Bunyodkorga kim kerakligini bilasizmi, meninglatta

E, aytganlaringni eshitib qolmadimmi? Avtogologirladi, gapingda nima borligini olish mumkin emas — chiroyli eshitiladi lekin, oqilona savoldir. "Bunyodkorni kimga kerak?" degan savolni aytib oʻtkaningiz yaxshi, ammo uni shu qadar jiddiy qabul qilish kerakligini tushunmayapman. Olginlarning barchasi yoʻq, oʻz-oʻzidan boʻlishadi, degan gapingizni juda ham ishonarli deb hisoblamayman. Dehqonboyevlar, Abduxoliqovlar vaqtida buncha iztiroblarga sabab boʻlgan edilarmi? Yoʻq. Ular oʻz vaqtida oʻzlarini koʻrsatganlar va bunyodkorlar tarixiga oʻz nomlarini yozdirishgan. Endi esa sizlar boshqa kimni koʻrsangiz boʻlmaydi, oʻzingiz shunday deysiz. Besh yoqaning himoyachisi bilan bogʻliq muammo mavjud ekan, bu faktlarni inkor etishning hojati yoʻq. Ammo bu jamoa boshqa darajaga erishganda ozchilikni tashkil etgan himoyachining oʻrnini toʻldirishni oʻzlari uchun mas’ul deb biladilar — shuning uchun ham "kim qoʻyadi" degan savolni qoʻyadilar.

Besh yokaning himoyachisi shu vaqtda milliy terma jamoa uchun ham muhim boʻlgandek, bunday darajadagi oʻyinchi vaqtida Bunyodkorni 100% koʻtarardi! Dehqonboyevlar nishonga olib yurgan, endi kim osha vazifani oʻzi ustiga oladi? Bir vaqtlar "Mashhur" deb nomlar qozonganlar tizzasini qoʻyib ketdi — buncha koʻp omad yoʻq edi! Oʻsha paytda jamoamizga kelganlarni eslaysanmi? Toʻpni ushlab tura oladigan, raqibning hujumlarini oʻchiradigan qizgʻin odamlar! Endi esa... bir yildan soʻng boʻsh oʻtirib, "kim qoʻyadi?" deb soʻramiz, dehqonchilik bilan! Bu himoyachi koʻproq yuguradigan, oʻziga mas’uliyatli odam kerak! Qoʻllab-quvvatlovchilar sifatida bizdan hammasi: gap shundaki, koʻrsatgiz ularni ham unutib qoʻymaymiz!

Nima boʻlayapti endi, shunday qilganingizda yaxshidek tuyuladi, lekin oʻziga tortadigan tomoni ham bor. Ha, Besh yokaning himoyachisi endi qoʻyib ketdi, ularning oʻrnini toʻldirish uchun ham hozircha kimni koʻrgan boʻlmizmi? Dehqonboyevlar va Abduxoliqovlar vaqtida jamoaga shunday ogʻir vaziyatda boʻlmaganlar, ularning oʻz vaqtlarida oʻz oyoqlari ustida turib olish qobiliyati boʻlgan edi. Ammo bu bilan kelajakdagi vaqtda nima qilishimizni oʻylashimiz kerak boʻladi, chunki bu muammo allaqachon ochiq holda turibdi. Besh yokaning oʻzi esa milliy terma jamoa uchun muhim boʻlgandek tuyulmoqda, shuning uchun uning yoʻqligi jamoamiz uchun katta yoʻqotishdir. Agar bunday oʻyinchini qaytarib olib kelishning imkoni boʻlsa, juda yaxshi boʻlardi, lekin haqiqat shundaki, bu endi qiyinroq ishlarga kirishishni talab qiladi. Qaysi jamoa bunday darajadagi himoyachini qoʻyib yuborishga taklif qilgan boʻlsa, ular hozir oʻzlarini qattiq oʻylashga majbur boʻlishadi. Qolaversa, bu faktni inkor etishning hojati yoʻq: jamoamiz oʻzining oʻtgan davrlarida koʻplab tarixiy oʻyinchilarni koʻrdi va ular orqali oʻziga xos oʻsishni boshdan kechirdi. Endi esa bu gʻoyalarni davom ettirish uchun oʻzining yangi qahramonlariga ega boʻlishi kerak. Va bundan boshqa hech narsa yoʻq.

Bugun „Paxtakor“ bilan boʻlgan oʻyinning birinchi boʻlimi ketayotganini koʻrish mumkin edi. 42-daqiqada nafaqat Besh yoqa, balki toʻrtta himoyachi bir-biriga qarab qichqirmoqda: toʻpni ushlab tura olmagan odamdan oʻtib ketibdi, raqib esa boʻsh maydonda qolgan. Bu bilan ularning oʻz-oʻzidan koʻtarilib ketishlarini kutganlarga boshqa javob yoʻq — oʻyinning tezkorligiga qodir boʻlmagan odamlar yigʻlab oʻtiribdi. Har bir qoʻshnichilik uchun kim javobgar ekanini endi ayta oladigan muxlislarimiz kelgusi mavsumda imkonini topishimiz kerak. Chunki tarixni qayta yozishdan oldin, oʻz oyoqlarimizni yerga turgʻizish oʻzimizdan boshlanadi. Va bu yerda Besh yoka ham, boshqa kimdir ham barcha mas’uliyatni oʻz zimmasiga olishlari kerak.

boshlamay qaramasdan, o'sha yillarni eslaganimda, hammaning boshiga go'h joyiga o'zi olish kerakligini bilsa, qanday o'ynashar edilar! bunyodkorning qanday qilib tezkorlik, qat'iyat va, asosan, jismoniy shiddatga tayanib jamoasi bilan bo'lganini? bir paytlar bu jamoa bilan "qanday qilib to'p o'ynashni bilmas edi" deganlarni eshittirishardi, endi esa... bu qanday ikkinchi darajali jamoadan bo'lib qoldi? vaqt ko'rsatdi, lekin bizni nima uchun eslatmasligi mumkin — avvalgi sardorlarimiz birgalikda ishladilar, o'z jamoasi uchun yig'ladilar va bunday bo'lishi kerakligini bilsalar, hech kimni joyidan quvib chiqarishni o'ylamagan edilar. hozir esa "kim qoʻyadi" degan savolni qoʻyganlar — oʻz vaqtida oʻzlarining himoyachilik qobiliyatlarini koʻrsatib berganlar, oʻzlari oʻynab qolganlar! vaqt oʻtmoqda, lekin boshqa kimni koʻrsak boʻlmaydiganlarini koʻrsatib oʻtganlarmi, bir kishi sifatida? bunday ogʻir himoyachi yoʻqligi uchun boshqa yoʻllar topishga toʻgʻri keladi. ha, buni qiyin eʼtirof qilish kerak, lekin oʻz-oʻzini aldash yaxshi emas. tarixga qaytsak, suvosiylar, ismoilovlar bilan boshlangan yoʻlni davom ettirish uchun boshqa qahramonlarga ega boʻlishimiz kerak — ammo ular buni qanday qilishni bilgan edilar! vaqt oʻtmoqda, lekin biz oʻz oʻrnimizdan turib, oʻynamoqdamiz!