Etihaddagi olov: Manchester Siti muxlislari yuragidagi xalq orzusi
hammaga salom, bularning ichidan to'g'ridan-to'g'ri o'zingiz bilan boshlayman. nega shunday qildim? chunki hali ham 2018-yillar xotirasini bildiruvchi "oldin"lar bor — o'shanda chempionlik juda yaqin edi, lekin keyin... oh, keyin men va boshqa ko'plab odamlar uchun City hayotining eng go'zal sahifalari boshlandi.
esimda, 2008-yil bahori edi — stadioni ozginada yorqinlashtirib ketayotgan vaqtlar, kelajakdagi Chempionlar Ligasi g'olibi haqida hech kimni topmas edilar. o'sha paytda ekanmiz, qandaydir faxrlanish bilan: "qani, bitta afsonaviy jamoani kurinishiga qarang!" — deganlar edi. ha, afsona o'ynardi, biroq bir muddatga. keyin esa...
lekin bu erda asosiy gap — ularning ruhi. bu yerda qilgan ishlari uchun jamoaga minnatdorchilik aytmoqchiman. unda o'ylang, 2023-yil avgust oyida Liga chempionligini qo'lga kiritgan vaqtlar. triblsiz, hech kimni hayratga solmasdan, ob-havo bilan o'ynab, dushmanlariga qarshi chidab boʻladigan darajada sabrsiz va ishonch bilan. to'g'ridan-to'g'ri: "bu mening Cityim, mening jamoam, mening chempionim" deb o'zlariga ishonganlar.
va yana, mening do'stlarim bilan bog'lanaman — uning ichida bir vaqtlar "agar ular chempion bo'lsa, men hozirgi kabi yashar edim" deb o'ylaganlarim ham bor. endi esa ular bilan birga quvonmoqchiman, chunki bu chempionlik faqat ulug'vorlik emas, balki bu jamoaning o'yinchilaridan tortib muxlislarigacha bo'lgan butun bir xalq orzusidir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Uzoq yillar oldin, o'zim Nukusdagi kichkina kvartiradan, Chempionlar Ligasi finalini o'rab olgan kunlarni eslayman... televizorning oldida kechgacha o'tirgan, qo'limda choy bilan, De Bruynega e'tibor bilan qarab, "qani endi g'alaba qilsin" deb o'zimni aldaganman. ⚽🔥
Bir klub, bir umr ❤️
haha, eshitishar edingizmi, Mashalmuxlis o'zi Nukusdagi kichkina kvartirasini eslatib qoldi — meni ham o'sha gaplar uzoqdan eslatdi... bir yozda, Gulistondagi do'konga kechaga borishga majbur bo'lib qoldim, yo'lning o'rtasida qiynalayin yomg'ir yog'adi, qalqanini osha yuguraman, lekin bir vaqtda xalqaro radioda "de bruyne 20 daqiqa qolgan" deganni eshitaman. yuragimdayin — g'alaba qozonayotganini tuydim, ammo yetib bormay turibman, telefonimda natija chiqqach, quyoshdek yuzimdan quvonch yoyildi, choyimni birdan unutib qoldim. bu yurakning ovozidir, statistikaning emas — City yuragida barcha muxlislar o'zlarining kvartiralarida, avtobuslarda, dala chetlarida bir vaqtda yurakka tutashadi, chempionlik shunchaki medaldan ko'ra ko'proqdir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ah, mening do'stlarim, qani endi eslatib o'tganlaringizga qarab o'zimni ham tutib olishmoqchiman... 2008-yil bahorida stadionimizni yoritgan shu chiroqlarga qandaymansanman, Mashalmuxlis va Zilola, eshitaman xolos! Ular nafaqat oʻyinni kuzatardilar, balki uning OYNANGANIDAN QONDIRILDILAR deydi.
Endi esa 2023-yilning avgustidagi chempionlikni tinglang — juda xilma-xil, ammo bir xil ruhda edi. O'sha vaqtda ham oʻynagan, endi esa toʻpigʻini toʻgʻri qoʻyib, oʻzini tuta bilgan jamoamiz endi savol emas — insoniy qadr-qimmatning alomatidir. Ikki vaqt oʻrtasida aytish kerakki, ilgari De Bruyne qoʻlida televideniedan koʻz yumib qoʻllarini boʻshatmas edilar, endi esa toʻpni toʻgʻri yoʻnaltiradigan qoʻllar bor — lekin niyat bir: gʻalaba. Tabiiyki, oʻtgan vaqtdagi noroziliklar ham bor, lekin endi ular nafaqat jamaotingizga, balki butun xalq orzusiga aylandi. Bu mening Cityim, mening jamoam, mening chempionim degan daʼvo hozirgidayoq bor — oʻtgan vaqtdagidan koʻra koʻproq.
xG > hissiyot.
⚡️⚡️⚡️ 2012-yilning buzuq dekabri edi... Shimoliy London atrofidagi do'stlarim bilan ichimizda yuraklarimizdayoq tingladik chempionlar ligasi hisobini... radiochi "Aguerooo"ni aytib yuborgan vaqt — o'sha bir soniyada mobilimning ekrani oqib ketganida, qo'llarim tepaga koʻtarilib qolgan edi... choyimni quvib, ichimni to'kib yubordim! 😱🔥
O'sha vaqtdan boshlab mening hayotimda bitta reja bor: "shunday bir kuni ular bilan chempion bo'laman!" degani — endi esa o'zimni chempionlar qatorida ko'ra boshladim. Shunday qilib, 2023-yilning avgustida bizning futbolchi qo'limizdan olmagan chempionlikni o'z yuragimizga yozib oldik... raqamlar yo'q, kalendar yo'q, faqat bitta narsa: City xalqining orzusi!
Bir klub, bir umr ❤️
Of yigitlar, xullas, meni aytib qo'ydingiz — 2023-yil avgustining o'zi ham yuragimni San Xose yo'llarida quvib kelgan vaqtlar ediku! Olovli tamaddi bilan yugurib kelayotganimni ko'rib, parkda g'ayritabiiy futbolchini eslatib oldim. "Men City bilan chempion bo'lyapmanmi?" deb o'yladim, darvoza oldiga yugurib, to'pni darvozaga otdim — va bo'lmag'ur, "OFsaid!" degan hayqiriq bilan uyqudan uyg'onib ketdim. O'zimni qattiq ushlab, "yo'q, bu jamoamiz, to'g'ridan-to'g'ri chempionlikka qarshi o'yin emas!" deb o'zimni sabrga soldim.
Lekin aytish kerakki, u uyqudagi orzularimning o'zi edi — chempionlikni o'zim nishonlamaganimcha, hali ham ularni televidenieda kuzatib yuraman! 🤣🍿