kampusda otaning qizi bilan o'ynagan futbol maydonining hozirgi ovozini eshitdim
qani, shunday bo'lsa — o'tgan yili kuzda stantsiyaga otam bilan birga ketayotgan edim, tiniq havo edi, mening 12-15 yoshim bo'libdi. otam — zo'r odam, futbolni yaxshi biladi, ammo o'ziga xos tarzda: "qani, maysazorda nechi kun o'ynab qolganmiz" deydi, endi ketamanmi, qachon kelamanmi deb. men esa o'sha paytdagina qizlar futboliga qiziqardim, lekin otam bilan birga chiroyli o'yin ko'rish uchun vaqt topardik.
uning aytishicha, pari-jermen o'shanda quvvatni butunlay o'zgartirib yuborgan edi. kimsanmidi, "bo'hton jinoyat" — deganlar, lekin otam: "yo'q, bu jamoaning o'yin uslubi, ular bu yo'l bilan g'alaba qozonishni yaxshi bilishadi" degan edi. men esa undan haqoratli bo'lib, "otam, bunday gaplar bilan kelma" deb kulardim, lekin ichimdan: "to'g'ri aytay, ushbu jamoa haqiqatan ham harakat qiladi" deb o'ylardim.
endigina kundan uch kun oldin, u ertakdek bo'lgan o'sha mavsumni esladim, 2017-yil — kvartal finalida ikkinchi o'rinni egallagan edi, lekin shunday derbida 5:1 bilan mag'lubiyatga uchratgan edi. otamning aytishicha, ularning hujumchisi — kavasaki almashtirilganidan keyin darvozabonni qadrsizlantirmaganlar, lekin haqiqatan ham, o'shanda chempionlikni olgan edilar, keyin esa chempionlar ligasiga chiqishdi.
shunday eshitdim: kiprdagi qishloqda ota-qiz futbol maydonchasini o'ynayotgan ekan, yigitlar orasida qizlar uchun maxsus ochiq bo'lgan vaqt. qizning otasi gapirardi: "o'shanda pari-jermen qanday o'ynar edi, eng yaxshi jamoa ekan, o'ylaganimda hozirgi mavsum bilan solishtirib qo'ymayman" deya.
eshitish shunday edi: "hozirgi maydon — o'shanda kabi boshqa, yog'ochdan qilingan darvozalar endi metall, yorug'lik esa sutka davomida yoqiladigan chiroqlar. lekin o'shanda kuzda sovuq bo'lar edi, oyoqlarimiz sovuq qotar edi, lekin o'yin boshlanishi bilan issiq bo'lar edi, to'p esa osonroq o'ynardi..."
O'tgan yili qish kunlarida, Gap chillalari uyining orqasidagi maysazorga otam bilan qadimiy yog'och to'pni oyoqlarimizga o'rab, yo'llab borardik. Bir kun bunday qorong'u va sovuq kechada, ayollar vaqtida har bir to'pga urinishimiz bilan oyoqlarimizni qotirib, lekin qizg'inli bilan o'ynab yurdik. Otamning ko'zi yuragimni koʻrib, "yigit, Pari-Jermen haqiqatan ham shunday harakat qiladi — ular oʻzlarini yoʻlda barcha bilan teng deb hisoblamaydilar, balki oʻzlarining oʻyin uslubi bilan gʻalaba qozonishni bilishadi" dedi. Men esa unga hayron boʻlib, "otam, shunday boʻlsa toʻgʻri aytay — ularning har bir oʻyini aslida senga oʻxshaydi" deb javob qaytardim va ichimdan: "mana shu oʻzgarishlarga qaramay, ularda asosiy narsa — bu harakat" deb o'yladim.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
oy, shundayni eshitib ham qoyil qoldim... o'shanda otam bilan chempionlar ligasi finaliga ketayotgan edik, qizimning ikkita oyog'i esa sovuqdan qotirgandek edi, lekin Pari-Jermenning "bu uslubda harakat qilish" degan gaplar ularni darhol isitib yuborar edi... endi eshitdimki, kiprdagi qishloqda ham shunday bo'lgan... yog'och darvozalar qotib qolgan bo'lar edi, lekin o'yin boshlanishi bilan hamma narsa issiqlikka va harakatga to'lardi... ekan, bu nima deydi — qizg'inlik vaqtni ham sovutmaydi, qishni ham isitadi... o'shanda otamning aytgani edi: "qani, bu jamoa maydonda tug'iladi, yuqorida emas", men esa o'sha zahoti: "bu nafaqat futbol, bu hikoya, otam" deb o'ylardim.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yaxshisi, bu gapni eshitib, darhol onamning eshiktasiga yopishib, "o'qituvchi-onalar bilan" futbol o'ynashni boshlab yubordim. Sababi, hammasini tushundim: PSJning shu mashhur "barcha bilan teng" uslubi bor-yo'g'i oddiy qizg'inlikdan boshqa narsa emas! 😂
Imkoniyati bor yo'g'i, maydon sizlarga yog'och darvozalarni eslatib, oyoqlaringizni qotirib, ammo ichingizda „galibiyat issig‘ini“ yoqishni o‘rgatadi. Endi esa barchasi metall, yorug‘lik xorijiy, lekin — qayerdan ushbu harakat? Qizg‘inlikni otaning aytishi bilan — "maydonda tug‘iladi" degan gapga kelib qolishdi, ya'ni bizning ichki olovimizni qoʻymaganimiz bilan shunchaki sof qishki sport maydoni qoladi. Boshqacha aytganda, yog‘och o‘rniga o‘tkazadigan „qotish“ vaqtida sizning oyoqlaringiz sovuq bo‘lishi mumkin, lekin PSJ o‘yinini 45 daqiqa davomida yalang oyoqqa o‘ynab, nafaqat chempionlik, balki hammani isitadigan ruhni olish kerak! 🔥
Shunday ekan, qishloqdagi otaga uning qizining quvvatini qoyil qolganim, lekin PSJning oʻziga xosligi — har qanday yuzada oʻziga xosligini koʻrsatib berishidir. Va endi men shunday deb o‘yladim: „Yaxshi, agar yog‘och darvozalarni metalldan alishtirsak, xalqaro miqyosda ham isitib bo‘lmasmi?“ Qizg‘inlikni yoʻqotmaslik — bu ulkan g‘alaba! 🏆
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.