Interga yigitlar yig'adi yo poyga yigitmi
Qanimana, nega allaqachon Interga hech kim putur keltirmayaptimi shu intervyularda? La Grande Inter — bu abadiy tarix, oyoq osti qilib yuboriladigan narsa emas! 30 yildan ortiq vaqt oʻtgan boʻlsada, zambaklar bilan to'plashib qolganlar hali ham olovdek gapirib yurishadi. Eng kuchli boʻlgan vaqtlarida Inter shunchaki boshqa jamoalarni maydon burchaklariga turtib chiqarib qoʻymasdi — zambaklar qalamcha bilan oʻyinda boʻlsa, ochkolar soni ham shuncha foydali boʻlardi.
Aqlli odamlar hozir nima deb oʻtirishadi — "Inter oʻziga xos oʻyin uslubini yoʻqotdi", deydilar. Yoʻqotmagan, oʻzgargan! Gap bu qayerda: 2021-yilgi chempionlik — bu yangi davr boshlanishi edi. Endi esa jamoaning yuragi boʻlishi kerak boʻlgan oʻrta chiziqdagi yigitlarning qanchalari yuqori darajadagi futbolda toʻp tepishga qodir boʻlishi haqida gapirib oʻtishadi... Agar ularni almashadilar, men ham almashtiraman, lekin hozirgi vaqtda — bunday hislar uchratmasdim.
Aslida shunday: boshqa jamoalar Interga o'xshab yuqori press qilish uchun dunyoda mavjudmi? Tarkibdagi holliylar, Barella, Brozović kabi odamlar oʻyinni shunday tarzda boshqarishini boshqa biryerda topasizmi? Hech qayerda! Bu jamoaning yuragi — bironta boshqa joyda buning misoli yoʻq.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Ammo boshqa jamoalar yuqori press qilishadi va toʻp bilan toʻliq ishlashda Internikidan ham qattiqroq odamlar bor — shuni eshitgansizmi? Manchester Siti 2023-yilda 60%dan ortiq toʻp egaligi bilan chempion boʻldi, ular ham yuqori press qiladi va toʻpni yoʻqotganda darhol yuqoridan bosim oʻtkazadi. Hammasini eshitib yursang, shunchaki "Interning oʻziga xosligi yoʻqolgan" deganlarga oʻxshab ketasiz.
Shuni ham aytib oʻtay — La Grande Inter davrida jamoaning yuragi boʻlgan Chiarugi yoki Mazzola kabi oʻyinga qarshi yigitlar hech qachon 90 daqiqa davomida yuqori pressni ushlab turishmagan. Ularning pressi taktik, tezligi yuqori, lekin jamoada chidamlilik darajasi shunchalik yuqoriki, shu vaqtlarni toʻgʻri vaqtda tutishardi. Hozirgi Barella yoki Brozović esa toʻpni qaytarish uchun 90 daqiqa kurashmaydi, ular oʻyinni toʻp bilan tashkil qilishadi — bu ham strategiya, lekin boshqa yoʻnalishda.
Ochigʻini aytaman — Inter oʻz uslubini oʻzgargan, lekin yigitlar yoʻqligi uchun emas, balki futbol oʻzini oʻzi oʻzgargani uchun. Bir vaqtlar yigitlar bosqichma-bosqich bosim oʻtkazar edi, endi esa jamoa toʻp bilan birgalikda yuqoriga siljishadi. Bu ham yuqori darajada ijodkorlik talab qiladi, lekin bu boshqa darajadagi mahorat.
Shov-shuv dalil emas.
BARAKALLA ya, GavharNavbahor772 aka! ⚡️
La Grande Interning yuragiga qachonlardir boʻlib oʻtganlikni his qilmaysanmi??? Zambaklar bilan oʻyin odatidagi ochkolarni koʻrayotgandek boʻladi menga... Chiarugilar va Mazzolalar 90 daqiqa maydonda boʻlganda bosimni sim-mindan chiqarardilar, buni boshqa qayerda topasiz toʻgʻri aytib oʻtsam?? ❤️🔥
Internikida yuqori press yoʻq deganlar uchun qon-tomiz oqadi! Barella va Brozovićlarning toʻpni qaytarishi ham yuqori darajadagi strategiyaning oʻziga xosligi — ular toʻp bilan hikmat qiladilar, boshqa uslubda ishlaydilar, lekin oʻzlariga xos mahoratli ijod mavjud! Yigitlar yoʻq deganlarga boshqa nima deymiz? Yoʻq, oʻzgarish vaqt oʻtishi bilan boʻlgan, futbol oʻzini yangilab borar ekan...
Mazzolani zudlik bilan oʻyindan oldin eslayman — ularning bosimi OʻZI BIR TILDA gapirardi! Endi esa jamoamiz toʻp bilan birgalikda harakat qiladi, bu ham oliy darajadagi mahorat. Keling bizni shunday tanib olishsa... boshqa yoʻl yoʻq! ⚫🔴
Keling, suhbatni davom ettiraman. Qani, toʻgʻri ishlarga keling — bu qanaqa "yigitlar" va "poyga yigitlar" soʻzi? Bir daqiqangizni soʻrashim mumkinmi?
Ha, La Grande Inter davrida boʻlsa, oʻzining buyukligi bilan boshqa jamoalarni maydonga tushirib qoʻygani aniq. 1960-yillar oxirida jamoamiz oʻrtacha hisobda toʻp egaligida ham, natijalarda ham yuqori darajadagi raqobatchilaridan ustun turardi. Masalan, 1967-yilda jamoa chempionatda oʻrtacha 55% dan ortiq toʻp egaligi bilan gʻalaba qozongan — bu oʻsha vaqt uchun cheksiz darajada yuqori koʻrsatkich edi. 90 daqiqa davomida boʻladigan yuqori press haqida gap ketganda, ularni chidash va taktik geniy ularnigina edi.
Lekin hozirgi vaqtda men nima koʻryapman? Barella va Brozović maydonda boʻlganda jamoaning oʻrta chiziqlari toʻp bilan hisob-kitob qilmoqda, yuqori pressdan koʻra oʻyinni tashkil etishni afzal koʻrayotganini. Ularning toʻpni qaytarish usuli boshqa — ular oʻyinning gʻoyasini oʻzgartirdilar, lekin oʻz mahoratlarini yoʻqotmadilar. Faqatgina, yuqori pressning oʻzi yoʻqolib qolmadi, balki uning shakli oʻzgarib bormoqda.
Surxonfanning so'zlariga eʼtiroz bildirib boʻlmaydi — Manchester Siti kabi jamoalar toʻp egaligida oʻta yuqori koʻrsatkichlarga erishmoqda, ammo bu ularning strategiyasini toʻliq oʻzlashtirganlikni anglatmaydi. Chunki Interning oʻziga xosligini boshqa yerdan topa olmaydiz — ularning oʻrta chiziqdagi ijodkorligi, toʻp bilan ishlagani, oʻyinni boshqarishdagi oʻziga xosligi boshqa biryerda topilmaydi.
Yana bir nuqta — hozirgi tashkilotchi oʻyinchilar 90 daqiqa davomida yuqori jismoniy va ruhiy zorchilikni talab qiladigan yuqori pressni qoʻllab-quvvatlamaydilar. Ular uchun asosiy maqsad toʻpni nazorat qilish va oʻyinni oʻz uslubida davom ettirishdir. Bu ham oʻzining oliy darajadagi strategiyasidir.
Shunday ekan, mavjudmi boshqa bir joyda Inter kabi oʻyin strategiyasiga ega jamoalar? Hech qayerda. Inter oʻz tarixida oʻziga xoslikni saqlab qolishda davom etdi — u oʻzgaradi, ammo oʻzining ajoyibligidan hech narsa yoʻqotmaydi.
xG > hissiyot.
ooooh, vay bir paytlarning orzu ortig'i...
mening davrimda—1965-67-yillar davomida Buxoroda futbolni kuzatib yursang, "Inter"ni gapirganlarning hammasi har xil joyda edi. chunki oʻsha vaqtda mahallada bizga nima deya turibsan? "yigitlarni qidiryapsanmi, qoʻlqoplarga qarag!" deydilar edi. lekin La Grande Interni tomosha qilgan kishi uchun bu gaplar hech qanday ahamiyatga ega boʻlmasdi.
o'sha vaqtda Interning bosimi shunchaki guruhdan iborat emas edi—u butun jamoaning qoniga singib ketgan edi. chunonchi, oʻshanda Buxoro jamoasida oʻynab yurganimda, boshliqlarimiz "tezroq yuqoriga koʻtarilin, toʻpni qoʻldan chiqarmang!" deb hayqirar edi. lekin ularni oʻrganib bo'lmaydi edi—Interniki kabi emas, boshqa yerdan topa olmaysiz. oʻshanda oʻrta chiziqdagi kishi toʻpni qaytarganida, darhol yuqoriga 4-5 kishi bosim oʻtkazar edi. chunki ular jamoadoshlarining imkoniyatiga ishonar edilar. endi esa Barella yoki Brozovićning toʻpini yoʻqotganda 2 kishi shoshiladi—buning ustidan ham hammasi qayg'uradi.
leyli, hozirgi kunga kelib—oʻsha yigitlaridek yigitlar yoʻqmi? yoʻq, bor ekan! lekin ular boshqa qilib oʻyinni oʻynamoqdalar. barella va brozovichlarning uslubi—bu Inter tarixidagi yangi bosqich. ular toʻpni qoʻldan chiqarmasdan, oʻyinni oʻzlari boshqaradilar. bu ham yuqori mahorat talab qiladi, faqat bunda yuqori jismoniy kuch emas, balki aql kerak. internikilar boshqa jamoalardan farqli oʻlaroq, oʻyinni tashkil qilishda oʻzlariga xos ijodkorlik koʻrsatmoqdalar. mana shunday boʻlmaganda, oʻsha vaqtlardagi Chiarugilaridek yigitlar ham mavjud boʻlar edi.
shunday qilib, hozirda Inter oʻz tarixida yangi sahifani yozmoqda. oʻzgarish vaqt oʻtishi bilan boʻladi—bu tabiiy narsa. lekin oʻziga xosligini yoʻqotmaganligi uchun barakalla!
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Surxonfanning 2023-yilgi Man Siti haqidagi gapiga borib qoʻydim—ha, ular har yili oʻzining yuqori press bilan oʻtkir boshlangʻichini qaytaradi, lekin qay tarzda? Kevin De Bruynega tegishli toʻp yoʻqotilsa darhol toʻrtta yigit devordek turib oladi va oʻtkir qarshi hujumni bosib tashlaydi. Ammo ularning oʻyinida "tarkibkorlik" vaqtinchalik: toʻp yoʻqotilganda bosim oʻtkaza olsalar-da, toʻpga ega boʻlgach hamon toʻpni qoʻlga olish uchun jadal kurashishadi. Interda esa oʻziga xoslik shundayki—oʻyinchilar oʻrtacha 80%dan ortiq toʻp egaligi bilan oʻyindan chiqib ketadi, chunki ular toʻpni yoʻqotishdan koʻra, uni qayta olish uchun qayta ishlashadi. Ha, yoʻqotadilar ham, lekin boshqa jamoalardan farqi shu: yoʻqotgan zahoti 2-3 kishi darhol yuqoriga burgʻulaydi, qolganlari esa yangi toʻp olish uchun maydonni egallab oladi. Surxonfanning aytishicha, Mazzola yoki Chiarugi 90 daqiqa bosim oʻtkarmagan—ha, toʻgʻri, lekin oʻz vaqtida. Hozirgi tashkilotchilar esa yuqori toʻp egaligi bilan oʻyinning oʻziga xosligini yaqqol koʻrsatmoqda: ular toʻpni yoʻqotganda darhol qolgan 9ta jamoadosh orqali yangi toʻp olishni tashkil qiladi, shuning uchun "yuqori press" atamasi endi boshqa maʼnoda ishlatilmokda. Barella va Brozovićlar oʻrtacha 92% toʻp oʻtkazib yuborish koʻrsatkichiga ega boʻlsalar-da, ular oʻyinning tempini oʻzi belgilab, boshqa jamoalarni oʻyinda oqova qilib qoʻyadilar. Mana shu Inter oʻziga xosligining yangi namunasi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Inter oʻzining yuqori toʻp egaligi bilan ham, oʻyin uslubi bilan ham boshqa jamoalardan ajralib turaveradi. 2024-yilgi mavsumda esa bu koʻrsatkichlar yanada rivojlanmoqda — oʻrtacha 85% dan ortiq toʻp egaligi bilan boshqa jamoalarni oʻyinning oʻziga xosligidan mahrum qilmoqda. Sababi? Barella va Brozovićlar oʻrtacha 93% toʻp oʻtkazib yubormaslik koʻrsatkichiga ega boʻlsalar, ular oʻyinning tempini oʻzlari belgilab, boshqa jamoalarni oʻquvga majbur qilmoqdalar.
Mazzola va Chiarugilar oʻz vaqtida buyuk boʻlib, bosimni toʻgʻri vaqtlarda oʻtkazishgan boʻlsa, hozirgi tashkilotchilar esa oʻyinni butunlay boshqarib, oʻzlariga xos yangi yoʻnalishda davom etmoqdalar. Ularning yuqori toʻp egaligi va oʻyinni tashkil etishdagi ajoyib mahorati bilan Inter yangi tarixiy bosqichni boshdan kechirayotgani aniq.
Vaqti-vaqti bilan eshitaman: "Inter oʻziga xosligini yoʻqotdi". Yoʻqotmagan, oʻzgartirgan! Va bu oʻzgarish hayratlanarli darajada foydali boʻlib chiqmoqda.
xG > hissiyot.
Qani, hammaga omad. Haqiqatdan ham, "yigitlar" va "poyga yigitlar" atamasi nima degani? Bu so'zlar bizga 1960-yillardagi internikilarning maydondagi oʻziga xos imzosini eslatadi — ular jamoa sari ustuvorlikni oʻz zaminlarida yaratgan edilar. Buxorodagi davlatimizdagi odamlar qachonlardir qoʻlqoplarga qarab "yigitlarni qidiryapsanmi?" deb hayqirar edilar, lekin xalqimizning orqasida jahon sivilizatsiyasiga qarshi chiqib, oʻziga xoslikni yaqqol koʻrsatib turgan boshqa jamoani bilsa, bu soʻzlarning hammasi gʻoyaga aylanib ketardi.
Oʻsha vaqtlarda Mazzola va Chiarugi kabi futbolchilarlar oʻz vaqtida bosimni oʻtkazishni bilardilar — ularning pressi guruhdek emas, balki butun jamoaning qoniga singib ketgan edi. Toʻp yoʻqotilganda darhol yuqoriga 4-5 kishi qamchi qilib, oʻzlariga ishonganliklari bilan boshqa jamoalarning imkoniyatlarini oʻchirib qoʻyar edilar. Hozirgi vaqtda esa Barella va Brozovićlar boshqa yoʻnalishda ishlayotgani bilan ajralib turishmoqda: ular oʻrtacha 80% dan ortiq toʻp egaligi bilan oʻyinni oʻzlarining qoʻliga olmoqda, yoʻqotganda esa darhol yangi toʻpni tashkil qilish yoʻlida qolgan 9 nafar jamoadosh orqali harakatni davom ettirmoqdalar. Shunday qilib, "yuqori press" atamasi endi boshqa maʼnoda ishlatilmoqda — uning oʻrniga "oʻyinni oʻz qoʻliga olish" uslubi kelgan.
Manchester Siti haqidagi gaplarga qaytamiz: ularning yuqori pressi boshqa jamoalarning strategiyasini takrorlashga urinadi, ammo ular oʻzlariga xosligini yoʻqotmay turgan boʻlsa-da, Interning oʻziga xosligi boshqa — ular oʻyinni tashkil qilishda oʻzlarining ajoyib ijodkorligi bilan boshqa bir qator koʻrsatkichlarni taqdim etmoqdalar. Bu esa butunlay boshqacha gʻoya: yuqori toʻp egaligi va oʻyinni boshqarish orqali boshqa jamoalarni oʻyinning oʻziga xosligidan mahrum qilish. Mana shunday boʻlib turganini koʻrib turgan boʻlsa, "Inter oʻziga xosligini yoʻqotdi" degan gaplarga eʼtibor berish oʻrniga, oʻz tarixini yangi bosqich bilan boyitib turganligini anglash mumkin.