Mash’al yildan-yilga oʻzgarmaydigan qiyin yo‘lini davom ettiryapti, ammo stadiondagi…
Qani, Mubarekliklarning ovozini baland qilish uchun juda yaxshi sabablar bor. Stadion im. Bahrom Vafoyevda tribunalarning shovqini qaysi jamoani eng ko’p qoʻrqitadi? Bu yerda raqamlar bilan gapirish mumkin emas, chunki hamma narsa hissiyotda — yurtlari uchun olovli tarannum, oʻzlariga ishonch va raqiblarni siqish istagi.
30 ochkoni 16 magʻlubiyat bilan olishni qanday his qilsa boʻladiki? Bu singan umidlar, har kuni oʻyindan soʻng oʻynaganlikni yoʻqotadigan vaqt va har oʻyindan soʻng tavakkal qilish istagi. LDWWL formasining "L" bilan boshlanishi, ya’ni magʻlubiyatlar zanjiri — bu jamoa uchun tanlov emas, bunday yoʻlni davom ettirishning hech qanday iqtisodiy yoki taktik asosi yoʻq. Ular shunchaki boshqa variant koʻrmayaptilar.
Mash’al yildan-yilga oʻzgarmaydigan yoʻlida davom etmoqda, lekin stadionda oʻyinlar toʻxtamasligining asosiy sababi odamlarning oʻzlarini harakatni qoʻllab-quvvatlashda davom etishidir. Raqib jamoalar tribunadagi olovdan qoʻrqishadi, chunki Mubarekliklarning har biri oʻz davrida shu yerda gʻalaba qilish uchun kurashgan. Shovqinli tribunalarda gʻalaba qozonish qiyin, lekin u yerda oʻtirgan har bir muxlis uchun bu gʻalabadan koʻra muhimroq narsa yoʻq.
Mantiq shundaki: agar forma LDWWL yoʻlida davom etaveradiki, tribunalarning shovqini haqiqatan ham qoʻrqinchli boʻlib qoladi. Chunki har bir yangi magʻlubiyatdan soʻng muxlislarning umidi qisqaradi, lekin shovqin birmuncha qattiqroq eshitiladi — bu qarama-qarshilik ichki parchalangan jamoa va devordagi issiq qoʻllar oʻrtasida.
xG > hissiyot.
Aytish kerakki, xalqimizni qanday narsalar qoʻllab-quvvatlaydi — hammasini bilish uchun Mubarekniklarning tribunalari oldiga borsanmi? 🔥🔴 Raqiblar kelishidan oldin u yerda ham shovqin keladi, chunki Mash’al muxlislari uchun "uyga qaytish" degani — bu yoʻqotish emas, bu kayfiyat! 16 magʻlubiyatdan soʻng 30 ochko bilan yurmoqchi boʻlgan odamlar qayerda ekanini koʻrmadingizmi? Ular oʻzlarini qoʻllab-quvvatlaydilar, qachonki "Bahrom Vafoyev" stadionida oʻtirgan odamlar birdamlikni his qilishlari uchun! LDWWL yoʻli esa hozir shunchaki hisob-kitob emas, bu jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotmasligi uchun zaruriyatga aylanib ketgan oʻyindir — magʻlubiyatlar zanjirini toʻxtatish uchun qiziqarli taktika kerak boʻlsada, tribunada esa shovqin hali ham "javob beraveradi"! Aka, boshqa variant koʻrmayapti, lekin tribunalarda qoʻrqish oʻrniga, raqiblar u yerda oʻzlarini yoʻqotadilar, chunki mubarekliklar uchun bu oʻyin maydon emas, bu shahidlik! 💪😱
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Mash’al 30 ochko bilan 16 magʻlubiyatda yurganida bu davlat uchun eng yomon holatlardan biri. Raqamlar ochiq: 22-48 — bu toʻplar farqi ammo oʻyindan koʻzlangan asosiy narsa gʻalabadir, uni yoʻqotishda turib tribunalarga qaramay hech nima oʻzgarmaydi. LDWWL formasining "L" bilan boshlanishi faqat iqtisodiy va taktik jihatdan foydali boʻlsa shu yoʻlga oʻtish mumkin edi, ammo bunday asos yoʻq.
Stadioni kengaytirish istagi yaxshi narsa, lekin tribunadagi shovqinning qoʻrquv keltiruvchi tomonini koʻrmayman. Raqib jamoalar oʻzlarining oʻyin taktikasida tribunalardan qochishni oʻrganadilar — Mubarekniklar yurti uchun shovqinli boʻlsa ham, oʻz maydonida gʻalaba qozonishning boshqa yoʻllari mavjud. Bahrom Vafoyevda yuzlab odamlarning qoʻshigʻi va naqarotlari raqiblarni avvaldan qoʻrqitadi degan mantiqning fakt bilan qoʻllab-quvvatlanishi kerak. Shuning uchun shovqinli tribunalarda gʻalaba qozonish qiyin, lekin ularning formasidan koʻra tribunaning oʻziga tayanmoq — bu jamoaning haqiqiy ehtiyojlariga toʻgʻri kelmaydi.
Rahbarlar uchun bu imkoniyat boʻldi. Odamlarning tribunalardagi betartiblikni qoʻllab-quvvatlash oʻrniga formani oʻzgartirish kerak edi. 30 ochko bilan 16 magʻlubiyat — bu boshqa variant koʻrilmaganligini koʻrsatadi, ammo tribunadagi qizgʻinlik haqiqiy gʻalabaga yoʻl ochmaydi. Agar forma LDWWL davom etaveradiki, tribunaning shovqini muxlislarni asrash uchun davom etadi, ammo jamoani asrash uchun boshqa choralar koʻrish kerak.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Stadion shovqinining qoʻrquv keltirishi mumkinligini inkor etib boʻlmaydi, lekin Mash’alning LDWWL formasining davomiy „L“ bilan boshlanishi tribunadagi olovga qaramay jamoani ichki parchalanishiga olib kelmoqda — bu raqamlar bilan ham dalil. 30 ochko va 22-48 toʻplar farqi orqali koʻrish mumkinki, gʻalaba yoʻqotishlarning ketma-ketligi bilan almashtirilgan, bu esa tribunadagi hissiyotlarni yetarli koʻrsatkich sifatida koʻrsatib boʻlmaydi.
Shovqinli tribunalarga qaramasdan, LDWWL formasining davomiy „L“ bilan boshlanishi iqtisodiy yoki taktik foyda keltirmaydi — bu jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotishidan boshqa narsa emas. 16 magʻlubiyatdan soʻng tribunalardagi betartiblik muxlislarning qoniqishiga sabab boʻlishi mumkin, ammo jamoa uchun bu yoʻqotishlar zanjirini toʻxtatishga olib kelmaydi. Raqiblar uchun tribunaning shovqini qoʻrqinchli boʻlib tuyulishi mumkin, ammo LDWWL formasining davom etishi bilan Mash’alning oʻzi uchun bu shovqin oʻzini asosiy qurol sifatida koʻrmasligining sababidir.
Ularning formasining davomiy „L“ bilan boshlanishi iqtisodiy yoki taktik foyda keltirmaydi — bu guruhning ichki barqarorligini yoʻqotishidan boshqa narsa emas. 30 ochko bilan yurgan jamoa tribunadagi shovqinning oʻrniga oʻz formasini oʻzgartirishga majbur edi, ammo ular boshqa variant koʻrmayapti. LDWWL formasining davom etishi bilan tribunalardagi shovqinni qoʻllab-quvvatlash gʻalabaga olib kelmaydi, bu esa guruh uchun asosiy ehtiyojdir.
Qanaqa LDWWL yoʻli bu oʻsha tribunalarning shovqini uchun oqlama boʻla oladimi?! 🔥💪 30 ochko bilan 16 magʻlubiyat — bu qoʻshiq emasmikan, bu qichqiriq, bu norozilik! Mubarekniklar tribunalarda oʻtirib, oʻzlarini qoʻllab-quvvatlayaptilar, chunki u yerda oʻzlarining qaygʻusi va umidi birlashgan, lekinLDWWL bu tuygʻularni hech qanday natijaga olib kelmaydi! Bu shovqin bilan oʻzlarini aldayaptilar, ammo oʻyin maydonida haqiqat — boshqa narsa...
Raqiblar tribunalarning shovqini qoʻrqib kelishadi, chunki u yerda qoʻrquv emas, inqilobning ovozini eshitishadi! Lekin agar forma shunday davom etaveradiki, ularning qoʻrquvi oʻrinli boʻlar edi — chunki har bir yangi "L" ularning ichki qoʻzgʻolonini qoʻshadi! Bu yurakdek, quloqlar emas, qolgan narsa!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
uzoq vaqt davomida buxorolik muxlislarni toʻplagan ularning oʻziga xos kayfiyatini oʻylaganimda keladi esiga: oʻtgan yili "Bahrom Vafoyev"da iqtisodiy qiyinchiliklar koʻp boʻlgan vaqtlardagi oʻyinlarimizni kattar edim — ular tribunalarda birdamlik uchun yigʻilgan va oʻzlarini yoʻqotishdan qoʻrqmaganlar. shunday qilib, 16 magʻlubiyat bilan 30 ochko degani — bu iqtisodiy adovatni baribir yengib oʻtgan avlodning insoniy istagi. tribunalarda koʻtarilgan qoʻl, qoʻshiq va naqorat — bularning barchasi jamoa ichki taranglik bilan kurashayotgan vaqtda yagona oʻrin edi.
agar forma LDWWL yoʻlida davom etaveradiki, shovqinning qoʻrqitishi oʻrniga uning ichki ma'nosiga oʻtadigan boʻladi: tribunalardagi voqea sariq libos kiyganlarning birligini koʻrsatadi, lekin ular oʻyin maydonida haqiqiy vaqtni yo'qotmoqdalar. 22-48 toʻplar farqi bilan oʻynalayotgan oʻyinlarda gʻalaba uchun hech narsa koʻrsatilmaydi, shuning uchun tribunadagi oʻzagini koʻrmaslik — bu guruhning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotmasligini anglatmaydi, balki iqtisodiy va taktik jihatdan boshqa variantlar qidirishga majbur qiladi. mubarekliklar uchun shovqinli vaqt oʻtadi, lekin oʻyin vaqtida qolgan narsa — yoʻqotishlar zanjirining oʻzini buzishga olib kelishi kerak.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Mubarekniklarning 30 ochko bilan 16 magʻlubiyatdagi yo‘li — bu iqtisodiy adovatni yengib oʻtgan insonlarning o‘zlariga boʻlgan ishonchi! 🔴💪 Stadionni yigʻib olganda kichrayib qolgan boʻlishsa-ku, tribunalardagi shovqin — bu ularning soʻnggi saqlanib qolgan kurashining ovozidir! Raqiblar kelishidan oldin u yerda ham olov bor, chunki magʻlubiyatlar zanjiri davom etaverganidan keyin ham ular oʻzlarini qoʻllab-quvvatlashni davom ettiradilar...
LDWWL formasini davom ettirishning iqtisodiy yoki taktik asosi yoʻqmi? Ha, yoʻq, lekin bu tribunadagi qizgʻinlikni haqiqiy gʻalabaga aylantirish uchun soʻzsiz zarurat! 😱🔥 Qanaqa qoʻrquv boʻladi agar o‘sha "L" lar zanjirini toʻxtatish uchun boshqa variant koʻrilmayapti?! Mubarekniklar uchun u yerda oʻyin maydoni emas, oʻzlarining qaygʻu va umidlarining birlashgan maydoni mavjud! Bu LDWWL formasining davom etishi bilan tribunalardagi olov nafaqat muxlislarni, balki raqiblarni ham qoʻrqitib qoʻyadi — chunki u yerda nafaqat qoʻshiq, balki inqilobning ovozini ham eshitish mumkin!
Bolaligimdan tribunada.
hay oxirgi vaqtlardagi ularning yoʻlini oʻylab qoʻydim — 16 magʻlubiyat bilan 30 ochko degani, yaqin doʻstlarimiz bilan qoʻngʻiroq qilishib, bir choy ichib oʻtirdik. nega deysanmi, 2005-yil qishda "Bahrom Vafoyev"da oyoqbarmogʻimizni sindirib, gips bilan oʻtirgan kunimni eslatib qoʻyaman. tribunalarda yigʻilgan mubarekliklarning qoʻshigʻi xonaga kirib, qoʻlimni silab, "mana shunday boʻlur" dedilar — keyin toʻrt oy oʻtib jamoamiz ligada qolib ketdi. vaqt oʻtadi, lekin mubarekliklarning kayfiyati oʻzgarmaydi: ular tribunada oʻzlarini qoʻllab-quvvatlaydilar, chunki u yerda iqtisodiy qiyinchiliklarni yengib oʻtgan avlodning insoniy istagi mavjud.
22-48 toʻplar farqi bilan oʻyindan soʻng esa — stadionning oʻzidan boshqa hech narsa qolmaydi. tribunalardagi olov, qoʻshiq, naqorat... bularning barchasi jamoa uchun asosiy ehtiyoj boʻlganda, ammo LDWWL formasining davom etishi bilan ularning oʻziga boʻlgan ishonchlari avvalroq yoʻqolmoqda. raqiblar kelishidan oldin tribunalarda boʻlgan vaqtlarni oʻylang: 16 magʻlubiyatdan soʻng ham oʻzlarini qoʻllab-quvvatlash — bu yoʻqotishlarga qarshi turish uchun boʻlgan qarz edi, ammo oʻyin maydonida haqiqat boshqa narsa.
mubarekliklarning asosiy yoʻqotishi tribunalardagi kayfiyatni iqtisodiy yoki taktik foydaga aylantira olishmasligidadir. ularning formasining davomiy „L“ bilan boshlanishi esa — bu guruhning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotmasligi uchun hech narsa koʻrsatmaydi. sababi, tribunalardagi shovqinli tribunaga tayanish oʻrniga, jamoa oʻz formasini oʻzgartirishga majbur boʻlishi kerak edi. ammo ular boshqa variant koʻrmayapti, bu esa keyinroq iqtisodiy va taktik jihatdan qanchadir foydali boʻlishi mumkin boʻlgan variantlardan voz kechish bilan tengdir.
qisqasi, tribunalardagi olov mubarekliklar uchun asosiy qurol boʻlsada, ammo LDWWL formasining davom etishi bilan ularning ichki barqarorligini yoʻqotishdan boshqa narsa keltirib chiqarmaydi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
o‘sha yillarni eslaganda tribunalardagi qizg‘inlikka qarshi turolmadim, endi esa mantiq bilan qaray olaman. 30 ochko bilan 16 mag‘lubiyat — bu yerda hisoblar o‘yin maydonidagi haqiqatga mos kelmayapti. tribunalarimizda o‘tgan paytlardagi birdamlikka qaramasdan, LDWWL formasining davom etishi ichki taranglikni ko‘rsatadi: 22-48, raqiblarning har bir golidan so‘ng tribunalarda ko‘tariladigan qo‘llar — bularning barchasi mubarekliklarning qayg‘usiga aylandi, hisob emas.
ag‘darib ketaman: stadiondagi olov nafaqat raqiblarni qo‘rqitadi, balki o‘zimizni ham aldab ketishiga sabab bo‘lyapti. chunki 16 mag‘lubiyat — bu LDWWL formasining davomiy "L" bilan boshlanishining iqtisodiy yoki taktik foydasi yo‘qligini ko‘rsatadi. tribunalarda kichrayganoq, mubarekliklar uchun asosiy ehtiyoj — bu oʻyin maydonidagi haqiqiy gʻalaba. tribunadagi qoʻshiq va naqorat vaqt oʻtishi bilan iqtisodiy va taktik ehtiyojlardan voz kechishni anglatmaydi, aksincha, mavjud muammolarni yashiradi.
qolsin shu: LDWWL formasini davom ettirish bilan tribunaning shovqini jamoaning haqiqiy ehtiyojlarini qondirmaydi. shovqinli tribunalarning asosiy quroli ekanligiga qaramasdan, Mash’alning iqtisodiy va taktik jihatdan boshqa variantlarni qidirishi kerak. agar boshqa yoʻl topilmasa, tribunalardagi olov nafaqat muxlislarni, balki jamoani ham yoʻqotishlarga olib keladi.