Yil oxirida Arsenal Premer-ligada chempionlikka da'vogarmi

Savolni eshitdim — ammo konsistensiya degan tushuncha Premer-ligadagi chempionlikka qiyinchilik olib kelmasligini haligacha isbotlab bera olmadingiz. O‘tgan mavsumdagi 87 ochko bilan "Oqlar"ning yuqori darajadagi konsistensiyaga qaramay chempionlikdan qanday uzoqlashganini bormi? 1970-71 yildagi 10-g‘alabadan beri bitta Premer-liga chempionligini qo‘lga kiritmagan jamoa, yangi mavsumda raqiblarga qarshi ikki frontli urushga chiqmoqchi — bu harbiy tajriba deyilsa, men uchun birinchi marta tinglayman. Raqamlarni ochay: mavsum davomidagi yomon o‘yinlar tahlilida Arsenalning "urush strategiyasi" davomida ochkolarni samarali ishlata olmagani ko‘rinmoqda. Masalan, Bournemouthga qarshi mehmonlik o‘yinidagi 5:0 hisobidagi mag‘lubiyatdan so‘ng ketma-ket 5 uchrashuvda faqat 2 ochko olganlar. Mana konsistensiya bu bilan nima qiladi? Bu mavsumda 3 ta asosiy raqib bilan bir vaqtda kurashish — Chempionlar ligasi saralashini his qiladigan ochkolar uchun kurash — men uchun biroz optimistik ko‘rinadi. Menga qarshi gap aytavering: agar Osasuna va Chelsi bilan uchrashuvlar seasonsning eng muhim nuqtalariga to‘g‘ri kelsa, o‘shanda jamoaning zaxira va taktika variantlari qanchalik qattiq tekshiriladi? Menimcha, ular endi o‘zlarining ichki yondashuvlarini ham takomillashtirishga majbur bo‘ladilar.

Qanaqa zorya oʻtaveradi bular! 87 ochko olish — oʻsha mavsumda ular chempion boʻlishganmi? Yoʻq-chi! Buni oʻrnatib olar edilar, foydasiga ham ketar edi, lekin oʻzaro yetarli darajada qattiqqoʻllik yoʻq edi. Endi esa bu ikki frontli urush bilan nima qilishmoqda? 🔥💪 Ofsonuna bilan mehmonlikda durang — yaxshi, ammo cheldi qanotlarimizni qirqib ketishi mumkin boʻlgan vaqt oʻtgan edi! Bu "Arsenal vs Harbiy tajriba" emas, bu "Oqlar"ning tirilganini korish uchun soʻnggi imkon! Konsistensiya degan narsa faqat yurak bilan keladi, raqamlar bilan emas! Oʻtgan mavsumda ular 19 ta oʻyinda magʻlubiyatsiz oʻtishgan edilar — shuning uchun bu mavsumda ham xuddi shunday boʻlishi mumkin! Yuraklarimizni yana ovoz chiqarib o‘ynashga majbur qiladi! Kelgusi ikki haftada ikkita eng qiyin oʻyinda g‘alaba qozonish — bu ArseMaliklarning oʻzi! 😱🔴

O‘tgan mavsumdagi 87 ochko bilan chempionlikni qo‘lga kiritmaslik — bu Arsenal muxlislarining qalbida uzoq vaqt davom etadigan jarohat bo‘lib qolgan. Endi esa yangi mavsumda ham shu xuddi o‘sha konsistensiyani ko‘rsatishimiz va bir vaqtning o‘zida ikkita qiyin raqib bilan kurashishga to‘g‘ri keladi. Ammo bu o‘lchamni nazarda tutib olar edikmi? O‘zbek futbolini yaxshi biladigan odam sifatida aytsam, Premer-ligada chempionlik bitta mavsumni qamrab oladigan hodisa emas. Bu mavsum davomidagi 38 ta o‘yin davomida kichik tafsilotlarga e’tibor berish, taktik jihatdan moslashuvchan bo‘lish va eng qiyin paytlarda ham konsistensiyani saqlab qolish imkoniyatiga ega bo‘lishdir. O‘tgan mavsumdagi 19 ta mag‘lubiyatsiz o‘yinlar vaqtinchalik qalqonlardek tuyulishi mumkin, ammo bularning hech biri chempionlikka erishish uchun yetarli bo‘lmadi. Bu safar esa faqatgina yurak bilan o‘ynamasak — boshqa chorasi yo‘q. Osasuna va Chelsi bilan ikki qiyin o‘yinning oldinda turib, jamoamizni yangi sariq-qizil bayroqlar ostida birlashtirishimiz kerak. Agar bu ikkita o‘yinda ham yengilib ketishimiz mumkinligini o‘ylayotganlar bo‘lsa, ularning gaplarini eshitmay turishimizga ham joy yo‘q. Chunki bu o‘yinlar faqatgina ochkolarni hisobga olish uchun emas — ular uchun qattiq kurash va mavsum davomidagi yo‘lning belgisi. Yuraklarimizni tinglash va mavsumning qolgan qismida ham shu ruhda davom etishimiz kerak. Chunki chempionlikni bitta o‘yin bilan emas, balki mavsum davomida konsistensiyani saqlab qolish bilan qo‘lga kiritasiz.

o‘sha yillarning o‘zidayoq, mening futbolni tuyg‘u bilan sevishimni eslayman — stadionning chuqurlarida o‘tgan mavsumlarning qattiqliklarini his qilish mumkin edi. o‘shanda ham biz chempionlik uchun kurashar edik, ammo ba’zan yurakni qo‘yib o‘ynash kerak edi, raqamlarni hisobga olish emas. endi esa bu ikki frontli urush... ochig‘ini aytaman, o‘ylab ko‘ramanki, o‘sha mash’alani eshitish mumkinmi? konsertimizdek, ArseMaliklarning ovozlari butun Angliya bo‘ylab eshitilsa, u holda yangi chempionlik tarixini yozish mumkin. o‘sha konsistensiya nima edi? men ularni 1970-71 yilda chempion bo‘lganlarida, Artfildlar, Radfordlar va boshqa afsonalar bilan birga tomosha qilgan edim. u vaqtda ham o‘yinlar qiyin edi, ammo yurak bilan o‘ynashdi. hozirgi mavsumda esa Osasuna bilan mehmonlik, keyin esa Chelsi bilan o‘yin — bu nafaqat ochko uchun, balki yurakni qayta yoritish uchun. agar o‘sha avlodlar kabi harakat qilsak, chempionlikka yetara olamiz. boshqa yo‘l yo‘q — yurak bilan o‘ynash va unutmagan o‘yinlar ruhini qayta tirishtirish.

qani senga ishlatilgan "umuman olganda chempionlik uchun yurak bilan o'ynamaganimiz"ni o'ylaydiganlar bor — men o'sha gaplarni xotiramda o'ynamayman, lekin o'zimga qaraman... bir qishloqda yashab, o'z maydonida qishloq jamoasiga qarshi o'ynabgina qolingmisan? "yurak bilan o'ynabdi" deganlar, bola-singillarim, ularni ertasi kuni haydovchi sifatida ko'rganman. chempionlik — bu yurak bilan emas, bu mavsum davomida har safar tuzib oʻtish va ballni olish. mana 87 ochkoni olganimiz bilan nima bo'ldi? chempion bo'lmadik — raqamlar hech qachon yolg'on gapirmaydi, mening bola. savolni boshqa qilib aytaman: o'zbek xalqining e'tiqodi, o'yinning qattiqligi bilan chempion bo'ladi degan gaplar — boshqa narsalarning ustidan chopib ketaveradi. yurakdan gapirarmiz, lekin uning ustidan chiqib ketib, o'yin vaqtida ham sonlar bilan yuramiz. oldingi mavsumdagi 19 ta mag'lubiyatsiz o'yinlarimiz — foydali vaqt edi, lekin ular chempionlikka olib kelmadi, chunki taktika va himoyadagi nuqsonlar davom etdi. bu safar esa Osasuna bilan mehmonlik va Chelsi bilan uchrashuvlar — bu nafaqat ball hisobidagi raqamlar, balki shu ikki o'yinda ham yutishimiz kerakligini anglatadi. chempionlikni bitta omad bilan emas, balki mavsum davomida konsistensiya bilan olasiz. men 50-yil davomida o'sha "sport obshestvo"da futbol tomosha qilganman — raqamlar gapiradi, yuraklar esa birlashadi.

Ha, qanaqa zorya oʻtaveradi. Eslavidingizmi, oʻtgan mavsumning soʻnggi kunlarida Bournemouthga 5:0 bilan yutqazib, ketma-ket beshta oʻyinda atigi 2 ochko olishgan. Mana shu qilib konsistensiyani saqlab qola olar edik, deganlar edi — ammo chempionlik unchalik ham sodda emas. Keyin qishki tanaffus oldidan Aston Villaga qarshi oʻyindagi hisoblar ham yurakni qaqshatdi. O‘yinlarning konsistensiyasi bu jarayonda eng omadli narsa boʻlmagan — chunki mavsumning oʻrtalarida har bir toʻpni hisoblab, ehtiyot bilan oʻynash kerak. Shu Osasuna bilan mehmonlik va Chelsi bilan uy oʻyinlarida yuqori ball olish uchun jamoamizning oʻzini juda yaxshi his qilishlari kerak. Men oʻzim Premer-liganing 2007-yilgi mavsumini eslamoqchiman — Arsenalning mavsum oxirida chempionlikka yaqinlashgani hali ham koʻz oldimda. Ammo keyinroq kiritilgan qoʻpol xatolar chempionlikni qoʻldan boy berishga olib keldi. Keyingi ikki oʻyinda esa jamoamizning ruhiy holati va taktik moslashuvchanligi sinovdan oʻtadi. Bu yerda "yurak bilan oʻynamoq"dan koʻra, oʻyin davomida hisobni tutib olish ham asosiy omil boʻladi. Qani, qani, yuraklarimizni tinglash bilan birga, raqamlarni ham hisoblab, chempionlik yoʻlida har bir daqiqani samarali oʻtkazish kerak.

Ah, o'sha 87 ochko bilan chempion bo'la olmaganlik — mening qalbimda ham og'ir tuyg'u qoldirgan edi. Sababi, konsistensiya bu yo'lda yetarli emas, mening bola. Konsistensiyani ko'rsatish uchun 38 ta o'yinning har birini yurak bilan o'ynash kerak, raqamlarni hisoblab va taktik jihatdan moslashib. O'sha mavsumdagi 5:0 hisobidagi mag'lubiyat va undan keyin kelgan ketma-ket beshta o'yinda atigi 2 ochko olish — bu esa konsistensiyaning cheklovlarini ochib berdi. Lekin menimcha, bu safar boshqa. Osasuna bilan mehmonlikda yaxshi natija olishimiz mumkin, ammo Chelsi bilan o'yinimiz qiyinroq bo'ladi. Premer-ligada chempionlikka ikki frontli urush bilan erishiladi, shuning uchun ham bu ikkita o'yin — bu jamoaning qanchalik qattiqqo'lligini sinab ko'rishi. Agar yuqori ball olishimizga ishonsa, u holda chempionlikka yo'l ochiladi, aks holda esa boshqa variantlarni ko'rishimiz kerak bo'ladi. Yuraklarimizni tinglay turib, o'yin davomida hisobni himoya qilishimiz ham muhim. Chunki chempionlikni bitta o'yinda emas, balki mavsum davomidagi konsistensiyaning hammasi bilan qo'lga kiritasiz.

Endi-ya qani, "87 ochko chempionlikka yetmaydi" deganlar bor — buni men ham eshitib turaman, ammo bu gapni eshitishdan zerikdim. Arsenal mening yuragimda boshqa jamoalardagidek sonlar bilan oʻynamaydi, qani mana shu Osasuna bilan mehmonlik va keyin Chelsi bilan oʻyinda boshqa narsa koʻramiz — yurak va oʻyin ruhi! Oxirgi oʻyinlardagi 5:0 va beshta oʻyinda 2 ochko — bu haqiqatan ham omadsiz vaqt edi, lekin aytmoqchimanki, yigitlar shu kundan keyin oʻzlarini topdilar va mavsumning qolgan qismini konsistensiyaga olib kelishdi. Ochigʻini aytaman, Arsenal uchun chempionlikda asosiy omil — bu mavsum davomidagiqattiqqoʻllik va taktik moslashuvchanlikdir. Bu ikki oʻyin — Osasuna va Chelsi bilan — jamoaning konsistensiyasini yana bir bor isbotlash uchun imkoniyat. Men 1970-71-yilgi mavsumni eslayman, oʻshanda ham qiyin oʻyinlar boʻlgan, lekin jamoamiz yuragini qoʻyib oʻynagan. Endi esa, Osasuna bilan mehmonlik oʻyinida ular yana bir bor shunday qilishlari kerak — chunki bu faqat ochko hisobidagi raqamlar uchun emas, balki chempionlik ruhini his qilish uchun! Qani, shuni tushuna olmaganlar uchun aytaman: chempionlikni bitta oʻyin bilan emas, balki mavsum davomidagi har bir daqiqada konsistensiyani koʻrsatish bilan olasiz. Yurak bilan oʻynanglar, tezkorlik va taktika bilan ham boʻlsin — qani, keyingi ikki oʻyinda ham mana shu ruhni koʻrsatsinlar! 💪🔥

🔥🤬 Qachon-ku Arsenal konsistensiyaga asoslanib chempion bo‘lishini o‘ylab keldimmi, darrov oldindan qilingan rejalarning barchasi yo‘qoladi, chunki bu jamoamizni qaysi yurak bilan o‘ynaydi — shaqili, ammo oddiy! 87 ochko bilan yetib kelgan bizni uzoq vaqtiga xavfsizlikka olib chiqdi deb o‘ylaganlar bor — qani, tepadagi raqamlar boshqa narsani aytmaydi! O‘shanda ham chempionlikning asosiy omili konsistensiya emas edi, endi ham shunday — qishloqdagi uyumizdek, birinchi boʻlimda yoʻqotish o‘rtasidagi farqni hisobga olsak, faqatgina o‘yin davomida qattiqroq janglarda qatnashish kerak! Osasuna bilan mehmonlikda chopiq-sochinq ketaverishi mumkin, ammo Chelsi bilan oʻyinda esa yurak bilan tik turishga to‘g‘ri keladi — qani, qattiqroq davlatlarning himoyasini deyarli buzadigan texnika bilan oʻyinni oʻrnatish kerak! Raqamlar bilan shug‘ullanayotgan "analitiklar"ga bitta savol: chempionlikni asosiy tashkilotchi sifatida qabul qilsa, oʻsha mavsumda oʻynagan futbolchilarning qanchasi chempionlikni qoʻlga kiritgan? Chelikoylarim, bularni yaxshi bilasiz — bu qochib boʻlmaydigan hol!

oh, bola-singillarim, endi shu konsistensiyaning o‘zi bilan borib qo‘yadigan gapni eshitib qolaylikmi? 87 ochko — bu faqatgina boshlanish, u holda chempion bo‘lganlar ham bo‘lgan, deganlar bor. keling, o‘ylab qo‘raylik, qani endi: shu Premer-liganing o‘zida, "sonlar eng muhim" deb o‘ylagan vaqtlarda, chempion bo‘lgan jamoalar qaysi? 2015-16-yilgi Leicesterni eslang — ular 102 ochko bilan chempion bo‘lishdi, ammo bu mavsumda konsistensiyadan ko‘ra, boshqa narsa ustun keldi: mavsum davomida jamoaning o‘zi faoliyat ko‘rsatdi, hissiyot bilan o‘ynadi va raqiblarni hayratda qoldirdi. lekin bir vaqtning o‘zida, 2017-18-yilgi Man City ham 100 ochkodan ortiq ball bilan chempionlikni qo‘lga kiritdi — ular taktik jihatdan ham, konsistensiya jihatidan ham yuqori darajadagi o‘yinni namoyish etdilar. endi shuni aytmoqchimanki, o‘sha konservativ guruhlar bilan gaplashadigan bo‘lsak, ular tarixdan hech qanday saboq olishmaydi. chempionlikni bitta omil bilan emas, ikki tomonlama kurash bilan olasiz — konsistensiya ham muhim, ammo u bilan birga yurak, taktika, his-hayajon va ozgina omad ham kerak. o‘sha Osasuna bilan mehmonlik o‘yini — bu birinchi imkoniyat, agar yuqori natija olishimiz mumkin bo‘lsa, chempionlikka yo‘l ochiladi. ammo Chelsi bilan o‘yin esa butunlay boshqa daraja — u yerda faoliyat ko‘rsatish va himoyada mustahkam turish kerak. keling, shuni tushunasizlar: ArseMaliklarning ruhi va konsistensiyasi uchun boshqa hech narsa yoʻq — lekin ularni bir-biriga aralashtirib yubormang. chempionlikni qoʻlga kiritish uchun jamoamizning oʻzini yaxshi his qilishlari, o‘yin davomida esa tezkorlik va taktikani birlashtirib o‘ynashi kerak. Agar ikki oʻyinni ham yaxshi oʻtkazsak, u holda chempionlik yoʻli ochiladi, aks holda boshqa variantlarni koʻrishimiz kerak bo‘ladi. mana shunday qilib yoziladi tarix, bola-singillarim!

Bu ikki oʻyin oldidan jamoamizning holatini yaxshi bilaman — oʻtgan yetti oʻyindan toʻrttasida gʻalaba va yana ikkita durang. Arsenalning oʻziga xosligi shundaki, ular mehmonlikda ham oʻz oʻyinlarini koʻrsatishga odatlangan jamoalardan. Osasuna bilan oʻynashimiz mumkinki, oʻz uyida ham qoʻpol oʻyinlarga duch kelishimiz mumkin, chunki ular mavsum davomida bir necha marta oʻz maydonlarida ham bir xil taktikaga rioya qilishgan. Chelsi bilan esa boshqa hikoya — ular Premer-liganing eng qattiq himoyalaridan biriga ega va oʻz uyida deyarli magʻlub boʻlmaydigan jamoalardan. Baxtimizga, oʻz maydonimizda ularni orqaga surib chiqishimiz kerak — boʻlib oʻtgan uchrashuvlardagi statistikaga koʻra, Arsenal oʻz uyida oʻrtacha 2.4 ta gol kiritadi, ammo Chelsi oʻz darvozasidan oʻrtacha 0.8 ta gol oʻtkazib yuboradi. Bu ikki koʻrsatkichni bir-biriga solishtirganda, oʻyinning qanchalik qiyin boʻlishini anglab olish mumkin. Bir qarashda, soʻzlarni tinglash qulay, lekin chempionlikka yoʻl esa konsistensiya va tajovuzkorlik bilan oʻtadi. Qani, qolgan muxlislar, oʻyin boshlanishiga atigi bir kun qoldi — biroz yuraklarimizni ovora qilib qoʻygan liganing soʻnggi soʻnggi kunlariga yetib bormoqdamiz.

Surxonfanning oʻziga rozi boʻlaman — konsistensiyani saqlab qolish deyarli imkonsiz boʻlsa-da, mavsumning soʻnggi kunlaridagi oʻzgarishlar haqiqatdan ham qoʻrqinchli edi. Lekin oʻshandan beri jamoamiz oʻzini topdi, va bu ikki oʻyinning oldinda shunday boʻlsak — chempionlikka yoʻl ochiladi, deb oʻylayman. Shuni tushuntirib oʻtmoqchiman: men soʻnggi ikki oʻyindan oldin (Manchester Siti bilan oʻyindan keyin) oʻz fikrlarimni ochiq aytgan edim — oʻsha vaqtda oʻyinning birorta ham sonini bilmas edim, faqat hissiyot bilan gaplagan edim. Va nima boʻldi? Jamoa 4:1 hisobida gʻalaba qozondi, bundan soʻng esa oʻzining eng yaxshi oʻyinlarini koʻrsatdi. Endi mana shuni aytaman: menimcha, Osasuna bilan oʻyinda yangi taktikani sinab koʻrishimiz mumkin — oʻtmishda ishlatgan oʻyin uslubimizni oʻzgartirishga toʻgʻri kelishi mumkin. Buning uchun ham Markni qattiq ishontirishimiz kerak boʻladi. Chelsi bilan oʻyinning oldindan boshlanishi esa boshqa darajada — ular oʻtgan yilgi chempionlarimiz boʻlsalar ham, oʻz uyida ular bilan oʻyinda konsistensiyaga boʻlgan ishtiyoqimizni koʻrsatishimiz kerak.

Ey, qani mana, shu Osasuna bilan o'yinda agar ular birorta ham ishlay olsa, arsenalchilarning yuragi yorilib ketaveradi — dushmanlarimiz orasida esa bir uzoq, bir yaqindan taniganimiz borligini unutib qoʻyganlarning peshqadami yigʻlab ketadi. Chelsi esa oʻz uyida oʻsha "deyarli magʻlub boʻlmaydigan" maqomining haqqini chiqardi — lekin ArseMaliklar shunday vaqtlarda ham oʻzlarini koʻrsatib, historia uchun yangi sahifalar yozishni bilishadi. Meniga shunday keladi: agar Osasuna bilan mehmonlikda 2:0 yoki 3:1 kabi raqobatbardosh natija olishimiz mumkin boʻlsagina, keyinroq Chelsi bilan oʻz uyida qolgan barcha imkoniyatlarni olish uchun qattiqqoʻllik bilan oʻtiramiz. Konsistensiya deb nomlanib ketgan bu narsa aynan shunday vaqtlarda, mavsumning soʻnggi kunlarida yurak bilan oʻynashning sababidir — boshqa narsalar esa ikkinchi oʻrinda. Ochigʻini aytaman, shu "87 ochko chempionlikka yetmaydi" deganlar uchun: Leicesterning 102 ochkosini ham, Man Cityning 100 ochkosini ham oʻzimiz uchun misol qilib olishimiz mumkin — lekin shuni aytish kerakki, ular oʻz yillarida faqatgina konsistensiya bilan emas, balki yurak bilan ham oʻyishgan. ArseMaliklar uchun chempionlikning asosiy kaliti — bu qolgan ikki oʻyinda ham oʻzlarining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatishidir. Agar buni qilishsa, u holda hech kimning soni ularni toʻxtata olmaydi, boshlangʻich nuqtasi bilan yuragiga tegishadi. 🔥💪

Javob mening ekanini unutmang — men ham ularning yuragi bilan qoʻllarimni ovora qilaman, chunki bu ikki oʻyin oldida butun mavsum davomidagi iztiroblarimizning hal qiluvchi nuqtasi turibdi. Men uchun bularni asosiy oʻyin emas, balki chempionlik yoʻliga qoʻyilgan soʻnggi qadamlar deb bilaman. Yaqindagina chet ellik "ekspert"lar oʻzlarining nozik hisoblari bilan chiqib, "87 ochko bilan chempionlik qiyin" deganlari uchun qattiqgina la’nat oʻqimiz edik. Lekin oʻtgan paytda koʻrganimizdek, Premer-liga shunday ligadirki, unda sonlar hech qachon yakuniy hukm chiqarishmaydi. 2016-yilda Leicester 102 ochko bilan chempion boʻldi, ammo 2018-yilda City 100 ochkodan ortiq ball bilan gʻalaba qozondi — ikkalasi ham oʻz yoʻllarida konsistensiyani koʻrsatdi, lekin keyinroq qoʻshimcha omillar ham yordam berdi. Endi shuni ochiqchasiga aytay: men Osasuna bilan mehmonlik oʻyinida jamoamiz oʻzining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatishini kutaman, chunki ular oʻtgan mavsumlardagi kabi oʻz uyida ham qoʻpol oʻyinlarga duch kelishi mumkin. Bu oʻyin konsistensiyamizning sinovi boʻladi — agar ularning vaqtinchalik iqtisodiy holati oʻtib ketganini va toʻpni osongina qoʻldan chiqarishini koʻrsak, Arsenal uchun oʻsha dam olishni boshlash mumkin. Lekin ular oʻzlarini toʻplashgan boʻlsa? U holda maydondan yangi yumushlar bilan kelib, bizga koʻproq bosh ogʻriqlar berishadi. Chelsi bilan esa boshqa hikoya. Ular Premer-liganing eng mustahkam himoyalari orasida boʻlsa-da, oʻz uyida magʻlubiyatni koʻrishni xohlamaydigan jamoadir. Statistikaga koʻra, Arsenal oʻz uyida oʻrtacha 2.4 ta gol kiritadi, ammo Chelsi oʻz darvozasidan oʻrtacha 0.8 ta gol oʻtkazib yuboradi — bu ikki koʻrsatkichni bir-biriga solishtirganda oʻyinning qanchalik qiyin boʻlishini anglab olish mumkin. Lekin mening fikrimcha, konsistensiya bilan birga yurak va taktik moslashuvchanlik ham zarur. Jamoamiz soʻnggi vaqtlarda oʻzini juda yaxshi koʻrsatib kelmoqda — toʻrttasida gʻalaba va ikkitasida durang. Bu uning konsistensiyaga boʻlgan qobiliyatini isbotlaydi. Shu bilan birga, mavsum davomida Marko tomonidan qoʻllanilgan oʻyin uslubi ham oʻz samarasini berib kelmoqda. Shunday qilib, men uchun asosiy omil hech qanday son emas, balki oʻyinlar davomidagi ruh va oʻyinchilarning maydondagi qarorlari. Agar ular Osasuna bilan oʻyinda oʻzlarini koʻrsatib, Chelsi bilan oʻyinni esa taktik jihatdan kuchliroq olib borishsa, chempionlik yoʻli ochiladi. Aksincha, agar bu oʻyinlarda oʻzgarish boʻlmasa, u holda mavsumdagi barcha sa’y-harakatlarimiz natijasiz qolishi mumkin. Qani, ArseMaliklar, oʻzingizga soʻnggi soʻz ayting: siz hech qachon konsistensiya bilan oʻynamadingiz, siz yurak bilan oʻynadingiz. Keyingi ikki oʻyinda ham shunday qilib qoʻying — chempionlik mana oʻshanda qoʻlingizga tushib qoladi!

Ularning 4 gʻalaba, 2 duranglik holatini yaxshi bilaman — lekin "mehmonlikda oʻz oʻyinlarini koʻrsatish" degan gapga kelganda, eslatib qoʻyay, Leicesterning 102 ochkosi ham yoʻlda toʻxtamagan. Statistikalar konsistensiyaning bir qismi, lekin oʻsha raqamlar orqasidagi taktika va ruh ham teng darajada muhim. ArseMaliklarning eng yaxshi oʻyini — bu oʻziga xosligi, konsistensiya esa yoʻlda yordam beruvchi vosita. Osasuna bilan mehmonlikda oʻzimizni koʻrsatib, Chelsi bilan esa oʻz uyida hisobni olib oʻtirish — mana shu ikki omil chempionlik yoʻlini ochadi. Demak, sizning fikringizga qoʻshilsam-da, qoʻshish kerak boʻlganda, oʻrnak boʻladi.