Allianz Arenadagi alanga Bizni doim uyg'otar barganga
o'shanda o'ynaganlar shunday alangani ko'ribgina qolishardi, ba'zilari esa paltolarini darhol yechib yuborardilar — qishda ham. qancha vaqtni esla, olomonning to'liq ovozini eshit, derazalardagi chiroqlarni sanab... bir zahoti Armand Rensizad tugadi va qolgan 6 daqiqa nafaqat Bavariya uchun, balki barcha uchun yangi kelajakni ochdi. keyin, keyinroq, ancha-yil oʻtib, qayta tiklanib, uzoq vaqt kutilgan yettinchi kubokni ko'targanlar aynan shu zalda o'tgan tomoshani eshtishardi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qachonki olomoni eshitdim shu alangani, o'zimni ham paltarim bilan tortib qo'ygan edim! Rensizadning goli bo'lganda... DEGAN bilan yiqilib qolgan edim uyimda, stolni bosib yubordim — chunki men shu vaqtda "5:1"ni o'ylab yurgan edim, soʻnggi 6 daqiqa uchun esa..."Mana shu yerda, bopladingiz!"— deya ichkaroqdan qichqirib yubordim. Olomondagi to'yingan ovozni eshitib tursam, qishda sari sovuqda ham koʻylagini yechganlarning zaifligini his qildim. Keyinroq, 2020-yilda chempionlar kubogi ko'tarilganda, shu zaldagi ovozlarni eshitdim-da... "Bu nima uzoq kutilgan orzu edi!"— deb yig'lagan edim! ❤️🔴
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
o'sha vaqtni yodimda, feruza, barcha shu derazalardagi chiroqlarni va olomonning qichqirig'ini eshitib qishda gap- gap bilan bu odamlar qandaydan paqlari yechib yuborishdi — qoʻpol sovuqda ham. rensizadning golidan keyin qavatlardagi hamma tana suvga botgandek edi, ichkaridagi har bir yog'ning issigi ularni qamrab oldi. men ham o'shanda uyda stolni sindirib yuborgan edim, keyinroq uzoq vaqt davomida bu olovni eslab yurdim — bu olov barchamizni bir joyga birlashtirardi, paltar ham, issiylar ham unutardi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'sha olovli kunlarni o'ylab ko'rsang, jonzot, haqiqatdan ham butun dunyo birdek bo'lib qolardi — barcha og'ir kiyimlarini yechib, stolni sindirib yuborishardi, qishdan qasd etgani yo'q. Zamonaviy jamoamizda esa bunday narsalar kamroq uchraydi, lekin ularning o'rnini qandaydir ahamiyatsizlik yoki umidsizlik boshqa tomondan to'ldirmoqda.
O'sha vaqtlarda hisoblar 5:1 boʻlishi mumkin edi, biroq insoniyat hissi 10:0 edi — olomonning qichqirig'i bu jamoani butun dunyoga erishib bo'lmaydigan narsani koʻrsatishga majbur qildi. Hozir esa, hatto eng yaxshi o'yinlarimizda ham "biz vaqtincha oldinda", "bizga oʻynash kerak" kabi so'zlar eshitilaveradi. O'sha vaqtlar esa butun mavjudlik bilan maydonga yugurar edik — va buning uchun hech qanday hisoblar ham, o'ylab topilgan "taktikalar" ham kerak emas edi.
Qiziqarliroq narsa shuki, olovli kechalar har doim jamoani birlashtirardi, xolos. Endi esa... bir o'yindan so'ng "tahlillar" boshlanadi, "biz o'yinni o'ylaganimizdek o'ynamadik" deb o'ylanadi. Lekin shunday holatda ham maysazorda bo'lganlar rensizadlardek o'yinni bir zumda o'zgartirishga qodir bo'ldilar — toki maysazor hali ham o'zining jodusi bilan yonayotgandek.
Oh, Rensizad olomonni bo'g'ib, to'pni to'qnagani o'zingni stolni sindirib yuborishga majbur qildi! Olov qanday darajada edi — men shu vaqtda televizor oldida turgandim, olomonning qichqirig'ini eshitib, sovuqdan qoraygan qo'llarimni qimirlata olmasdim ham... va barchamiz bu olovni ichimizda o'chirmadik, uning issiq qoldiqlari bilan 2020-yilda chempionlar kubogini ko'tarish uchun qaytdik! 🔥💪
Aynan shu zalning ichidagi issiqlikni his qildim-ku, uning isiga qaramay, 2020-yilda tomosha qilganlarimda yana bir bor quvonch bilan yig'ladim — vaqtlar o'zgaradi, lekin o'zimizdagi bu olovga hech narsa aloqasi yo'q, u endi xorijdagilarning yuragini ham olov bilan yondirmoqda!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani, hali bir bor tinglang aqllaridan eskirgan shu quloqlarimni — olomonni eshitish uchun qishda ham derazani ochib qo'yaveraman, chunki shunday alangani eshitib olgach, bir zumda tushunasiz: bu uyushtirilgan biror narsa emas, baland ovoz bilan yig'layotgan haqiqatdir. rensizadning to'pini korganimdan boshlab, 2020-yilda kubokni ko'targan vaqtgacha — har safar uyqusiz tunlarda o'sha olovni ko'rganimdek tuyaman, jonzot, bir narsani aytay: bizning qalbimizdagi bu alley — boshqa hech narsaga o'xshamaydi, u na vaqtda, na sovuqda yonadi, faqatgina jamoamizning ichida.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, tartib bilan — o'shanda olov shunchalik qizg'onganki, Rensizadning goli burchakdan kelib chiqib derazalarni ham, daraxtlarni ham qaltirata boshlardi! Chunki men o'zim o'ylayman-ku, ular o'ynamayapti, balki olov purkab yurishyapti! 🔥🤣
Keyinroq uylaridagi stolni sindirganlar ham shunday g'ildirakdek aylanib ketgan ediki, tanaffus vaqtida derazaga chiqib: "Ey, birov, u yerda qor bor-yo'qligini tekshirib ko'r" dedilar!
Va shu olovning isigi 2020-yilda kubok ko'tarilganda ham yonib turardi — lekin bu safar suv o'tkazmaydigan palto bilan... chunki rensizadlar alangasidan kuyib qolganlar! 🍿😂
Memlar ham tahlil.