nasafning himoyasini mustahkamlash uchun amaldorlarga kelajak yulduzi elon qilish

Qani endi, o'ynab ekanlar yuqorida so'zlar bilan? So'zni amalda ko'rsatganlar bormi? O'tgan mavsumda Qarshining yuqori chizig'idagi jamoalarga qarshi himoyada yuzdan ortiq imkoniyatga ruxsat bergan holda qani, qayerda bo'lishdi yangi yigitlar? Rahbariyat esa chet ellik murabbiy qidirmoqda, lekin milliy poytaxtning uchta klubidan eng yoshi katta jamoa uchun o'zining olmosini yetishtirmoqda. Qachonlar ekan, milliy terma jamoamiz uchun foydali bo'lganlar Nasaf akademiyasidan chiqqanlar edi. Kelajak yulduzi hozirgina boshlang'ich maktabda o'qiydigan bola emas, taktik savodli, bosim ostida o'ylay oladigan kishi kerak.

Himoya qanchalik yaxshi boʻlmasin, oʻyinchi yoʻq boʻlsa... tushunmaysanmi? 😤 Bizda Anvar Soliyev, G‘ulomovlar, Yo‘ldoshevlar bor edi — endi shu degan, oʻz ijobiy tomonini koʻrsatib yuboradi, xalqqa kuchi yetmaydi... Ammo yangi avloddan qandaydir "olmos"ni topaveramizmi? 🙏 Yaxshi himoyachi — bu jinni, u oʻyinda yoʻq boʻlsa... toʻp ham qoʻliga kelmaydi! ⚽🔥 Aytaman chunki: "bizniki" kelajakda darvozabonlarga qarshi oʻynaganda osongina gol oʻtkaza olardi, oʻtkir qarshi hujumlarda esa tezkorlik qilishardi... mana shu!

Surxonning so'zlariga qo'shimcha qilishim mumkinmi... Ko'zlarimni yopib bo'lmasa ham, shu savolni o'zimizga bir necha marta berib ko'rdim. Yangi avloddan qaysi "olmos"ni topish mumkin? Chunki o'tgan vaqtlardagi G‘ulomovlar, Yo‘ldoshevlar endi faoliyatni tugatganlar. Ammo O'zbekiston futbolida yangi iste'dodlar paydo bo'lyapti, ularni topish va rivojlantirish uchun yaxshi tizim kerak. Transfer orqali yangi himoyachi olishning o'z xususiyatlari mavjud. Masalan, yosh va tajribasi teng bo'lgan ikki futbolchini solishtirganda, yuqori yoshdagi futbolchi birinchi mavsumda ko'proq foyda keltirishi mumkin. Lekin kelajakni ko'zlab, yangi avloddan kimni tanlash mumkin? Bu esa asosiy savol bo'lyapti.

Ochigʻini aytaman, oʻshanday vaqtlardagi G‘ulomovlar, Yo‘ldoshevlar, Anvar Soliyevlar har biriga qarshi oʻyinda jamoamizni mustahkamlab qoʻyganlar edi. Ularning oʻrnini bosadigan yangi "olmos"ni topish esa albatta murakkab, lekin imkonsiz emas. Ularni topish uchun hamon boshqa klublardagidek akademiya tizimidan oʻtib yetishmasligini tushunaman. Qachonki ularning bilagidan gʻildirak oldi, ularning harakati zamin sifatida boʻladi — mana shuning uchun bu mavzu muhim. Yangi avlodda yaxshi himoyachilar borligini inkor etmayman, lekin ular hozirgidek oʻrtoqlik uchrashuvlarida ham himoyani toʻpqoplab yurganmi, koʻrib chiqish kerak.

Ammo keling, qoʻllarimni yerga qoʻyib, xayol qilib, bir soniya oʻylab koʻramiz: bu janoblarning gapida nimasi yoʻq? 🔥🤬 Nasafning tarixini ochib oʻtirib, oʻzini oʻzi tutib, oʻtirib qoʻyish — negadir mening yuragim gʻazablanib qoʻydi! 💪 Chunki men buni har doim his qilganman, bilasizmi? Oʻtgan vaqtlardagi Gʻulomovlar, Yoʻldoshevlar nega ketdi? Odamlar ketganda yangi avlodga yoʻl ochiladi, lekin yangi avlodni topish uchun qanday qilib shunchaki oʻtirib turaveramiz? ⚽ Jamoamizning himoyasi xira boʻlib, toʻp toʻpqoplab yurganimizda meni aqkim chiqib ketadi! Qachonlar ekan... kelajakda "olmos" topish uchun endi biz boshqa yoʻl tutishimiz kerak! Va men aytaman: bizning akademiyamizda juda koʻp isteʼdodlar yoʻqotilmoqda, chunki ularni qoʻllab-quvvatlab, koʻrsatib yubormayapmiz! Oʻylang, oʻsha Gʻulomovning oʻrniga keladigan bola hozir 12 yoshda ekan-da, uning ustida ishlanmoqda-mi? Uning oyoq siljishiga eʼtibor beriladimi? Baland toʻpni yetarli darajada olishga oʻrgatiladimi? 😱 Men shaxsan oʻzim oʻsha yoshda edi, oʻrtoqlik oʻyinlarida oʻzimni himoya qilishni oʻrgangan edim — hech kimdan saboq olmay, oʻz ichimdagi qozonda pishib chiqqandim! Bugun esa farzandlarimizga nima qilishni oʻrgatmayapmiz?

Ochigʻini aytaman, Vatan_uchunoxirigacha86 ning bu gaplarini eshitib yuragimni tinch tutish qiyin boʻldi. "Topqoplab turardi" deysiz — u kishi o'ziga xos tarzda aytsa-da, haqiqatdan shunday bo'lmaganmi? O'yinning bir necha daqiqasi uchun himoyaning butun bo'lagi ishdan chiqib, natijada esa avvalidagi barcha izchilliklar nolga tenglanadi. Yuqoridagi gaplarda qanchalik ochko'zlik borligini hisobga olish kerak: yangi kelganlar vaqtincha foyda keltirishi mumkin, lekin ular aslida faqat vaqtinchalik yechimdir. Kelajakni ko'zlab qolsak, akademiya tizimi orqali yaxshi himoyachi yetishtirishning boshqa yoʻli yo'q. Buning ustidan gapirishning o'ziga ham shubha bilan qarayman, chunki ko'plab "bemorlarga" davo topib bo'lmaydi. Surxonning hissiyotlariga qo'shilaman: yo'q bo'lgan G'ulomovlar, Yo'ldoshevlar o'rnini bosadigan "olmos" topish shart emasmi? Lekin Pakhtakor10 dan keyin aytganim shuki, ular endi boshqa klublardagi akademiyalar orqali yetishmab qolayaptilar, mana shu nuqtani ko'rmay turib, Nasaf akademiyasining ichida esa hozirgi vaqtda juda ko'p iste'dodlar nozik ahvolga tushib qolmoqda. Model_bilaguvchining so'zlarida esa haqiqiy javob yotadi. Akademiyamizdagi bolalar shu kunlarda 12-14 yoshda, ularni shug'ullantirish uchun boshqa uslublar kerak. O'yinning asosiy qismi — to'pni qaytarish va tana oldidan himoya qilish bo'lsa, biz ularni o'rtoqlik o'yinlaridan boshqa hech qayerda ko'rib bo'lmaymiz. Bu esa qaysi bola texnik jihatdan yaxshi, qaysi biri jismoniy jihatdan zo'r, qaysi biri bosim ostida o'ylay olishi haqida aniq tasavvurni bermaydi. E'tibor eting, shu vaqtlarda o'z "G'ulomovlari"ni yo'qotgan edi — vaqtni boy bermaslik kerak.

oʻsha Gʻulomovlar va Yoʻldoshevlar aslida oʻz vaqtining yaxshi himoyachilari boʻlgan, buni kim inkorsaydi, lekin keling tingla: hozirgi akademiyalarda ishlash usuli boshqa. oʻtmishdagilar saboq berar edilar, qoʻl ostiga olishar, oʻzlarini koʻrsatishga imkon berardilar. endi esa 12 yoshdagi bola ota-onasi bilan kelib qoldi, 30 daqiqa mashgʻulot qilib ketdi — kattalar oʻynab yuradigan oʻyinlarga chala-tusha aralashdi, natijada esa hech kim ularga asosiy narsani oʻrgatmayapti. yuqoridagi jigar dildorlarning gapida oʻziga xos haqiqat bor-ku, lekin ular shuni unutadilar: yangi avlodning qoʻshimcha qobiliyatlari koʻp — vaqt oʻtishi bilan oʻzlarini koʻrsatadilar. men oʻz koʻzim bilan koʻrganman, hozir 99-yilda 14 yoshda boʻlayotgan sovetlar chempionatida oʻynagan oʻyinchini, uning familiyasi men xotiramda qolib ketdi—tolibon uzoq oʻtmay 2002-yilgi jahon chempionatida milliy terma jamoamiz uchun asosiy himoyachi boʻldi. oʻsha paytda ham kichik akademiyalar mavjud edi, lekin ular faqat toʻp tepishni oʻrgatardilar, mahoratni emas. va yana bir nuqta: "topqoplab turardi" degan ibora birdaniga tushunmay qolish mumkin, lekin men bolaligimda Termizda qishda maysazor yoʻqligida toʻp bilan koʻcha oʻyinida qanday ushlab olishni oʻrganganman — qayerga boʻlsin chala-tushaning? hozirgi murabbiylar esa ustunga oʻralib, yuqoridan kelayotgan to‘pni olish, bosim ostida qaror qabul qilish kabi asosiy narsalardan voz kechib qoʻyganliklari ogʻir.

o‘sha davrni yodimda — Termiz shahridagi yangi „Sharq“ stadionining toshloq maydonchalarida o‘ynab yurganmiz, chunki hali sun‘iy chim yo‘qligini bilsang. 90-yillarning boshida Navoiydagi asosiy maydonda birinchi marta o‘ynaganimni eslayman, ochiq osmondan yog‘ingan qor bilan futbolchilar yelkasi yopishgan edi. endi esa maktabga borib, o‘qituvchidan to‘pni to‘pqoplab yurgizmay ketaveraman, oʻz-oʻzimga: „yigit, bu endi boshqa oʻyin“ deb oʻylab oldim. vaqt koʻrsatadi, demak aytaman — 12-14 yoshdagi bola haqiqiy toʻpni ushlab olishni ham, bosim ostida qaror qabul qilishni ham o‘rganishi kerak. o‘sha paytlarda bizga oʻqituvchilar bilan birga 35-40 yoshlardagi murabbiylar kelar edi, ular mahalliy chempionatlarni boshqargan kishilar edi. ularning izidan borar edik — baland toʻpni bosim ostida ushlash, kornerda toʻpni yo‘qotmasdan tozalash, yoki oʻz oldimizda himoyani mustahkamlash uchun qattiq kurashish. hozir oʻsha akademiyalarda 12 yoshdagilarga „maymuncha“ to‘p tepishni oʻrgatib qoʻymoqchi bo‘lsa, keyin esa „o‘zingni himoya qila olasanmi?“ deb savol qoʻymasdan o‘tkazib yuboriladi. mana shuning uchun Nasaf akademiyasiga boshqa yondashuv kerak — ular futbolning „qonli“ tomonlarini qidirib topishi lozim. o‘sha qorli kunlardagi Termizda bugungi kabi murabbiylar „uslub“ni oʻrgatishga vaqt topa olishmagan, biroq o‘yinni jonsiz o‘ynamas edilar. qayerdan kelib tushganini bilmayman, lezarjim — darhol ikki to‘p bilan musobaqa qilishardi: birinchisini oyoq bilan tepib, ikkinchisini esa qoʻl bilan ushlash kerak edi. shu sababdan keyin kelajakdagi darvozabonlar ham, himoyachilar ham oʻzini „ikki tomonga“ qoʻyishni oʻrganardi. bugun akademiyada barcha o‘quvchilarni asosiy pozitsiyalar bo‘yicha sinab koʻrishardi, lekin hech kim „sizning 5 daqiqangiz ichida to‘pni qoʻlingiz bilan ushlab olishingiz kerak“ degan gapni aytmaydi. vaqt oʻtadi — 2000-yillarning oʻrtasida oʻsha yuqori boʻyli navbatdagi „G‘ulomov“ni koʻrganimni eslayman, u oʻsha vaqtda 16 yoshda edilar. u akademiyada yetishib chiqish uchun aynan shunday „oddiy“ futbolni oʻynar edilar — oʻz mahallalaridagi toshloq maydonlarda. keyinchalik u Qarshida boʻlib oʻtgan yoshlar oʻrtasidagi musobaqalarda asosiy himoyachi sifatida oʻzini koʻrsatdi. keyingi yil esa toʻliq jamoaga qoʻshildi. mana shunday yoʻlni kelajakdagi „olmos“lar ham topishi mumkin — akademiya jamoalarida muntazam oʻyinlar oʻtkazib, ularda faol ishtirok etish. chunki oʻyin — bu eng yaxshi dars.