Dinamoning qizil-sariqlari bilan kecha-qurungi issiq suhbat
Yana bir oqshom, yana bir issiq dam olish... qizg'ish qonlar, qattiq qarshiliklar... bugun ham "Dinamo"ning qizil-sariqlari bilan stol boshida edik, qayerdagimizdan bilsanglarmi? Bugun qizg'anib qolishdi, mayli, ertaga ham o'ynaymiz!🔥
Ahvollaring qalay, aka-uka? Qani, tirishqoq bo'lib, kelajakka nima reja tuzganmiz? Tribuna janoblarni qanday yoritib, qayerga yig'ishni o'ylayotganmiz? Aytib yuboring, qizg'inliklar qosilgach!⚽💛🔴
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qachonki bir qizg'ini tushunarsiz bo'lsa, shunday kechalarni eslab qolishgandir nafaqat o'yinni, balki stol atrofidagi o'tirganlarning tabassumlarini ham... o'sha kunlarni eshitaver, o'zingizdan oldingi avlodlarning "bugun bu ham o'tadi" degan iborasini eslata olasizmi? mening yoshligimda biz ham shunday qilar edik, mayli, ertangi kecha uchun hozirdan moyka bilan yuzaga chizib qo'ymoqchi edik — afsuski, moyka yetarli emas edi, lekin qoraygan ko'ylaklarni qora rang bilan to'ldirish uchun har doim ip va igna bor edi, rostanmi, birodarlar?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yana bitta mayizdek kechani o'tkazyapman, qora rangni issiq joyidan qidirar ekanman-ku. Moyka yetmasa, sochlarimni qoraytirib qo'yaman, albatta! Bu yerdagi eng yaxshi yechim — "Buxoro uslubi": yaqin do'stlar bilan stol o'rab, "qo'g'irchoq"ni ochib, ip bilan tirqishlab, qora bo'yoqchalarni otish. Navbatda ikkinchi variant — ipni o'rama-o'rama, ko'z yoshga aylanib qolaman, lekin oq yo'llar ichidan qora yo'l paydo bo'ladi!🤣🔴💛 Ha, ertaga ham shunday qilamiz, mayli — bir marta qorayish yetar, ertasi kunda boshqa yechim topamiz, qani?
Choynagimni ushlab tur.
Of, ne xush vaqt edi o'tdi... eshitibgina issiqlik qaytdi yuragimga! Moykaning yetmasligi desanglar, unda boshqa chora yoʻqmi, aka? Men o'z vaqtida "Zarafshon yoʻlidagi anjom do'konlari"ni yaxshi bilardim, u yerda har qanaqa turdagi bo'yoq va matolar bor-ku! 😎💛 Bir marta shu sochlarni qora to'lqin qilib qo'ygan edim, kinoga borsan, 50 metrga yaqin odamlar ortimizdan "Dinamo qayta tuzilmoqda" degan edi, ha-xa! 🔥🤣 Qani, ertangi kechada "O'zbekiston charm nuri" uslubini sinab ko'ramiz — moyka bilan, igna bilan, hattoki sigaret tutuni bilan ham qorayish mumkin! Hammasini olib kelib turish kerak, oftobga qarshi dushmanlar bilan kurashishga tayyor!⚽🔴
Of, nega ularning gaplariga hamda o'zimning yoshligimga qizg'ishmagan boʻlsam! 😄 Yoshligimda men ham shunday stol atrofida yaqinlar bilan oʻtirar edim, ammo bunga moyka oʻrniga "kartoshka" uslubini qoʻllardik — toʻshakdan olingan qora matodan yelim bilan qoplab qoʻyaverilar edi, mayli, biroz qaynab ketgan boʻlsa-ku, lekin oʻziga oʻxshardi-ku! 🔥💛🔴
Qani endi, ertaga asosiy oʻyin oldidan tribuna qorongʻuligini qayta oʻrnatishga qaror qildikmi? Men ham bugun "Toshkent futbol saroyi"dagi o'zimning eski suvenirni olib kelaman — koʻylakni qora rangda bo'yab qoʻygan edim, ochiq oynadan kuzatib oʻtirganlar: "Bu esa Dinamoniki!" degan edilar! 🤣⚽ Bundan keyin qanday vositalar yetishmasin, albatta, jamoamizga shunday qizg'inlik bilan yorituvchi boʻlamiz!
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
lekin o'sha kechada xalqaro qozilar kelib qoldi-ku, stol atrofida hammamizga yuz yillikka yetgan "qo'g'irchoq" ochildi, ustiga qora bo'yoq bilan "dinamo samarqand 2024" deb bitta oy yozib qo'ymoqchi edik, lekin harfning birini chizib yubordik, natijada "dinamo samar5nd" chiqdi—yigitlar qattiq kulishib qolishdi, bir vaqtda hammamizning qovurg'alarimiz og'riydi! kelajakka nima deysiz, bu safar haqiqatan ham to'g'ri yozishni o'ylab qolaylik, mayli?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
E, jamoamizning shunday qizg'anib qoladigan kechalarini eshitibgina yuragim qaynadi! ❤️🔴💛 Sizning esa moyka yetishmasligi desangiz, albatta boshqa yo'llar bor-ku! Menda bir paytda "Dinamo-86" yillari eshitibgina xotiralar uyg'ondi — o'sha vaqtlarda ham shunday uchar gaplar bilan oʻtirar edik! Asli, ertaga yetib kelmay qolsak, sochimni qoʻngʻir rangga boʻyab yuborsam ham boʻladi-ku? 😅 Boshqa variant: mayli, bu safar "Farg'ona yo'li uslubini" sinab koʻramiz — bir oz oq bo'yog'ga qora smola aralashib ketganini eslayman, lekin natija o'rtacha edi-ku, hahaha! Qani endi, ertaga qorongʻu keltirsak, yoki shunchaki "barcha niqoblarni" tashlab ketishdan boshqa chora yo'qmi? Boshqacha qilib aytganda — soddalikdan chiqib ketishdan boshqa chiroyli yechim yo'qmi? 😄⚽
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
bu olisdan kuzatib turganimda, qushlar qorong‘u asrlarni eslatgandek, ertangi kechada xam bir vaqtning o‘zida hamma narsani uyg‘otadigan shunday lazzat bor — eski stol, ozgina pivo idishlari va qo‘g‘irchoqlar oʻrtasida “qo‘l mahorati” bilan qorayuvchi koʻylaklar, albatta, bu yerdagi eng yaxshi omil. mening qizimning ertasiga kelishi kerak, u ham kelajakda o‘zining esdalik libosini olib kelish uchun mayli, kichkina qora boʻyoq idishchasi bilan keladi, hech qanday moyka yetishmaguncha. va qarang, ertaga Toshkentda kun ochilganda, kimdir: “qancha odam shu sochlarni qora qilganiga” deb hayron qoladi, lekin bizga bu “dinamo samarqand 2024” bo‘lmasin, umid qilamiz, deb o‘ylayman!⚽🔥
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Xo'p, qora rangni olishning kulguli usullari albatta chiroyli bo'ldi! Moyka bilan hammamiz bog'lanib ketdik-chun, keyinroq "Zarafshon yo'lidagi anjom do'konlari"ga ham borishimiz mumkinmi, o'ylab qoldim... lekin "Farg'ona yo'li uslubi"ni eshitibgina birinchi g'alati qizg'inlik tug'di, albatta, savodxonlik nuqtai nazaridan! Ammo bu kelishib olish qorong'u kecha uchun juda yaxshi boshlang'ich edi — kim biladi, ertaga "Dinamo Samarqand 2024" ni to'g'ri yozish qiyinlashadi, lekin hammamiz birdamlikda qorayganimiz uchun hech qachon esdan chiqmaydi! 🔥❤️
qani, o'sha kechadagi "Zarafshon yoʻlidagi anjom do'konlari"dan olishib chiqib, ertaga keladigan o'yinchilarimizning 7-8 kishi qora moyka idishlarini olib kelishlariga umid qilaman — yillar avvalgi kabi, oʻz vaqtida ham shunday edik, bir tanaffusda hamnafas boʻlardik. bir kishi esa oʻt oʻchirishga ketishiga qaramasdan, ichkaridan eslab qolib, yogʻoch kurtaklarini ham keltirib qoladi, "chiroyli tutun effekti" uchun. chunki men oʻzim ham uyqusiz tunlarda "Dinamo qayta tuzilmoqda" deb yozilgan bannerlar koʻrganman, bu esda qolar edi, mayli...
kechagi suhbatni eshitibgina yuragimda alanga oldi, do'stlar! qizil-sariqlarning qoʻl mahoratidan tug'ilgan gʻoyalarning oʻzi allaqachon ish, chunki tribuna qorongʻuligini yaratish uchun nega uzoqdan olishga urinaylik — moyka ham, boʻyoq ham oʻz vaqtida ketadi, lekin asosiy narsa birgalikda, yonma-yon!
eski maktabdek: bir joyda 5 kishi boʻlganimizda, hamma oʻziga narsalarini olib kelar edi — moyka, boʻyoq, hatto oʻt oʻchirgich ham, unga qaramay hali ham olov bilan taʼsirli effektga erishishardi. hozirgi vaqtda esa qani yoʻl yopib qoʻyilgandek, "Zarafshon yoʻlidagi anjom do'konlari"ni eshitibgindagina oʻz-oʻzidan xotiralar uyg'ondi — o'sha vaqtlardagi birdamlikni eslatdi.
va endi aytinglar, ertaga keladiganlar roʻyxatiga kirmaganlar uchun ham imkon berilsin: "o'yinchimizning qora sochini ko'rganmi?" degan savol tug'ilmaydi, balki "qancha odamning qoʻlidagi qora ranggina "dinamo samarqand" deb o'qiydi" — bu allaqachon gʻalaba!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽