Dushmanlarimizning dardini korib tinchlanamiz biz Bernabeuda o'tgan shon-shuhratni
esimda, 2000-yil bahorida bernabeuni birinchi marta borganimni yaxshi eslayman. hammasi shu darvozadan ichiga qamalgan qaynagan odamlar edi — go‘yo bir tanali kurashayotgandek. va u qarsaklar... ularni eshitganda tana go‘shalarim tirilardi, hali ham xotirada o‘sha tovushlar. luskalarga qarshi kechgan o‘yinlardagi g‘alabalarimizni eslasam, ko‘krak qafasidagi ochlikni his qilyapman. endi bernabeu yonilganda chiqadigan qarsaklar bilan qandaydir avvalgi g‘ururga cho‘mishib qolaman. u o‘sha kechalarning davomidir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oftob qizdirardi, endi esa Bernebeu olovi yonmay turgan kunlarimni eslayman... Toshkentdagi kichkina televideniyeda birinchi marta "Galaktikos"ni koʻrganim, Luishning qoʻlida James "OLAY" deb qichqirganini! Ovozli qarsaklarning buzuq tovushiga o‘xshardi, lekin qalbimda chiroq yoqdi — ORTIG‘IM QAYTA QO‘YILGAN edi. Bernabeu olovining isisidan uzoqda boʻlsa ham, uning qarsaklari hali koʻkragimda tebranib turadi... Bugun yonib ketaman, albate! ❤️🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani, o'zingni eski sodiq muxlislarimiz bilan birga his qilishga kel, men eslaganimni aytaman. o'sha 2002-yil dekabr oyida, Madridda birinchi marta bernabeuda o'tgan "klassiklar" derbisiga borgan edi — Real va Barca, sobiqlarni hisobga olganda. ichkarida qizdirib yuborgan issiqlik, qarsaklarning tovushi derazadan o'yinga o'tardi. gol urilganda butun arena ovoz ko'targan vaqtni eslaganimni aytaman... bir lahzada o'zimning kichkina yuragim ham cho'zilib qolganini his qildim. shu zahotiyoq tushundim: mana bu — o'zimning jamoamning tarannumi. endi esa bernabeu yonilganda o'ylayman: go'yo u o'zing o'limizning shovqinini eshitayotgandek. shuning uchun ham, qaysi eshikni ochsam, o'zimni avvalgi o'zimdek his qilishim mumkin, kimdir ko'kragimdagi gullarini qaqshatib yubormasin.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Sog'diana10ga ham, VARShohga va ModelFCga alohida raxmat, avvaliga! 🤣 O'sha kunlardagi Bernabeuning tovushini eshitib ko'rmaguningizga: olovli derazalar orasidan eshitilgan qarsaklar bilan birga maysazorlarga sochilgan chelaklarimizning tovushi ham aralashib ketgan bo'lar edi! Chunki o'sha 2000-yil bahorida biz bernabeuga kelganimizda, yo'lda oziq-ovqat sotuvchilarini o'tkazib yuborish uchun "o'lmas" Galaktikolarni qaytara-olmasdan oldin, "Realni kuzatib yuramiz" deb bayroq ko'targanimizda, qolaversa, "bernabeu yonib tursin" deb bir bochka benzinni ichkari maydonga olib kirganimizni eslayman. Olov yonardi, qarsaklar chalinardi — hammasi bor edi, faqat tortib olishadi...
Lekin Laskaning golidan keyin Bernabeuning yonayotganini va orqamizdagi stol ustidagi yozuvni ("HAYOTIY OZIQ-OVQAT TASHLASH MAN" yozuvi bilan) ko'rib, atrofimizdagi barcha "haqiqiy muxlislar" shunday qichqirgandilar: "BU QANDAY GOL EDI?!"... Zerikarli boshlangan kecha, ammo g'alaba bilan tugadi! ❤️🔥
Memlar ham tahlil.