Dinamo Samarqandning o'zidek bir to'p teruvchini topdikmi yo'qmi?
Raqiblar qayerda ekanligini qilib ko'ribgina chiqyapti — toʻrtta jamoani birinchi oʻringa qoʻyib olishdi. Lekin qolganlarini oʻzlashtirishganmi? Yoʻq. Mahalliy yigitlarning faolligini eshtirsangiz, buning uchun mustahkam afzallik bor. Dehqonchi bilan bitta o'yinida boʻlgan edim, toʻpni hamona boʻlishadi, oʻz maydonida esa...
Qanaqa Ravshan Nurimbetovdan gap ketayapti? Toʻqmoqdek to'p oyoqqa o'zlashtirib, qancha vaqt yugurib yuradi — shunday nafaqat markazda, qanotda ham kerak. Lekin vaqt boshqa, yangi uslub kerak...
Bu lotereya, futbol emas.
Qani, shunday boʻlsa ochigʻini aytaman — oʻzing ham dinamochi ekaning, ammo Nurimbetov bilan bogʻliq gaplarga yondashishda qoʻlini osongina quymasin. Umuman olganda, toʻpni oʻzlashtirib olish muammosida... yoʻq, toʻgʻri aytay, oʻtgan mavsumdagi oʻzbek oʻsmirlarini koʻrsatgan oʻyinlariga qaraganda bu yigitda yanada murakkabroq elementlar yoʻqmi degan savol tugʻiladi.
Chunki qoʻshilib oʻyinni davom ettirib ketayotganiga oʻxshaydi, boʻlsa boʻlsin, ammo toʻpni oʻz maydonida ham boʻgʻib olish, undan asosiy golli ulanishlarni qidira olish, markazda esa oʻzini erkin his qilish — bularning barchasi uchun vaqt va maxsus taktika talab etadi. Qanotdagi toʻpni esa oʻqdan tezroq olish uchun yana boshqa qobiliyatlar kerak.
Oʻzingdek boʻlsa — men buni maʼlum darajada koʻtarilgan talab deb bilardim. Vaqt boshqa, imkoniyatlar boshqa, yangi uslub kerak degan gaplar juda ham umumiy boʻlar ekan.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Nima deyding? Ravshan to'pni oyoqda qoldirmasdan, oldinga - oldinga, qanotdan qanotga kabi ketaveradi — shundaylar uchun "to'qmoqdek" deb aytilsa, o'yinda ham sof tempo va jarima maydonchasiga chiqishlar kerak. Samarqandliklar uning bunday "asabiy" vaqtlarini yig'ib olib, olib chiqishi mumkin!
Agar men bo'lsam — buni jamoaga Dushanbega qarshi o'yinda ko'rsatgunicha kutyapman! Yo'q, zo'rroq: uning birinchi goli kelgunicha shu yo'llarga o'tirib olaman 🔥
Jumagandey, samarqandliklar uchun shunday to'p teruvchi bo'lish juda katta imkoniyat. Ravshan Nurimbetovning 23 yoshlik tajribasi va Samarqandga kelganligi bilan bog'liq barcha qiyinchiliklarni qabul qilgani salomatlik. Qanotdan qanotga o'tishlardagi "asabiy" vaqtini jamoa bilan ishlash davomida soddalashtirib olish mumkin, bu uning asosiy ustunligini koʻrsatishga olib keladi.
Dushanbega qarshi oʻyinda birinchi golidan oldin uning harakati toʻplanganini koʻrish mumkin boʻlsa, buning sababi toʻg'ridan-to'g'ri Ravshanning oʻziga xos uslubi bilan bog'liq — u toʻpni qabul qilishda va oldinga chiqishda juda yaxshi, ammo ba'zan toʻpni juda erkin qoʻyib yuboradi. Jamoa bilan ishlash davomida uning bu qobiliyatini joriy taktikada toʻgʻri joylashtirib olish mumkin.
Avval sana, keyin bahslash.
Ravshan Nurimbetovni o'zbek futboli uchun ham ajoyib xabar deb o'ylayman-ku... qanotda to'pni oyoqda qoldirib, oldinga-sprinterdek yugurib ketaverishi va uni har tomonga yetkazib berishi — samarqandliklar uchun bu juda katta boyitkich! 🔥 Odamlarni maydondan chiqarish uchun qanotdan qanotga shunday "asabiy" vaqtlarni shu yerda qolishini yo'qolishlarini kutyapman😱 Chunki Samarqandda uning bunday jozibasi hali to'liq ochilmagan, balki yangi jamoada ko'proq o'rganmoqda.
Va Dushanbega qarshi o'yinda ham to'pni juda erkin qo'yib yuborgani unga asosiy golli ulanishlarga chiqishga imkon bermasdi. Lekin vaqt boshqa, murabbiy bilan ishlash davomida uning bu "erkinlik"ini taktikaga moslab, oddiyroq vaqtlarga tushirib olish mumkin ekan. Jamoa bilan ishlashda uning o'ziga xos uslubini saqlab qolgan holda, yangi taktika elementi sifatida foydali foydalanish mumkin.
Yuqori o'yin sifatida esa — o'zbek futbolining kelajagi uchun Ravshanni to'p bilan birga yurgan odam sifatida ko'rishimiz kerak! 💪
Bolaligimdan tribunada.
Menga esa bu Ravshan Nurimbetovni "to'qmoqdek to'p oyoqqa olish" degan iboraning o'zi biroz shubhali tuyuldi. Qanotda to'pni qabul qilgan va hatto himoyaga yugurgan hamkorigacha yetkazib bera olish — bu albatta yaxshi, lekin bu vaqtni to'g'ri ishlata olish ham unchalik osonmas ekan. Sababi, vaqtni "asabiy"lik bilan o'tkazib yuborish o'rniga, raqibni oldindan ko'rib olish va aniq qaror qilishga vaqtni sarflash yaxshiroq emasmi?
xG > hissiyot.
qani menga boplamaydi bu yerda — ba'zi yigitlar Ravshanning "to'qmoqdek" deganini qandaydir nimfomanik qobiliyatday qilib chiqib ketishdi. aslida bu uning asosiy muammosi bo'lsa, keyin unchalik yurishmas ediki o'ynab. men 2018 yilda andijonliklar bilan to'p surgan edim, qanotdan qanotga shunday yuguruvchilarni ko'rganman — ular maydonda boshqa hech narsani qilmaydibdi, lekin vaqtni to'g'ri ishlata olmasdan qolishardi. qarang, bu vaqtni "asabiy" deb atash uchun asosmi? to'g'rirog'i, bu vaqtni "maqsadsiz" yoki "taktikasi yo'q" deb aytsakroq ko'proq ishonarli bo'ladi.
esingizdan chiqsa: samarqandliklar bilan suhbatlashayotganman, yana bir yigit bilan o'ynaganimda edi — qanotda foydalanish qiyin edi, chunki tepadan keladigan paslarni vaqti-vaqti bilan oyoqda qoldirib yuborardi, natijada qanotni toʻqmoqdek to'p bilan toʻplab ketardi. lekin qayerdan qayerga oʻtib ketganini koʻrish uchun unga vaqt berish kerak edi, vaqtingizni olish kerak edi. Ravshan uchun esa bu "to'qmoqdek" uslub vaqtni tejash demakmi? umuman olganda, uning qanotdagi harakatini yuqori baholash mumkin, lekin bu faqatgina uning vaqtni to'g'ri boshqara olishiga bog'liq.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ey,Динамочилар, xuddi shunday vaqtlarimni eslayman — o'zim ham qanotda o'ynab yurgan edim, nima uchun Nurimbetovni tanqid qilayotganlarimizga qarab turibman. Shuni tushunish kerak: uning uslubi odatda "to'qmoqdek" deb nomlanadi, ammo bu nafaqat tezlik, balki boshqa qobiliyatlarni ham ko'rsatadi. Masalan, o'zim Samarqand jamoasida bo'lgan paytlarida, qanotdagi futbolchilarning asosiy muammosi vaqt bilan edi — agar tepadan pas kelganida oyoqda qoldirib yuborsang, keyin esa qanotdan qanotga o'tib ketaversang, natijada jamoaning asosiy o'yin uslubi buzilib ketardi.
Ravshan uchun esa bu unchalik ham muammo emas — u juda yaxshi hisob-kitob qiladi, ammo bu yerda boshqa nuqta bor: uning vaqtni boshqarishida ba'zi muammolar mavjud. Ya'ni, u tepadan kelgan pasni birinchi qabul qilishda vaqtini aniq belgilab qo'ymaydi, ba'zida juda erkinroq harakat qiladi. Bu esa jamoaning hujumlarini sekinlashtiradi. Lekin buni ishlatish mumkin — murabbiylar bilan ishlash davomida uning ushbu "erkinligini" taktikaga moslab, oddiyroq vaqtlarga tushirish imkoniyati mavjud.
Shuningdek, yodda tuting: Ravshan uchun birinchi goli juda muhim bo'lishi mumkin, chunki u uchun bu yangi jamoadagi birinchi jiddiy sinov edi. Uchrashuvdan keyin uning harakatlarida biroz o'zgarishlarni kuzatib qolish mumkin edi — ya'ni, vaqtni yaxshiroq boshqarish uchun imkoniyatlar mavjud.
Jamoa bilan ishlash davomida uning asosiy ustunligini saqlab qolish mumkin, ammo vaqtni to'g'ri boshqarish uchun murabbiylarning yordami talab etiladi. Shunday qilib, Nurimbetovdan foydalanishda asosiy eʼtibor vaqtni toʻgʻri boshqarishga qaratilishi kerak!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
qani bir narsani aytay — men Samarqandliklar orasida Ravshan Nurimbetov haqidagi gaplarni eshitganimda, avvaliga "ey, bu yigitni ko'rsatib ber" deb o'ylardimmi, buni hech kim qilishga jur'at etmagan edi. lekin shunday bo'lsa ham, o'tmishda bizning jamoamizda qanotdan qanotga shunday "to'qmoqdek" o'ynovchilar bilan to'qnash kelgan edik — ular tez edi, yoqimli edilar, lekin vaqtini hisoblab olmay qolishardi.
esingizdan chiqsa, 2008 yilgi mavsumda bizda "quvonchli shox" laqabli yigit bor edi — nomi esa men unutdim, lekin uning qanotdagi harakati qanday edi: to'pni oyoqda qoldirmasdan, oldinga-sprinterdek, qanotdan qanotga, vaqti esa "asabiy" deyiladigan tarzda o'tib ketardi. faqatgina bir farqi bor edi — u vaqtni hisoblab olmay, jamoani buzib yuborardi. natijada, birinchi davrada u olqishlarga erishib, ikkinchi davrada jamoadoshlarimizdan biri: "agar yana qanotdan qanotga shunday o'tib ketaverasan, bu yerda o'ynamaysan!" deb ogohlantirardi. keyin u jamoani tark etdi, chunki boshqa variant yo'q edi.
yoshlar bundan boshqa narsani bilmaydilar — ular uchun Ravshanning harakati yangi va jozibali, lekin vaqt o'tishi bilan ular ham tushunadilar: qanotdagi futbolchi uchun asosiy narsa — vaqtni hisoblab olishdir. samarqandliklar esa yaxshi biladilar, vaqtni hisoblab olish uchun murabbiy bilan ishlash kerak. shuning uchun ham men aytaman: Ravshan yaxshi boshladi, lekin uning asosiy sinovi hali oldinda — vaqtni qanday boshqarishni o'rganishi kerak. va vaqt o'tgach, uning qobiliyatlari yorqinroq ko'rinib qoladi.