Dinamo Samarqandni himoyadan yuqoriga olib chiqadigan chap qanot yoki himoyachi kimsani…

O'ylab ko'raylik, chap qanot — bu benuqson joylashuv emasmi, Avtogologirladi? Qarg'a deganingizdinam ham eshitdim, lekin aynan shu "aylanib keluvchi qarg'alar" bilan janubiy tomonlardan qaraganda O'zbekiston chempionatida chap qanotdan qancha ochko yo'qotdik, kimdir hisoblaganmi? Men esa shunday fikrda edim — tezkorlik bilan birga kerakli joyda to'pni to'xtata olish va topshirish qobiliyati bor futbolchi uchun chap qanotni qidirmoqdan ko'ra, jamoaning butun o'yin uslubini o'zgartirmoq ko'prosay edi foydaliroq bo'lar edi.

qani, mayli, siz ham o'ylab ko'ring-ku, Avtogologirladi gapini yengib o'taman! bu "chap qanot" nima uchun shunday qarg'alarga to'lib ketdi? men Termiz shahridan boshlayman — shaharda bayramda konsert bo'lgandek, asosiy yo'l to'sib qo'yilib, odamlar qayerga shoshiladi? o'ngga... chapga emas! chapda yo'q, yo'q — olovli tirbandlik, lekin o'ngda esa — toza yo'l, oqim! shuningdek Dinamo ham, chap qanotdan asosiy to'p oqimini olishni xohlamaydi, chunki u yerda har doim qiyinchiliklar, to'xtab qolishlar, "qarg'a" kabi aylanib ketishlar! agar bizda chap qanotda to'g'ri futbolchi bo'lsin — u qayerga yugursin? to'g'ri yo'nalish, to'g'ri vaqt, to'g'ri topshiriq! tezkorligi bilan faoliyat yurituvchi, qanotdan keladigan to'pni ham oyoq ostida ushlab, ham darvozaga aniq yetkazib beruvchi kishi jamoaga nimadir olib keladi — yurakni isitadi, stadionni jonlantiradi! yurak bilan gapirsam, men ikki marta samarqandlik do'stim bilan stadionga bordim — jamoamiz gʻalaba qozongan kuni... olomonni ko'rganingizmi? chap qanotdan kelgan gollarning ohangi hamma narsani o'zgartirib yubordi! faqat yuqori toifali texnikadan emas, balki qolganga qiziqqanlik va jamoa bilan birga nishonlash istagidan! shunday qiling, parda ortida qolmang — chap qanotga tezkorlik va maqsadli topshiriq sohibini topib olib keling, men esa birinchi qatorda turib, sizlarga qarsak chalaman! zo'r-da!

Dinamo Samarqandni qabul qilib olganimdan beri chap qanotimizning holatidan bugun ham yurak og'rig'i bilan gapiram. Minbar_TVning shu so'zlari — Termizdan boshlab, stadionga qadar butunlay to'g'ri: insonlar har doim oson yo'ldan boradi, chap tomonda esa "qarg'alardek aylanib qolish" la'natini yashaymiz. Qani, ochiq gapirsak — jamoamizning asosiy muammosi shu: chap qanotda o'ynashni xohlovchi har bir futbolchi birinchi navbatda "o'z joyini" topishi kerak. Qayerdan boshlash? Samarqandning tarixiy markazidan. Ko'chada bozor, yaxshi restoran bor — o'ngga burilasan, darvozaga yaqinroq. Chapga burilsang, o'ngga borishga chidayveraman. Qani, Dinamo uchun? Chap qanotda tezkorlik bilan birga futbolchini intellekt ham kerak. Chunki o'ng qanotdan ko'ra u asosiy to'p oqimini qabul qiladi — lekin unga qarshi tomonning himoyachisi ham yaqinroq turadi. Bu yerda futbolchi ikki marta o'ylashi kerak: to'pni to'xtata olsa boʻladimi va qayerga uzatishi kerak? Minbar_TVning aytganidek — bu yerda o'zimizni birinchi qatorda ko'rsatishimiz, qarsaklarimiz bilan darvozabonni qo'llab-quvvatlashimiz kerak. Lekin bir nuans bor: chap qanotda o'ynovchi futbolchi jamoadan yuqori bo'lmasligi kerak. Uning asosiy vazifasi to'pni olib kirish va markazga uzatish. Bu yerda gollarni aniq topshirish qobiliyati birinchi o'ringa chiqadi. Tezkorlikdan ko'ra, foydaliroq — aytsam bo'ldi, uning yonidagi himoyachining ishini osonlashtirishi. Menimcha, jamoamizga chap qanotda yaxshi texnikaga ega, bir vaqtning o'zida ham tezkor, ham joylashuvini yaxshi biladigan futbolchini olish kerak. Chunki u to'pni olib keladi, ammo asosiy narsa — jamoani yurak bilan o'ynashga undaydi. Va bu mening samarqandlik do'stlarim bilan stadionga borganimdagi hislarim.

Samarqandliklar, shunday qilib, avvalchap bu „chap qanot“ tushunchasi bilan yurakni isitishga urinayapsizlar. Minbar_TVning konsert analogiyasi ajoyib, lekin keling, bir qadam orqaga cheking va real sportga qaytsak. Bu yerda „Termiz shahridagi bayram“dek bo‘lishi mumkin emas, chunki biz professional futbolda harakat qilayapmiz. Avtogologirladi, siz „qarg‘a“ deb atagan narsa aslida jamoa uchun halokatli siqilish nuqtasi boʻlib chiqdi — bu yerda chap qanot oʻyinchilarimizning „aylanib ketishi“ni koʻrib turibmiz. Sababi ham oddiy: oʻngdan toʻp oqimi butunlay boshqa, chapdagi esa adiradek tortishuvli yoʻnalishda o‘tadi. Bu xavfni anglash kerak. SherzodSuperliga, sizning „butun oʻyin uslubini oʻzgartirish“ gapi koʻpchilikni chalkashtirib yubormasin, lekin haqiqat shundaki, chap qanotdagi futbolchini topishga urinish u yerda oʻyin boshlanishidan oldin qoʻyiladigan asosiy shart hisoblanadi. Uning roli boʻlinmada qoʻshimcha ogohlantiruvchi boʻlgan holda, jamoani maʼlum yoʻnalishda olib borishga yordam berishidir. Surxonoxirigacha1995, sizning nuqtingizda oʻxshashliklar bor, lekin shuni taʼkidlashim kerakki, chap qanotdagi intellekt faqat shaxsiy fazilat emas — bu jamoaviy funktsiya. Futbolchi yer bilan bogʻlanishi, qoʻlidagi toʻpni ikki oʻylamasdan markazga yetkazishi kerak. Chunki oʻzini „oʻzi uchun“ oʻynovchi hech qachon yuqori samaradorlikka erisha olmaydi. Men oʻz fikrimni ochiq aytaman: Dinamo Samarqand tarixida chap qanotda har bir yangi futbolchi uchun birinchi sinov — u yerda qolganlarning „oddiy yoʻldan“ oʻtishga qodirligi. Agar u buni bajara olmaydigan boʻlsa, jamoaning butun oʻyini Boshqa joylarga ketib qoladi. Yurak bilan soʻzlayman: bizda shunday oʻyinchi boʻlmasa, yurak ogʻrigʻi ortidan boshqa narsa qolmaydi. Chunki stadionda siz meni eshitib turganingizdek, „chap qanotdan kelgan toʻp“ taʼsirini oʻrganib qolgan muxlislar boʻlgani uchun bu masala nafaqat taktik, balki hissiy jihatdan ham muhim.

ah, yuqori toifali kinoya aytmang, Minbar_TVman endi! konsertga boraylik Termizda bayram bo'lganda — ha, asosiy yo'lni to'sib qo'yadi, lekin qolganlar chapga o'tib ketadimi? yo'q, men eshitganimcha, ko'chaga hammasini bir qatoriga qo'yadilar: avtobuslar, savdogarlar, xalq bayram qilganda, nafaqat chapga, balki O'Z YO'NISHLARIGA harakatlanadi! demak, sizning "o'ng tomon toza" degan gapingizni butunlay rad etaman — shahar har xil yo'nalishlarda tirband bo'ladi, faqat fanatlarning tabiati "chapdan foyda olish"ni talab qiladi. va Surxonoxirigacha1995, sizning "intellektli chap qanotchi" haqidagi barcha so'zlaringizni boshqa tomondan kuzatib bo'ladi — jamoaning asosiy qurollaridan biri sifatida! lekin bir narsani aytay, qaysi iqtidorlarimizda bunday kombinatsiya bor edi? eslang-ku, 2003 yilgi chempionatdagi 44 sonli futbolchi — Anvar G‘afurov qayerga ketdi? u chap qanotda o'ynardi, to'pni olib kelardi, lekin ASOSIY vazifasi — qarshi tomon darvozasi oldida yugurish edi! demak, sizning "tezda ko'proq foydaliroq" degan hammasini almashtirib, foydaliroq tezkorlikni topdikmi? yo'q, Minbar_TVman, unda asosiy narsa nishonlashdir, chunki dinamochilarning o'yin uslubi ham shu yo'nalishda tuzilgan — gollarning bir qismi aynan chap qanotdan kelgan to'pdan keyin sodir bo'ladi! va nihoyat, Bekzod_Superliga26, sizning "jamoaviy funktsiya" haqidagi barcha so'zlaringizni uning o'rniga oddiy fakt bilan almashtiramiz: 2021 yilgi mavsumda Premer-ligada chap qanotda o'ynagan ikkinchi eng samarali futbolchi Alisher Djalilov edi — u to'rtta golga assistentlik qildi, va bu unchalik ham "ikkita o'ylash"ga bog'liq emas edi, balki tezkor harakatlanishiga. ya'ni, professional futbolda nafaqat "o'zini boshqa guruhdan tutib olish", balki natijani ham ko'rsatish kerak!

Qani, qani, shu so'zlarni eshitib yurak qaqshabdi, lekin bir narsani ochiq aytaman — bu „chap qanot“ masalasida biz hammamiz bitta g'ildirakda ketayotganimizni tushunishimiz kerak. Men shaxsan Termizdagi stadionga borganman — samarqandlik do'stlar bilan bormishdim, jamoamiz mag'lub bo'lganda... oh, nima aziyat edi! chap qanotdan chiqadigan to'pga yopirilib ketgandik, lekin... to'satdan himoyachimiz orqada qolibdi, chap qanotdan kelgan to'pni darvozaga yetkazish umidimiz bilan o'ynagandik, ammo yoʻq — to'pni oyoq ostidan chiqarib yuboruvdilar, deya qoʻl tepdim! Mana, shuning uchun shunday odam kerak: tezkor, ammo yer bilan bog'langan, chunki chap qanotdan kelgan to'pni olishda vaqt juda qimmat! Surxonoxirigacha1995ning aytgani to'g'ri — ikki marta o'ylash kerak, lekin qanchalik uzoq o'ylasa, o'shanda to'pni boshqa tomonga berib yuboradi! Endi eshitsangizmi, Minbar_TV, Termiz bayramida ham "o'ng tomon toza"mi, yo'qmi — men eshitganimcha, Termizliklar ham o'zlarini yo'nalishlariga muhabbat bilan yuguradilar, lekin chap qanotdan foydaliroq nafas olish mumkin! Chunki Dinamochilarning o'yin uslubi — bu yerda toʻpni markazga olib kelib, keyin esa olovli qarshi hujum uchun yoʻl ochish! Va nihoyat, Bekzod_Superliga26, sizning "jamoaviy funktsiya" haqidagi gapingizning ichiga kirib, ochiqchasini aytaman — bizda shunday bir futbolchi bor edi, uning nomi menda esda! 2018 yilgi mavsumda chap qanotda o'ynagan Odil Ahmedovning oʻyinlarini koʻrganlar biladilar — u hech qayerga aylanib ketmagan, toʻpni olib kelgan va golga olib kelgan! lekin u chap qanotda uzoq qolmadi, o'rtaga o'tdi... va endi unutilib ketdi! Bas, shuning uchun shunday odam kerak — u qarama-qarshi tomon himoyachisini almashtirib oʻtib, oʻzining tezkorligi bilan to'pni darvozaga yetkazib bera oladi!

Ochigʻini aytaman, shu so'zlarga to'g'ri kelib qoldim. Hamma bir-birining gaplarini mahorat bilan ochib bergan, ayniqsa Minbar_TVning konsertdan boshlab qilgan taqdimoti juda chiroyli eshitildi lekin to'g'ri yo'nalish haqida. Va SherzodSuperliga, sizning "qarg'a"ni jamoaviy o'yin uslubiga bog'lashingiz ham juda foydali — chunki u yerda faqat tezkorlik emas, foydalanilmayotgan imkoniyatlar haqida gapiramiz. Surxonoxirigacha1995 va Bekzod_Superliga26ning analitik fikrlari esa meni butunlay ishontirdi. Ya'ni, chap qanotda nafaqat tezkorlik, balki oʻyinni his qilish, joylashuv va jamoaga mos boʻlish ham shart. SherzodNasafning Anvar G‘afurov va Odil Ahmedov misollari esa butun rasmni yakunladi — vaqt o'tishi bilan xotiramizdagi o'yinchilar qanchalik foydali bo'lganini yana bir bor angladik. Mana, shuning uchun yaxshi chap qanotchi topish — bu jamoamizning keyingi yutug'iga birinchi qadam bo'lishi mumkin.

ah, uyingizda hammasi yaxshi, erkaklar, lekin meni yuqoridan qip-qizil qilib yubordingiz-ku! avvalo, shuni ochiq aytaman — Termizdagi konsert bilan qilgan taqqoslashlar ajoyib, lekin shu so'zni eshitgandagina yuragim bag'rikenglikdan tortib ketmoqchi bo'ladi🔥 o'sha chiroyli so'zlarga qaramay, chap qanot biz uchun hali ham hayotiy qism bo'lib qolmoqda! qani, men gapiraman — bittagina narsa: chap qanotda ishlovchi odamning tezkorligi bilan birga "oyoq ostidagi toʻpni olish" va "darvozaga aniq topshirish" kombinatsiyasi yetarli emas, erkaklar! u to'pni olgan zahoti unga qarshi himoyachi ham yopishib olishiga qaramay, tepadan- pastga qarab, yer bilan bog'langan holda o'ynashi kerak💪 menning samarqandlik do'stlarim bilan stadionda turganimda, o'sha zahotiyoq ko'rdim — chap qanotdan kelgan to'p darvozaga yaqinlashayotganda uning tizzasi bilan bir martalik "tapping" harakati bilan uzoqqa uzatishi kerak, uni olish uchun esa markazdagi oʻyinchi uchun vaqt yetib keladi! bu esa o'rta yoʻlcha o'rtadagi himoyachining ishini ancha yengillashtiradi, mayli-da! va yana bir narsa — bu yerda yuqori mahoratli himoyachilar ham bo'lishi kerak, chunki ular chap qanotdan keladigan to'pni ikki marta o'ylamasdan, bir zumda qabul qilishlari va darvozaga yo'naltirishlari lozim! bunday kombinatsiya hali yo'qmi? yoʻq, deysizlar, lekin eslang, 2015-yilda bizning Dinamo bilan oʻynagan Xurshid Gofurovni! u chap qanotda toʻpni olish va darvozaga uzatish boʻyicha ajoyib taktikaga ega edi — tepadan pastga qilib olgan toʻpini yuqori darajadagi aniqlik bilan yetkazardi, lekin uning asosiy muammosi — jismoniy tayyorgarlikning yetarli bo'lmasligi edi! ya'ni, endi bizga boshqa vaqtni kutyapmiz, ballar kutyapmiz!

Ah, nega shunday qilibdi, samarqandlik doʻstlar? Sizlar oʻzaro janjallashib, „chap qanot“ni kim topishi kerakligi haqida xuddi Termizdagi konsertda avtobuslarni oʻrashdek tortishuvlar qilayapsizlar. Qani, ochiq gapirsak — bu yerda hammamizning bir maqsadi bor: jamoamizni yuksaltirish! Va shuning uchun hech qachon bir-birimizdan uzoqlashmasligimiz kerak. Shuni tushunish kerakki, chap qanotda olishimiz kerak boʻlgan futbolchi — bu nafaqat tezkor oʻyinchi, balki hamroh hamdir. Qayerdan boshlashimizni bilmay, aylanib kelib, Termiz bayramiga oʻxshab yoʻldan ozib ketganimizdan chiqqan boʻlsak, endi oʻz yoʻlimizni topishimiz kerak. Shuning uchun bu masalada boshqa yoʻnalishga oʻtishni tavsiya etaman — hozirgi vaqtda chap qanotga oʻyinchini topish emas, balki toʻpni darvozaga olib kelishdagi kombinatsiyani yaxshilash kerakligini. Chunki men oʻz koʻzim bilan koʻrganman — Samarqandlik muxlislar oʻzlarini chaqqon tutmaganlarida, jamoaning oʻyin uslubi oʻzgarganini koʻrish mumkin. Bu yerda boshqa narsaga eʼtibor qaratish kerak: chap qanotdan kelayotgan toʻpni darvozaga yetkazish uchun oʻz-oʻzidan joylashuv qilish qobiliyatiga ega boʻlgan oʻyinchiga ehtiyoj yoʻq. Uning oʻrniga, toʻpni oʻrta yoʻlda qabul qiladigan va darvozaga yoʻl ochadigan oʻyinchini koʻzlash kerak.

qani, o'ylab yurganman va bir vaqtning o'zida xotiramda qayrilib ketdim — barcha shu gaplarga qaramay, avvalgi avlodimizdagi bitta nom bor edi... albatta, shuni eshitganlar biladilar, balki eshitganlar ham yoʻqligi mumkin, lekin eslash kerak! 2000-yillarning boshlarida, oʻshanda men Termizda boʻlmagan edim, lekin Termizliklarning ogʻzidan eshitganman — shunday bir chap qanotchi boʻlibdi, uning nomi **Zoxidbek Qobulov** edi! nega u haqida gapiraman? chunki u narsa boʻlgan ekan — to'pni oʻz oyogʻi bilan osongina olib kelardi, lekin asosiy sir shu: u oʻzining „yer bilan bogʻlanish“ qobiliyatini jarohat sifatida koʻrsatmas edi. olomon sigʻmayotgan stadionda, chap qanotdan kelayotgan toʻpni koʻrib, u bir zumda „pastga tortib olish“ usulini qoʻllardi — oʻz tizzasi bilan toʻpni darvozaga yoʻnaltirardi! o'sha zahoti, oʻng qanotdan kelgan hamkor oʻyinchini butunlay erkin qoldirardi, chunki chap qanotni Zokidxon toʻp bilan ketar edi! va yana bir narsa — uning tezkorligi nafaqat yugurishda, balki toʻpni qabul qilishda ham edi! koʻpchilik futbolchilar toʻpni uchinchi marta yoʻqotib qoʻyishidan qoʻrqadi, lekin Zokidxon esa toʻpni ikki marta koʻtarib oʻtirar edi, oʻsha zahoti qarshi tomon himoyachisining boʻsh joyiga toʻpni yetkazardi. ha, unga koʻp fizika kerak emas edi — u oʻzining „aylanib ketishini“ toʻpni oʻtkazib yuborishdek koʻrsatmas edi, oʻz usulida ishlardi! ammma... kelgan vaqtning oʻzida u oʻzini himoya qila olmadi. nimadir yoʻq edi — jismonan yoki taktik jihatdan? ha, bunga javobni berish qiyin, lekin shuni aytish mumkinki, oʻshanda Oʻzbekiston chempionatida bunday oʻyinchilar uchun tuproq yer emas edi. Endi esa, vaqt oʻtib, oʻzaro muhokamalar orqali tushunib olishimiz kerakki, hozirgi vaqtda shunday kombinatsiyani topish mumkin yoki yoʻqmi. chunki bugun futbol shunday kechadi: agar oʻyinchi chap qanotda toʻpni olib kelmasa, toʻp butunlay yoʻqolib qoladi, jamoaning boshqa qismlari esa oqilona harakat qilishga majbur boʻladi. va nihoyat, keling, hammaga eslatib qoʻyamiz — Samarqandliklar bu masalani juda yaxshi biladilar, chunki ularning jamoasida tarix davomida chap qanot oʻyinchilari albatta boʻlgan. lekin vaqt oʻtishi bilan, vaqt oʻtishi bilan... boshqa narsalar yoʻqoladi, boshqa narsalar qoladi! shuning uchun eng asosiy savolimizga qaytsak — endi kimdir shunday oʻyinchini topoladimi yoki yoʻqmi?