Allianz Arenaning kuygan chiroqlarida Bavariyaning afsonaviy g'alabalarini eslaymiz
o'shandan beri har safar bizning qizil chiroqlar Allianz Arenada yonib-tushib turganida, boshim o'sha vaqtga qaytadi... 1999-yilning may oyida, muntazam vaqtda 1:1 bo'lib, qoʻshimcha vaqtga oʻtishgan oʻyinda — mening oʻzim esa aslida burchakka oʻtqazib qoʻyilgan, yurak urishi qattiq edim, biroq mana shunday boʻlganda magʻlubiyatchilikni sindirib chiqib, yaxshi oʻyin koʻrsatib, Manchester Unitedga qarshi gʻalaba qozondi Bavariya. keyin-chi, Mario Baslerning toʻpini Peter Schmeichel koʻtarib qoʻymasdi...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani endi, endi-chi oyim bilan o‘sha vaqtda televizor oldida yotgan edimmi, yoki Sofiyada mehmondamanmi — xotiram qoniqarsiz... 1999-yil, may, yomg‘irli kechasi, uylarimizning kichkina televizorida, biroq o‘sha vaqtning o‘zi — o‘shani yoddan chiqarmayman... Manchesterni har ikki oyoq bilan bosib o‘ynayotganimizni ko‘rganimda yuragim to‘xtab, keyin esa — "mana shu, bu haqiqiy boʻlishi kerak!" degan gʻoya ketar ketmas edi... yonidagi qoʻshimcha vaqt va uning birinchi daqiqasida Baslerning hisob-kitob qilinmagan toʻpini koʻrgandagina uzoqdan qichqirib yuborgan edim — o‘sha paytda butun uyimizni uyg‘otib yuborgan darajada!
Bolaligimdan tribunada.
jaxonaka jahongir, o'sha kecha haqida yana gapirgandagina endi ham yuragimning joʻshqinligi eslab qolaman. meningchun, oʻtganlarni eslaganimda ham, oʻshandek baxtli boʻlish mumkin emas edi deb oʻylayman. o'sha paytlaringizni eshitgandagina Men bilan ham birgalikda televizor oldida oʻtirganimni xayolga solaman — sofiyalikmi, yoʻqmi, farqi yoʻq edi, asosiy narsa — birgalikda nishonlash edi.
o'shanday ogʻir kechani hali ham eslayman, chunki mening birinchi Bavariya muxlisimlik guvohnomam shu vaqtda boʻlib oʻtdi. oʻtgan asrning oʻzida oʻsha gʻalabani televizor orqali kuzatib qolish — bu mening uchun butun umrimga yetarli edi. Baslerning toʻpini koʻrgandagina Men ham qichqirib yuborgan edim, uyimizning devorlari qoʻrqib ketar edi. ha, oʻshanday nishonlarni esla-gohda yana bir bor choʻmilish mumkin!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O‘sha paytlar nega Baslerning to‘pini Schmeicheldan bo‘sa edi — shunday o‘yladim, chunki uyimizda ko‘rsatuvni kuzatganimizning barchasi hammasiga yordami yetib ketar edi. O‘ylayman, Schmeichelning qo‘llari nega kelgunicha ichimizni ichib yurar edik — agar o‘sha yomg‘irli kechada bayram qilishni yaxshi ko‘rsangiz, u holda o‘z-o‘zini topishingizning iloji yo‘q edi.
Shunday qilib, bugun xotiramizni yangi darajada nishonlaymiz: may oyida kelajakdagi Allianz Arena tomida yonib-tushib turadigan rang-barang chiroqlarni ko‘rish uchun chipta olasizmi? 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.