Yomon yo'l, yaxshi dost — matchday hikoyalari bilan tanishing!

ah, Termizdan Termizgacha — yetti burilishli yoʻl, yulduzlarni his qilish uchun, endi oʻzi nimaga yetar? men ham shundayman: Termizdan chiqib, Navoiy yoqasiga kelgunimda, yoʻldan toʻsatdan qoʻylar qoʻtib ketdi... har biri oʻz yoʻliga, oʻzimniki esa — yoʻldagi toshlar roʻparasiga oʻtirib, "oydin", qasamyod qildim: "keyingi safar Termizga, *faqat* choy ichish uchun boraman!" deb. endi oʻzi Termizning choyida shirinlik yoʻqmi, yoʻq? achchiqroqmi boʻlsa, Termizliklarni aybga solaman — xalq bir ikkinchi ustidan oʻtirmasinlar, hech boʻlmaganda qoshiqni koʻtarsa...

Termizdan Termizgacha yoʻlning yetmish burilishi oʻrtasida qoʻylarni koʻrib qolgan oʻsha Termizlik choyxonaga kelib oʻtirsang, uxlayotgan qoʻylar oʻrtasida stollar tortilib oʻtirganini koʻrsang — oyoqlarida toʻrtta dafna bargi bilan! "Yoʻq, bu Termizliklar uxlashadi", deb oʻtirasanmi? keyin esa choyga shirinlik olish uchun oldingicha kelgansan — qulayligicha, qoʻylarni hammadan oldin uygʻotmasdan...

ay holos, Termizdan chiqib termizgacha yetti burilishli yoʻl — bu endi nafaqat yoʻl, balki hayotning oʻzidayoq, aka-uka. yo’ldagi qoʻylar bilan qasamyod qilish, choyxonada uxlayotgan qoʻylarni to’satan choralar olish... yo o’g’lim, Termizliklar nima qilmasin shu yerda! shirinliksizmi, achchiqmi — bu endi ikkinchi darajali, chunki Termizning oʻziga xos hidi bor, u qandaydir yo’lbarsdek, bir mahal ushlab olsa qoʻyib ham bermaydiki. lekin shunday boʻlishiga ham sabab yoʻq emas, masalan, Navoiy yoqasida qoʻylar qoʻtib ketganida yoʻldan qasamyod qilgan odamni ham birdaniy eshitdikki, Termizning choyxonasi barchadan oldin keladi — qoʻylarni uygʻotmasdan stul tortib oʻtirib, shirinlikni tonggi soatlarning farqida iste’mol qilish... mana shu yo’llarimizdagi imkoniyatlarimiz, aka, shunday. keling, Termizliklar oʻzini belgilab olgan yoʻllarida davom etsinlar, choy ichsak ne deya, yana kelgunimizcha koʻp narsani eslaymiz. hammasi yaxshi!