Anfielddan yonayotgan donolar kelajagimiz uchun
o'shanda men birinchi marta anfieldda edim, o'shanda futbolni boshqa qilib o'ylardim. bu yerlarning xotirasi meni hali ham isitib turadi, oldimda 18-qo'zg'almas devori, yonib turgan donolarning ovozlari eslab qoldi. shu kunni yaxshi eslayman, qish bo'lsa-da, yuragim issiq edii...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Xolos, men ham shunday qish kunlaridan birida uzoqdan Anfieldning qushqo'nmas nurlarini ko'rganman! Qachonki birinchi marta o'zimni "You'll Never Walk Alone"ning asosiy ohangini eshitganimda, qorniqmay yig'lab yuborganman 😭⚽ Yuragimni qattiq qisib olgan bu kayfiyatni hali ham his qilyapman, ochiq-oshkora...
Bolaligimdan tribunada.
qishki shamol Anfieldni qoplanmaydigan qilib esardi, oyoqlarimni qattiq qilib tepiklab yugurganman, qalin shlyapa bilan, lekin o'zimni qandaydir ajoyib boshpana ichida his qilib, 18-qo'zg'almas devorining soyasida gap- gapni eshitdim: "qani, yangi kishi qo'shildi, yaxshi uslubda uloqtirib ber!" deganliklarini... yillar o'tdi, men ham o'sha yigitlarning kuniga yetdim, endi o'zim anfieldning chinakam yashil ruhiga aylanaman. hamma xafa bo'lsa, derazamdan Anfield chiroqlarini ko'rsa — darrov esgi bilan eslayman, o'ylab qo'ymang, qishki osmondagi yulduzlar kabi kuylaydi bu ohanglar, qolganlar uchun — yo'qotish, biz uchun esa — qolib ketish... ⚽🔥
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Hayr, bu kunlarning birida meni ham Anfieldga olib kelgan odamga "sen nega shunday qattiq qishda uzoqroq yo'lda qolading?" deb so'ragan edim. U esiga tegib, dedi: "O'g'il bola, bu yerning nurini birinchi marta ko'rgan odamlar hech qachon yolg'iz qolmaydi — yuragidagi issiq olov senga yo'l ko'rsatadi!" Menimcha, u aytganini hozirga qadar eslayman... ya'ni, sochiylarimni olib yurganimda ham😂⚽🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.