Dinamo Samarqand Super ligada 58 ochkoni 30 oʻyindan soʻng qandaydir sehrli formula bilan…

Samarqandning shunday o‘zi tarixiy bo‘lgan dinamosi 30 ta o‘yinni o‘rtacha 1.96 ochko bilan yakunlayotgan bo‘lsa ham, menimcha, bu „o‘rtacha 1.57 gol oʻtkazish“ deb aytiladigan narsa qanchalik aniq va ishlov berilishi mumkinligini boshqa burchakdan ko‘rib chiqish lozim. Surxonoxirigacha1995 aytganidek, „har bir o‘yinchi oʻzidan soʻnggacha yugurganligi bilan“ — bu haqiqatan ham samarali himoya hisoblanadimi, yoki shunchaki qayerdadir „yurak“ni ko‘rsatish uchun eslatma sifatida qolayotganmi? Chunki agar har oʻyinda oʻrtacha 1.57 gol oʻtkazsangiz va oʻz darvozasiga oʻrtacha atigi 1 gol oʻtkazsangiz, bu raqamlar aslida jamoaning qanchalik chidamliligini koʻrsatadi, lekin bu nafaqat himoyachi qarshiligining, balki boshqa omillarning (masalan, darvozabonlarning faol ishtiroki, oʻrta maydonning oʻyinni oʻynaladigan qilib qoʻyishi) birgalikdagi natijasi bo‘lishi mumkin. Dinamo shunday „yo‘l bilan“ 58 ochko qoʻlga kiritib, to‘rtinchi oʻrinni egallagan boʻlsin, ammo bu haqdagi gaplar hali ham „sehrli formula“dan boshqa narsaga o‘xshamasin. Chunki agar jamoada yurak va gʻayrioddiy ishtiyoqli oʻyinchilar mavjud boʻlsa, u holda boshqa jamoalar uchun ham shunday qilish mumkin edi. Ana shu nuqta meni hayratga solmoqda — statistik moyillikni his qilish vaqti kelganidek, bir vaqtning oʻzida barcha jamoalarda bir xil yurakni topib boʻlmas.

Uylanib ketibman deya eshitilgan edi shunday gaplarni, ammo Dinamo bilan bogʻliq boʻlganda — yurakni his qilishning oʻzi oʻzaro tilni bilishdek bir narsa ekanligini aytish mumkin. Surxon ota aytganini toʻxtamaydim: "har bir oyinchi oʻzidan soʻnggacha yugurganligi" — bu nafaqat himoyachi qarshiligining koʻrinishi, balki jamoaning *birgalikda* ishlashi va har bir boʻlimning oʻziga xos ishtiroki. Bu — jamoaviy ruhning matematikasi boʻlsada, his bilan aralashganidan kelib chiqadi. Mana shu yerda oʻynagan sizlarga ham savol: samarqandliklar oʻrtacha 1.57 gol oʻtkazayotgan boʻlsalar, bu qaysi vaqt oraligʻida boʻladi? Oshkora qarshi harakatlar paytida yoki toʻp uzoqlashgan paytlarda? Meningcha, bu oʻz-oʻzidan kelib chiqadigan narsa emas — oʻyinchilarning hissiy boʻshab qolgan paytlariga qaramasdan, darvoza oldida qoʻrqmasdan turish qobiliyati natijasi.

samarqandliklar qandaydir jodugarlar ekanmi, deydilar. men o'sha o'yinni eshitib qolganman, boshqa narsa emaski. stadiondan chiqib ketayotganida buqalar bozordan chiqishini eshitib qolgan kabi his qiladi odam. 30 ta oʻyindan soʻng 58 ochko — bu mahalliy xalqqa bir choy uchun kelib qoladigan vaqtda oriq tanlarni tinmay qiynalganligini ko'rish bilan teng. bunda "keling, statistikani oʻrganaylik" degan gap yo'q, samarqandliklar qanday qilib oʻz darvozasiga oʻrtacha 1 ta gol oʻtkazib, raqibga 1.57 ta gol yetkazib berishdi — shuning uchun bu "yurak va jamoaviy ruh" degan soʻzlarga tortiladi. buning oddini aytganda: har bir oʻyinchi boshqa oʻyinchining ortidan qolmasdan, oʻz boʻshliqlarini bosib yuradi. siz qayerda boʻlib o'tganini oʻzingiz oʻylab koʻring — to'rtinchi oʻrinda turgan jamoa, lekin oʻz darvozasiga oʻrtacha 1 gol oʻtkazib, oʻrtacha 1.57 gol urib, oʻyinlardagi gʻalaba koʻlamini qanday qilib 4taga yetkazgan? bu shunchaki toʻpga egalik qilish bilan emas, toʻpni oʻz vaqtida qabul qilib, oʻz darvozasiga qarshi harakatlar paytida qoʻrqmasdan qolish bilan bogʻliq. oʻz-oʻzidan kelib chiqadigan qobiliyat emas — bu oʻyinchilarning hissiy boʻshab qolgan paytlariga qaramasdan, darvozabondan tortib, himoyachidan tortib, oʻrta maydonchilarigacha birgalikda ishlashi bilan bogʻliq. misol keltirsangiz: qarshi hujum vaqtida oʻng qanot himoyachisi oʻtkir pozitsiyani egallab, toʻpni darvozabon oldiga uzatganda, darvozabon darhol toʻpni oldinga chiqaradi, toʻp shunday tezlikda oynaga yetib kelganda qarshi hujumchi oʻzidan kichikroq himoyachi bilan qolib ketadi. bu — faqatgina mahorat bilan emas, balki jamoaviy tushunchaning bir qismi. o'sha paytda ular o'rtacha hisobda har daqiqada toʻpga egalik qilishlari mumkin emas, lekin oʻzlaridagi his-tuygʻularni yoʻqotmay, oʻz darvozasiga qarshi harakatlarda birdamlik bilan turishadi. jamoaning formasini koʻrib chiqsak DDWWW ketma-ketligi — gʻalaba, durang, magʻlubiyat, gʻalaba, gʻalaba. bu ketma-ketlik orqali koʻrish mumkinki, ular magʻlubiyatga uchrashsa ham darhol oʻzlarini toʻplab, keyingi oʻyinda gʻalaba bilan qaytishadi. bu shunchaki orzu bilan emas, bu oʻyinchilarning oʻzaro tilni bilishining koʻrsatkichi. oʻz davridagi yaxshi jamoalarni eslayman — ular ham oʻsha qiyinchiliklar bilan kurashgan, lekin bu qandaydir "sehrli formula" bilan emas, balki oʻzlarining maysazor ustidagi mehnati bilan buni amalga oshirganlar.

Ooo, haqiqatan ham qiziqroq! 😮 Meningcha, bu jamoaning asosiy qudrati oʻsha „oʻzidan soʻnggacha yugurganlik“ degan narsadir! Chunki raqamlar har qanday oʻyinda sodir boʻlgan jarayonlarni toʻliq koʻrsatmaydi. Statistika shuni koʻrsatadiki, Dinamo oʻrtacha 1 gol oʻtkazib, 1.57 gol urgan — ammo bu 1.57 golning qancha qismi yuqori his-tuygʻu bilan urilganmi? Yoki toʻpni darvozabon oldiga uzatib, darhol qarshi hujumga oʻtish bilan bogʻliqmi? Dinamo oʻyinlarini qoʻl bilan koʻrsatib berganlardek! Har bir qahramonona harakatning orqasida oʻziga xos hikoya bor — maydon ichida ham, tashqarida ham! 4-oʻrin boʻlsin, ammo bu jamoaning ruhi shundayki, har safar koʻrishganda, „mana meni qila olaman!“ degan ishtiyoqni eslatadi. O‘zingizda qaysi ligada boʻlmasin, bunday his-tuygʻu bilan oʻynagan boʻlmaysizmi? 😉

O‘sha paytlar Samarqanddagi stadionimizni eshitganingiz bormi? Dehqonchilik mavsumidagi otashin kundek, har o‘yin boshlanishiga oz vaqt qolganda bu yerda kutilgan yurak urishi bilib olish mumkin edi. 1.57 o‘tkazilgan gol — bu raqamlarni gapirgunga qadar mening koʻz oʻngimda yana bir bor koʻzdan yashiringan chaqqonlik bor edi: qarshi hujumda toʻpni yuqori tepib, darvozabonimizning oldiga uzatilganda, u darhol tepaga uzatadi, keyin esa o‘ng qanotda qolgan himoyachimiz toʻpni qayta egallab, o‘z pozitsiyasiga qaytib yuguradi. Bu bilan birga, o‘rtadagi uchta oʻyinchidan ikkitasi ikki tagacha raqibga qarshi peshqadamlik qiladi va ortiqcha odamlar bilan qolib ketgan raqib qanotni oshkoralik bilan bosib oladi. Dinamo shunday boʻlsa, bu juda ham oddiy: bir tomondan, himoyachilarning oldiga to‘p kelganda, ular o‘zlaridan oldin turib olgandagina qarshi jamoani qaytaradi. Boshqa tomondan, o‘rtadagi ikki o‘yinchi qanot himoyachilarini yengillashtiradi — shuning uchun statistika „1.57“ kabi oddiy son ko‘rinishidan chiqadi va bizning maysazorimizdagi jilovsiz iztirobga aylanadi.

oh bu samarqandliklarning sharofati... 30 ta oʻyindan soʻng 58 ochko — bu raqamni koʻrib chiqaranda avvaliga hayratda qoldim, chunki Super ligada bunday koʻrsatkichni olib chiqish oson ish emas. lekin keyinroq yurakni his qilib oʻynaganlarni eshitib, jamoaning maysazori ortidagi narsalarni koʻra boshladim. oʻrtacha 1.57 gol oʻtkazib, oʻz darvozasiga oʻrtacha 1 gol oʻtkazish — bu vaqtda jamoaning himoyadagi barqarorligini koʻrsatib turibdi, lekin bu nafaqat himoya, balki oʻsha yurakni ham koʻrsatadi. oʻsha yillarni eslayman, oʻsha DSO jamoasi ham oʻz darvozasiga 1-2 tadan oshiq gol oʻtkazmas ekanlar, lekin oʻzlari esa raqib darvozasini ochiq ushlab turar edilar. bu yurakni koʻrsatish edi. Dinamo oʻyinlarining oʻziga xosligi shu: ular magʻlubiyatga uchrashsa ham darhol oʻzlarini toʻplab, keyingi oʻyinda gʻalaba bilan qaytishadi. bu ketma-ketlik (DDWWW) ularning oʻzaro tilini bilishlarining bir koʻrinishi. boshqa yangi jamoalarda bunday ketma-ketlikni koʻrish qiyin boʻladi, chunki ular bir oz quvishadi. shunday qilib, „sehrli formula“ degan soʻzlarni eshitganda avvaliga kulib yuborsam-da, keyinroq jamoaning oʻyinini yaxshiroq tushunib olish bilan bu soʻzlarni yaxshi koʻraman. chunki bu faqatgina toʻpga egalik qilish bilan bogʻliq emas, balki jamoaviy tushunchaning bir qismi. shuningdek, oʻrta maydonning oʻyinni oʻynaladigan qilib qoʻyishi va darvozabonning faol ishtiroki ham asosiy omillardan biri. qisqasi, bu dinamoliklarning oʻyini odamlarga qanchalik yoqib ketishini koʻrish mumkin — oʻz darvozasiga oʻrtacha 1 ta gol oʻtkazib, raqiblarga oʻrtacha 1.57 ta gol yetkazib berish — bu faqatgina statistik moyillik emas, balki jamoaviy ruhning natijasidir. mayli, soʻnggi umidlarga koʻra oʻyinlar davom etadi, ammo shunday qiyinchiliklar bilan ularning yoʻli davom etsa-da, ular oʻzlarini koʻrsatib keladi.