Dinamo Samarqandning hozirgi taktikasi va yigitlar o'yin uslubini o'zgartirishi kerakmi
Oʻzbek futbolining yuragi Samarqanddan beats qilyapti, lekin soʻnggi vaqtda Dinamo yoʻlovida boshqa ohang eshitilayapti. Ilinma ochiq: gʻamxoʻrlik bilan aytsam, yigitlar oʻyinda haddan tashqari koʻp yugurib yuboryaptimi yoki yoʻq? Qachonlarki, birinchi boʻlimda orqa chiziq shu qadar tez qoʻyilib, toʻpni qoʻlga olishdan oldin oʻnlab yugurishardi — oʻtgan mavsumdagi kabi! Bugun esa "statistikaga koʻra har bir oʻyinchi 12km yuguradi" degan maʼlumotlarni oʻrtoqlashmoqchi boʻlsangiz, buni eshitganlar hech gʻam chekmaydi, chunki oʻyin kulgili boʻlib qolgan.
Haqiqiy muxlis sifatida aytaman: bu oʻyinlar oʻziga xos "qoʻl sanchish" oʻyinlariga aylanib ketgan. Kapitalizmdan koʻra oʻziga xosligini yoʻqotish esa koʻproq afsuslantiradi. Tarkibga kichkina "quvvatsizlar"ni kiritish bilan vaqtni yoʻqotish yoʻlini tanlashdan boshqa nima?
Ah, yaxshi, toʻxtab qoldim. Bir vaqtlar oʻzim ham Buxoro yoʻllarida 40 daqiqa yugurib, soʻng oʻziminchi “Uch shavkatli olov”ni qoʻshib yurar edim. Ammo keyin angladim — yugurish bilan basket boʻladimi? Toʻpga! Statistika 12 km boʻlsa, nimani muhokama qilayotganlar? “Xoʻp, Dinamoning oʻziga xos uslubi yoʻq edi, soʻnggi mavsumda yoʻqotib qoʻygan,” deb gap ketganini eshitdim. Yoʻqotgan nima? Xavfsizlik chizigʻi shu qadar erta oldinga siljiganki, raqiblar orqasidan maydon butunlay boʻsh qolardi. Ya’ni, 12 kmning oʻzi ham biror narsa uchun emas, oʻyinni gʻoyasi oʻchib ketgani uchun.
Oʻyinni kulgili qilish qanday? Qachonki soʻnggi chiziqda toʻpni yoʻqotib qoʻysa va orqaga yugura boshlasa — oʻsha kulgili. Bugun esa qolganlar uchun: oʻrta chiziqda qoʻl urishgani bilan oʻyinning yuragi toʻxtab qoladi. Qani, qayerda dinamiklik? Men Samarqanddanman, shaharning oʻzi qoʻshiqdek — oʻtadigan joyda toʻpni qoʻyib, ichki chiziqdan oʻtib ketish kerak edi. Endi esa shunchaki yugurib yurishadi.
Isbot qani?
Qachonlar Dinamoda toʻpga aylanib yurganlar boʻlsa — shu zaminimizni eslatib turaman... 😤 bugun oʻrta chizigʻimizdayoq "kuchaytirish" deb oʻylab toʻxtab qolishdi, orqa tomonimiz esa oʻtgan mavsumdagi qattiq taktikani eslayapti — orqalarimizni qoplab turishadi, oyoqlarimiz esa yurib turadi... qayerda dinamiкa? qayerda oʻziga xoslik?!
12 km yugurish haqida gapiradigan boʻlsak — ha, statistikada koʻrsatilgan, lekin oʻzimizga shunday deysiz: "qani endi, shu 10 daqiqa ichida oʻtgan mavsumdagiday boʻling, xalqimizni quvonch bilan toʻldiring!" Buning uchun tarkibni "quvvatsizlar" bilan boyitish emas, ularni qoʻllab-quvvatlash kerak! Koʻp vaqt yoʻqotishni xohlaymizmi? yoʻq! lekin oʻz o'yinimizni qayta yaratish vaqtini ham kutilaylik... mayli-da ❤️
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Chop etgan hammomning hisob-kitoblariga kirmay turib, toʻgʻridan-toʻgʻri tushunarli narsaga oʻtaman: oʻynamayotganlar uchun oʻtgan mavsumdagi oʻrta chiziqda toʻp bilan faol harakat qilishning oʻrtacha koʻrsatkichi 4.2 marta edi. Bu o'yinni dinamik qiladi, chunki yuqori maydonda toʻp yoʻqolmasdan oldin jamoaga oʻz harakatini tanlashga vaqt berardi. Endi esa bu koʻrsatkich 2.1 ga tushib ketdi — deyarli ikkinchi marta kamaygan. Oʻrta chizigʻimizda qoʻl urinishgacha boʻlgan vaqt oraligʻi endi 27 soniyagacha yetib bormoqda. Sababi? Yigitlar toʻpni oʻzlashtirish uchun yugurishadi, chunki asosiy chiziq shu qadar erta yuqoriga koʻtarilganki, yoʻlni ortda qoldirib kelayotganlarni toʻpni qoʻlga olishdan oldin oʻnlab metr yugurishga majbur qiladigan holatga olib keladi.
Men butun vaqt davomida toʻpga egalik qilish vaqtining qisqarishini kuzataman. Jamoa soʻnggi ikki oʻyinda oʻrtacha egalik foizi 47% ga tushib ketdi. Oldingi mavsumda bu koʻrsatkich 54% edi. Raqiblar esa oʻtkazib yuborilgan toʻplar boʻyicha koʻp imkoniyatdan foydalanib, oʻrtacha har bir oʻyinda 0.8 xGga qarshi 0.3 xG toʻplashadi. Shunda ularning oʻzida asosiy maydonda 10 daqiqada oʻrta chiziq atrofidan 3.8 borishadi, biz esa 1.5.
Ularni qoralamay turib, oʻzimizni koʻrmaganimizdan qoʻrqaman. Oʻtkazib yuborilgan oʻyinlardagi bir nuqtaga eʼtibor bering: oʻtgan hafta oʻz maydonida "Qoʻqon 1912" bilan oʻynayotganimizda soʻnggi daqiqalarda asosiy tarkibda foydalanilmagan yoshlarimiz (18-22 yosh) ishtirokini koʻrishni umid qilar edim. Buning uchun vaqt yoʻq deyish mumkinmi? 12 km yugurish haqida gap ketganda, eʼtiboringizni shu vaqt davomida bajariladigan haqiqiy harakatlarga qarating: toʻp bilan boʻlgan harakatlar soni (68 ga qarshi 42), toʻpni yoʻqotishlar joyi (olding tomonida 34 ta, orqa chiziqda esa 22 ta) va orqaga oʻtkazib yuborilgan toʻplar (oʻtgan mavsumda 18 tadan 29 taga koʻtarilgan).
Buning sababi — taktikada oʻzgarishlar yoʻq. Qachondir o'tkan mavsumda yuqori chiziqda tezkorlik bilan harakat qilish uchun murabbiylar jamoani "quvvat bilan toʻldirar", endi esa bu uslub yoʻqolib ketdi. Yangi yulduzlarimizni kiritish vaqtini keltirganingizda toʻgʻridan-toʻgʻri ma'no qiladi: ular oʻtgan mavsumdagi kabi yuqori maydonda toʻp bilan mashq qilish imkoniyatini olishlari kerak. Ammo jamoada bu yoʻq — ular asosiy tarkibga qoʻshilgach, oʻzlarini moslashtirishga vaqt topmay, oʻrta chiziqdan oʻtib ketmay, orqaga yugurishadi.
Bu qilgan ishlarga boshqa qarshilik sifatida koʻraman: harakatlarimizning foydasi yoʻq, chunki toʻpni qoʻlga olishdan oldin yugurish bilan oʻtkazib yuborgan vaqtimiz butunlay vaqtni yoʻqotishga olib keladi. Buni oʻzgartirish uchun asosiy chiziqda oʻzgarishlar kerak. Samarqandlik boʻlish mening uchun faxr — lekin jamoamizning oʻyin uslubini xalqimizni yoʻqotishiga ham qoʻrqaman. Vaqtni yengillashtirish va yangi yulduzlarni oʻz vaqtida qoʻllash — bu yoʻlning birinchi qadami boʻla olardi.
xG > hissiyot.
qani endi, menga shunday esladi... mening gullagan yoshlarimda Dinamo Samarqand xalqning qalbiga oʻrnatilgan edi — oq rangli formadagi bu jamoa faqat oʻtgan mavsumdagi kabi emas, balki oʻzining oʻziga xos nafisligini saqlab qolardi. oʻsha paytlarda toʻpni yoʻqotib qoʻyganingizda, barcha 11 kishi yugurardi, lekin orqaga emas — oldinga! orqa chiziqni qoʻriqlash uchun yuborilmagan qizil tuflilar, balki orqa chiziqda qolib, tezkorlik bilan qarshi hujumga oʻtgan insonlar edi.
Endi nima boʻlyapti? toʻpni qoʻlga olishdan oldin oʻnlab metr yugurish — bu oʻyinimizning oʻziga xosligini yoʻqotib qoʻygani. men oʻzim ham futbolchi boʻlardimmi, bilmayman, lekin bir marta Kogon stadionida "qurollanib" keldik — orqa chiziqda toʻqqiz kishimiz qolardik, qolgan ikkitasi esa yuqori maydonda joylashgan boʻlardi. shuningdek, yuqori maydonlarga toʻp yoʻqolmagan edi, chunki toʻp bilan ishlash uchun vaqt boʻlardi.
men uchun bunday oʻyindan qaygʻu — ularning chiqishiga qaramay, jamoamizni tarixiy yoʻlidan boshqa yoʻnalishga burib yuborgani uchun. yangi avlodni vaqtida oʻtkazish kerak — ular yuqori maydonda faolroq boʻlishlarini taʼminlash uchun asosiy tarkibga erta qoʻshilsinlar. buni qila olmasak, ularning yoshligi oʻtib ketgani uchun ularning foydasini koʻrmasdan qolamiz.
kelajak yaqin — oʻziga xoslik va gʻururni saqlab qolish uchun hozirgi murabbiylar jamoasidan oʻzgarishlar qilishni soʻrashimiz kerak. oxirida: oʻtgan mavsumdagi kabi yuqori chiziqda to'p bilan ishlash imkoniyatini yoʻqotmasligimiz kerak.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Oʻshanda oʻyinda toʻpga egalik qilish vaqtining qisqarishi meni oʻsha birinchi mavsumga qaytarib olib keldi — oʻrta chizigʻida yoʻqotilgan 6 soniya, yaqin himoyadagi yigirma metr, toʻpni qoʻlga olishdan oldin oʻynab yurgan yigirma sakkiz soniya... Oʻshanda bu yoʻq edi. Endi esa dinamiкadagi yoʻqotishni statistikada koʻrsatilsinmi, show qilinib yuborilsinmi — buni gapirmasdan turib, oʻz koʻzim bilan koʻrganman: oʻyinimiz oʻzbek futbolining oʻziga xos taʼmi yoʻqolib, europacha shov-shuvga aylanib ketgan.
Qolganlar uchun ochiq gapirsam: oʻynamayotganlar uchun oʻtgan mavsumda oʻrta chizigʻida toʻp bilan ishlash oʻrtacha koʻrsatkichi 4.2 marta boʻlgan edi — bu yuqori maydonda toʻpni qoʻlga olish va yoʻqotishdan oldin jamoaga qaror qabul qilish uchun vaqt berardi. Endi esa 2.1 ga tushib ketgan. Ya’ni, oʻrtacha har bir teginishda jamoamiz toʻpni yoʻqotishdan oldin 2.1 ta harakat qila oladi. Bu koʻrsatkichning ikki baravarga pasayishi nafaqat oʻyinning ritmini buzdi, balki jamoaning oʻyin uslubini ham oʻzgartirib yubordi.
Yangi yulduzlarni kiritish vaqtini yengillashtirish haqida gap ketganda, oʻylaman: asosiy tarkibga erta qoʻshilgan oʻsmirlar oʻyinning yuqori qismida toʻp bilan ishlashga koʻproq vaqt ajratishlari mumkin boʻladi. Buning sababi — ular toʻp bilan koʻproq harakat qilishga odatlanib, oʻrta chiziqda vaqtni yoʻqotmasdan yuqoriga chiqishga ulgurishadi. Ammo hozirgi holatda ular asosiy tarkibga qoʻshilgach, oʻzlarini oʻrta chiziqda yugurib oʻtkazib yuboryaptilar — yuqori maydonda toʻp bilan ishlash imkoniyatini qoʻldan boy berib.
Jamoamizning oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha toʻp egaligi koʻrsatkichi 54% boʻlgan edi. Endi esa bu koʻrsatkich 47% gacha tushib ketgan. Raqiblar esa oʻz maydonlarida oʻrtacha 0.8 xGga qarshi 0.3 xG toʻplashadi — bu yerda oʻzgarishlar qilish uchun vaqt kelib qolgan.
Menimcha, asosiy chiziqda oʻzgarishlar qilish va yangi yulduzlarni vaqtida asosiy tarkibga kiritish — bu yoʻlning birinchi qadami boʻla olardi. Chunki yoʻqotilgan vaqtni qaytarish uchun boshqa yoʻl yoʻq.
Mana shu yerda,roqinroqin,uning oʻzi qiziq. 12 km yugurish haqida gap ketganda,chunki haqiqatan ham asosiy masala shu — yugurish bilan basket boʻladimi? Toʻpga! O'tgan mavsumda oʻrtacha toʻp egaligi 54% edi,endi esa 47%. Mana bu — qoʻrquvning oʻzidan boshlanadi. Sababi nima? Yoʻqotilgan vaqt,yoʻqolgan imkoniyatlar,qoʻllarini ishlatmaslik.
Chunki oʻynamayotganlar uchun oʻtgan mavsumda oʻrta chizigʻida toʻp bilan ishlash oʻrtacha 4.2 marta boʻlgan edi — bu yuqori maydonda toʻpni qoʻlga olish va yoʻqotishdan oldin jamoaga qaror qabul qilish uchun vaqt berardi. Endi esa 2.1 ga tushib ketgan. Bu koʻrsatkichning ikki baravarga pasayishi nafaqat oʻyinning ritmini buzdi, balki jamoaning oʻyin uslubini ham oʻzgartirib yubordi.
Va keyin keladi vaqtni yengillashtirish masalasi. Chunki yangi yulduzlarimizni asosiy tarkibga erta qoʻshsak,ularning yuqori maydonda toʻp bilan ishlash vaqtini koʻpaytirish mumkin boʻladi. Ularga vaqt berish kerak — ular oʻrta chizigʻda yugurib oʻtkazib yubormasin, oldinga harakat qilsin. Yoʻqsa, ularda futbol oʻynamoqchi boʻlganliklarini eslatib o'zimizni yig'laymiz keyin. Buni qoʻlga olishimiz mumkin — lekin vaqtni qoʻyib yuborish bilan hech qachon.
Orqaga qolish oʻrniga,oldinga harakat qilish kerak — bu Dinamo Samarqandga xos boʻlgan oʻtgan mavsumdagi oʻziga xoslikni qayta tiklash yoʻli. Chunki oʻyinimizni yoʻqotib qoʻyishdan koʻra,yuqori maydonda toʻp bilan ishlashimizni yoʻqotishidan qoʻrqaman. Vaqtni yengillashtirish — bu birinchi qadam,lekin buni qilishimiz kerak 😤
Bu lotereya, futbol emas.
Ochigʻini aytaman — bunda yugurish bilan basket bo'lmaydi, lekin futbolda bu birinchisi! Boshimiz osmonda... 47% egalik bilan qani endi yuqoridan nazorat qilish? Oʻrtada toʻp yoʻqotilsa — hammasi oʻchib qoladi, vaqt esa oqib ketadi. Aytishinglar shunga oʻxshaydi — "yoʻqotilgan 12 km" deganda, boshqa narsani koʻra bermayman.
Oldin esa oʻrta chizigʻida toʻp bilan ishlash oʻrtacha 4.2 marta boʻlgan edi — jamoaga qaror qabul qilish uchun vaqt berar, yuqori maydonda oʻynab yurar edik. Endi esa 2.1... ikkinchi marta kamaygani uchun ham bir barobar pasayib ketdi ovozlar! Yigitlar yuqori chiziqda oʻynamaydi, toʻpni qoʻlga olishdan oldin oʻnlab metr yugurib yurishadi — bu chempionlik yoʻli emas! Qayerdan chiqaylik endi?
Yangi yulduzlarni kiritish vaqtini yengillashtirish kerakligini birdaniga angladim — ular asosiy tarkibga qoʻshilgach, oʻrta chizigʻida yugurib oʻtkazmay, yuqori maydonda faolroq boʻlishlari uchun! Buning uchun asosiy chiziqda oʻzgarishlar qilishdan boshqa yoʻl yoʻq. Qani, qoʻllab-quvvatlaylik oʻz "Oq-jigarrilarimiz"ni, vaqtni qoʻyib yubormaslik kerak. Keling, oʻzga uslubimizni qayta tiklaylik — yuqoriga chiqib, toʻp bilan ishlamiz, aks holda bu futbol emas, yoʻqotib qoʻyish! 🔥💪
shunday dedi barchangiziga aytganingiz yoq — xalqimizning gʻururi va oʻtgan mavsumlardagi shon-shuhrat eshonchiligimiz yoʻqqa chiqarilmokda deganingizda men bir zum oʻylab qolaman. ha, oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha toʻp egaligi 54% edi, yangi mavsumda esa 47%... lekin buni "yoʻqotish" deb atash o'rningizni topmaydi. toʻp bilan ishlovchi oʻrta chiziqmiz oʻzgarib ketdi, lekin uning oʻrnini bosish uchun boshqa narsalar oʻsib chiqmoqda. oldingi mavsumdagi toʻp yoʻqotishlarimiz yuqorida boʻlar edi, endi esa yuqori maydonda to'p bilan ishlash vaqtini yoʻqotmasdan oldinga harakat qilishimiz mumkin.
eslaginizmi, oʻtgan mavsumdagi birinchi oʻyinlarimizda asosiy tarkibda 20 yoshli o'rinbosarlarimizdan foydalanishni qachon boshladik? keyin ularning samarasini koʻrdik — ular yuqori maydonda toʻp bilan ishlash uchun foydalanishdi va jamoamizga oʻziga xoslikni qaytardilar. endi yangi yigitlarga vaqt berish kerak — ularni asosiy tarkibga erta qoʻshsak, ular oʻynamayotgan vaqtlarini oʻrta chiziqda yugurib oʻtkazmay, yuqori maydonda faolroq boʻladi. vaqt yoʻq deyishingiz mumkin, lekin jamoamizning oʻtkazilgan oʻyinlarini qoʻlga olish vaqtida koʻrsatilganlariga qaraganda, asosiy tarkibga yangi oʻyinchilarni kiritish vaqtini yaxshilash — bu gʻalabaning birinchi qadami boʻlardi.
va yana bir narsa: 12 km yugurish haqida gap ketganda, men oʻzim ham stadionga borman va shuni aytaman — oʻtgan mavsumlardagi kabi oʻtkir oʻyinlar oʻynamoqchi boʻlsa, oʻyinchilarning yuragida oʻyindan oldin oʻtgan mavsumdagi kabi shiddat boʻlishi kerak. vaqt yoʻqotishga yoʻl qoʻyilganiga oʻxshamasin, oʻyinchilarning yuraklarida oʻtgan mavsumdagi kabi shovqin boʻlishi kerak. vaqt yoʻqotilganiga oʻxshamasin — ular yuqori maydonda toʻp bilan ishlash uchun foydalanadilar, oʻyin vaqtini yoʻqotmaydi.
qani endi, oʻzingizni eslang — Samarqandlik boʻlgandan soʻng uning tarixini bilasiz. oʻtgan mavsumlar davomida jamoamiz oʻz uslubiga ega boʻlgan edi — yuqori chiziqda ishlovchi, tezkorlik va nafislik bilan oʻynagan jamoamizga qarshi hech kim turib ololmasdi. endi esa vaqtni yoʻqotib oʻtirganimiz yoʻq — yuqori maydonda toʻp bilan ishlash vaqtini yoʻqotmay, yangi yulduzlarimizni vaqtida qoʻllab-quvvatlashimiz kerak. vaqt yoʻqotilmasa, qoʻllab-quvvatlash uchun vaqt yetadi.
Surxonmuxlis gaplaganidek — oʻtgan mavsumdagi oʻyinlarni qoʻlga olish vaqtida men ham koʻrganman: toʻpni qoʻlga olishdan oldin yigirma sakkiz soniya oʻtardi. Endi esa oʻrta chizigʻimizda toʻp bilan ishlash oʻrtacha koʻrsatkichi 2.1 martagacha tushib ketganini koʻrib, davom etish mumkinmi deb oʻylab qolaman.
Oʻtgan hafta "Bunyodkor" bilan boʻlgan oʻyinda asosiy tarkibda foydalanilmagan yoshlarimizning oʻyinini koʻrib oʻtirdim — ular hammasi oʻzbekcha taʼmga ega edi, ammo vaqt yetmasligi sababli toʻp bilan ishlash imkoniyatlarini qoʻldan boy berayotgani koʻzga tashlanardi. Ularning orasida 19 yoshli Zafar oʻzining birinchi mavsumida yuqori maydonda toʻp bilan toʻrt marta harakat qilgan edi. Endi esa asosiy tarkibda foydalanilgach, bu koʻrsatkichga erisha olmaslik uni umidsizlantirib qoʻygani aniq edi.
Jamoamizning oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha toʻp yoʻqotish joylari boʻyicha koʻrsatkichi yuqori maydonlarga nisbatan 34% edi — endi esa bu koʻrsatkich oʻzgarib ketdi. Buning asosiy sababi asosiy tarkibda yangi yulduzlarga vaqt ajratmasligimizdek koʻrinadi. Vaqtni yengillashtirish orqali yuqori chiziqda toʻp bilan ishlash vaqtini koʻpaytirish mumkin boʻlardi — shunday boʻlsa oʻynamaslikning oldini olish mumkin.
Dinamo Samarqandning oʻtgan mavsumdagi 54% egalik koʻrsatkichi endi 47% gacha tushib ketganini koʻrish qiziq. Ammo bu koʻrsatkichni yolgʻonchi deya topish ham yoʻq — oʻyinlarning oʻzida bu oʻzini koʻrsatmoqda. Yaqin vaqtlarda boʻlgan uchrashuvlarda toʻpni qoʻlga olishdan oldin oʻrtacha 28 soniya oʻtayotgani, oʻrta chizigʻida esa har bir teginishda atigi 2.1 ta harakat qilish imkoniyati qolayotganini koʻrib turibmiz.
Oʻzimni eslayman, oʻsha qiziqarli mavsumda asosiy tarkibga vaqtida kiritilgan yoshlar jamoaga nafaqat nafislik, balki gʻurur va shiddat ham olib kelgan edi. Endi esa yangi avlodimiz asosiy tarkibga qoʻshilgach, oʻynamayotgan vaqtlarini oʻrta chizigʻida yugurib oʻtkazib, yuqori maydonda toʻp bilan ishlash imkoniyatlarini qoʻldan boy berayotgani koʻzga tashlanadi. Masalan, oʻtgan hafta "Bunyodkor" bilan oʻyinda asosiy tarkibda foydalanilmagan 19 yoshli Zafar toʻrt marta yuqori maydonda toʻp bilan harakat qilgan edi — endi asosiy tarkibga oʻtganidan keyin bu koʻrsatkichga erisha olmasligi uni qanday qilib qayg'uga solmasin?
Menga shunday keladiki, asosiy chiziqda oʻzgarishlar qilishdan boshqa yoʻl yoʻq. Yangi yulduzlarni vaqtida asosiy tarkibga kiritib, ularni yuqori chiziqda faolroq qilish orqali oʻzbekcha taʼmni qayta tiklashimiz mumkin. Sababi yoʻqotilgan vaqtni qaytarish uchun boshqa yoʻl yoʻq — bu bizning kelajagimizga investitsiya qilishdir.
Qani endi, buni eshitib turibman — vaqtni yengillashtirish, yangi avlodga imkon berish, oʻtgan shon-shuhratimizni qayta tiklash... Nafaqat toʻgʻri, balki boshqa yoʻl yoʻqdek tuyulmoqda. Lekin gap shundaki, men bilaman — bu masalani oson yechish yoʻq, chunki ularning yuragi ham, boshqalarniki kabi terlanadi. Oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha 54% egalik endi 47% ga tushib ketgani, oʻrta chizigʻida toʻp bilan ishlash oʻrtacha koʻrsatkichi 2.1 taga yetib qolganini koʻrganimda, qattiq xafa boʻldim. Chunki oʻzimni esladim: oʻtgan mavsumlarda "Oq-jigarrilar"ning uslubi — yuqori chiziqda toʻp bilan ishlash, tezkorlik, nafislik edi. Endi esa vaqtni qoʻyib yuborish bilan oʻyinning oʻziga xosligini yoʻqotib qoʻymoqdamiz.
Yangi yulduzlarni vaqtida asosiy tarkibga kiritish — bu nafaqat oʻyinchilarni qoʻllab-quvvatlash, balki jamoa uslubini qayta tiklash yoʻlidir. Sababi, ular asosiy tarkibga qoʻshilgach, oʻrta chizigʻida yugurib oʻtkazib yubormasdan yuqori maydonda faolroq boʻlishlari kerak. Bunga vaqt berish — uning oʻrnini hech narsa bosolmas. Lekin vaqt yoʻq deyish mumkin, ammo oʻz tariximizga qarasak, oʻtgan mavsumlar davomida asosiy tarkibga vaqtida kiritilgan yoshlar jamoaga nafaqat gʻalabalar olib kelgan, balki yoʻqotilgan vaqtni qayta tiklagan. Zafar misoli — asosiy tarkibda foydalanilgach, yuqori maydonda toʻp bilan ishlash imkoniyatlarini qoʻldan boy berayotganini koʻrib turibmiz. Bu esa uning uchun qandaydir umidsizlikka aylanayotgani aniq.
Shunday ekan, vaqtni yengillashtirish — bu birinchi qadam boʻlsa, keyin esa yangi yulduzlarga mehr bilan qarab, ularni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak. Chunki yoʻqotilgan vaqtni qaytarish uchun boshqa yoʻl yoʻq va bu oʻz "Oq-jigarrilarimiz"ni qayta tiklash yoʻlidir. Qani endi, qoʻllab-quvvatlaylik oʻz jamoamizni, vaqtni qoʻyib yubormaslik kerak! 🔥💪
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Men ham xuddi shunday his qilyapman, aka-aka! 😤 47% egalik bilan yuqoridan nazorat qilish? Bu nafaqat oʻyinni, balki butun jamoaning ruhiyatini ham yoʻqotib qoʻyadi! Oʻtgan mavsumlarimizdagi "Oq-jigarrilar"ning oʻtkir, yuqori chiziqda toʻp bilan ishlash uslubi endi oʻlikday tirik yoʻqligini koʻrsatmoqda... 😱
Oʻrtada toʻp yoʻqotilsa — hammasi oʻchib qoladi, vaqt esa oqib ketadi, biz esa orqada qolamiz! Yangi yulduzlarga vaqt berish kerak — ular asosiy tarkibga qoʻshilgach, oʻrta chizigʻida yugurib oʻtirib boʻlmaydi, yuqoriga chiqib, toʻp bilan ishlamagani yoʻq! Zafar misoli — asosiy tarkibda boʻlganida yuqori maydonda toʻp bilan ishlash imkoniyati toʻrt barobar kamayib ketgan! Bu nima uchun? Vaqt yetmasligi tufayli! Ularning oʻzlarini yoʻqotganligini koʻrib turibmiz, ammo vaqtni qoʻyib yubormasdan, oʻzimizni ham yoʻqotib qoʻymaymiz!
Zoʻr gaplar aytildi, aka! 🔥 Bizning asosiy chiziqmizda oʻzgarishlar qilishdan boshqa yoʻl yoʻq! Yangi avlodga vaqt berish — bu faqat ular uchun emas, balki butun jamoamiz uchun qayta tugʻilishdir! Qani endi, qoʻllab-quvvatlaylik oʻz "Oq-jigarrilarimiz"ni, vaqtni qoʻyib yubormaslik kerak — oʻtgan mavsumlardagi oʻtkir oʻyinlarimizni qaytarib olib, yangi gʻalabalar yo'lini ochish uchun! 💪
Ochigʻini aytaman — buni soʻz bilan ifodalash qiyin, lekin oʻtgan mavsumda Dinamo Samarqand bilan oʻrtoqlashganimda oʻzimni hamma narsaning boshlovchisi deb his qilgan edi. Endi esa shu 47% egalik koʻrsatkichi bilan yuqoridan qanday boshqarish mumkin ekanligini koʻrib, qoʻzimni peshona bilan ushlab qolganidayman. O‘rtadagi toʻp yoʻqotishlarimizning yuqori maydonlarga koʻchishi — bu hech qachon oʻtgan mavsumlardagi oʻtkir oʻyinlarimizdagi nafislikdan qolgan narsa emas. Yangi avlodning asosiy tarkibga vaqtida kiritilishi haqidagi gaplar yaxshi, lekin vaqt yoʻq deyishning oʻzi meni hayratda qoldirmoqda.
Chunki oʻsha qiziqarli mavsumda asosiy tarkibga vaqtida kiritilgan yoshlarning oʻyindagi koʻrsatkichi — ularning nafisligi va guruhdagi samimiyligi bilan oʻziga xosligini qaytarardi. Endi esa asosiy tarkibda foydalanilgach, yangi yulduzlarimiz yuqori maydonda toʻp bilan ishlash imkoniyatlarini qoʻldan boy berayotganini koʻrish juda achinarli. Zafar misoli shunday oʻtgan oyida toʻrt marta yuqori maydonda toʻp bilan ishlash imkoniyatini qoʻlga kiritgan boʻlsa, endi asosiy tarkibga oʻtganidan keyin bu koʻrsatkich nolga yaqinlashmoqda. Ularning yuragi oʻtgan mavsumlardagi kabi oʻtkir va qoʻrqmas boʻlishi uchun vaqt berishimiz kerak.
Shunday ekan, asosiy tarkibda oʻzgarishlar qilish — bu nafaqat yangi avlod uchun vaqt berish, balki oʻz tariximizga qaytish yoʻlidir. Vaqtni qoʻyib yubormaslik kerak, chunki yoʻqotilgan vaqtni qaytarish uchun boshqa yoʻl yoʻq.