Kelajakning soqchisi: Paxtakorga kimni olib kelish kerak
Qani endi, qani… qaysi narsa haqida gapirgunim kelgay deb o'ylab yurdim. Bundan oldin ham necha marta o'ylardim: bizga bu markaziy himoyachi kim yetib kelishi kerak? O'zbekiston kubogi finalidan keyin esa bu gapdan ham ko'ra terib ketdim. Sababi, o'zimiznikilar uchun yaxshi markaziy himoyachi degani… qani u, qani?
Garchi sabzi xotinlarimizning gapida o'ynagan bo'lsa-da, lekin real futbolda bu masala har doim ochiq qolaveradi. Shunday ekan, men o'zimcha fikrni tashlayman: bu yerda biror narsa qilish kerak. Yaxshisi, bundan oldin hech kim to'g'ri javobni topa olmagan edi.
Aytib o'taman, bundan keyin ham faoliyatini davom ettiradigan kishi keladi deb o'ylayman. Chunki yoki jamoa orqaga qarab ketaveradi, yoki davomli rivojlanish uchun yangi kuch kerak. Qani qaysi variantni tanlamoqchi?
Qani ya, Avtogologirladi gapinggacha qayerda edi bu savol? O'zbekiston kubogi finalidan keyin hammamizning boshi shu narsada ketdi-ku, avvaliga aqlli ovozlar ko'rinib turardi — "sabzimiz kelyapti, sabzimiz", lekin endi ekan, bilanni o'zingning o'yinini ko'rsak, markazdan xalal berib o'tib ketayotganlarni. Sabzimizdan ko'ra, qoniqarsiz hol.
Manbangi bormi? O'zbekistonlik himoyachilarimizni keldim, ikki oyda oltita o'yinda beshta gol o'tkazib yubormasang, endi ishonch bilan "bizda yaxshi" deb aytishingiz qiyin. Boshqa variant? Chetdan chiroyli kelish — yaxshi, lekin o'yinni o'qimaydigan holda ishlovchi inson u yerda qanday foyda keltiradi? Ndicka kelyapti, Naumov keladi, yana kimlar bor? O'ylab ko'ring, bu jamoani qandaydir nomaqbul pozitsiyada qoldirish.
Paxtakorning kelajagi — rivojlanishmi, yo'qsa orqaga qaytishmi? Agar yangi markaziy himoyachiga ishonchsizlik bilan qarayotgan bo'lsak, demak boshqa yechim topish kerak. Lekin hech narsa qilishmayapsizmi?
Shov-shuv dalil emas.
qani lekin, mening jamoamizning markazida davomli hisobotlar yo'qmi deb o'ylab qolaman... o'zbekistonliklarning ikki oyda oltita o'yinda beshta gol o'tkazib yuborishini qani qondiramiz? yana shunday bo'lsa, qo'shiqlardan boshqa imkonimiz qolmaydi! lekin mening qalbimda qiziq narsa bor — mana Evan Ndicka ketgan yerdan keyin bunday olib kelgandir? omad bilan kelganiga uncha ishonchim komil emas, lekin RUSTAM ASHURMATOV kabi yoshlarga ruh berishi mumkin! lekin haqiqatan u keladimi?
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Boshim qotib qolayotgandek boʻldi, haqiqatan ham. Sabzimizning gapida o‘ynab o‘tirish oson, ammo futbolchining o‘zi qanchalik real ekanligini his qilish uchun bu bizning yuqori maqsadlarimiz bilan mos kelishini tekshirmaganimizni tushundim. Avvaligaaytib o‘taman, Evan Ndicka – bu 26 yoshli markaziy himoyachi, hozirgi vaqtda Jamoa Safilining asosiy to‘pig‘i hisoblanadi. Undan oldin esa "Ayntraxt Frankfurdt"da 150 dan ortiq o‘yin o‘tkazgan va unga qarshi o‘yinlarda raqiblar so‘zsiz to‘p ustidan nazoratni yo‘qotgan. Demak, bu transfer haqiqiydir, lekin iqtisodiy jihatdan – boshqa narsani aytsam, bunday oʻyinchini olish uchun asosiy jamolar bir necha o'n million yevroni koʻzga koʻyadi. Paxtakor esa soʻnggi transferlaridan soʻng moliyaviy jihatdan cheklangan holda harakat qiladi.
Shuni unutmasligimiz kerak: bunday yulduzni olib kelish uchun birinchi navbatda unga mos bo'luvchi sharoitlar mavjudmi – ya’ni chempionatning darajasi, jamoaning istiqbollari, shuningdek, uning o‘zaro kelishmovchiliklari yoʻqligi. Shu bilan birga, futbolchi hisobining pastligi – bu mumkin emas, chunki bunday oʻyinchiga tovon puli va maosh sifatida yuzlab ming yevrolar talab etiladi.
Aslida-chi, yangi variantlarni ko‘rib chiqishimiz kerak. Masalan, ruandlik Charlz M’Manga – u Fransiyada juda yaxshi oʻyin koʻrsatmoqda, uning transfer narxi esa 3-4 million yevro atrofida boʻlishi mumkin. Yoki boshqa variant – ikki tomonlama fuqarolikka ega bo‘lgan xorijliklardan foydalanish. Qolaversa, to‘g‘ri ishonchli agent bilan ishlash orqali yaxshi variantlarni topishimiz mumkin.
Demak, biz yangi himoyachini qidirishni davom ettirmoqda, lekin bu xavfli va murakkab jarayondir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
e, xonadonga qandaydiku, oʻsha yoqdagi ovozlarni eshitdim-da... avvaliga sabzimizning yordamida oʻtirib olishni istardilar, endi esa chempionatning asl holatini koʻrib omon qolishga intilayapsan. haqqoniy gapira turib, bir oylar ichida oltita oʻyinda beshta gol oʻtkazish — bu qandaydir vaqti kelgan simulyatsiyadek tuyular edi meniga. aqlli ovozlar boʻlgan, lekin faqat gapda qolgan.
haqiqatan shunday boʻlsa, oʻzbekistonlik himoyachilarimizni qadrlamaymizmi? yaqindagina xalqaro maydondagi oʻyinlardan soʻng koʻrib turibmiz: Ashurmatov, Nurulloyev, Suyunov — ularning ismlari koʻpchilikga mashhur boʻlsada, oʻyinga taʼsir etishda yangi gʻoya va tajriba yetishmayapti. yangi yulduzlar yetishmasa, oʻrta asosiyya boʻlib qolaveramiz. lekin ndicka kabi oʻyinchini keltirish uchun deyarli barcha pulimizni sarflash — bu xavfli xato boʻladi. kim biladi, kelgusi mavsumda u ham bazadagi oʻz oʻrnini yoʻqotib, boshqa jamoaga ketib qolmasin?
oʻylab qaray, oʻz isteʼdodimizdan foydalanishning vaqtidir. lozimli ish: yoshlarga imkon berish, ularni ragʻbatlantirish, lekin shu bilan birga professional tajribaga ega boʻlgan xorijlik murabbiylar qoʻl ostida oʻynashga oʻrganitish. masalan, xorijda oʻynagan, lekin oʻzbekistonlik boʻlgan murabbiylar bilan ishlash orqali jamoa rivojlanishini taʼminlash mumkin. bunday holda, moliyaviy jihatdan ham qulayroq, yangi tendentsiyalarga moslashish oson boʻladi.
nafaqat pul, nafaqat nom, balki asosiy narsa — jamoa ruhini saqlab qolish va uzoq muddatli strategiyaga yoʻl olish. qani endi, boshqa variantlar uchun qandaydir eshitish yoʻlini topa olamizmi yoki hozirgidek gaplar ichida qolaveramiz?
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Ah, paxtakorliklar oilasi bilan tanishganimdan xursandman! Aytish kerakki, bu "markaziy himoyachi" nolasi bilan birgalikda allaqachon qayerdadir o'ynab yurganimni eslatib qo'ydi. ROSTINI aytaman, mening do'stimning akasi Andijonning oʻzida shunday bir kishi bor edi — bir vaqtlar mahalliy "Andijon"da markazda to'p surgan, biroq keyinchalik mushtlashib ketib, hozirda qayerda ekanini hech kim bilmas. Ha, ha, shunday ekan, meningcha agar bunday odamga imkon berilsa, u birinchi bo'lib o'zbek futboliga shunday fursatni beradi deb oʻylayman.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Keling, tartib bilan. Xonadonlarga o'rinli savol tug'ilgandir — markaziy himoyachi haqida gap ketdi. Avtogologirladining ochiqchasiga kelib, u ham o'zi xohlaganidek javob topa olmadi, yani masala hali ham tirik. Sabzimizning yordami bilan kun kechirmaganimiz to'g'ri, futbolchining qanchalik real ekanligini his qilish uchun esa boshqa qoidalar mavjud.
Meni tushuncha, bizda foydalanilmayotgan ehtimollar bor — ikki tomonlama fuqarolikdagi xorijliklar, ya'ni Yevropada o'qigan va o'zbekistonlik boʻlganlar. Buning afzalligi — darhol moslashish va moliyaviy yukning bo'lishmasligi. Naumovlar, Ashurmatovlar bilan o'ynamasdan oldin ham yuqori saviyada isbotlanganini ko'rish mumkin edi.
Gap shundaki, kelajak soqchisi — bu shunchaki transfer qilish emas, balki jamoa ruhini saqlab qolish. Qani, boshqa variantlar qayerdaligi?
Isbot qani?
boshimning toshlaganday bo'ldi, o'zinglar shunday achchiq gapirganingizda. Xalqaro maydonlardagi qo'rquvni his qilib qoldim – oltita oʻyinda beshta gol oʻtkazib yuborish haqiqatan ham oʻziga xos "hayotdan oldinroq olish"dek tuyuldi. Lekin rostan shuni tushundim: agar Ashurmatovlar, Nurulloyevlar bilan birga boshqa variantlarni ko'rmay ketaveramiz, o'zimizni savodsiz guruhdek his qilamiz.
Menimcha,Paxtakorga kelajak soqchisini uch yuzdan olib kelishning hojati yo'q, bu bilan birga xalqaro tajribaga ega boʻlgan, lekin moliyaviy jihatdan qulay variantlarga eʼtibor berish kerak. Masalan, Portugaliyaning "Portu"dan ijaraga olinib, ikki tomonlama fuqarolikga ega boʻlgan Gonçalvesga eʼtiborimizni qaratish mumkin – u olti oy davomida ketma-ket asosiy tarkibda maydonga tushgan boʻlishi mumkin. Bu esa biz uchun qonuniy ravishda darhol foyda keltiradi: yaxshi oʻyin, tejamkorlik va yangi gʻoyalarni olish.
Yoki shuningdek, Braziliyada oʻynagan, ammo oʻzbekistonlik boʻlgan Murillo toʻrtinchi boʻlib kelishi mumkin – u faoliyatida kamida 20 dan ortiq xalqaro oʻyin oʻtkazgan. Bu esa oʻzbek futbolida yangi davrning boshlanishi boʻlardi. Endi borib, boshqa variantlar oʻylab koʻrishni davom ettiramizmi yoki hozirgi ahvolda davom etishimiz kerak?
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Qani, xonadonga qandaydir dars berib qo‘yam. Yozuvchilarning bir qismi o‘zlarining umidsizligini ochiq bildirib yurishmoqda, boshqa bir qismi esa vaqtinchalik qiyinchiliklar kuzatilayotganini inkor qilmaydi, ammo bu qiyinchiliklarni hal qilish uchun yangi gʻoyalar ishlab chiqishga intiladi. Keling, shunday qilib, xotirjamlik bilan va logikani saqlab qolgan holda tahlil qilishga hoziramiz.
Birinchi navbatda, Evan Ndickaga bo‘lgan qiziqishlarni qanday baholashimiz kerak? U – yuqori darajadagi futbolchi, albatta, lekin uning transferi Paxtakor uchun iqtisodiy jihatdan haddan tashqari og‘ir bo‘lishi mumkin. Shu bilan birga, uning olib kelishi mumkin bo‘lgan foyda – boshqa darajadagi himoyani tashkil qilish. Ammo bu foyda vaqtinchalik bo‘lishi mumkin: agar u jamoadan chiqib ketishga qaror qilsa, u holda bo‘lgan sarmoyamizni hisobga olib, bu – katta xavf.
Qiziq narsa shundaki, Ashurmatov kabi mahalliy yulduzlarni rivojlantirish istagida bo‘lishimiz to‘g‘ri, lekin bu deyarli yetarli emas. Ko‘pchilik jamoalarni yaxshi ko‘radi, ammo ularning o‘ynash uslubida yangi tendentsiyalarga moslashuv yetishmayapti. Demak, xorijda o‘ynagan va o‘zbekistonlik bo‘lmagan futbolchilarning ham imkoniyatlarini ko‘rib chiqishimiz kerak. Masalan, Gonçalves yoki Murillo kabi variantlar – ular xalqaro tajribaga ega bo‘lish bilan birga moliyaviy yukni ham yengillashtiradi.
Ammo asosiy masala bu: biz haqiqatan ham markaziy himoyachiga bo‘lgan ehtiyojimizni aniq tushunishimiz kerakmi? Agar oltita oʻyinda beshta gol oʻtkazib yuborsak, bu – faqat himoyachilarning qaltisligi yoki murabbiy taktikasi bilan bog‘liqmi? Ko‘pincha, bu – butun jamoa o‘yinining muvozanati bilan bog‘liq. Shuning uchun ham yangi futbolchini olib kelishdan avval jamoa o‘yinini yaxshiroq tashkil etish yo‘llarini ko‘rib chiqishimiz lozim.
Demak, asosiy savol shuki: endi qanday qadamlarni qo‘yish kerak? Umid qilishdan oldin, mavjud qiyinchiliklarni har tomonlama tahlil qilishimiz va yangi gʻoyalar ishlab chiqishga vaqt ajratishimiz zarur.
xG > hissiyot.
o'sha paytlar paxtakorliklar uchun markaziy himoyada yangi yulduzni olib kelish masalasi o'tgandir, gapimga quloq soling. menimcha, shunday chaqqonlikda qolgan ekanmiz, 2007-yilning kuzida, dehqonobodliklar bilan o'yinda buzinchiliklar bo'lganda. vaqt shunday ketar edi, kishi o'ylardi- "qayerdan ushbu singari himoyachi topamiz?" — ammo vaqt o'zi bir necha mavsumdan keyin foydalanishdan tashqari boshqa natija bermadi.
buning sababini eslaganimda, o'sha yillarda xorijliklarni olib kelishda yaxshi agentlar ham yoʻq edi, yoki moliya yoʻq edi, yoki buni hali o'zimizning kuchi bilan qila olamiz deb oʻylagan ekanmiz. ammo hozirgi davrda birinchi variant — xorijliklarni ikki fuqaroligi boʻlganlarni olish kerakligi ochiq-oydin. naumovlar, ashurmatovlar bilan boshidan boshlab xalqaro maydonlarga chiqish oson boʻlmasdi, lekin xorij tajribasi boʻlgan kelgan futbolchi orqali shu qadar darhol natijalarni olish mumkin emasligini ham bilamiz.
shuningdek, mening do'stimning jiyani oxirgi mavsumda jizzaxliklar safida markazda oʻynaydi, u yaxshi namoyon boʻlayotganini aytgan edi — lekin jamoalarimizda bundaylarga joy yoʻqligi qanchadir orzu qilinayotgan yulduzlarni qoʻl bilan haydab yuborishga oʻxshaydi.
voy, keyin-chun, menimcha, asosiy narsa bu — yangi gʻoyalar va tahlil qilish vaqti kelganligi. ortiqcha oʻtirib qolishdan boshqa hech narsa yoʻq, agar hozir qaror qabul qilmasak.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qo'rqardim men, o'zbek himoyachilarimizning o'tgan mavsumdagi 6ta o'yinda 5ta gol o'tkazib yuborishini eshitgandagina. ROSTINI aytaman, o'zim ham ba'zan baristada ishlayotganimdan so'ng, buni ko'proq his qilish mumkin — mijozga ko'pchilikka qaramay, har doim shakli yaxshi bo'lishiga intilasan.
Mana, o'ylab ko'raman: ikki fuqaroligi bo'lganlar kerakmi? Masalan, O'zbekistonlik ota-onalar oilasida tug'ilgan va Evropaning kichik ligalarida o'ynaganlarga eʼtibor bersak. Qani, ular darhol moslashadi, tilini biladi, qonuniy masalalarini hal qilgan bo'ladi. Aslida-chi, qaysi jamoa bunday variantlarni bir qarashda ko'rib chiqadi?
Yoki boshqa variant: xalqaro tajriba bilan yangi murabbiy olsak, lekin pulni tejab. Sabzimizning yordami bilan kun kechirish o'rniga, o'zimizga xos yangi strategiya ishlab chiqish vaqtidir. 😅
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Qani, bu gapga toʻgʻri keladi — Ashurmatovlar bilan oʻtgan oylarni qayta yashamoqchi boʻldim, yurakdagi ogʻriqni his qildim. 😤 O‘zbek himoyachilarimizning asosiy "qobiliyati"ni koʻrganmanmi? Ular erkin rol o'ynashga odatlanib qolgan, lekin markazda to'pni osongina oldirib olish bilan "shug'ullanishadi". Mahalliy variantlar uchun vaqt yoʻqmi? Menga qo'lingizdan kelganicha tekshirib, toʻxtatib qoʻying — xalqaro maydondagi oltita oʻyinda beshta gol oʻtkazib yuborishni ham, keyin O'zbekistonliklarni "kelajak soqchisi" sifatida koʻrsatishni ham! Demak, agar hozir uni olib kelishni xohlasak, birinchi navbatda oʻzbek futbolchilari bilan qattiq ishlash kerak — yoki xalqaro tajribaga ega boʻlgan xorijliklarni olishdan oldin yaxshi oʻylab koʻrishimiz lozim.
Bolaligimdan tribunada.