Bernabeu shovqinida qoqilib ketgan nonushta vaqtlari
boshim aylanib ketdi, qani mana unday vaqtlar bor edi... xotiramdan qo'limi olib qoldim, sen bilan birga o'shanda Bernabeuga uchib ketgandikmi yo? bir yuqori qavatda, shovqin ichida, nonushtani yeb yotganimizni eslayman — toshdek qattiq non, margarin, choyni puflab issiq ushlab o'tirganimizni. choy qoshiqlari ovoz bilan birga jiringlay, televizor ekranidan chempionlar kubogi yo'lbarslarining oyoqlari ko'rinardi, shu payt "o'sha chiroyli gol!" degan hayqiriqlar bosadi, jamoamiz maydonga chiqib kelgani uchun biz ham oyoqlarimizni urib boshlaymiz, butun osha sahna...
1998-yil edi, final o'tdi, kechki vaqt, nonushtani tanlab olishmagan edik — raqiblarimizni ularning uyida 2:0 bilan yengib, chempion bo'lgandik. hammamiz jimgina og'zamiz ochilib qolgan edi, chunki Real Madridning chempionlar kubogi sovrinini ko'rar ekanmiz, unda osha oltin eman barglarining nuri hamma tomondan porlab turardi. ertasi kungi gazetalarda yozilgandek: "Bernabeu ovoz berdi, dunyo tingladi" — ha, bir inchigina joyda, nonushtaning plastik stakanlaridan biri qulab ketdi, lekin hech kimga qiziq emas edi, chunki hammamizning qalblari gol bilan urushayotgan edi.
hozirga nisbatan nimani eslay olamiz? mening sirtaklarning birida o'sha vaqtlarda shunday cho'ntagimdan nonushta qog'ozini olib chiqar edim, hozir esa kichkina narsalar bilan xursand bo'laman — noaniq narsalar bilan. lekin bunday kunlarni eslaganimda, sabrim qaytadi, insoniyatning bir kunlik vaqtinchalik ishi bilan shug'ullanmasligimni his qilib, jamoadan o'rnak olsam, davom etaman — chunki ulardek yashash kerak.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nona holati: qulobining ustida esa shirin-mushuklab non parchalari va cho'ntakimdan avvalgi gazetamning barcha sahifalari — ertasi kuni ertalabgi "Marca"dagi Bernabeuning bo'ylama rasmiga qalam bilan chizib qo'ygan chizig'larimni o'zim ham eslay olmasdim. Qo'lim bilan eplab nonushtani o'zgartiramanmi-deganimda, birden eshitdim — darvozabon Bodo Illgnerning ajoyib seyvini, aynan o'shanda maʼnoni tuygʻundim: “Nima boʻlayapti?! Bu yerda qoʻrqib oʻtiramanmi yoki...” Va keyin — quvonchdan karnay ovozlari bilan birdan yugurib ketganimni, boshqa vaqtlardagiday emassan, butunlay boshqacharoqman, barcha soddaliklarim bilan o'zim ham bilmay oldim! Jamoa darvozasi tomon qaraganda, maydonning bir chetidan otilgan to'pni Ferero traektoriyasi deb bilganman, lekin u — Raulning tizza bilan zarbasi edi... va shu payt nonushtaning hidi bilan aralash qo'rg'oshin yo'li ko'tarildi! 🔥💪⚽
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani mana, o'shanda futbolka edimmi yoki qog'ozni yigirma marta qayta ishlatgan edim, lekin shunday bir nonushta edi... rostdan, Bernabeu markazidagi yuqori qavatning derazasidan quyoshning birinchi nuri tushgandek tuyulardi, olovdek cho'ntak imomlarimizda issiq sut bilan. xotiramda qolgan bunday kichkina narsalar — qoshiqning qoʻlidan sirg'alib, laganga uchib ketishini, lekin hech kim e'tiborsiz qoldirmasligini, chunki jamoamiz pley-offda o'tish uchun ikkinchi vaqtning bir daqiqasida gol o'tkazmasligini, asosiy vaqtda esa chempionlikka yaqinroq boʻlganini his qilganimizni... nonushtaning stoliga qaraganda, televizorning osha qorong'i ekranida esa oʻsha klassik blanc-o-blanc koʻylagi bilan yugurayotgan Jirudoning oyoqlari koʻz oldimda — "u qarshi olmadi, u qarshi olmadi!" degan hayqiriqlar eshitilardi va butun osha guruhning oyoqlarini urishi choy qoshiqlarini hatto basdan ham baland qilib yubordi. bizning biridan boshqasi stol ustiga chiqib, "davom et, davruvok!" deb baqirardi, qolganlari esa imkoniyatni boy bermaslik uchun yurgandek oldilarni urardik — nonushtadagi oq nonning mayda qirindilari bilan birga. oramizda gap shundaki, keyinchalik gazetalarda yozilgandek: "Bu kecha barcha vaqtlarning eng yorqin kechasi" — lekin o'sha vaqtda bizga bu ko'p gap emas edi, chunki kubokning sovringa tegishimiz yetarli edi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Elon, nonushtada stolga qoshig'ini tushirib yuborganman, lekin vaqtda qoʻllarim bilan olishni unutganman — Ronaldu atigi 2 metrdan ortiqqa qo'nib kelardi, lekin bu holatda choynakni qulatmasligimdan ham xursand edim. Maydon ichida xalqimizning gollariga farzandlarimizdek shovqin qiladi, shu vaqtda men esa nonushtaning plastik stakanlarini osongina yiqitaman — chunki bu Bernabeudagi birinchi nonushtam edi va men hali qoshiqni qanday ushlashni bilmasdim! 🤣🍳