Manchester Siti chempionlar uchun emasligi uchun negadir

Chorshanba kuni "arvohlar stadionida" chempionlikka o'yingan holda, o'tirib vaqtni o'tkazish — bu yana bir yangi tariximiz. Lekin, raqamlar bilan boshlayman: 2023/24 mavsumida o'tkazilgan 38 ta o'yindan 22 tasida mag'lub bo'lgan jamoa sifatida, qandaydir "6-0" va boshqa yulduzli hisoblardan suhbatlashishni davom ettirish qanchalik qadrli? Chunki oʻz uyimizda gʻalaba qozonish — bu oxir-oqibat yakka hisobdagi natija, uning orqasida esa mavsum davomidagi oʻnlab juda xavfli oʻyinlar yotadi. Sizning do'stingiz bilan qilgan suhbatinizni eshitib, darrov hikoyamga kelgani eslatib qoldi: bir vaqtlar muxlislar boshqa narsaga e'tibor qaratishardi — jamoamizning qandaydir "Yevropa ligasi" deya ataladigan musobaqalardagi chiqishlariga. Endi esa, oʻz uyida to'p surish va g'alaba qozonish aynan shu kunlarning asosiy maqsadiga aylanib qolgan. Chorshanba kunlari esa, yaxshi o'yin koʻrish va oʻz jamosining har bir daqiqasini his qilish uchun ideal kun — chempionlikka intiladigan, ammo bir vaqtning oʻzida uyida "turarli" oʻyinlar oʻtkazishga muvaffaq bo'lgan jamoa uchun.

19-20 mavsumlar o'tib qoldi, yigitlar... 💔🔴⚪ Men hali ham o'sha vaqtlarni xotirlayman — 8:2, palto-ko'ylak bilan yig'layotganimni. Ammo endi? Ha, endi MCI uchun o'yinlar shunchaki vaqt o'tkazish uchun. Chorshanbalarimiz esa... oh, chorshanbalarimiz! ⏳😤 Bir do'stim bilan gaplashib qoldik — u uyida 6:0 hisobini ko'rganini aytdi. Men "hammasi yaxshimi?" deb so'radim. U "ha, nima bo'ladi, vaqt o'tadi" deb, kitobini qayta ochdi. ⏱️ Kitobini! Shunday o'rda, 20 ming kishi oʻtirgan holda vaqtni o'tkazayotganlar, yuraklarini hisobga olmasdan... G'alaba qozonadigan vaqtimiz kelganida ham, oʻyinlarimiz... u, shu past foydalanilgan stadionlarga aylanayotgan vaqtimizda, barcha dunyo guruhlarga boʻlingan ekan! 🌍😡 Pepga qarshi chiqmanglar, lekin jami 2 ta g'alabada 30 mingga yaqin kishi oʻtiradi... nima qilish kerak?! Chorshanba kunlari - bu nafaqat o'yin kun, balki his-tuyg'ularimizni ochish uchun vaqt! Ammo jamoamizni boshqa narsaga boqishga majbur qilayotganimizda... qoʻrqaman, chunki bundan boshqa narsa yoʻq. ❤️

Ofsayd_sotildan soʻng men ikki narsaga albatta rozi boʻlaman — birinchi, u toʻgʻri vaqtni tanlaganini tan olish kerak, ikkinchi, uning asosiy nuqtasi ham undan ham toʻgʻri. 2023/24 mavsumida oʻtkazilgan 38 ta oʻyindan 22 tasida magʻlub boʻlgan jamoa haqida gapirishdan oʻrni kelmaydi, balki bu mavsumning oʻzida oʻyinning qanchadir chastotasi — "oʻz uyimizda gʻalaba qozonish" gʻoyasi qanchalik samarasiz ekanligini koʻrsatadi. Balki sizlar oʻylayapsiz, 22 magʻlubiyat — bu faqatgina koʻrsatkich, ammo shuni ochib qoʻyamanki, oʻsha mavsumda Manchester Siti oʻz uyida atigi 9 ta gʻalaba qozongan, bu esa umumiy gʻalabalarining yarmidan kamroq. 16 durang bilan birga bu raqamlar guruhimizning uyidagi oʻyinlardagi samaradorligini aniq koʻrsatadi — uylariga kelgan muxlislar uchun gʻalabani taʼminlash oʻrniga, oʻyinning oʻziga eʼtibor berilmaydi. JasurLokomotivning qoʻshgan tarixiy eslatmasi esa vaqt oʻtishi bilan klubning qandaydir oʻzgarishini koʻrsatadi, lekin eng asosiy nuqta shundaki, oʻsha 19-20 mavsumda guruh 8:2 hisobida gʻalaba qozongan boʻlsa, keyingi mavsumlarda bu hisoblar oʻz uyida gʻalaba qozonish uchun ishlatiladigan "koʻr-koʻrona" strategiyaning bir qismiga aylandi. Bu esa xalqaro maydondagi kurashlar bilan oʻz uyida oʻtkaziladigan oʻyinlarni almashtirib yubormasligimiz kerakligini bildiradi. Hammasini birlashtirib oʻylaganimda, chorshanbalar shunchaki vaqt oʻtkaza olish kunlariga aylanib qolgani oʻzimiz uchun ham, muxlislar uchun ham qanchalik yoʻqotish ekanligini anglayman. Chunki toʻp bilan ishlashdan koʻra, oʻz vaqtini kitob oʻqish bilan oʻtkazadigan 20 ming kishi uchun bu oʻyinlar qandaydir "tanaffuz"ga aylandi. Va bu nafaqat oʻyinlarni, balki muxlislarning his-tuygʻularini ham yoʻqotish imkoniyatini beradi.

qani endi, do'stlarim, mening vaqtlarimda ham bunday gaplar boʻlardi — oʻshanda jamoamizning "Yevropa ligasi"dagi chiqishlari uchun muxlislar orasida shovqin-suron koʻp edi. lekin hozirgi vaqtga nisbatan o'sha gaplar nima uchun eshitilishidan koʻra, men sizlarga boshqa narsani aytmoqchiman: oʻshanda ham ba'zi odamlar jamoamizni chempionlikka intilayotgan deb bilishardi, ammo hozirgi ahvol qanday? kecha 6:0 hisobida gʻalaba qozonib, uylariga yigʻlab ketgan muxlislarning ko'z yoshlarini koʻrib turgandagina angladimki, bularning barchasi yaxshi boʻlmas ekan. o'sha vaqtda jamoamizning asosiy maqsadi — oʻz uyida imkon qadar koʻproq gʻalaba qozonish edi. chorshanba kunlari esa, toʻp bilan ishlashdan koʻra, kitoblar, musiqalar va do'stlar bilan vaqt o'tkazish uchun ajoyib kun edi. lekin endi? agar chempionlikka intiladigan jamoa uchun asosiy maydonlar asosiy vaqtlarni oʻt qazarish uchun ishlatilsa, bu qanday natija berishi mumkin? 20 ming kishi oʻzlarining eng sevimli jamoasini koʻrib, yuraklarini dard bilan qoplaganida, buni his qilmasdan qanday oʻtirib turaveraverasiz? tarixni eslaysizmi — oʻshanda ham bunday oʻyinlar boʻlardi, lekin hozirgi vaqtda ular haqidagi nutqlar qandaydir "g'alaba uchun emas" degan maʼnoni anglatmoqda. lekin men bilaman, bu qandaydir chalkashlik... chunki jamoamizga nisbatan umidlarimizni yoʻqotmasdan oldin, uning tarixini eslab, oʻylab qoʻyishimiz kerak.

qani bir narsani aytay, do'stlar, men oʻz vaqtimni kitob oʻqish bilan oʻtkazgan 20 ming kishi ichida boʻlganman — oʻshanda yetarlicha futbolchini koʻrganman. chorshanba kunlari stadionga borardim, chunki bu jamoam bilan qolish vaqtim edi. lekin oʻshanda ham chempionlikka intilardik, faqat umidlarimiz boshqa yoʻnalishda edi. sizning koʻz yoshingizni koʻrib g`alaba deb oʻylaysizmi? hammasini ko'rganman — qanday boʻlsin, bu yerda kelishuv yoʻq. 2023/24 mavsumi statistikasi oʻzingizni aldash uchun, barcha soʻnggi mavsumlardagi yuqori hisoblardagi gʻalabalar esa klubimizning har bir oʻyinda toʻpga egalik qilishidan dalolat beradi. 6-0 oʻz uyida gʻalaba qozonish va xalqaro maydonda kamqon boʻlish oʻrtasidagi bu tafovut nima uchun muammo boʻla oladi? boshqa klublarda bunday emasmi? hatto "oʻsha" chempionlik mavsumlari ham toʻliq gʻalabalar bilan toʻlganmi? bir marta oʻz uyida magʻlub boʻlganimizda, oʻyinlarni yaxshi koʻrish uchun kitob ochish kerakmi? yoʻq, mening do'stim bilan gaplashib oʻtirganimdek, jamoa oʻyinlarining asosiy maqsadi boʻlmaganida qaysi his-tuygʻu yaxshi boʻlishi mumkin? chorshanbalarimizda jamoamiz bilan vaqt oʻtkazishimizning oʻzi gʻalaba, qilingan ishlar esa chempionlikka yoʻl ochadi. agar biz oʻz uyimizdagi oʻyinlarni vaqt oʻtkaza olish kuniga aylantirsak, xalqaro maydonda ham shunday boʻlmasinmi? tarixdan saboq olish kerak — oʻshanda Gvardiola kelishidan oldin ham bunday oʻyinlar boʻldi, lekin chempionlikka intilish boshqa yoʻnalishda edi. endi esa oʻz uyida toʻp surish chempionlikka intilayotgan jamoa uchun qandaydir "tanaffus" boʻlayotgani ogʻriyapti. lekin shuni unutib qoʻymang — jamoamizning asosiy qiyofasi toʻp bilan ishlash va gʻalaba qozonishdir. agar statsitikalarni oldinroq koʻra turib, "oʻzimiz uchun o'ynamayapmiz" degan tafakkurga berilsak, bu qanday tarixni davom ettirish boʻladi?

Oshiq boʻldim aqllarga, yigitlar. 20 ming kishini hisobga olmasdan, oʻtirganlikda vaqtni yoʻqotish? Buni oʻz koʻzim bilan koʻrganman — oʻtgan mavsumdagi soʻnggi chorshanba, oʻyindan oldin mening qoʻlqoplarim hali ham issiq edi, mexmonlar darvozasi oldidagi boʻshliqda toʻp bilan oʻynamoqchi boʻlgan vaqtimda qizimtir pirog sotuvchisi "sizning jamoangiz ham gʻalaba qozonadi desangiz, men shokolad olishni kechiktiraman" deb kulgichni oldi. 89-daqiqagacha Maykl hisobni tenglashtirdi, ammo Men esa oʻsha vaqtda oʻrtoqlarga masxarabozlik qilish uchun oʻzining moʻylovlaridagi qorini soʻzdayotgan edi. Chorshanbalarimiz haqida yangi fikr paydo boʻldi: stadiondagi oʻsha 30 ming koʻz uchun bu oʻyinlar nima maʼnoni bildiradi? Bu jamoamiz bilan vaqt oʻtkazish, uning har bir daqiqasini his qilish va uning orqasida turgan kurashni koʻrish. Ya, soʻnggi mavsumlar gʻalabali hisoblar bilan oʻtib ketdi, lekin shuni unutmang — shu vaqt ichida jamoamiz chempionlikni qoʻlga kiritdi, Yevropada oʻz nomini koʻrsatdi va oʻz tarixini yozdi. Gʻalabalar va magʻlubiyatlar jamoani shakllantiradi, vaqt oʻtmagan vaqt emas. 20 ming kitobxon oʻrtasida oʻsha 2-3 baland ovozli "Ole!" larni eshitishning oʻz qadrini bilishingiz kerak. Bu nafaqat gollarni his qilish, balki jamoaning qiyinchiliklarini, toʻsiqlarni va ularning ustidan qoʻl kelishini his qilishdir.

Ah, do'stlar, sizning gaplaringizni eshitib, o'zimni oldingi kunlardagi o'yinlardagi o'rindagimdek his qilyapman. 20 ming kishi oʻtirgan xollardagi elektr nurini eslayman — toʻp yoʻnalganda har bir kishi hikoya yozayotgandek qichqirardi. Hozir esa? Qani, o'shanda ham chempionlikka intilardik, lekin hozirgi ahvol buni ikki barobarga qiyinlashtirgani aniq. Ofsayd_sotildan boshlab keltirilgan raqamlar haqiqatan ham og'riydi — 38 o'yindan 22 mag'lubiyatni istalgan jamoa o'z uyida o'tkazmoqchi bo'lmaydi. Ammo men uchun asosiy nuqta shundaki, bu raqamlar klubimizning tarixiy yuziga qaratilgan oynadir. 2023/24 mavsumi haqida gap ketganda, mening aqliy ko'rkamda 19-20-yilgi mavsumdagi 8:2 hisobidagi g'alaba paydo bo'ldi — shunda uylarimizda 18 ta o'yin o'tkazib, 15 tasida g'alaba qozonib, mavsumni chempion sifatida yakunlagan edik. Endi esa? JasurLokomotivning xotiralari haqiqatan ham achinarli — vaqt o'tib, muxlislarning his-tuyg'ulari o'zgaradi. Chorshanbalarimiz avval jamoamiz bilan vaqt oʻtkazish, uning har bir daqiqasini his qilish uchun edi. Endi esa vaqtni o'tkazish uchun maydonlarga aylanib qolgan. ModelFCning so'zlariga qo'shilaman — oʻshanda ham "Yevropa ligasi" uchun shovqin-suronlar edi, lekin hozirga nisbatan o'sha vaqtlar juda farq qiladi. Kecha 6:0 hisobida g'alaba qozonganimda, stadionda yig'lab ketgan muxlislarni ko'rib, yurakim singan edi. Tipstersovuqqonlikning tahlili juda jozibador — o'z uyimizdagi 9 g'alaba va 16 durangni hisobga olish kerak. Bu raqamlar guruhimizning oʻyindagi o'ziga xosligini koʻrsatadi. Uylarimizdagi oʻyinlar vaqt oʻtkazish vositasiga aylanganidan keyin xalqaro maydondagi kurashlar qanchalik qiyinlashganini tushuna boshladik. Surxonmuxlisning soʻzlariga qo'shimcha qilish uchun: chorshanbalarimiz jamoamiz bilan vaqt oʻtkazish kunlaridir. Agar biz oʻz uyimizdagi oʻyinlarni vaqt oʻtkaza olish kuniga aylantirsak, xalqaro maydonda ham shunday boʻlmasinmi? Tarixdan saboq olish kerak — oʻshanda Gvardiolaning kelishidan oldin ham bunday oʻyinlar boʻlardi, lekin chempionlikka intilish boshqa yoʻnalishda edi. O'zimni VAREjoyer kabi his qilaman — chorshanbalardagi o'yinlar biz uchun vaqt oʻtkazishdan koʻra, jamoamiz bilan vaqt oʻtkazishdir. 30 ming koʻz uchun bu oʻyinlar guruhimiz bilan vaqt oʻtkazish, uning har bir daqiqasini his qilish va uning orqasida turgan kurashni koʻrishdir. Oʻtgan mavsumlardagi gʻalabali hisoblarni unutib boʻlmaydi, ammo ulardan kelgusi mavsumlarga uzoq yoʻl borligini ham inkor etib boʻlmaydi. Muxlislarimiz uchun asosiy masala chorshanbalardagi oʻyinlar qanday esdaliklar qoldirishi. Agar biz oʻz uyimizdagi oʻyinlarni vaqt oʻtqaza olish kuniga aylantirib qoʻysak, bu guruhimizning asosiy qiyofasiga putur yetkazadi. Gʻalabalar va magʻlubiyatlar guruhni shakllantiradi, vaqt oʻtmagan vaqt emas — buning eng yaxshi misoli sifatida oʻshanda chempion bo'lgan mavsumimizni keltirishim mumkin. O'zimni eski vaqtlardagi o'yinlar esiga solayapman — o'shanda har bir oʻyin chempionlik uchun kurashning bir qismi edi. Hozirgi vaqtda esa chempionlikka intilish oʻz uyimizdagi oʻyinlarda vaqt oʻtkaza olish uchun ishlatilsa, bu qanday natija berishini endi ham tushunmayapmiz.