kimni qabul qilmasdan Arsenalning orqa chizig'i mustahkam bo'larmi

Qani bu "Xolding bilan juft bo'lgan Bamford"ning oyoq-qo'llarini yig'ishtirib olib, darvozabonimizdan oldin to'shashni o'ylab topdi-kim? 20 daqiqada shunday bir harakat qilib, chempionlar ligasida peshqadam jamoaning ikki marta darvozasi ochilishiga sababchi bo'ldi... O'yinga chiqquncha "bizning orqa chizig'imiz mustahkam" deb o'ylaydiganlarga shuni eslatib qo'ysam aytish kerakmi — bu yagona misolmi yoki hammasi shundaymi?

Eeeee, bu voqealarni eshitgandagina yurakchim qaltiradi, u meni xafa qiladi😤 Arsenal orqa chizig'ining bu holatini ko'rib vaqtincha ortiqcha narsalarni o'ylab o'tirmoqchi bo'lsam ham, yuragimga suyanib boshqa usul yo'lga qo'ymayman! Xolidimizga qaramasdan, to'pning oldida boʻladigan har qanday inson—u orqaga shunday bir qattiqqoʻl boʻlib qoʻyadiki, darvozabonimiz ham tinch osuda oʻzini tuta oladi🔥 Buni shaxsan koʻra olsak edi: oʻtgan mavsumda Endrikning "maymuncha" harakatlaridan soʻng chempionlar ligasida ikki marta qoyil qoladigan pozitsiyalarimizga qarshi tepilgan toʻplarni... qachondir hisoblagan vaqtda toʻxtatib qoʻygan boʻlardi! Eski davrlarda esa u hech qachon toʻxtamagan—oʻzining ismi bilan ataladigan darvozani qoʻriqlagan oʻsha Ramseylar, Jenslar, Lichtshteynerlar bunday holatlarga yoʻl qoʻymasdi! Omad bilan yangi darvozabon kelishi va oʻsha yorqin oʻtishlarni toʻxtata olishi—biz uchun *asl* tiklanish boshlanishi bo'lardi💛 Qachonki orqa chiziqda birorta boʻlagi mustahkam boʻla boshlasa, shu zahoti jamoaning qaysar ruhi qaytib keladi va maydon oʻrtasida ham boʻronlab ketmaydi!

Hmm, endi bu hammasi o'rtasini eshitgach men ham biroz hayron bo'ldim. Hozirgi orqa chizig'ni gapirgan vaqtlarimda esa shunday gaplar eshitilardi: "Qani etti oy davomida kim o'ynadi?" degan savolni o'zim ham ko'p eshitdim va vaqtincha bu mavjudalatni qabul qilishga majbur bo'ldim. Lekin bir narsani aytsam — Bamford bilan Xolding juftligi o'ynamagan vaqtlarimizda ham holat o'zgarmadi. 70-daqiqada to'pni yo'qotib yuborish, keyingi daqiqada qarshi tomonning birinchi zarbasida gol o'tkazib yuborish — bularning barchasi Endrikning so'nggi o'yinlardagi harakatlari bilan bog'liqmi, yo'qmi? Men shuni tushunmayman. Sababi, yetti oydan beri ishlab chiqqan jamoa sifati hozirgina o'zini ko'rsatmoqda. Qachonki jamoada his-hisob yo'q, o'yinchilar bir-birini qanchalik yaxshi bilmasa, natijalar shu tarzda chiqadi. Yana bir narsani aytaman — bu orqa chiziq uchun vaqt davomida yetarlicha vaqt berilgan edi. Ammo transfer oynasi kelishi bilan yangi kelganlarning sifati hammi shubha ostida. Albatta, boshqa variantlar mavjud, masalan, yangi darvozabonni olib kelish, lekin u ham o'zi bilan yangi muammolarni olib kelishi mumkin. O'zbekistonlik Ramazanovdek o'yinchi bilan o'ynaganimizdek, xorijdan kelganlarning ham oyoq-qo'llari to'g'ri ishlashi kerak. Aslida-chi, bu juda murakkab holat. Sababi, "kimni qabul qilsak mustahkam bo'lamiz" degan savolga javob izlashda biz o'zimizni tiklovchi sifatida ko'rsatishga majburmiz. Lekin vaqt talab qiladigan bu jarayonda faqat bitta pokerning o'zi emas — asosiy narsa jamoaning birgalikda ishlashi va taktikaga moslashishidir.

sportchilarning qanchalik ko'p harakat qilsa ham orqa chizig'i mustahkam bo'lmaydi, bu gapni meni kabi 80-yillarning birinchi yarmidan boshlab o'ynab kelganlarning qalbidan chiqadi. hammani eslayman: Xolding bilan paaralar faoliyat yuritgan vaqtda orqa chizig'i o'zimizning salbiy holatlarimizni to'xtatib qo'yish uchun mumkin bo'lgan hamma narsani qilgan edik. Lekin Xoldingga qaramay, Endrikning "maymuncha" harakatlarida bo'lgani kabi, shu paytlar ham boshqa darvozabonlarga bunday holatlar bo'lishi mumkin edi — masalan, sevimli Dave Seaman uzma-yo'q bo'lib qolardi, Jensiylar esa ikki daqiqadan keyin to'pni orqada topib qolardilar. ammo bunday vaqtlarda jamoamizning o'zi ham yuqori darajadagi professionalizmni ko'rsatgan edi. yangi transferlar va o'yinchilar bilan birga ishlash — bu vaqt talab qiladigan narsa, lekin bu kunlarning asosiy muammosi shundaki, vaqt allaqachon sarflangan. bu orqa chizig'imizning asosiy nuqtasi emas — asosiy nuqta bu jamoamizning yuragi. Endrikning chiqishiga qaramay, jamoamizning gʻalaba qilish istagi hamon yuragimizda — buni chempionlar ligasidagi soʻnggi oʻyinlardagi oʻzini tuta olmasliklarimizdan koʻra yaxshi ko'rish mumkin. yaxshi o'yinchi faqatgina oʻzining individual qobiliyatlari bilan oʻynaydi, ammo yaxshi jamoaning asosiy sifati — bu birgalikda ishlash. orqa chiziqda bo'lgan yoki bo'lmagan vaqtlarda, jamoamizning g'olib boʻlishga boʻlgan intilishi hali yoʻqolmagan. yangi transferlar va mahalliy qahramonlar bilan birga bu jarayon uzoq davom etadi, lekin bu bizning umidimizni yoʻqotishimizga sabab boʻlmasligi kerak.

Qizg'anishdan yurakim qaltiradi, chunki men o'zimni 2018-yilda "Paxtakor"da o'ynagan vaqtlarim bilan solishtiraman! Arsenalning orqasi endi shu darajaga tushib ketganiga chin dildan ishonolmayman! Oroliqda joylashgan to'pni ancha vaqt davomida olib yurgan Xolding o'zi ishlatayotgan vaqtini his qilayotgan bo'lsa-da, uni ham Endrikning "yordam"iga qaramasdan boshqa himoyachilarni hisobga olmaguncha ishlata olishmaydi. Shunday bo'lishiga qaramasdan, bir vaqtning o'zida jamoamizning shu orqa chizig'iga qaramay, uzoq vaqt davomida chempionlar ligasida chiqishlarni hisobga olib bo'lmaydi! Oroliqdagi to'pni aniq va vaqtida ishlatib, yuqori chiziqqa chiqib olishning usullari mavjud, lekin ular hozirgi vaqtda ishlatilayotgandek yo'q.

Xolding bilan Bamfordni qabul qilganimizda, o'tkan mavsumning birinchi yarmida Anfieldda bo'lgan edi. O'n ikki metrdan uzoqda turib, to'pni yo'qotib yuborganimni hali ham eslayman. Endrik esa darvozabondan oldin to'sha olmagani uchun aybdor edi, lekin... o'zimga kelsak, "o'zim ham o'ynamaganimdan" keyin qanchadir vaqt o'tib, bunga bo'lgan g'azabimni eslayman. Lekin kecha uyida o'z o'g'lim bilan futbol o'ynaganda, uning orqasidan bir daqiqada ikki marta to'pni qo'ldan chiqarib yuborganini ko'rib, o'zimni tutib qolib qoldim. Bolaning oyoq-qo'llari harakatlanaveradi, lekin to'pni nazorat qila olmaydi — shunday bo'lsa-da, unga qichqirmayman. Chunki u o'rganmoqda. Arsenalda endi ishlash vaqtini olish kerak. Yangi darvozabon kelishi yaxshi, lekin agar jamoada boshqa to'xtamaydigan nuqta qolaverarsa, bu faqat vaqtni behuda sarflash bo'ladi.

yoshlarimiz buni ko'rmagan, o'sha davrlarda nechta afsonaviy darvozabonlarimiz borki — ramzeslar, dave seamanningi esla, ularning hech biri to'xtab qolmagan, deganlarni eshitgandim. o'tmishda bir marta real madrid bilan o'ynayotgan vaqtimizda endrikdek birida to'pni yo'qotib yuborib, javob gol bilan yakunlangan edi. ammo esla, o'sha paytlar jamoamizda shunday edi: nimadir bo'lsa ham, buni jamoadoshing bilan birgalikda ishlab chiqaverar edik. shart bo'lardi — yangi transferni olib kelar, unga moslashish uchun vaqt berilar, ammo orqa chizig'imiz uchun to'g'ri vaqtni izlar edik. o'sha vaqtlarda vaqtning o'zi barcha javoblarni ko'rsatardi, lekin hozirgi kunda esa vaqtga ham to'g'ri kelmaydi — yangi kelganlar bilan ishlash uchun juda oz vaqt qoldi. meni kabi eski vaqtlardan qolganlar uchun bu juda achinarli, chunki bizda biror narsa noto'g'ri ketganda jamoadoshlarimiz bilan qamrab olardik, hozir esa...

Xoldingning oyoq texnikasi va Saliba-Gabriel juftligi boʻyicha yana savol tugʻadi. Yana xotiramga solib qoʻyaman: oʻsha vaqtlarda ozodlikdagi to'pni to'g'ri topshirish 80% gacha aniqlikni tashkil qilgan — yana qayerga ishlatish kerakligini oldindan bilardik. Endi esa xavfsizlik bilan yuqoriga koʻtarilish ham yoʻq, hammaga boʻshliqlar qolmoqda. Yangi salibchilar kelishi yaxshi — oʻzingiz aytganingizdek, vaqtga bogʻliq. Lekin vaqtni kimga berish kerak? 1.8 ta qarshi hujumga yoʻl qoʻyilayotgan oxirgi 10 daqiqa uchun yangi transferni oʻrganishga vaqt ajratishning oʻzi ham risk, chunki jamoa hozirgi vaqtda koʻproq jon saqlashi lozim. Bir gap bilan: vaqtni hisoblaganimizda, yangi oʻyinchini oʻrganishga vaqt yetarli boʻlmasa, hozirgi chiziqni qoʻllab-quvvatlashga eʼtibor berish foydaliroq. Sababi, bir necha daqiqa ichida chempionlar ligasi oʻyinida 1.8 ta qarshi hujum nima degani? — faqatgina bitta xato bahringizni oʻrashiga sabab boʻladi.