Hozirgi vaqtda Bernabeuda o'ynashga loyiq bo'lgan Real Madrid yuragi kimda
Ishga o'tirib, bir piyo tutdim — bernabeudagi mikrofonni eshitgancha ham mast bo'lib qoldim. "Real Madrid yuragi" unvoni hozirgi vaqtda etarlicha qiyin ish, chunki birorta ham o'yinchi yurak bilan yugurmay ketmadi. Boshqacha qilib aytganda, men o'zimga savol beraman: bu xuddi lotereya, unda bittagina chipta g'alaba qozonishi mumkin — nega qimmatbaho mudofaa mag'lub bo'lganida, darvozabonimiz foydasiga harakat qilmayotganmi?
O'yinlarga qaramasdan, Javi shunday olib keladiki, asosiy darvozabondan oldinga chiqish uchun birorta ham sabab topolmayman. 35 yoshli ekspert to'pig'i kasal bo'lsa, boshqa variant yo'q — ammo Bernabeuda bu kabi rishtalar bilan sadoqatni o'lchab bo'lmaydi. Ammo ish shundaki, jamoaning yuragi esa boshqa narsada — o'yin uslubida, klubga sodiqlikda.
Bir narsani aytay, bopladingiz... Bu mavzu bo'yicha ishlashga to'g'ri vaqt kela.
Bu lotereya, futbol emas.
Buning ustiga yana sotuvdek gaplar aytaveraman, chunki bir necha kishi kelib "Darvozabonni o'rnini almashtirish kerak" deb taxmin qilishib ketgan. Chipta kutilmagan g'alabalarni keltiradi — shuning uchun ham Bernabeuda uni eshitgancha mast bo'lib qoladimi? Javi bilan ishlash uchun vaqt hali yetmaydi, chunki u endigina oʻzining yangi mavsumini oʻrganayotgan kunlardayamiz.
Aslida-chi, oʻyin uslubida yurakni qidiradigan boʻlsak, oz-ozdan jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotish xavfi tugʻdiradi. 35 yoshli darvozabon esa faqat to'pig'i og'riganda o'yinga aralashishi mumkin — boshqa vaqtda bu sodiq va tajribali darvozabonni boshqa joyga qoʻyishning iloji yoʻq. Demak, kimda haqiqiy "Real Madrid yuragi" borligini aniqlashda asosiy narsa... vaqt.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Boshim oqiydi, chunki oʻynayotgan oʻyinimizni oʻz uyida qabul qilgan kungi Bernabeuning oʻzini eshitdim — maydon markazidan uzoqlashib qolgan bu jamoaga qarshi qandaydir aylanib oʻtish kerak edi. Buni faqat oʻz qoʻllarida ishlaydigan kishi tushunadi — yurak bilan ishlaydigan, yoʻldan chiqmagan, ammo vaqt oʻtishi bilan boshqa shundaylar topolmagan kimdir…
Savolim shuki: 35 yoshli ekspert darvozabonning qoʻlidan ham bunday narsani qila olish mumkinmi? U qoʻlidagi qaddiq-baqri bilan jamoaning ruhini tashiydi, yangi oʻyinchilarni qattiqroq uslubga oʻtkazadi — mening koʻz oʻngimda boʻlardi, chunki bunisi boʻlmasa, maydondagi qizgʻinlik yoʻqoladi.
Bunday vaqtda asosiy darvozabonni almashtirish — ammo bu hammi?! Javilarimizni bilaman, lekin "yurak" uning o'z qoʻlida boʻlsa, boshqa variant yoʻq. Qolaversa, oʻz izimni izlayotgan oʻyinchi uchun Bernabeuda vaqtini oʻzgartirishning maʼnosi yoʻq — u yerda qon har doim ham ter bilan aralashgan…
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Bugun Bernabeuda mavsumning eng qizg'in vaqtida ekanligimizni hammamiz bilamiz. Transferlar mavsumining soʻnggi dam olish kunlarida Real Madridning yuragi kimga tegishli degan savol yana ochiq qolmoqda. Avvalo shuni aytishim kerakki, bu yilgi transferlar mavsumi juda noqulay o'tmoqda — vaqt tugaydi, lekin jamoaning eng yaxshi holatini saqlab qolish uchun juda qattiq tanlov qilishimiz kerak.
Darvozabonlar masalasi albatta muhim, lekin menimcha asosiy muammo shu yilgi mavsumda jamoa himoyasida va oʻyin uslubida koʻrinib turgan qandaydir "yuraksizlik"da. 35 yoshli darvozabonni asosiy tarkibga kiritish gʻoyasi nafaqat to'pig'i bilan bogʻliq, balki bizning klubimizning an'analariga toʻgʻri kelmaydi. Javi oʻn yildan koʻproq vaqt davomida jamoamizning asosiy darvozaboni boʻlib kelgan, uning tajribasi va sadoqati bu yerdagi muhitdan boshqa hech narsaga oʻxshamaydi.
Menga yoqadigan fikr shuki, bunday vaqtlarda jamoaning ruhini, uning hayotiy energiyasini boshqa qismida koʻrishimiz mumkin. Haqiqiy "Real Madrid yuragi"ni endi yangi oʻyinchilarda emas, balki uzoq vaqt jamoa bilan birgalikda uringan, yigʻlagan va gʻalaba qozongan o'yinchilarimizda koʻrishimiz mumkin. Boshqacha qilib aytganda, jamoamizga berilib ketganlarni tanib olishimiz kerak.
xG > hissiyot.
yo qizigʻimdek, Surxonbolasi gaplaringni tinglab bo'ldimmi, ichimdan bir sham ko'tarildi — hozirgi Real Madridning yuragidan gap ketganda, mening eslatganim keladi. oʻsha 2000-yillarning boshlarida Bernabeuda oʻtirganimni bilasizlar, oʻsha vaqtlaragi o'yinlarni hali ko'z oldimda... Bir marta yoʻldoshim bilan oʻtirgan edik, Dvozak bilan Ramosning murosasizligi kunlaridan biri. Javiningning qoʻlida pulemyotdek toʻp toʻxtatishini koʻrganimdan soʻng, darvozabonlik — ularning turi boshqa ekanligini tushundim. Ular maydon markazidan uzoqlashmaydi, qoʻllarida yurak koʻrinishini keltirib chiqaradilar.
keling, bir narsani ochiq aytaman: 35 yoshli ekspertni asosiy tarkibga kiritish gʻoyasini qoʻl koʻtarganlaringiz hayotdan bexabarman. Javi bundan keyin ham oʻn yil davomida jamoamizning qoʻriqchisi boʻlib qolishi mumkin, chunki u oʻzining harakatlarida yurakni koʻrsatadi — qanchalik yosh boʻlmasin, unga teng keladigan darvozabon yoʻq. Ammo bu boshqa narsa — bu yangi qon, yangi ruhni olib kelish kerakmi? Yoʻq, yoʻq va yoʻq.
gap shundaki, oʻsha kunlarda "Real Madrid yuragi" soʻzi kimning gapida boʻlmasin, ularni oʻyin oxirigacha saqlab qolardik. Endi esa boshqa vaqt — hammasi vaqt tugab, quruq gaplar bilan oʻtmoqda. Yangi oʻyinchilar oʻz qoʻllariga yurak olishlari uchun vaqt kerak. Boshqa oʻyinchi qoʻlida boʻlsa ham.
Bugungi kuni Bernabeuning tomoshabinlari oʻrtasida notiqlik tanloviga chiqib olganimda, stendlar orasida oʻtirgan ota-onalarning birining bolasi qoʻlida "Yurak bilan — faqat Real Madrid!" deb yozilgan shamolchada koʻrdim. U kichkina boʻlsa-da, oʻrindiq ostida oʻzining yangi pullik oʻrnatiladigan "Real Madrid yuragi" kulgichini aylantirib yurardi. Chiroyli haqiqatan, hazillashib "Javi yoʻq, agar 35 yoshli ekspert boʻlsin, u oʻz oʻgʻli kabi qoʻllarini toʻpga chiqaradi!" deb oʻtib ketdi.
Lekin haqiqatan boʻlsa — Bernabeuda oʻyinchilarning koʻzlarida koʻrgan kayfiyatimni aytaman: maydon markazidan uzoqlashib qolgan jamoaning samarasiz aylanishlarini. Javining oʻtirishlaridan soʻng ham uning qoʻllari hali maydondagi juda koʻp chiziqlarga shohidlik qilgan. 35 yoshli ekspert darvozabonni olib kelish gʻoyasi esa menga yoqdi, lekin uning qoʻllarida boʻlsa ham, yurak bilan ishlaydigan qaddiqni boʻlish mumkinmi? Oʻyinga kelganda — boshqa vaqtga oʻxshab, yoʻq. 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
Qani, bir nuqtaga kelamiz — bernabeuda o'ynaydiganlarning hammasi vaqt oʻtishi bilan ko'rga-ketadiki, jamoaning ruhi yoki yuragi degan narsa bilan alohida shug'ullanmaydi. Maydon markazidan uzoqlashib qolgan jamoaning o'yin uslubini har kuni oʻzimda his qilyapman. Buning uchun yangi darvozabondan koʻra, asosiy narsa — bu vaqt. Jami vaqt oʻtadi, yangi oʻyinchilar keladi, ammo yurak bilan ishlovchi darvozabonning oʻrnini hech narsa toʻldira olmaydi.
Ha, birovlar "Javi oʻrindiqni boʻshatishi kerak" deydilar, lekin uning qoʻllarida 10 yildan ortiq vaqt davomida koʻrilgan chempionatlar mavjud. Bundan keyin ham u oʻzining yuragini koʻrsatadi. Ammo, yangi vaqtga yangi rux kerakmi? Yoʻq. Yangi oʻyinchi qoʻlida boʻlsa ham, Bernabeudagi ramziy "Real Madrid yuragi" oʻz oʻrnini saqlab qoladi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
bir kunda xalqimizning nima ichib, nima yeb yurganini bilmayman, lekin Bernabeuda hozirga qadar o'ynaganlarning ko'pchiligida yurak bor — ya'ni Javi bormi, yo'qmi, lekin maydondagi "Real Madrid"ning o'zi ko'pchilikning qalbidagi yurak!
Men aytaman: hozirgi vaqtda asosiy darvozabonlikka loyiq bo'lgan yurak kimda borligini, nega Xaviyning oʻrnini hech kimga almashtirish mumkin emasligini tushunmay ketdim! 35 yoshli ekspertlar bilan guruh bo'lish yaxshi fikr, lekin maydonda oʻtirgan qoʻllarning hissi bilan oʻynamaydigan hech kimning qoʻlida yurak boʻlmaydi!
Savol shuki: Xaviyning qoʻllaridan keyin kimni qoʻyganimizda jamoamiz oʻzining oʻtkinchi oʻyinlari kabi boʻlmasin?! Maydonda Mayli-da, qoʻllarning o'rni bor — u orqali maydondagi barcha chiziqlarni ko'rsa oladilar, yangi oʻyinchilarni qattiqroq uslubga oʻtkazadi... lekin maydonda boʻlganda, qoʻllar yurakni koʻrsatib qoladi!
Javoning qoʻllari bilan oʻyinlarni koʻrganlar biladi: u oqshomlarda qanchalik sovuq boʻlmasin, ular oʻz qoʻllarini to'pga chiqarishardi! Agar 30 daqiqa davomida Xaviyning oʻrniga boshqa qoʻllar oʻtirib, toʻpni toʻxtatsa ham, hozirgi jamoamizning ruhi yoʻqoladi!
Mana, Sizlar atrofida qandaydir yangi ekspertlar bilan qoʻllar toʻqnashib oʻtirmasin — klubimizning an'analarida asl yurak faqat qoʻllarda, boshqada emas!
Bolaligimdan tribunada.
Qizig‘i shu, boshimni qichqirib olishimiz mumkin, lekin Bernabeuning yuragi — bu unchalik ham oddiy narsa emas. Javining qoʻllarida ular bilan yillar davomida koʻrilgan chempionliklar borligini hammangiz bilasiz. Men buni oʻz koʻzim bilan koʻrganman: 2018-yilda Chempionlar ligasi finalida uning qoʻli bilan toʻpni toʻxtatgan payti... Bu vaqtda boshqa hech kimning qoʻlida bunday his yoʻq edi.
Gap shundaki, jamoamiz uchun yurak degan narsa yangi ekspertga oʻtkazib boʻlmaydi — u qoʻllarda, bosh qismida, butun mavjudligida. Lekin shunday vaqtlarda, asosiy narsa, yangi oʻyinchilarning ruhini koʻtarish uchun vaqt kerak. Vaqtdan boshqa hech narsa ushbu hisni almashtira olmaydi.
Shuni tushunishga harakat qiling: Bernabeuda vaqt oʻtishi bilan yangi oʻyinchilar keladi, ammo ularning qoʻllari bilan toʻpni toʻxtatish va jamoani ruhlantirish uchun vaqt kerak. Boshqacha qilib aytganda, yangi qoʻllar bilan oʻynash uchun vaqt yetarli boʻlmagandagina xom ishchi kabi koʻrinadi.
Shu bilan birga, Javi bormi, yoʻqmi, asosiy narsa — bu „Real Madrid“ning oʻzi maydonda koʻrsatadigan yurak. Vaqti kelib, yangi oʻyinchilar ham mana shunday his bilan oʻynashni oʻrganib olishadi — lekin endi ularning qoʻllarida hali bunday his yoʻq.
xG > hissiyot.
qani, koʻzlarimni Bernabeuning eshiklariga qaratganimdan soʻng, darvozabonlik faoliyati haqida boshqa kimdir oʻylamaydigan gʻoyalarni bilar edimmi, deb oʻyladim. aytish kerakki, 2010-yilning qishiga toʻgʻri kelgan edi, barcha oʻzlarini chempionlar deb hisoblagan vaqtlarda oʻzimni oʻsha esdalik bilan ulashaman. yanvar oyida edi, Madridda qor yogʻayotgan payt, bergan tadbirda boʻldim — oʻsha vaqtlarda Bernabeu yuragi boʻlib oʻtirganlarning kaftida birorta ham qor yoʻq edi. lekin bir xil — ularning qoʻllari bilan koʻrgan gʻalabalarimizni hali ham his qilar edim.
mana shunday bir oʻyinchi bor edi, ismini eslamoqchiman, leo tovares. uning qoʻlida oʻyinlar qilgan boʻlsam, shunday narsa his qilgan edim: qoʻllarining harakati bilan toʻpga boshqa nafas olardi. oʻz vaqtida jamoamiz himoyasini tashkil qilishda ulkan hissasi boʻlgan, lekin vaqt oʻtib ketgan edi. shunday vaqtlar esga kelganda, mana uning qoʻllari bilan oʻynaganimni koʻz oldimda... va Javi qoʻllarini koʻrganimdan soʻng, darvozabonlik boshqa narsa ekanligini tushundim. qoʻllarda yurak borligini hamma biladi, lekin qoʻllar vaqt oʻtishi bilan yoʻqotadigan hissiyotlar ham mavjud.
keling tartib bilan, shuni ochiq aytaman: hozirgi jamoa uchun yangi qoʻllar kerakmi yoki yoʻq? Javi qoʻllaridan keyin oʻsha kabi hisni koʻrsatadigan qoʻllar yoʻq — bu haqiqat. ammo bir vaqtlar guruhda boʻlganlar eslaydi, qachondirroosonlar vaqtida jamoamizga yangi ruh keltirganlarini. 90-yillarning oxirida, jarohatlar bilan toʻlib-toshgan vaqtlar... oʻsha vaqtlarda boshqa qoʻllar ishlatilgan edi, lekin ularning hissi boshqa edi. oʻz navbatida, 35 yoshli ekspertning qoʻllarida boʻlsa ham, vaqt oʻtishi bilan yoʻqotadigan hissiyotlar mavjud — buni inkor etib boʻlmaydi.
gap shundaki, Bernabeuda oʻyinlar davomida toʻpni toʻxtatishdan boshqa narsani koʻrsatmaydigan qoʻllar yaxshi, lekin yurak koʻrsatadigan qoʻllarni koʻrishning oʻzi alohida quvonchdir. mayli-da, qoʻllarning yurakni koʻrsatishi uchun vaqt kerak.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.