivgen endi klassik to'purar emas, ammo jamoa uchun qolgan har bir daqiqasini baholi ishlaydi. Uning 37 ta golidan 28 tasi qarshi hujumda — bu haqiqatan ham his-tuyg'ularni aralashtirib yuboradi. Men sobiqroq davrlarni eslaganimda, bu raqamlarni ko'rganimda hayron bo'lar edim, lekin hozir bu boshqa darajadagi hissiyot. Chunki gollar endi oddiy raqam emas, jamoaviy ishning alomatidir.
@Malikamilliy777 bilan rozi bo'lishim mumkin — Alan Shearerning 503 goli haqiqatan ham tarixiy, lekin vaqt o'tdi. Endi futbol boshqa narsa: zarbalarning yo'nalishi, himoyachilarning tezkorligi, bosim darajasi — hammasi boshqa. Stivgen esa moslashib bormoqda, va bu juda katta ajralishdir.
@Tipstersovuqqonlikning fikrlariga qo'shimcha qilish: moliyaviy kontekstni hisoblab chiqsak, yana bir nuqta bor. Chet jamoalardan ko'p talablar kelmoqda, ammo klubimizning tuzilishi buni hisobga olishga majbur qiladi. Bu joyda boshqa variantlarni topish qiyin, chunki Stivgenning o'rni allaqachon boshqa ishlarda ham ko'rsatilmoqda.
Qisqasi, mavsumiy epidemiyalarni eshitib qolish mumkin, lekin aslida asosiy narsa — Haaland ketganidan keyin yuzaga kelgan voidni boshqa yo'llar bilan to'ldirishga qodirligimiz.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Eyqonmani aytaman, avval yangi mavsumni birinchi o'yindan boshlab tomoshabinlar darvozasi oldidan hech qachon voz kechib yubormaganimizda — ya'ni Stivgenning darvozasi oldi, oʻsha vaqtda ovozlar kelgan edi: "Bu boshqa joy!". Hissiyot hamon xuddi shunday — yurakda va qizillarning yuragida. Shunchaki aytsam, boshqa vaqtlardagi 27 ta gol degani Shearerning o'rta koʻrsatkichi edi, lekin Stivgenning 37 tasidan 28 tasi butunlay boshqa taktik konstruksiya — jamoa himoyasidan yuqoriga, qarshi hujumlar orqali, almashtirishlar va bosimlar bilan. Bu esa degani, bizning futbolimiz endi boshqa vaqtlardagi "buzoq" taktikasi emas, balki oʻzining yangi hisobini ochmoqda.
Bu yerning mohiyati shundaki, klassik to'purar uchun boʻlgan ehtiyojlar endi boshqa — ular endi gol sanasi emas, balki jamoaviy tizimga moslashuvchanlik koʻrsatkichi boʻldi. Alan Shearerni eslatib qolish mumkin, lekin uning oʻrnini toʻla va boshqa rol bilan toʻldirishimiz kerak boʻlardi, chunki uning oʻrnida boʻlish mumkin boʻlgan toʻpurarning oʻzi yoʻq. Ularning oʻrtasida asl farq shundaki — Shearer maydonning yarmidan boshlab toʻpni tepardi, Stivgen esa bosimni yuqoridan boshlab, toʻpni darvozaga toʻp kiritgunga qadar butun maydonni harakatlantirmoqda. meningcha, bu yerdagi asosiy gʻoya — bu transfer bozoridagi oʻzgarishlarni eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi, lekin asosiy narsa — jamoani jamlash uchun yangi mexanizmga oʻtishimiz kerak.
Bir klub, bir umr ❤️
qani qizil-sariqlar, nima gaplar ketadi yuragimizda... ochigʻini aytaman, oʻsha kunlarni eslaysanmi, oila bilan uzoq-yaqindan "ultralar" roʻyxatiga kirganlardandim — to'purarlik haqida gap ketganida hech qachon Stivgendekni o'ylab qolmadim. lekin bir kecha uzumzorlar oldida birorta birinchi kurs talabasi bilan suhbatlashib qoldim — u barchasini baholab: "Alan Shearer kabi odam kelib qolmasinmi, degan umid bilan yotaman" — yigitning kichkina kechinmasidan darhol bildimki, mening o'ylayotganimdan boshqa narsa bor. o'sha vaqtlarda mavjud bo'lmagan o'yinchilarni eshitib, vaqt o'tishi bilan orqaga qaraganda esa ular mening go'yo qilgan xatoimni ko'rsatib kelmoqda — futbolchilar ham, jamoalar ham hozirda boshqa darajada ishlashga majbur.
lekin men uchun asosiy masala shu: stivgenni to'purar sifatida ko'rmaganlar uchun bu gaplar nimadir? bu mening hayotimga yaxshi tezib qo'yilgan to'siq ekanligini aytaman. chunki o'sha paytda "to'purar" degan so'zning o'zida nafaqat gollar, balki butun jamoa uchun yangi qiyofa borligini anglash kerak edi — ularning har biri o'yinning boshqa bosqichida boshlang'ich rolni bajarishi mumkin edi. men eslayman, 2012-yil Madrid derbisida Krixtianuning o'rniga maydonga tushgan Ronaldo kiritgan gollarini — u nafaqat gol, balki butun jamoa uchun qalqon bo'lganini. hammasi yuqori darajada, biroq vaqt boshqa, ehtiyojlar boshqa.
shuningdek, bu yerda men vaqt ko'rsataman: qandaydir "orzu qilish epidemiyasi" boshlangani aniq, lekin asosiy narsa shundaki, kelajakdagi transferlarda Alan Shearerlar endi kelmaydi — ularning o'rnini boshqa darajada, boshqa tizim bilan ishlab chiqadigan futbolchilar egallaydi. va bu yaxshi narsa, chunki ularning o'rni Stivgenning o'zi kabi bo'lishi mumkin: jamoa uchun harakatlanuvchi, qarshi hujumlarni boshlovchi, taktik kelishuvlarni yaxshi biluvchilarning biriga.
yuqoridagilarning hammasi yaxshi, lekin meningcha asosiy nuqta shu: yangi avlod futbolchilari uchun klassik to'purar modeli endi ishlamaydi. endilikda to'purarlar sistemada boshqa rol o'ynashi kerak — ularning gollari jamoaning butun mexanizmini to'ldirishi lozim. va Stivgenning 37 ta golidan 28 tasi shunday yo'llar bilan kiritilishi, menga ko'ra, buni isbotlaydi. bunday vaqtda orqaga qaytib, eski to'purarlarga bo'lgan ehtiromni saqlab qolgan holda, ammo yangi futbol realiti bilan yashash kerakligini anglash mumkin.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽