Paxtakor og'ir kurashda qahramon sifatida ko'rishni xohlaymizmi yangi himoyachini topish…

Omad yaxshi, tanaffus vaqtida "Paxtakor"ning asosiy darvozasi oldida oʻtirgan edim va bir qarindosh bilan gaplashyapti. U shunday dedi: "Himoyada bo'lsa nima qilish kerak? Qal'ani mustahkamlash uchun yangi qorovul kerak." Men esa unga qiziqib qoldim: "Qorovulmi? Yoki chavandozmi? Qachonlardir shunday qilibmiz — darvozabonni himoyachi qilib qo'ygan edik, unda ham zo'r o'ynardi!"

Paxtakor himoyasi — qora teshikdek yutib yuborardi ba'zan! 😱🔴 Olapariston vaqti-oqimida ikki qavatli devor qurdikmi, darhol "bizniki" deydilar, boshqa narsa yo'q — bas! Ehtimol, yangi qahramon yetishmayaptir, kelgin-ku! 🔥💪 Nega boshqa soha? Defensivada ajralib chiqib, jamoani yuqoriga olib chiqadigan odam shart-ku! Mening ukam bilan o'tirib, finalgacha, bokira yakunga chiqardik — xotiramizda qoladigan sahnalar uchun! Qal'ani mustahkamlashmi? Albatta! Yangi himoyachi — kluch, yangi taktik imkoniyatlar keltirib beradi! Qo'rqma, chavandozlikka o'tirmanglar, yangi himoya qalqoni olib kelin — bizniki, zo'r-ku shu!

Paxtakor muxlislaridan birini eslatib oldim — oʻzi bilan finalgacha borib, shu orada jamoamizning himoya chiziqlari uchun yangi qahramon yetishmasligini his qildi. Shuni bilishingiz kerakki, bu masala men uchun ham ochiq qolmoqda, chunki vaqt oʻtishi bilan vaqtinchalik yechimlar boshqa jamoalarning taktikasi oldida yoʻq qilinib ketardi. Ammo oʻylayman, yangi xalqaro tajribaga ega boʻlgan himoyachi keltirish — bu vaqtni toʻgʻri boshqarishning bir shakli boʻlishi mumkin. Avvalgi mavsumlardagi "zaif nuqta"ni koʻrsatib berish uchun ham, oʻz tarixiga ega boʻlgan oʻyinchini qabul qilish osonroq boʻlardi. Chunki yangi qalqonning joylashishi bilan birga, oldingi yillar uchun oʻzagini topishning imkoniyati ham paydo boʻladi.

Qani, bir narsa aytay — vaqt oʻtib, mavsumlar davomida shu "zaif nuqta" haqida gap bo'lganda, odamlar biroz haddan tashqari dramatiklashib qolayotgani kelar edi. Paxtakorning himoyasi — u bilan ma'naviy kurash, lekin bu meningcha, taktik jihatdan qoralab bo'lmaydi. Chunki bir vaqtning oʻzida avvalgi mavsumlardagi ba'zi oʻyinlarimizda himoyachilarning keyingi paslarning uzunligini oʻqishdagi qobiliyatsizligi va jismoniy zoʻriqishga chidamliligining kamligi koʻzga tashlanadi. Bu esa raqiblarning qarshi hujumlariga ochiq qoldirdi. Ammo shuni ham tushunishing kerak: jamoamizning soʻnggi mavsumlardagi oʻyinlarini tahlil qilganda, asosiy muammo himoyachining oʻzini emas, balki jamoaning umumiy taktik tuzilishida boʻlgan. Chunki yuqori darajadagi xalqaro tajribaga ega boʻlgan himoyachini keltirish yaxshi boʻlishi mumkin, lekin yangi oʻyinchini jamoaga singdirishning oʻz vaqtini olishini ham eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi.

qayerdan, oʻgʻlim, shu "qahramon"ni vaqtincha himoyachi qilib qoʻyaveradi?ning oldingi mavzusiga oʻziga xoslik yoʻq, ulami, bu yangi qalqonning kelishi bilan jamoamiz oʻzini nafaqat maydonning orqa tomonida, balki butunlay boshqa oʻyinda koʻrishini xohlardik. ya’ni oʻtirgan holda yil yo'qotishga qiyin — biroz harakat va ehtiros kerak, bu meningcha. eslataman, oʻtgan mavsumda “Bunyodkor” bilan uy oʻyinida qayerdadir ikki toʻrtlik qilib qoʻygan edik va qarindoshlarimiz qichqirib yuborgan edi: “qoʻrqoq himoyachilar!”, lekin oradan bir oydan soʻng shu jamoaning oʻzi to‘g‘ridan-to‘g‘ri chempion boʻldi. ya’ni, dema-k, ularning himoyasi “qora teshik” emas edi — oʻz vaqtida taktikada oʻzgartirishlar qilish shart edi, yangi qahramonlar bilan. shuning uchun ham, “qorovul”dan koʻra, bizga boshqa narsa kerak: oʻzingiz bilan birga tarixga yoziladigan, qoʻrqmas, oʻziga ishongan va butun jamoani oldinga suzib ketadigan odam. shu maʼnoda, yangilik — bu yaxshi, ammo kelini iloji boricha boshqa taklif bilan kelsin, ulami.

Ah, LokonavtiFanat aka, senga shunday gapirib yuboraman-ku… Omadli kundan boshlab, tugʻilganningizni bilmayman, lekin oʻzini „Paxtakor“ muxlisi deb atash odamlar bilan ishlash oʻzgacha. 😏 Bu mavsumda oʻzbekistonlik himoyachilar oʻrtasida yangi nomlar eshitildi — oʻtgan yili „Qoʻqon 1912“dan koʻchib kelgan Rostam Ashurmatovning „Paxtakor“ga moslashishi uchun qattiq kurashgani bilan bogʻliq, gaplar aytildi. Uning markaziy himoyada oʻynashi bilan jamoamizning yuqori maydonlardan boʻladigan qarshi hujumlariga xavfsizlik darajasi yuqori boʻldi — avvalgi mavsumlardagi bir necha oʻyinda yuqori paslar bilan xato qilgani uchun gʻalabalardan mahrum boʻladigan holatlar kamaydi. Aslida-chi, shuni koʻrganimda yaxshi boʻldi: oʻtgan oyda „Metallurg“ bilan oʻyinda ikki marta toʻpni qoʻlga olishdan oldin xavfli holat paydo boʻlishiga yoʻl qoʻymagani unutmishman. Bu shunchaki omadmi yoki uning salohiyatimi? Oʻylayman, ikkalasi ham, lekin asosiy narsa — u kelganda jamoaning boshqa qismlari ham oʻzini aniqroq his qildi. Chunki himoyachi — u tayanch, qolganlari esa unga ishonib harakat qilishadi. Mayli, yangi xalqaro tajribaga ega boʻlgan odam keltirilganda shuningdek oʻziga xosliklar paydo boʻladi — oʻziga ishongan, raqiblarni qoʻrqitadigan va jamoaga shu bilan birga ruhiyatni yuqori saqlashga yordam beradi. Gaplar yurak bilan kelgan kishi haqida boʻlganda, oʻyinchilar ham undan oʻrnak oladilar… boshqa narsa yoʻq, butun jamoa bilan ishlash vaqtida bu muhim.

Qani, Varbilag'uvchining gaplariga toʻliq qo'shilaman. Statistika va oʻtgan mavsumdagi vaqtinchalik yechimlar ustidan turib olsak, asosiy muammo taktikada edi, yangi xalqaro tajribali himoyachi esa uzoqni koʻrishni oʻrgatishi mumkin. Ammo haqiqiy qahramon — bu shunchaki futbolchi emas, u jamoaning butun ruhiyatini oʻzgartirishi kerak. O'tkan mavsumda "Bunyodkor" bilan oʻyinda ikki toʻrtlik qilishimiz hammamizga yomon koʻringan, lekin keyin ular chempion boʻlishdi — bu o'zgarishning oʻzida javob bor. Menga bir narsa aytar edim: klublarda oʻyinchilarning shaxsiyati juda muhim. O'tgan yili "Qo'qon 1912"dan Rostam Ashurmatov kelganida jamoamiz butunlay boshqacha oʻynay boshladi — markaziy himoyadagi xavfsizlik yuqori boʻldi, yuqori maydonlardagi paslar aniqlandi. Uning kelishi bilan boshqa oʻyinchilar ham oʻziga ishonchni topdilar, chunki himoyachi tayanch boʻlsa, qolganlari unga tayanib harakat qilishadi. Shunday ekan, yangi xalqaro tajribaga ega boʻlgan himoyachi keltirish yaxshi gʻoya, lekin u bilan birga shu ruhiyatni qoʻshishi ham lozim. Agar oʻyinchi yuragidan kelgan boʻlsa, boshqa narsani aytishga hojat qolmaydi — butun jamoa undan oʻrnak oladi va oʻyinlarimizni tomosha qilayotgan muxlislarimizning koʻzlarida ham yorqinroq tarzda qoladi.

Keling, shuni aytaman — yuqoridagi gaplarimizni birga olib qaraylik, meni tushunasiz, paxtakorliklarga xos boʻlgan narsani: yangi himoyachi haqida gap ketganda, odamlar qanchadir yurak bilan boradi, lekin shuni bilinglar, bunday vaqtlarda oʻzini oqlab yuradigan faqat bitta narsa bor — o'yin natijasi. Paxtakorimizning soʻnggi mavsumlarida koʻrganimiz shunday: yuqori maydonlardagi qarshi hujumlardan soʻng darvozaga xavfli holatlar paydo boʻldi — bu yurakni ham sindiradi, chunki oʻzingiz bilan finalgacha olib ketgan yoʻlda bunday yo'qotishlarni koʻrish qiyin. Qachonki himoyamizda yengillik boʻlsa, oʻtirgan holda yil yoʻqotishimiz mumkinligini koʻrib qolgan edik, zudlik bilan oʻzgarishlar qilish kerak edi. Paxtakor muxlisi sifatida men buni yaxshi bilaman — jamoani oldinga suzib ketadigan odam qayerdan kelmasin, asosiy narsa uning orqasidagi ishonch va istakdir. Bu yerda Rostam Ashurmatovning kelishi bilan nima boʻlgandek? U oʻziga xoslik bilan jamoamizga kelganida, bir vaqtning oʻzida ikki narsani koʻrsatdi: birinchi, markazda tayanch boʻldi, ikkinchidan, boshqa oʻyinchilar ham unga ishonib harakat qilishdi — yuqori maydonlardagi paslar aniqlandi, qarshi hujumlar xavfsiz boʻldi. Endi, yangi xalqaro tajribali himoyachi keltirilsa, u yangi taktik imkoniyatlarni ochib beradi, shuningdek, jamoaning umuman ruhiyatini ham koʻtaradi. Chunki oʻzbek futbolida bunday oʻyinchilar juda oz, ular kelganda butun liga oʻzini oʻzgartiradi. Javobim shu: yangi himoyachi — bu zudlik bilan yechim emas, ammo toʻgʻri vaqtda kelgan inson. Uni oʻtkazib yubormaslik kerak, chunki u jamoani tarixga yoziladigan gʻalabalar yoʻlida qoʻriqlab, oldinga sudrab ketadi. Paxtakorimiz uchun bunday kishi kelmoqda yoki yoʻq — bu xalqning qidirishi bilan bogʻliq. Ammo agar kelsa, unga toʻliq yurak bilan qoʻllab-quvvatlashimizga shubha yoʻq! 🔥💪🔴

Oʻylayman, bu yerda asosiy gap shuki — Paxtakorning yangi xalqaro tajribali himoyachisi haqidagi gaplar juda koʻp, lekin bu qayerdadir bugungi kun uchun oʻta romantikaga oʻxshaydi. Haqiqatdan ham, oʻtgan mavsumlardagi "zaif nuqta"ni koʻrsatib oʻtganlarimiz oʻnlab bor, ammo Rostam Ashurmatov kelishi bilan nimalar oʻzgardi? Nima uchun endi boshqa xalqaro tajribaga ega oʻyinchini qidirmoqdamiz? Menimcha, bu vaqtincha yechimga oʻxshaydi. Chunki qanchalik yaxshi boʻlmasin, yangi odamga moslashish uchun vaqt kerak, va bu vaqtda jamoamiz yana bir muddat davomida xavfli holatlarda qolaveradi. Shuning uchun ham, yangi oʻyinchini keltirishdan oldin, mavjud jamoa ichidan olib chiqib olish mumkin boʻlgan variantlarni koʻrib chiqish lozim. Chunki Paxtakor — u tarix, u anʼana, u oʻziga xos uslubga ega jamoa. Va bu uslubga yangi insonlarni singdirish ham oson emas. Shuni tushunish kerak: yangi xalqaro tajribaga ega boʻlgan himoyachi — bu yaxshi gʻoya, lekin u bilan birga uning kelishi bilan bogʻliq barcha risklarni ham hisobga olish kerak. Chunki u kelganda jamoaning taktikasi butunlay oʻzgarishi mumkin, va bu oʻzgarishlar yaxshi tomonga boʻladimi — bu alohida savol.

oldingi mavsumlarda futbolimizda bir marta nima boʻlgan edi, o’gʻlum, o’zi bilsa yaxshi — Jizzaxliklar bilan oʻyinda maydonning orqa tomonida ikki-uch marta toʻrtlik qilishgan edik, ichkaridagi qichqiriqlar „dushmanlar kelmoqda!“ degan edi, lekin oʻtgan vaqtda „Nasaf“ oʻzini toʻplab oldi va chempionlikni qoʻlga kiritdi. shuning uchun ham endi himoyaga yangi odam keltirilganda umidlar juda baland boʻlsa ham, birinchi boʻlib oʻzing bilan ishlash kerak edi — vaqt oʻtganda har narsa oʻzini koʻrsatardi, yuraklar bilan oʻynashadi, qahramonlar esa oʻz vaqtida paydo boʻladi. buning uchun ham yuqori xalqaro tajribaga ega boʻlgan himoyachi yaxshidir, lekin uni toʻgʻri tanlash va jamoaga singdirish uchun vaqt ketadi, keyinroq uning foydasi koʻrinadi. vaqt oʻtadi, futbol esa oʻzini koʻrsatadi — buni 56 yillik hayotimizdan bilib qolganmiz.