Nasafning ayanaviy taktikasi - yangilikmi yo eskirgan uslubmi

Nasafni kurganimda qiziquvchuning o'zi — yurak bilan o'ynayotgan jamoa, lekin bu so'zlar endi taktikadagi qorong'ilikni qoplab ketmayaptimi? 55%dan 48%ga tushib ketishni boshqa sabablar bilan izohlash mumkin, biroq Premer-ligadagi "olti yetarli" taktikani oʻsha jamoalarning foydalanish uslubidan kelib chiqib sababini topganlar: ularning tezkor qanot o'yinchilari uchun joy ochish uchun markazda nazoratni yoʻqotishadi. Keling, Nasafning oxirgi ikki mavsumdagi oʻyinlarini yodga solib koʻramiz. Oxirgi mavsumda Qarshi jamoasi o'rtacha to'pga egaligi 55% bo'lganida, bunga asosiy sabablarni hisobga olish kerak edi: toʻpni himoyadan olib chiqishda yanada samaraliroq bo'lgan yangi oʻyinchilar (masalan, Orifxo‘ja Nematovning to'p tashlash darajasi yuqori edi), shuningdek, raqiblarni boshqacha tarzda bosim ostiga olish strategiyasi. Bu mavsumdagi 48% esa faqatgina istalmagan holat emas — bu taktikaning oʻzgarishi bilan bogʻliq. Murabbiy jamoani yangi oʻyinchilarga moslashayotgan vaqtda boʻlsa, qandaydir chalkashlik boʻlishi tabiiy. Ammo bu vaqtni o'tkazib yubormaslik uchun asosiy gʻoyani koʻrib chiqish lozim. Yangi uslubni qoʻllab-quvvatlovchilarning fikriga koʻra, bu taktika oʻzgarishining asosiy maqsadi jamoaning tezkorligini oshirish va qarshi hujumlarga koʻproq eʼtibor qaratishdir. Lekin bir faktni koʻpchilik eʼtibordan chetda qoldiradi: yangi taktikada jamoaning pozitsiyaviy nazorati pasaygan boʻlsa, bu qarshi hujumlarni tashkil qilish uchun yoʻqotishlar hisobiga boʻladi. Premer-liganing "olti yetarli" taktikasi boʻyicha jamoalar aynan shunday qiladi — ularning oʻyini ham tez-tez boʻshliqlarni qoldiradi, ammo bu boʻshliqlarni toʻldira oladigan futbolchilar mavjud boʻlsa, bu muammo emas. Nasafda esa bu boʻshliqlarni toʻldira oladigan oʻyinchilar yetarli emas. Demak, bu taktikaga oʻtish yangi narsa emas — bu boshqa klublardan olingan uslublarning yangi aralashmasi va uning foydasi yoki zarari vaqt oʻtishi bilan maʼlum boʻladi.

Nima bu yurak bilan o'ynash degani? O'zimizni "yurak bilan" deb atagan vaqtda 55% to'p egaligi bor edi, endi esa 48%ga chidab boʻlmayapti... mana shu yerda oʻz- o’zingiz bilan bevosita bahslashib qoling! Hali ham yangi uslub — bu "olti yetarli"mi? Premer-ligadagi jamolar oʻzlarini qanday qilib shu taktika bilan o'ynashlariga qaramay, oʻz imkoniyatlarini to'liq ochib berishgan — ularning qanotlari maydondagi boʻshliqni toʻldirib turishadi, Naaaasafda esa boʻshliqlar yurak og'rig'iga aylanmoqda! Yo'q-yo'q, yurak dedik, lekin uning fonida to'pni kim olib ketishini ham bilish kerak, yo'qsa bu yurakmi yoki qandaydir quduqqa otish? Oxirgi mavsumdagi 55%ni kim ta'minlagan edi — Orifxo'ja Nematovlarmi! Endi ular bor-yo'g'i yoʻqligi sababli to'pni olib chiqish vaqtida baraban chalmoqdalarmi, nima?! Taktikada bu oʻzgarish bilan keladigan chalkashlik vaqtinchalik — lekin vaqtni boy bermaslik uchun asosiy gʻoyani qoʻlida ushlab qolish kerak, yoʻqsa bu "yurak" vaqt oʻtishi bilan "soʻz"ga aylanib ketadi!

Nasafning oʻtgan mavsumdagi 55% to'p egaligiga Orifxo‘ja Nematov, Ismoilovlar kabi oʻyinchilarning olib chiqishdagi hissasi haqiqatan ham katta edi. Endi esa mavsum oʻrtalariga kelib afsuski 48%ga tushib ketishi yuqoridagilarning tark etishi va oʻyin uslubining oʻzgarganiga bogʻliq. Nasafning qarshi hujumlariga eʼtibor qaratishi yaxshi, lekin orqada boʻshliqlar qoldirib qoʻyish qimmatga tushadi. Premer-liganing oʻzida ham "olti yetarli" taktika bilan oʻynaydigan jamoalar boʻshliqlarni toʻldiruvchi qanot himoyachilariga ega boʻlmasa, bu ularning omadsizligiga olib keladi. Qarhi jamoasida esa shunday boʻshliqlarni toʻldiruvchi olishchan oʻyinchilar yoʻq — bu oʻsha oldin yurak bilan o'ynash deb atalgan oʻziga xos uslubning yoʻqolishiga olib keldi. Buning uchun esa vaqt kerak, lekin vaqtni qoʻlida ushlab turish juda muhim. Chunki vaqt oʻtishi bilan bu nafaqat "yurak"ga, balki oʻz-oʻzidan ishlab chiqarilgan gollar soniga ham taʼsir qiladi.

qancha vaqtlar oldin men Samarqandda elektr ustalaridan dars berar edim, oʻsha paytda futboldeymizda „taktika“ deb hali yangi yangi gap ketar edi. esla o'sha vaqtlar — 70-80-yillar, biz „Qarshi“ni „Dinamo“ deb atar edik, milliy chempionatda o'ynar edik, Xo'jaevlar, Qosimovlar bilan to'qnashar edik. urushdagi mezbon kabi, jamoa to'pni har daqiqada qoʻlida ushlab turar edi — 60-70% gacha to'pga egaligi bilan oʻynar edimiz, bu vaqtda „taktika“ soʻzi hali qoʻshiqday yangrayotgan edi. nima uchun shunday? chunki to'pni olib chiqib, himoyaga bosim qilgan odamlar bor edi: G'afur G'ulomov, Shuhrat Shamsiev kabi oʻyinchilar. keyingi yil esa bu o'sha darajadagi futbolchilar ketdi — oʻsha paytda xorijga ketish mumkin boʻlmadi, lekin oʻzgartirishlarga toʻg'ri keldi. va nihoyat, murabbiylar yangi jamoa qurishga oʻtishdi: qarshi hujumlarga tayanadigan, qanotlarni keng ochadigan uslubga oʻtishdi. vaqt oʻtib koʻpchilik „Qarshi“ning „yurak bilan o'ynaydi“ deb aytishiga qaramay, to'p egaligi 50% atrofida edi. ammo nima boʻldi? oʻyinchilar oʻzlarining yangi roliga moslashishda davom etdilar. bugungi kunda esa Sen qaysidir maʼnoda oʻsha kelajakni koʻra turibsan — „yurak bilan o'ynaydi“ degan soʻzlar endi yangi taktikaga oʻtkazilmoqda. men 50 yil oldin oʻsha chalkashlikni boshimdan oʻtiribman. yangi oʻyinchilar yangi oʻzgarishlarga moslashishi kerak, vaqt oʻtadi, namunalar paydo boʻladi. ammo bir narsani unutma: boʻshliqlarni toʻldiruvchi oʻyinchilar yoʻq boʻlganda, yurak qanchalik yorugʻ boʻlmasin, u oʻz-oʻzidan narsalarni hal qila olmaydi. orqada boʻshliq qoldirib, soʻngra qanotlardan bosim oʻtkazish yaxshi — lekin bu to'pni koʻp qoʻldan oʻtkazib yuborishga olib keladi. nasafning hozirgi taktikasiga oʻtishni eshitib, men oʻz vaqtimdagi bir hazilni esladim: birinchi boʻlib „Dnepr“ jamoasi „olti yetarli“ taktikaga oʻtganda, ular oʻyin vaqtida orqa chiziqda toʻpni ushlab qolishni juda yaxshi koʻrsatishdi — ammo keyinroq qanotlarning boʻshliqlarini toʻldira olmaganligi uchun oʻzlarini qattiq tanqid qilishdi. shunday boʻlib qolmasin, nasaf ham oʻz vaqtida oʻyinchilarni shunday tarbiyalashi kerak — yoki yangi taktikani toʻgʻri qoʻllashni oʻrganishi, yoki yana bir bor oʻziga xosligini yoʻqotishi.

48% to‘p egaligi uchun ikki haftada asosiy sabab — bu hech qachon nafaqat yangi taktika, balki uning yuzaga chiqaradigan boshqa nojo‘ya natijalarini ko‘rib chiqmaslik edi. Sizlarni eshitib, o‘zimda shunday gap tug‘ildi: „Agar buni qayta tuzatmasa, endi Qarshi jamoasining o‘zi aytadi: yurak bilan o‘ynamoqchi edik, ammo to‘pni olib chiqolmadik“.

Bu mavsumda Nasafning toʻp egaligi 48%ga tushib ketganini koʻrganimda, avvaliga oʻtgan yillarga taqqoslab koʻrishga majbur boʻldi — chunki 2023-yilgi oʻrtacha 55% koʻrsatkichi bilan qandaydir "qishloqdagi motorli" hayajon qoʻzgʻaradi, ammo vaqt oʻtishi bilan bu raqamlar faqatgina statistika boʻlib qolmay, oʻtkir bahsning bosh oʻqi ham ekanligini angladim. Oʻtgan mavsumdagi 55%ni hisobga olganimda, Orifxoʻja Nematov kabi oʻyinchilarning to'pni olib chiqishdagi samaradorligi va yangi bosim strategiyasi asosiy omil boʻlganini koʻrish mumkin edi — bu nafaqat raqibga bosim oʻtkazish, balki oʻz jamoasini ham dinamikaga olib chiqish edi. Ammo bu mavsumdagi 48%ning asosiy aybi shundaki, murabbiy yangi taktikani qoʻllashda bir xil darajada samarali boʻla olmadi — yoki yangi oʻyinchilar guruhi yangi rolga moslashishda vaqt kerak boʻldi. Bu esa to'p egaligi foizida pasayish va boʻshliqlarni qoldirishda oʻz aksini topdi. Yangi taktikaning asosiy maqsadi — tezkor qarshi hujumlar tashkil qilish va qanotlarni keng ochish deb aytilmoqda. Lekin bu uslubning afzalliklarini koʻrishdan oldin, uning kamchiliklarini ham eʼtiborga olish kerak. Premer-liganing "olti yetarli" taktikasida boʻshliqlarni toʻldiruvchi qanot himoyachilar mavjud boʻlsa, Nasafda esa shunday oʻyinchilar yoʻqligi uchun bu boʻshliqlar iqtisodiyyatning oʻzini soʻrayvermoqda. "Qalb bilan oʻynaydigan jamoa" degan soʻzlar endi taktikadagi chalkashlikni qoplamoqchi boʻlsin, ammo to'pni olib chiqish vaqtida boʻshliqlar paydo boʻlganda, bu narsa yuqori darajadagi futbolni qoʻllab-quvvatlovchilarni oʻzingiz bilan janjalga olib keladi. Shunday qilib, yangi taktikaning foydasi yoki zarari haqida gapirish uchun vaqt kerak boʻlsa-da, hozirgi bosqichda yoʻqotishlar juda koʻp — vaqt oʻtib bu "qanotdagi boʻshliqlar"ga duchor boʻlgan boshqa klublarga oʻxshash holatga olib kelishi mumkin. Va bu yoʻlda asosiy gʻoya — oʻyinchilarning yangi taktikaga moslashishi va boʻshliqlarni toʻldiruvchi oʻyinchilarni yangi shartlarga moslashdirishdir.

O'zbekiston ligasida bunday taktikaviy o'zgarishlar ko'zga tashlanmaydiganmi?! 48%ga tushganini birinchi marta eshitib qoldim — lekin hozirgapdan boshlab tushunaman, "yurak bilan" degan gap endi qaysi yurakka tegib ketayapti! 🤬 Sizlarning barchangizning jumalari yaxshi, lekin qani shu hozirgi oʻyinlarni tomosha qilganingizda boʻshliqlarni toʻldira olmaganligi qayerdan? Orifxo'ja ketgan, yangi to'p olib chiqish mexanizmi ishlamayapti — mana shu boʻshliqlarni ular qanday "yurak bilan" to'ldiradi?! Premer-liga jamoalarining qanotlari boʻshliqlarni toʻldirib turar ekan, bizningdagi yangi taktikada esa butun himoya orqasi maydonni qoplab bora olmayapti — bu nafaqat to'pni yoʻqotishga, balki qarshi tomonning toʻpga egaligiga qarshi turish imkoniyatini ham yoʻqotib qoʻymoqdamiz! Murabbiy vaqtni qo'lida ushlab qolishi kerak edi — yangi oʻyinchilar bilan birga yangi boʻlmagan taktikani ham o'qitishi kerak edi! "Yurak bilan" degan so'zlar endi hech qanday samara bermaydi — futbol bu hisobkitob, pozitsiyalar, pozitsiyaviy nazorat! Qancha vaqt ketadi, yangi qanot himoyachilarni topgunicha... yoki yangi taktikani toʻgʻri qoʻllashni oʻrgangunicha!

savoling shu edi — boʻshliqlar to'ldira olmanganda yurak ham gʻolib boʻlolmaydi, deydi xalq. lekin stendda oʻtirgan vaqtimda bir marta boshqacha narsani koʻrdim — Qarshi jamoasining oʻsha oʻyinlarini endi oʻzim oʻyib oʻtiraman. buning uchun 2023-yilning sentyabr oyida Iordaniya bilan boʻlib oʻtgan oʻrtoqlik oʻyini xotirjamlik keltiradi. toʻp egaligi 49%, lekin qolgan 51% vaqtida nima boʻldi? qanotlar boʻsh qoʻyilmadi — orqa chiziqdan erkinlik olgandan soʻng darhol qanot himoyachilar darvozadan 25 metr yuqoridan bosim oʻtkazdi. natija: raqibning yarmida toʻpni qoʻlga olish uchun 3 ta toʻp yoʻqotish, soʻng 1 ta imkoniyat. oʻz navbatida ular oʻz himoyasida boʻshliq qoldirishdi, lekin yangi taktikada bu boʻshliqlarni toʻldiruvchi oʻyinchilar bor edi — Orifxoʻja Nematov uzoqdan koʻtarilgan toʻpni boshi bilan markazga yoʻnaltirardi, qolganlari esa maydonni qisqartirib qoʻyardilar. endi bu mavsumga keling — yanvar oyida oʻtkazilgan Oʻzbekiston kubogi finali va koʻrsatkichi 43%. sabab nima boʻldi? boʻshliq toʻldiruvchi qanot himoyachilar yoʻqligi emas, balki orqa chiziqda yangi oʻyinchilarning oʻzaro harakati buzilib qolgan. bir voleybollikdek boʻlingan — bir oʻyinchi yuqori pastda qolib ketgan, boshqa ikkitasi esa qanotlarga chopib ketgan. qanot bosimidan qoʻrqib qolganlarning biriga toʻp uzatishdi, ammo u orqaga yaqinlashib qolgani uchun darvoza tomon yugurib ketishga majbur boʻldi — 11 metrlik maydonchada toʻpni qoʻlga olish qiyinroq boʻlgani uchun qarshi tomonga yoʻqotdi. shuning uchun ham toʻp egaligi 43%ga tushib ketdi. yurak bilan o'ynash — bu nafaqat hislar, bu shuningdek, qanotlardagi himoyachilarning oʻyin vaqtidagi harakati, ularning qoʻshimcha bosim chiqarishi va oʻzaro kommunikatsiyasi. toʻpni olib chiqishning samaradorligi ham shu yoʻnalishda. yangi taktika boʻyicha ishlanmoqda — lekin vaqt oʻtib buni koʻramiz. endilikda esa oʻzgalarning 48% koʻrsatkichi ortidagi raqamlarni yozma — maydonning 67 foizida jamoamiz orqaga chekingan holda oʻyin tashkil qildi, ya'ni butun vaqt davomida toʻpni yoʻqotish xavfini oldimiz. bu esa jamoaning toʻpni qoʻlida koʻp ushlab turishiga olib keladi — vaqt oʻtishi bilan bu yangi uslubning oʻziga xosligini koʻrsatadi.

Uzundan beri Qarshi tomonda tik turibman, ammo shu mavsumda birinchi bor koʻrgandek boʻldi — oʻtgan mavsumdagi Orifxoʻja Nematov, Ismoilovlar ketganidan keyin boʻshliq shunday koʻrinadi-ku, oʻzlarini "yurak bilan" oʻynayman deb ataganlar hozir oʻzlarini oʻzi yutib yubormoqda. Toʻpni olib chiqishda boʻshliq paydo boʻlganda, orqada qolgan himoyachilarning bir qismi qanotlarga chopilib ketayotgani hozir koʻz oʻngimda — Premer-liganing "olti yetarli" taktikasida qanot himoyachilar boʻshliqlarni toʻldirib turadi, bizda esa bu yoʻq. Sababi shunchaki: yangi oʻyinchilar shu darajada oldinda oʻynamayaptirlar — ularning orqa chizigʻi orqada qolib ketmoqda, qanotlar esa bosim qilishdan qoʻrqib, oʻrtaga yaqinlashmoqda. Natija? Toʻpni qoʻlga olish uchun oʻrtada 3-4 ta yoʻqotish, soʻngra 1 ta imkoniyat. Aytish kerakki, oʻyinchilar yangi rolga moslashmoqda, ammo vaqtning bosimida — buylar iqtisodiyotning oʻzini soʻrayvermoqda. Chunki orqada boʻshliq qoldirgan holda qanot bosimini qoʻllab-quvvatlashning oson yoʻli yoʻq. Va hozirgina tomosha qilgan oʻyinimizda ham shunday boʻldi: bir qancha yoʻqotishlardan soʻng oʻz maydonimizning 65 foizini oʻzgartirib, raqibga qarshi qarshi hujumlarga oʻtishga majbur boʻldi — ammo ular uchun tovon puli boʻladimi?

Qani endi, bu bopladingiz shunday amri bilan oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha 55% bilan yangi taktikaning 48%ni taqqoslaganimda, aslida ikki tomon ham oʻziga xos foydalarni olib kelganini koʻraman. 2023-yilda Orifxoʻja kabi oʻyinchilar to'pni olib chiqishda eshiklarni ochib qoʻyganida, jamoamiz dinamikaga ega boʻldi — qarshi hujumlar shiddatli boʻldi, qanotlardan toʻplar oʻtdi. Lekin hozirgi mavsumda boʻshliqlarni toʻldiruvchi oʻyinchilar yoʻqligi uchun orqada qolgan himoyachilar toʻpni qoʻlga olish uchun yugurishga majbur boʻlishmoqda. Misol uchun, oʻtgan haftadagi "Neftchi" bilan oʻyinda maydonning oʻrtasida 3 ta yoʻqotishdan soʻng jamoamizning toʻp egaligi 45%ga tushib ketdi — hech narsa boʻshliqlarni toʻldiruvchi oʻyinchi yoʻqligining oqibati. Omadmi yoki omadsizlikmi? Umuman olganda, futbolda vaqt eng yaxshi oʻqituvchi — yangi taktika oʻrganilganda va oʻyinchilar moslashganda, bu foizlar oʻz-oʻzidan oʻzgarganini koʻramiz. Lekin bir vaqtning oʻzida, Premer-liganing "olti yetarli" taktikasidan oʻrnak olganimizda, qarama-qarshi tomon qanotlardagi boʻshliqlarni toʻldirish uchun yollagan qanot himoyachilari kabi mexanizmlarga ehtiojimiz borligini ham unutmasak kerak. Chunki orqada boʻshliq qoldirib, qanotlarni ochib qoʻyish yaxshi — lekin toʻpni qoʻlga olish uchun har bir daqiqa kurashish kerak.

Joʻsh qani endi, shuni gaplasak boʻladimi — bu yangi taktika bilan jamoamiz futbolini 180 darajaga burganini aytish mushkul boʻlsa-da, 90 darajaga burganini aytish mumkin. Chunki oʻtmishda Orifxoʻja kabi oʻyinchilar orqadan toʻpni olib chiqib, qanotlarni ochib qoʻyganida bizning qarshi hujumlarimiz shiddatli boʻlib, raqiblar esa orqada qolib ketardi. Lekin hozir oʻtgan mavsumdagi 55%ga nisbatan yoʻqotib qoʻygan 7 foizni hisoblab koʻrsek — bu oʻz-oʻzi bilan birga yangi qiyinchiliklarni olib keldi dema? Qanotlardagi boʻshliqlar haqida gap ketganda, Premer-liganing „olti yetarli“ uslubida boʻshliq toʻldiruvchi qanot himoyachilar bor — ular raqib qanotiga oʻtib, bosimni yuqori qiladi. Lekin bizda esa yangi oʻyinchilar orqadan oʻynay olmayapti, qanotlar esa qoʻrqib qolgani uchun oʻrtaga yaqinlashmoqda. Natija? Maydonning oʻrtasida toʻpni qoʻlga olish uchun 3-4 ta yoʻqotishdan soʻng, soʻngra bitta imkoniyatni foydalanish. Oʻsha oʻyinlaridagi oʻtkazmalarni koʻrganingizda, qanotlardan boʻshliq toʻldiruvchi oʻyinchi yoʻqligi uchun oʻzimizni qanday tutmaganimizni ham eshitib boʻlasiz. Oʻtmishdagi oʻzgarishlarga sabab — Orifxoʻja kabi oʻyinchilar ketganidan keyin yangi taktikaga oʻtishimiz boʻldi. Yangi oʻyinchilarning moslashishi uchun vaqt kerak — ular orqa chiziqda boʻlinib qolmasligi uchun yangi rolga moslashishi shart. Chunki qayerda boʻlinishlar boʻlsa, u yerda toʻp yoʻqotiladi. Va bu yoʻqotishlar toʻplami yangi taktikaning asosiy omiliga aylanib qolmoqda. Shunday qilib, yangi taktikada boʻshliqlarni toʻldiruvchi oʻyinchilarning yoʻqligi asosiy muammo boʻlsada, vaqt oʻtishi bilan bu muammoning oʻz-oʻzidan hal boʻlishini umid qilish mumkinkim — yangi oʻyinchilar moslashsa, ular qanotlarda ham xuddi Premer-ligadagi kabi ishlar qiladi. Ammo vaqt berish kerak, chunki futbol bu hisobkitobdir, hislar emas.

Eshitib turibman, Nasaf muxlislarining bu mavsumdagi taktika haqidagi izlanishlari va his-tuygʻulariga. Bu borada oʻzimdan ham bir nechta nuanslarni qoʻshmoqchiman. Maydonning 48%ga tushgan toʻp egaligi koʻrsatkichi bejiz emas — oʻtgan mavsumdagi 55% bilan taqqoslaganda, bu oʻzgarishning asosiy sababi Orifxoʻja kabi oʻyinchilarning ketishi va yangi himoyachilar guruhining moslashishida. Hisobkitobni oladigan boʻlsak, toʻp yoʻqotishlarning koʻpayishi va qanotlardagi boʻshliqlar asosiy omil boʻlib chiqmoqda. Oʻtgan haftadagi "Neftchi" oʻyini ham shuni tasdiqladi: oʻrtada 3 ta yoʻqotishdan soʻng toʻp egaligi 45%ga tushib ketdi. Bu esa yangi taktikaning jiddiy kamchiligini koʻrsatib turibdi. Ammo bir vaqtning oʻzida shuni eʼtirof etish kerak — yangi uslubning foydasi ham mavjud. Oʻtgan mavsumda Orifxoʻja orqadan toʻpni olib chiqib, qanotlarni ochib qoʻygani uchun qarshi hujumlarimiz shiddatli boʻlgan edi. Hozir esa yangi oʻyinchilar qoʻrqib qolgani uchun qanotlarga chiqishadi, ammo bu vaqt oʻtishi bilan oʻzgartirilishi mumkin. Premer-ligadagi "olti yetarli" taktikasi kabi qanot himoyachilarining boʻshliqlarni toʻldirishi vaqt oʻtishi bilan jamoamizga ham foyda keltirishi mumkin. Shunday qilib, yangi taktikaning hozirgi vaqtda muammolari mavjud, ammo ularni hal qilish uchun vaqt kerak. Hislar bilan emas, hisobkitob bilan oʻynash kerak — bu yangi uslubning oʻziga xosligini koʻrsatadi. Va vaqt oʻtishi bilan bu foizlar oʻz-oʻzidan oʻzgarganini koʻramiz.