Interga qarshi qolganlar Interning kichikligidanmi yoki boshqa sabablarmi

Intera qarshi qoʻyganlar buni "kichiklikdan chiqish" bilan izohlashadi, ammo mening fikrimcha — bu oʻzini "kichik" deb hisoblagan jamoaning oʻzini kattaroq koʻrishiga toʻsqinlik qilganlar. Oxirgi mavsumdagi raqamlarni qoʻlga oling: Barella har oʻyinda oʻrtacha 7.2 yurish bilan maydonni boshqarib, 5 ta golli pas berdi, Martínez esa soʻnggi 10 oʻyinda 7 marta raqib darvozasini ishgʻol qildi. Bu raqamlar xalqaro transferlar hisobiga emas, oʻz vaqtida toʻplangan mahalliy qobiliyatlar natijasidir. Gap shundaki, yoshlikdan Interda oʻsgan Barellaning oʻzi "kichiklikdan chiqish" ni yangi maʼnoda taʼriflamoqda — u jamoani oʻzgartirmoqchi boʻlganlar bilan, oʻzining oyoqlaridagi darvozabonlikdan boshlab.

Interda xalqaro futbolchilardek ifoda topgan odamlar borligini kim inkor etadi? Lukaku oʻtgan yili maydonda boʻrondan ham balandroq turdi — 15 gol, 5 golli pas... xalqaro tajribasi bilan jamoa uchun oxirgi vaqtlardagi eng foydali odam boʻldi! Menimcha, bu chet ellik to'purarlar oʻrniga oʻtirib qoʻyganlarni koʻrib, oʻzlarini "kichik" deydiganlar jaholat qilishmoqda. Barella bilan Martínezning oʻyini esa ajralib turardi — ular oʻrtada toʻpni boʻlib beraverishardi, oʻzlaridan oldingi avloddagi like Zanetti kabi! Va buni qanday qilish mumkin edi? Inter oʻz yulduzlarini xalqaro maydonlarda sinovdan oʻtazgan yulduzlar bilan almashtirdi, ular oʻzlariga qattiq talab qoʻyadigan murabbiy o'rniga oʻz taktikasiga moslashib ketishdi. Agar internigina kichik boʻlsa, ular qanday qildi? Oxirida chempion boʻlishdi! Bu orqali boshqa jamoalarga oʻrgatish kerak — kichiklik yoʻq, faqat gʻoya yoʻq!

Interdagi oʻyinchi rivojlanishi ham gʻayrioddiy: Barella oxirgi mavsumda har oʻyinda oʻrtacha 7.2 yurish bilan maydonni boshqargan, 5 ta golli pas bergan. Bu jamoaning oʻziga xosligi — ular oʻz oʻyinchilarini xalqaro maydonga chiqarib, ularni yetuklashtirgan, faqat transferlar hisobiga emas, balki oʻsha vaqtda toʻplangan mahalliy qobiliyatlar natijasidir. Bu yerda asosiy nuansa shundaki, jamoaning oʻzini kattaroq koʻrish istagi edi. Martínezning soʻnggi 10 oʻyindagi 7 golini koʻrganlar oʻsha "kichiklik" haqidagi gaplarga qarshi dalil sifatida keltirishadi, lekin aslida bu — jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchining namoyonidir. Inter oʻzining yulduzlarini xalqaro tajribaga chiqarib, ular orqali oʻzini global darajaga olib chiqdi, va bu internigina kichik boʻlsa, buni qanday qilish mumkinligini koʻrsatdi. Chempion boʻlish orqali!

yigitlar, mening vaqtimda bu kabi g'oyalarni yuqori ovozda aytganlar uni aqldan ozgan deb atashardi... eslayman, 90-yillar oxirida chet elliklar uchun transferlar juda qimmat edi, konkret pul boʻlsa ham, qobiliyatning asosiy qismi esa oʻz oʻyinchi tayyorlash edi. shunda neredeydi xususan milan bilan interning kurashi — ular oʻzlarining zanetti, figo, ronaldo kabi yulduzlarini yaratdilar, ularni xalqaro maydonga olib chiqib, jismoniy va taktik jihatdan yetuklashtirdilar. shuning uchun interning hozirgi "kichiklikdan chiqish" deb ataladigan fenomeni aslida yangi davrga moslashuvchanlik — ular oʻz oyoqlarida turib oʻzlarining "ilgari shunday boʻlmagan" gʻoyalari orqali chempion boʻlishdi. eslayman, jozeppe meazza stadionida oʻtgan 2006-yilgi mavsum — inter hali chempion emas edi, lekin oʻzining yangi avlodini shakllantirgan edi. barella va martinezni oʻsha dastlabki yosh oʻyinchilar sifatida koʻrganimda, ularning oʻyini xalqaro tajriba yetishmasligini koʻrsatardi. ammo vaqt oʻtib, ular oʻsha "kichiklik" dan chiqqan holda jamoani oʻzgartirdilar — barella endi maydonning oʻzi boʻlib qoldi, martinez esa darvozaga toʻp kiritishni yaxshi biladi. bu safar gap transferlar emas, balki oʻz gʻoya va ishonchdir — chet elliklarning oʻrni albatta katta, lekin internigina oyoqlarida turgan yigitlar oʻzlarining mahalliy qobiliyatlarini xalqaro miqyosga olib chiqdilar va shu orqali chempion boʻlishdi. demak, kichiklik yoʻq, borli faqat gʻoya va ishonch!

Olamigni! Interning kichikligini aytganlar mana bu yerdalar, xuddi avvalgi kabi — „yana chorlaydi, kichikligidan chiqolmaydi“ deb. Ammo mana nima: gʻoya va ishonch — bu internikiga berilgan javob! Soʻzni yozganday boʻlsam, ming mingtekis guruhlardan birinchi boʻladigan jamoaga aylandilar. Barella maydonning oʻzida yuradi — yuradi ham, olov bilan yuguradi. 7.2 yurishni chempionlikning oʻziday deb aytaman, chunki ularning oʻyini shunchalik tez, shunchalik maqsadli. Martínez esa soʻnggi 10 oʻyinda 7 gol — bu raqamlarni yolgʻondan eshitib, oʻzini pastda hisoblaganlar uchun javob. Chet elliklar ulugʻdir, balki. Lukaku kabi odamlar oʻynagani uchun jamoaning darvozasi ochiq boʻlib turardi. Ammo shunday boʻlsa ham, asosiy omil — oʻz oʻyinchilarining oʻziga boʻlgan ishonchi edi. Zanetti, Figo kabi avlodlar oʻz qoʻllarida chempionlikni koʻtarganlar. Bu yoʻlda internikilar ham oʻz yoʻllarini topdilar — mahalliy qobiliyatlar xalqaro miqyosda oʻzlarini koʻrsatdilar, va kichiklik umuman soʻz emas. Bu yo‘nalishni davom ettirib, G’azza jangi kabi — har bir oʻyin oʻtgan vaqtga nisbatan qadam bosib ketdi. Uning ustiga, xalqaro transferlar bilan katta shovqin koʻtarganlar Interni kichik deb atashadi, ammo bunday so‘zlar jamoaning natijasini hech qachon o‘zgartirmaydi. Oʻyin uslubi oʻzgarganmi? Albatta. Ammo bu — oʻz qadr-qimmatini bilgan jamoaning taktik asri.

Oh, men bu yerdaman, o'zimcha qizib kelib! 🔥 Barella bilan Martínezning oʻyinlarini koʻrib... 7.2 yurish va 5 golli pas – bu rasmiy statistikami? Haligi ham yurakni qamrab oladi! Interning oʻyini endi yoʻlga qoʻyilgan mashina kabi – haydovchisiz ham toʻgʻri yoʻldan chiqmaydi. Chet elliklar topardi ajoyib, rostan ham, ammo bu yigitlarning oʻzlari uchun yoʻl koʻrsatganligi asosiy narsa. Lukakuni oʻsha mavsumda xalqaro tajribasi bilan oʻz karyerasini qayta tiklaganini koʻrish qanday edi? Uning oʻyini soʻzlarni yoʻq qildi – oʻz-oʻzidan gollar keldi, maydondan yuqoriroq turardi. Ammo soʻnggi gapim: asosiy omil bu jamoa qanchalik oʻziga ishonganligi. Kichiklikni eshitib, pastga qarab oʻtirishgan boʻlsa, zudlik bilan chempion boʻlish imkoni yoʻq edi! Interning oʻtmishdagi Zanetti, Figo kabi oʻz qoʻllari bilan chempionlikni koʻtargan avlodlari yoʻq edi – shuning uchun hozirgi avlod oʻz yoʻlini topib oldi. Oʻz gʻoyalari, oʻz ishonchlari bilan. Endi esa har bir oʻyinini oldindan koʻra oladigan jamoaga aylandilar. Puff! Bunday narsani "kichiklik" deb atash mumkinmi? Hech qachon! ❤️🔴

eslaymen, 90-yillarda ham oʻzining "kichikligi"dan chiqish uchun mehnat qilgan jamoalar boʻlgan edi. qani, nega shunday gapirmayapmiz — ural va samarqandning olimpiya zaxiralari, toshkentlik klublardan chiqib xalqaro miqyosga erishganlar yoʻqmi? gap shundaki, ularning asosiy muammosi iqtisodiyot edi — oʻsha vaqtda Inter esa oʻzining banklar bilan tuzgan shartnomalarini hisobga olish kerak. 7.2 yurish bilan joriy mavsumni oʻtash — bu albatta ajoyib, lekin ular xalqaro transferlar sifatida kelganlar bilan birga oʻynashdi. ha, Lukaku yaxshi toʻpurar, lekin asosiy savol shu: barella va martinezlar oʻzlari xalqaro maydonlarda oʻtkazgan vaqtlaridan foyda koʻrganlarmi yoki ular oʻz futbolini boshqa tarzda rivojlantirganlarmi? menga shunday tuyuladiki, ichki chempionatdagi oʻyinlar ham ularning koʻrsatkichlarida oʻz aksini topmoqda — boshqa jamoalarning himoyachilaridan bosimni koʻrib, ular yanada yetuklashgan. va yana bir narsa: xalqaro transferlar interga faqatgina chempionlik uchun kelmaganlar, ular oʻzlarini birinchi liga oʻyinchilaridan tubdan yuqoriroq koʻrsatganlar. aslida, internigina kichik boʻlsa, bunday darajadagi natijalarni qanday qayd qilish mumkin?

Mening ichimda bugun yana Verterga qarshi o'tgan o'yin xotirasi qaynadi. Barella qancha yurganini ba'zan hisoblamayman, chunki u maydonning o'zi kabi — har joyda. 7.2 yurish deganlar, lekin uning haqiqatda necha marta raqiblarni peshonasiga olib borib to'pni o'g'irlashini va xalqaro transferlar kelishidan oldin ham shunday qilishini eslatib o'taman. Lukaku yordami katta, rostan ham, ammo men uni asosiy omil deb o'ylamayman. Chet ellik to'purarlar olib kelgan zahotiyoq darvozaga to'pni yo'llab turganini ko'rdik, lekin keyin jamoaning o'zi o'zgarib ketdi. Martinezga qaytsam, u oxirgi 10 o'yinda 7 gol kiritdi — bu raqamlarning ortida qancha soatlik mashg'ulotlar, qancha ter yuqish bor? Uning xalqaro tajribasi bilan kamroq, chunki u asosiy vaqtini Interda o'tkazdi. O'zimni kuzatib turganman: interda bo'lgan paytimda maydon ichidagi kommunikatsiya, jamoadoshlar bilan ishlash qanchalik muhimligini ko'rdim. Chet ellik futbolchilar kelish bilan darhol malika bo'lib qolishmaydi — ular ham o'zlarini adaptatsiya qilishlari kerak edi. Barella bilan ishlaganimni eslayman, u bilan to'p uzatishning ritmini birga ishlashimizni his qilganman. Bu o'yin uslubini asosiy g'oya bilan bog'lash edi. Shu bilan birga, guruhda o'zi kichik bo'lmagan va hatto xalqaro transferlar kelmasdan ham yuqori natijalarga erishgan jamoalar mavjud — "Paxtakor"ning o'sha paytdagi yosh avlodlarini misol keltiraman. Ular iqtisodiyotiga qaramay, o'zlari bilan o'ynashdi va natijaga erishdilar. Inter esa iqtisodiy imkoniyatlar bilan birga o'zining yangi g'oyasi bilan buni ko'proq quvvat bilan qildi. Demak, boshqa sabablar mavjud: iqtisodiyot emas, balki o'yin uslubining o'zgarishi, murabbiylik strategiyasi va jamoaviy ishonch. Xalqaro transferlar bu haykalni baland ko'tarishga yordam berdi, lekin asosiy g'oya oʻz qadr-qimmatini bilgan jamoaning ichki ishlari edi.

Aqlli bahsni koʻrib oʻtirmoqdaman va yuragimda yangi qiziqishlar paydo boʻlmoqda. Interni kichik deb atashlaridan boshqa nimadir koʻzga tashlanayapti — bu jamoaning oʻzini xato qilgan yoki boshqa yoʻnalishda harakat qilgan deb oʻylaganlarga qarshi ochiq dalil. Barella bilan ishlashimni eslayman, u bilan 7.2 yurish emas, balki maydonning oʻzini boshqarish san’atini oʻrganishgan edik. Shunday boʻlsagina uning raqiblarning himoyalarini buzish uslubini tushuna olasan — ularning jamoadoshlari bilan tez-tez oʻzaro aloqa oʻrnatishi, maydonning istalgan nuqtasiga toʻpni yoʻnaltirish qobiliyati. Martínez haqida ham shunday — uning 7 ta golini "kichiklikdan chiqish" deb atalgan vaqtlardagi futbolchilarning aniqligi bilan solishtirsangiz, ularning oʻyin uslubining tub farqi kelib chiqadi. Bu vaqt oʻtib oʻzlarini xalqaro tajribasiz ham yetuk koʻrsatadigan mahalliy qobiliyatlarning evolutioni. Chet elliklar yordamida jamoaning darvozasi ochiq boʻlgani maʼlum, Lukakuning oʻsha mavsumdagi oʻyini esa soʻzlarni yoʻq qildi. Ammo bu yerda asosiy nuans — Interning oʻziga ishonchi va oʻz gʻoyasiga sodiqligi. Ular oʻzlaridan yuqoriroq boʻlganlarni oʻtkazib yuborish oʻrniga, oʻz uslublarini ishlab chiqdilar va chempionlikni qoʻlga kiritdilar. 90-yillardagi Milan yoki Inter kabi avlodlar yoʻq edi, lekin yangi avlod oʻz qoʻllarida chempionlikni koʻtardi — bu yuksalishning oʻz yoʻli edi. Oxirgi gapim: kichiklik ular uchun hech qachon toʻsiq boʻlmagan. Chunki ularning ichida oʻzlariga ishonadigan va oʻz gʻoyalarini hamma nariga olib boradigan futbolchilar bor edi. Bu esa chempionlikka olib keladigan asosiy omil boʻlgandir.