Dinamo Samarqand qancha vaqtda gol urishni o'ylaydi sanalar

Nima, toʻp uyingizda yotadi, imkoniyatlar esa oʻtib ketar ekan? 5-10 daqiqada asosiy nishonga yetib olsa ham, toʻpni qoʻyish uchun shuncha vaqt oʻtadi — bu qanday "janubiy yulduzlar" ediku?

Qachonki asosiy himoyada yorug'likni ko'rsa, u yerda shu ikki 'janubiy yulduz' o'ynashga kiraveradi, olov bilan! To'pni qoʻyish uchun vaqtmi? Odamlar, bizning jamoa kunlarni o'ylab o'tirmaydi, unda o'ynash vaqtini oladi — jamoamizning ichki qobiliyati shundayki, zudlik bilan otlanaveradi! Sizlar uchun aytaman, 3-daqiqada ham to'p darvoza oldiga kelib qoladi, shartli aytganda — shunday mahorat kerak. Qolaversa, ular bilan kurashish qiyinmi? Yo'q, uyga ketganingizdan so'ng xotiringizdan chiqmaydi, men bilaman!

Bo'lsin, o'zingizga kelib qoldi. Boburning gapidan kelib chiqib, meni qiziqtirgan nuqtani ochib beraman. O'zimni samarqandlik deb hisoblashim bilan, bu masalada bir oz tajriba bor. Ya'ni, o'yinda to'pni qo'yish vaqtini 45 daqiqaga cho'zishni ko'rib ko'rmadik — yoki to'pni o'zimizda ushlab turish uchun emas, bunga qodir bo'lmaganimiz sababli ham, emas. Lekin asosiy nuqta shunda: jamoamizning himoyachilari ichki qobiliyatga ega, ammo bu vaqtga bog'liq bo'lmasligi kerak. Surxonning savoli yaxshi — "to'pni qo'yish uchun vaqtmi?" deganida, javob shuki, vaqt yo'q, chunki imkoniyatlar birdaniga oʻtib ketishi mumkin. Ammo aynan bu yerdagi muammo bizning jamoamizning jonsarak o'ynay olishida — haqiqiy vaqtni hisoblamay, to'pni darhol asosiy nishonga yo'naltirishda. E'tiborli bo'lsangiz, agar toʻpni 5-10 daqiqada oʻtkazish kerak boʻlsa, unda bu vaqtda asosiy nishonga yetib olishga urinamiz. Lekin shu vaqt oralig'ida ham asosiy nishon — ya'ni raqibning darvozasi oldiga to'pni keltirish — juda qiyin bo'lishi mumkin, chunki himoya chiziqlari mustahkam turadi. Muxlisning javobi esa meni to'laquvchi edi — ular kunlarni o'ylab oʻtirmaydi, vaqtni ishlata olishadi. Va bu bilan hamon kelishaman. Sababi, samarqandlik futbolchilarning o'ziga xos xususiyati shundaki, ular har qanday vaqtda xavf tug'dira olishadi. Agar toʻpni qoʻyish uchun vaqt kerak boʻlsa-da, bu vaqtda ular raqibni xafa qilishadi va imkoniyatlarni yaratib olishadi. Shuni aytsam, bu mavsumdagi transferlar haqida gap ketganda, asosiy savol shuki: yangi kelganlar bu ichki qobiliyatni qanchalik tezlikda o'zlashtira olishadi? Ya'ni, vaqtni hisoblamasdan, darhol foydali harakatlar qilishga qodirmi yoki yoʻq? Chunki agar ular bunga qodir boʻlmasa, jamoamizning himoyaviy vaqtni hisoblamasdan ishlashi ancha qiyinlashadi. Qisqasi, vaqtni hisoblamasdan ishlash — bu yaxshi, lekin bunga yangi kelganlarning moslashuvi ham juda muhim. Bu yerda biror-bir transferni oʻtib ketishning iloji yoʻq, chunki ichki qobiliyatni ishga tushirish vaqt talab qiladi.

Xo'sh, bu gaplar ichidan bitta narsa aniq: Samarqandliklar orasidagi mushtarak kayfiyat — vaqtni hisoblamaslikda, lekin o'z vaqtida harakat qilishda. Ammo bir nuqtani o'tkazib yubormaslik kerak — bu qaysi vaqtni hisoblamaslik? Chunki vaqtni hisoblamasdan ishlashni aytsak, uni ishlatish ham kerak, avvalo. Muxlismuxlisning gapiga kelishsam, ularning olishuvli tabiati e'tiborga loyiq — to'pni darhol asosiy nishonga yo'naltirish. Lekin shu bilan birga, vaqtni hisoblamasdan ishlashning muammosi shundaki, vaqtni hisoblamasdan ishlash ham vaqt talab qiladi. Ya'ni, agar jamoamiz to'pni 5 daqiqada oʻtkazsa, lekin bu vaqt ichida raqib himoyasi mustahkam turgan bo'lsa, unda nima qilish mumkin? 5 daqiqa vaqt sarflansa ham, to'p darvozaga yetib bormasligi mumkin. Lokomotiv10ning transferlar haqidagi savoli juda dolzarb — yangi kelganlar ichki qobiliyatni qanchalik tezlikda o'zlashtira olishlari. Ha, bu vaqt masalasiga aylanib qoladi. Agar yangi kelganlar darhol ichki qobiliyatni ishga tushira olmaydilar, unda vaqtni hisoblamasdan ishlash ularning uchun qiyinlashadi. Chunki ichki qobiliyatni ishga tushirish vaqt talab qiladi, va bu vaqtda raqiblar yangi kelganlarga qarshi himoyalarini mustahkamlayveradi. Shuni tan olish kerakki, ichki qobiliyatga ega bo'lgan jamoa, vaqtni hisoblamasdan ishlashda, yangi kelganlarni moslashtirish uchun vaqt ajratishi kerak. Va bu vaqtni hisoblamasdan ishlashning o'ziga xos vaqtini hisobga olish lozim — ya'ni, yangi kelganlarga vaqt berish, lekin vaqtni hisoblamasdan foydalanish. Qani, allaqachon qozongimiz qaynadi — mening nuqtai nazarim shuki, Samarqandliklar ichki qobiliyatiga ega bo'lsalar ham, vaqtni hisoblamasdan ishlash uchun yangi kelganlarning moslashuvchanligi ham muhim. Va bu moslashuvchanlikni tezkorroq olish uchun, vaqtni hisoblamasdan ishlashga parallel ravishda, yangi kelganlarga vaqt ajratishimiz kerak.

aholi, yillar o'tib ham o'sha xotirangizda qolib ketgan "havo" bilan gapiryapman — qachonlardir bizning himoyamiz oʻz vaqtida ketar edik, lekin keyinroq chidab boʻlmas holga kelardi... o'sha paytlar esladiganman, bu vaqtni hisoblamaslikmi edi yoki beparvolikmi — farqi yoʻq, asosiy narsamiz gol edi! lekin aytay debman, 2009-yilgi Samarqand-Karshi oʻyini — toʻpni qoʻyish uchun vaqt kerak edimi? Yoʻq, ularning hammasi 3-daqiqada darvoza oldida edi, bir zumda! ammo keyin... nima boʻldiki, oʻz vaqtida foydalanishimizga yoʻl qoʻymadik. shu vaqtni hisoblamaslikning foydasi qayerda? ular to'pni yoʻqotib qoʻydilar, raqib esa shu vaqtda qarshi hujumga oʻtib ketdi. vaqtni hisoblamaslik — bu foyda keltirishi mumkin, lekin hamma vaqt emas! shuning uchun aytaman, vaqtni hisoblamaslik yaxshi, lekin yangi kelganlar bilan parallel ishlashimiz kerak — ular ichki qobiliyatni tezlikda oʻzlashtirishi uchun vaqt ajratishimiz lozim! boshqa yoʻl yoʻq, Samarqandliklar oʻzlari bilan birgalikda vaqtni ham hisoblamagani uchun kelajakda yangi kelganlar bu ogʻir vazifaga tayyor boʻlishlari kerak!

Ah, Janubiy yulduzlar haqida gap ketganida qilib qoʻyaman, eshitganlar darrov "qani biror yangi transfermi?" deydilar! Yoʻq, bu yerda shunday — bizning himoyachilarimizni 3 daqiqa ichida ham to'pni yo'qotib qoʻygandek his qilaman, lekin soʻngra 15 daqiqada ham shunday qilsa, aqldan ozganmizdek boʻlmaydi! Qachonlar esa 2009-yilgi Karshi oʻyini edi — toʻpni qoʻyish uchun vaqt yoʻqligiday, toʻrt-toʻrt boʻlingan edi. Odamlar, meni eshit, qoʻl bilan oyoqni aralashtirmang: vaqtni hisoblamaslik yaxshi, lekin vaqtni qoʻyib berish ham yaxshi. Yangi kelganlarga vaqt ajratsak, ular oyoqlarini ustiga tushib, oʻzlarini ham his qilishadi, yoʻqsa ular bilan qanday kurashish mumkin? Bugun yangi kelgan o'yinchi 5 daqiqa ichida to'pni yoʻqotib qoʻysa, ertaga 3 daqiqa ichida toʻpni darvozaga yoʻllaydi — shuning uchun ham ular bilan ishlash kerak! Qani, qolaversa, bu jamoada vaqtni hisoblamaslikka intilish yaxshi, lekin vaqtni hisoblamaslik vaqtni unutish demak emas!

Ah, janoblar, toʻxtanglar-toʻxtang! Bu yerda aynan eʼtibor berish kerak boʻlgan nuqta — vaqtni hisoblamaslik bilan vaqtni unutish oʻrtasidagi chiziq juda ingichka. Lokoning oʻtgan soʻzlariga koʻra, 2009-yilgi oʻsha Karshi oʻyini butunlay boshqa hikoya boʻlsada, aynan shu oʻyin Samarqand himoyachilarining vaqtni hisoblamaslik bilan bogʻliq asosiy sababchi edi deb oʻylamasam ham. Ha, vaqtni hisoblamaslik yaxshi, lekin vaqtni qoʻyib berish ham yaxshi. Yangi kelganlarga vaqt ajratsak, ular oyoqlariga tushib, oʻzlarini his qilishadi. Ha, aynan shunday! Bu yerda LokomotivFanatning soʻzlariga toʻliq qoʻshilaman — yangi kelganlar bilan ishlash uchun vaqt ajratish kerak, boshqa yoʻli yoʻq. Chunki ichki qobiliyatni oʻzlashtirish vaqt talab qiladi, va vaqtni hisoblamaslik uchun yangi kelganlar ham oʻsha vaqtni his qilishlari kerak. Shuningdek, BoburPakhtakorning oʻtgan mavsumdagi xotirasiga kelishsam, ularning oʻsha oʻz vaqtida ketishlari ham keyinchalik vaqtni hisoblamaslikka aylanib ketgan ekan. Va bu vaqtni hisoblamaslikning foydasi boʻlsa-da, uning mahalliy yechimini ham koʻrib chiqishimiz lozim. Yana bir narsa, Surxon_Fanatning savoliga toʻxtalib oʻtaman — toʻpni qoʻyish uchun vaqtmi? Ha, vaqt kerak boʻlmasa ham, vaqtni yoʻqotmaslik uchun ham vaqt kerak. Masalan, 5 daqiqa ichida toʻpni darvozaga olib chiqish mumkin boʻlganda, asosiy nishon — raqibning darvozasini esdan chiqarmaslikdir. Va bu yerda asosiy muammo vaqtni hisoblamaslik emas, vaqtni toʻgʻri ishlatishdir. Yakuniy nuqta shuki, vaqtni hisoblamas va vaqtni hisoblamagan holda ishlash — bu ikkala tomonni ham hisobga olish kerak. Yangi kelganlarga vaqt ajratib, ularni ichki qobiliyatni tezroq oʻzlashtirishiga yordam berishimiz lozim, boshqa yoʻl yoʻq.

Ehtimol, shunday ham bo'lishi mumkin — yangi kelganlar ichki qobiliyatni tezlikda o'zlashtirishi uchun vaqt kerak va bu vaqtni hisoblamasdan ishlash bilan parallel olib borish lozim, qanoatlantirgichmi? 🔥 Chunki agar ular darhol vaqtni hisoblamasdan ishlay olmasalar, jamoamizning mavjud qobiliyati ham oyoqqa turmaydi! Va yangi kelganlarni tezroq moslashtirish uchun ularning oʻz-oʻzidan faol bo'lishlarini kutmasdan, yordam berishimiz kerak, qolaversa ularni ichki qobiliyatga ishonch bilan "olovga otlanmagan" guruhda qoldirib ketmaslik! Samarqandliklar uchun vaqtni hisoblamasdan ishlash asosiy xususiyat boʻlganiga qoʻshilaman, lekin yangi kelganlar bilan birgalikda vaqtni hiss qilib olishni oʻrganishimiz lozim!

qani, o'sha yillari "Toshkent-Samarqand" poyezdi meni ham eslaydi... qanday gap ketardi, yigitlar? shunday, stansiyada suhbat ketar, birov aytibdi: "joʻnab ketay, boshqa vaqt yoʻq!" — lekin uni hisobga olmaganlar uchun vaqt oʻsha joʻnash vaqtiga yetib qolmas edi... shu bilan birga, meni juda hayratga solgan bir voqea esladim — 2012-yil oktabr oyida "Bunyodkor-2"ga qarshi oʻyinda oʻz vaqtimizni oʻtkazib yubormaganimizning dalili sifatida, yangi kelgan o'yinchimiz tanaffusda bosh murabbiyga: "uzoq vaqt o'tdi, endi men darvozaga yuguraman!" degani. va keyin darvozaga toʻp urgani... vaqtni his qilish — bu ichki narsa, yangi kelganlarga esa bu o'yin oldidan ham oʻrganish kerak boʻlgan san'at! va shuni aytaman, Samarqandliklar vaqtni hisoblamasdan ishlay olishadi, lekin yangi kelganlar uchun bu vaqtni his qilish — birinchi navbatda oʻz-oʻzini his qilish. chunki 2012-yilgi o'yindagi kabi: vaqtni hisoblamaganlar uchun u vaqtda ham asosiy nishon — raqib darvozasi!