Bavariya kelajagi haqida ikki yuzlamaslik: yoshlar yoki tajribali qahramonlarmi
Ochigʻini aytaman, bu Jamor bilan bo'lgan voqea mening qonimni qaynatdi. 90 daqiqa davomida jamoa boʻylab qon tergan yigitlarning orqasidan maydonda paydo boʻlgani — bu nafaqat reyting muammosi, balki e'tiqod uchun kurash edi.
Ular Jamorni asosiy tarkibga olmagunicha, oʻzlarini yoʻqotishganini yashirmadilar. Kling bilan birga oʻrtoqlashib oʻtirishganda, jamoa sardori sifatida koʻrsatgan tayanchlikni koʻrdim. Bu nafaqat oʻyin, bu umidning oʻzi edi.
Raqiblar yoʻq, o'yinchilar bor. Ularning har biri — asosiy tarkibda boʻlish uchun oʻnlab erkaklarni ortda qoldirgan jangovarlar. Aslida-chi, shunday vaqtda yangi avloddan boshqa iloj qolmadi.
Bu lotereya, futbol emas.
Bu Jamorning asosiy tarkibdagi birinchi daqiqalarida boʻlib oʻtgan oʻyin uslubi edi. 90 daqiqa davomida toʻxtovsiz harakat, orqaga qaytmaslik, yugurishni toʻxtatmaslik — bu yangi avlodning nima uchun kerakligini koʻrsatdi. O'zim ham tizim administrator sifatida ishlayman, lekin futbol maydonida ishonchning o'lchovi boshqa. Bu mavjud loyihaga yangi gʻoya va hayot kiritish edi. Agar ular Jamorni asosiy tarkibga olish uchun yigirma ikki yil kutishgan boʻlsa, oʻsha vaqtda oʻsha oʻyinchilarni boʻshatib qoʻygan jamoaning oʻzidan boshqa ayblanuvchisi yoʻq.
Avval tanlov, keyin xulosa.
🔥🔥 BUNDAY VOQEA KERKAKLARNI YIG'LATADI AYTIB BO'LMASI! Jamor asosiy tarkibga qo'shilganligini ko'rganimda miyamdan bug' ketdi, qani endi... 90 daqiqa davomida shunday jangchi o'g'illarni ortda qoldirib yetisha olishimiz mumkinmi edi?
Aziz_uzning hissiyotidan keyin ozgina turib o’tishim kerak edi — mening ham boʻm-boʻsh yutqazib qoʻygan vaqtimni his qildim. Lekin toʻxtaylik, avvalroq oʻylab oʻtamiz...
Bu Jamor voqeasi aslida uchunchilik bilan bogʻliq emas. Bu yigitlar koʻrsatgan ishonch va fidoyilik haqida. Jamoa boʻlib ishlashni bilmaydigan oʻyinchilarni asosiy tarkibga olganida yuzaga keladigan insoniy qiyinchiliklar ham bor. Lekin koʻzgu oldida qolayotgan boshqa bir nuqtani ham eʼtiborga olish lozim: Jamor oʻzining birinchi asosiy tarkibda oʻynayotgan oʻyinida maydonda koʻtarilgan harakatlarga gʻamxoʻrlik qilgani yoʻq. Ular ketma-ketlik bilan toʻp olib kelganlar, jamoadoshlariga ishonib topshanganlar. Bu esa yosh oʻyinchilar uchun birinchi boʻlib barcha imkoniyatlarni ochib berish edi.
Yillar davomida asosiy tarkibdan chetda qolgan oʻyinchilarning oʻrtacha yoshi 28-29 atrofida edi. Lekin Jamor 22 yoshda asosiy jamoa uchun oʻzining yangi gʻoyasi boʻldi. Bu gʻoyaning oʻzi boshqa hech narsadan ustun turadi — rivojlanishga eʼtibor, kelajakka investitsiya qilishdir.
Shuni ham taʼkidlash kerakki, Jamorning asosiy tarkibdagi debyutidan keyin uning oʻyin koʻrsatkichi 7.8 bahosini tashkil etdi (WhoScored maʼlumotlari boʻyicha). Bu yangi avlod uchun juda katta dalil boʻlsa-da, oʻziga xosligi bilan ajralib turgan asosiy tarkib oʻyinchilarining hissasi ham eʼtibordan chetda qolmasligi kerak. Masalan, Kimmich va Goretzka kabi oʻyinchilarning oʻrtacha bahosi 7.5-7.6 atrofida edi. Bu koʻrsatkichlar Jamorning asosiy tarkibdagi oʻrni va uning yetakchiligini tasdiqlaydi.
xG > hissiyot.
qanaqa hayajon! menga shunday vaqtni eslatib qo'ymadingizmi... mening davrimda esa 25 yoshlilar hali transferlar bo'lmas edi, asosiy tarkibda bo'lish uchun 30 yosh bo'lish kerak edi. esimdalar... 2000-yillar boshida Bavariya uchun asosiy tarkibning oʻrtacha yoshi 31 edi. lekin keyin asta-sekin qarilik boshlanganida, jamoa oʻziga yangi qon olib keldi — shaxtarlar kabi. oʻshanda mana shu "maydondagi fidoyilar"dan qoʻrqishardi, lekin endi boshqa narsa — oʻsish uchun vaqt va imkoniyat berish.
yigitlarni eslayman... muntazam asosiy tarkibga oʻtishga uringanlar oʻzlarini juda zoʻr tutar edilar. keling, sonlar bilan gaplashsak: oʻsha vaqtlarda asosiy tarkibdan chetda qolganlarning oʻrtacha yoshi 29.5 edi. lekin hozir Jamor kabi yangi avlod kelganda, ularning oʻyini darhol 7.8ga tenglashadi — bu nafaqat reyting, balki boshqa narsa. aslida-chi, yangi avlodda maydonni ko'tarish uchun boshqa narsa kerak emas — ilhom.
menimcha, biz asosiy qoidani unutmoqchi boʻldik: yangi qahramonlarni qabul qilishdan qoʻrqma, lekin ularning orqasida tajribali qoʻl boʻlishini unutmang. Goretzka va Kimmichlar oʻzlarini koʻrsatish uchun 3-4 yil vaqt sarfladilar, endi esa Jamorga yoʻl ochilmoqda. bu esa boshqa narsa — iloji boricha yangi avlodni qoʻllab-quvvatlash kerak.
eski maktabdan biri sifatida shuni aytaman: yangi avlod oʻyinchilarining asosiy qiyinligi — ular koʻrsatadigan ishonchni yo'qotmaslik. chunki asosiy tarkibga oʻtganda bosim haddan tashqari.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
qani endi, bundan battarini ko'rganmizmi! demak, shunday "o'zgarish"ni eshitib, ozgina kulib yubordim — oʻsha futbolchi oʻtgan asr oxirlarida, ya’ni manimdek aqlli odamlar uchun asosiy tarkibga oʻtganida, hali 25 yoshli "yigitlar" jamoaning transfer savatlariga tushib, oyoqlarning toʻpiqlarini sindirardi. ammo hozir hamma bir xil paytda "yangi avlod keldi, endi vaqt oʻzgarib ketdi" degan yigʻlamoqda. mana shu Jamor voqeasi bilan kelgan asosiy oydinlik — bu boshqa narsa emas, balki odamlarning oʻz qadr-qimmatini yoʻqotganligidir.
shuni bilishing kerak: jamoa asrlar davomida, oʻz qoʻlidagi "karbonlarni" iste’mol qilib, ularni toʻxtovsiz boshqarib kelgan. endi esa barchamizga yangi avlodning "7.8 bahosi" taqdim etilmoqda. biroq, oʻshanda transfer oluvchi boʻlib, keyingi mavsumda asosiy tarkibga oʻtganlar — oʻsha futbolchilarning oʻrtacha yoshi 27-28 atrofida boʻlgani uchun, ular oʻz vazifalarini bajarish uchun hamqadamlaridan oʻrnak olishardi. Goretzka va Kimmichlar ham shunday boʻlgan — 3-4 yil sarflashgan, keyingi mavsumda esa tanaffus olmagan holda oʻzlarini koʻrsatishgan. endi esa buni yangi avlodning "tezligi" deb aytishadi. lekin toʻgʻridir: bir o'yinda ishlangan 7.8 bahosi – bu uzluksiz mehnat, oʻzagi bilan o'ynashdir. boshqa narsa emas.
shunday vaqtlarni eslayman: 2008-yilda asosiy tarkibning oʻrtacha yoshi 30,5 edi. oʻshanda Shveynshteyger, Ribbe, Lell kabi "o'zini oʻzi boshqargan" futbolchilar bor edi. ularning hamyurtdoshlari jamoadagi oʻrni uchun kurashganlar — 25-26 yoshda. endi esa bularning hammasi "eski avlod" boʻldi — qayerga ketdi bular? hozirda asosiy tarkibdan chetda qolganlarning oʻrtacha yoshi 28-29 deganlar, lekin ular asosiy tarkibda boʻlish uchun kurashganlar. mana shu — yangi avlodda yoʻq.
aslida-chi, yangi avlodning asosiy qiyinchiligi shundaki, ular asosiy tarkibga oʻtganda oʻzlariga yoʻl ochishmaydi — ular darhol "iltijo" sifatida koʻriladi. oldingi avlodlar esa oʻzlari yoʻl ochgan edilar. Jamorning 7.8 bahosi — bu vaqtinchalik omad, chunki asosiy tarkibda uzoq vaqt oʻynamaganlarning oʻrniga oʻtirganlar oʻzlarini koʻrsatishadi. vaqt oʻtgach, ular ham oʻzlarining "eski avlod" boʻlganda, boshqa yangi avlodlar kelib, ularga yoʻl ochishi mumkin. shuning uchun ham menimcha, asosiy tarkibga oʻtgunga qadar 3-4 yil oʻrganish – bu yangi avlod uchun ham kerak.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Jamorning asosiy tarkibdagi debyutidan keyin Kimmich bilan qanday muloqotda boʻlganini koʻrgan edim, uning yuzida yangi avlodni qoʻllab-quvvatlashni koʻrsatgan tabassum paydo boʻldi. U 2013-yilda asosiy tarkibga oʻtish uchun 3 yillik faoliyatdan soʻng oʻzini koʻrsatishga ulgurgan edi, endi esa Jamor uchun yoʻl ochmoqda — bu bir vaqtning oʻzida ham gʻurur, ham mas’uliyatni keltirib chiqaradi. Men oʻsha vaqtlarni eslayman, oʻzim faoliyat yuritayotgan boʻlib, asosiy tarkibda boʻlmaganim uchun boʻsh vaqtlarimni jamoaning yosh oʻyinchilariga murabbiylik qilish bilan oʻtkazgan edim. Ularning koʻpchiligi oʻzlarining birinchi asosiy tarkibga oʻtish oʻyinlarida oʻsha Kimmichdek 7-8 baho olishsa-da, ba’zilari esa vaqt oʻtishi bilan oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishardi. Chunki asosiy tarkibga oʻtish — bu faqat reyting bilan tugallanadigan masala emas, balki doimiy ravishda oʻzlarini taʼkidlash va jamoadan oʻrnak olishdir.
Shov-shuv dalil emas.
Ey, Jamorning asosiy tarkibdagi debyuti hammamiz uchun katta ilhom bo'ldi, bu haqiqat. 7.8 bahosi — bu unchalik oddiy raqam emas, chunki u ortida maydondagi fidoyilik va o'ziga xoslik yotadi. Hozir Kimmich bilan qanday muloqotda boʻlganini ko'rib hayratda qoldim — yangi avlodga boʻlgan ishonchni ham aytib oʻtmang, o'zim ham shunday vaqtlarni boshdan kechirganman.
O'zim 2006-yili shunday vaqtlarni boshidan oʻtkazganman, asosiy tarkibga oʻtish uchun 4 yil kutishganmiz. O'sha vaqtlarda 25-26 yoshli futbolchilar asosiy tarkibga oʻtishga urinishardi, ammo hozir esa yangi avlod uchun "tezlik" tushunchasi hamma narsani almashtirib yuborgan. Lekin bir gap: asosiy tarkibga oʻtish vaqt talab qiladigan narsa — ularni qoʻllab-quvvatlash kerak, lekin oʻsha vaqtga qadar ham oʻzlarini koʻrsatishga majbur qilish kerak emas.
Jamorning 7.8 bahosi — bu vaqtinchalik omad deb oʻylamasam, chunki aslida bu yangi avlod uchun asosiy boshlanish nuqtasi. Lekin asosiy yuk yangi avlodga yoʻnaltirilganda, eski avlodlarning oʻrnini bosadigan tajriba ham muhim.
xG > hissiyot.
O’ylayman ham, Jamorning debyuti kulgili haqiqatan shunday hayajonga sabab bo’ldi, nafaqat yangi avlodning kelajagini ko’rish, balki shunchaki asosiy tarkibga boshqa jonzotlarning qanday moslashishini ham. Bunga qaraganda, yangi avlod bilan birga asosiy tarkibdagi tajriba ham yurmoqda — Goretzka va Kimmichlarni eslatmasam, boshqa kimdi?
Yigitlar Jamorni 7.8ga baholashsa-da, uning ortida asosiy jamoadan chetda qolinganlarning oʻrtacha yoshi 28-29 bo’lgani bor, ya’ni ular aynan shunday qilishardi: 3-4 yil kurashib, keyin o’zlarini koʻrsatardilar. Lekin yangi avlodga "tezlik" tushunchasi kiritildi — ular asosiy tarkibga oʻtganda darhol oʻzlarini koʻrsatishlari kerak. Bu o’z navbatida bosimni koʻtaradi, chunki asosiy tarkibga oʻtish vaqt talab qiladigan narsa. Vaqtdan oldinroq debyut qilish — bu yaxshimi, yomonmi? Bir narsani aytay, yangi avlod uchun asosiy qiyinchilik shundaki, ular asosiy tarkibga oʻtganda oʻzlariga yoʻl ochishmaydi, ular darhol "iltijo" sifatida koʻriladilar. O’sha vaqtlarda esa asosiy tarkibga oʻtish uchun oʻzlari yoʻl ochishardi.
Shunday qilib, yangi avlodga vaqt berish kerak — lekin vaqt berish bilan birga ularni qoʻllab-quvvatlash ham shart. Jamorning 7.8 bahosi — bu vaqtinchalik omadmi yoki yo’qmi, vaqt aytadi. Ammo asosiy narsa — jamoa sifatida ishlashni bilish va yangi avlodga imkoniyat berish.
Oha, shuncha bahsdan soʻng nima qilish kerak — oldingi avlodlar oʻyinda qanday qilib oʻzlarini koʻrsatganini eslab, yangi avlodning bosimini tushuna boshladim...
Bir vaqtlar oʻzim oʻynayotgan paytda asosiy tarkibga oʻtish uchun 3 yil bir joyda o‘rnatilishim kerak edi, keyinroq 1 yilgina toʻxtashmagan holda oʻzini koʻrsatish edi. Endi esa Jamorlar 22 yoshda asosiy tarkibga chiqsa, darhol 7.8ga erishmoqda — bu yerda bittagina soʻz: *ishonch*.
Lekin oʻyinchilarning oʻrtacha yoshi 28-29 boʻlganda, ular ham oʻsha yillarni oʻtashar edilar, hozir esa yangi avlod uchun vaqt yoʻqdek tuyulmoqda. Demak, asosiy qiyinchilikni koʻramiz: yangi avlodga vaqt berish kerakmi yoki yoʻqmi?
Jamorning debyuti bilan shunday boʻldi — u asosiy tarkibda oʻynaganda jamoadoshlari unga toʻpni uzatishdi, unga ishonib topshirdilar... lekin bu ishonch yangi avlod uchun asosiy omilmi? Yokim, eski avlodlar ham oʻzlarini koʻrsatish uchun oʻz yoʻllarini ochishardi... endi esa yangi avlodning "tezligi"ni eshitib, hamma yoʻl ochilgandek his qilyapti.
Qani, aytadilar — yangi avlodni qoʻllab-quvvatlash uchun vaqt berish kerakmi yoki ular allaqachon shunday "tezlikda" yetukmi? Chunki asosiy tarkibga oʻtish vaqt talab qiladi, lekin vaqt tugʻilganida yoʻq qilmoqda...
Bolaligimdan tribunada.
qani endi, shuni bir eslatib oʻtaman — vaqt oʻtganini koʻrish mumkin, lekin eski an’analarning barchasi ham oʻlimga mahkum emas. mana shu oʻzgarishlar haqida gap ketganda, odamlarning barchasi "eski maktab" deb yigʻlay boshlaydi, ammo keyinroq orqalariga qarab koʻrsalar, aynan shu oʻzgarishlar tufayli jamoamiz yangi qahramonlarni topa olmoqda. koʻpchilik Jamorning 7.8 bahosidan hayajonlanmoqda, lekin menga shunday tuyiladiki, bu raqam uning maydonni egallaganidan koʻra, jamoadoshlarining unga boʻlgan ishonchi bilan bogʻliq.
eski davrlarda asosiy tarkibga oʻtishda vaqt kerak edi, chunki oʻsha paytlar jamoadoshlar kichik guruh boʻlib, ularga oʻxshash oʻyinchilar bilan oʻynagan edilar. hohlagancha vaqt sarflashgan, chunki asosiy tarkibga oʻtish vaqt talab qiladigan narsa edi. lekin hozir boshqa narsa — jamoamiz dunyo boʻylab tarqoq, toʻplamlar soni koʻpaygan, vaqt esa hech kim uchun sekinlashmaydi.
demak, yangi avlodning asosiy afzalligi — ular ancha erta asosiy tarkibda oʻynay boshlashadi, bu esa ularning maydonni egallashini osonlashtiradi. lekin ularning oldida oʻtish vaqtiga sabr qilish zarur — koʻpchilik uchun asosiy qiyinchilik shundaki, ular oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt yoʻqligidan shikoyat qilishadi, ammo ayni vaqtda oʻzlarining asosiy qahramonlaridan koʻrsatma olishmaydi. mana shu — asosiy muammo.
yillar oldin men oʻzim ham shunday qilganman — asosiy tarkibga oʻtish uchun 3 yilni sarflaganman, keyin esa toʻxtovsiz oʻynab, oʻzini koʻrsatishga harakat qilganman. lekin hozir Jamorlar uchun barcha yoʻllar ochiqdek tuyulmoqda, ular uchun asosiy qiyinchilik boʻlmaganidan hayajonlanmoqda. lekin unutib qoʻymang, asosiy tarkibga oʻtish uchun vaqt va imkoniyat berilsa, ular ham oʻzlariga yoʻl ochishadi — bu vaqt oʻtishi bilan anglashiladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Bu yerda asosiy narsani koʻrib qolish kerak: Jamor 7.8 ball bilan oʻynadi, lekin bu uning 22 yoshdagi debyuti uchun shunchaki „ajoyib“ koʻrsatkichdir. Men 2004-yilda oʻzining debyutini oʻtkazgan vaqtlarni eslayman — oʻshanda asosiy tarkibning oʻrtacha yoshi 31,5 edi, lekin jamoada Ribbe, Shvaynshtayger kabi „oʻzini oʻzi boshqara oladigan“ futbolchilar bor edi. Ular oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt sarflamas edilar, chunki jamoadoshlari ularga tayanardi. Hozir esa Jamorga toʻpni uzatgandan soʻng, oʻziga yoʻl ochmasa, darhol „iltijo“ deb ataladi.
Mana bundan xulosa: yangi avlodga vaqt berish kerak. Chunki hozirgi avlodning asosiy muammosi — ular asosiy tarkibga oʻtganda oʻzlariga yoʻl ochmaydi, ular darhol koʻzda oʻtirish uchun bosim ostida qoladilar. Goretzka va Kimmichlar esa oʻzlarini koʻrsatish uchun 3-4 yil vaqt sarflashgan va keyin toʻxtovsiz oʻzlarini koʻrsatishgan. Boshqacha qilib aytganda, Jamorning 7.8 bahosi unga boʻlmagan eʼtirofdir — bu jamoadoshlarining unga boʻlgan ishonchidir. Va vaqt aytadiki, ularning hammasi oʻz yoʻllarini topadilarmi yoki yoʻqmi.
Yigitlar, bir daqiqaga e’tibor bering — Jamorning 7.8 bahosi uning oʻyindagi mavjudligi uchun koʻrsatilgan muvaffaqiyat emas, u boshqa narsani anglatadi. Oʻyinchining maydondagi hissasi va raqamlar orqasida koʻproq narsa bor, deb oʻylayman.
Bu yerda asosiy masala — jamoadan ishonchni olishga vaqt ketganmi? Eski avloddagi futbolchilar oʻzlarini koʻrsatish uchun koʻp vaqt sarflaganlar, ammo hozir yangi avlodga vaqt berilmasa, ularning bosimi qayerdan chiqadi? Jamor oʻzining birinchi asosiy tarkibdagi oʻyinida jamoadoshlari unga ishonib topshirdilar, ammo bu ishonch yangi avlod uchun toʻgʻri yoʻnalishmi yoki yoʻqmi?
Eski avlodda futbolchilar oʻzlarining birinchi asosiy tarkibdagi oʻyinlarida atigi 3-4 baho olishardi, chunki asosiy tarkibga oʻtish ularni koʻrsatish uchun vaqt talab qilgan edi. Ammo hozir Jamor uchun 7.8 baho — bu juda yaxshi koʻrsatkich, ammo u yangi avlodning toʻgʻri yoʻnalishi haqida savol tugʻdiradi. Chunki asosiy tarkibga oʻtish uchun vaqt berilmasa, ular oʻzlarini koʻrsatish uchun imkoniyatga ega boʻlmaydilar.
Yangi avlodning asosiy afzalligi — ular ancha erta asosiy tarkibda oʻynay boshlashadi, bu esa ularning maydonni egallashini osonlashtiradi. Lekin ularning oldida oʻtish vaqtiga sabr qilish zarur. Koʻpchilik uchun asosiy qiyinchilik shundaki, ular oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt yoʻqligidan shikoyat qilishadi, ammo ayni vaqtda oʻzlarining asosiy qahramonlaridan koʻrsatma olishmaydi.
Shunday qilib, yangi avlodga vaqt berish kerakmi yoki yoʻqmi? Eski avlodlardagi kabi oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt berilsa, ularning oʻyini qanday boʻladi? Vaqt aytadi...