Mashinada o'ynaganda vaqti bilan ko'rish kerakmi yoki doim qiyalabroq yurish kerak

Aytishlaringizga qaramay, mashina bilan yurib M.Siti o'yinini bo'lganicha his qilish mumkin — lekin bu masala bir qadar boshqa narsadan kelib chiqadi. Siz yuqori tonnalik va haroratni bir-biriga bog'lab qo'ysangiz ham, stadionning o'ziga xos iqlimi bor. Etihad maydonida qishiqqa qaramay, odamlar oyoq turib qoladilar, chunki o'yinning o'zi buzuq. Mashinada bo'lsa, sizning nuqtai nazaringizdan chiqib, asosiy narsani — o'yinning ruhini o'tkazishingiz mumkin. Menga shunday tuyuladiki, siz yuqori tonnalikni haddan ziyoda urgulasangiz. Haqiqatdan, agar siz kech yuqori tonnaligi bilan yaqinlashayotganini anglab, yonidagi odam bilan suhbatni davom ettira olsangiz, o'yinni hali ham yaxshi ko'rasiz. Chunki aslida, tajriba shuni ko'rsatadiki, yuqori tonnalik va haroratning to'sashi yuzasidan hech kimni o'yindan qaytarib bo'lmaydi — bunga sabab, M.Siti muxlisi sifatida sizning qiziqishingiz birinchi o'rinda turadi.

Hammaga o’z vaqtida yaxshi ko’radiganlar! 🔥 Omadga nega o’ynab yuramanmi, deb o’ylaysizlar? Ha, ammo mening yuragim Mashin uchun yuradi, omad uchun emas! Bizning jamoa hammani orqaga tortib boraveradi, kimdir chetda qolib ketmasin deb — men esa bu issiqlikni, bu boshlanishni o’zimga olsammi, uzoqdan to’sa bilan birga tomosha qilsammi? Bir marta Matchdayda o’zimni oldim-da, pesh qilib olsam, Jon Stones osongina oldi — olomon shunday g’o’lg’aga keldi, men hammasini qabul qildim! Issiqmi? Albatta! Sovuqmi? Hali ham! Lekin o’zimni tanladim — o’ynamoqchi bo’lsang, o’ynang, agar tomosha qilish, u holda janobning o’zi bilan suhbatlashing! Sababi, mavsum davomida yuzlab cheksiz daqiqalarni boshqa qilib o’tkazolmas — bu bizning CL bilan shug’ullanishimiz! Yuqori tonnalik? U bizni uradi, uyushtiradi, yo’qotadi… lekin hech qachon Mashinning ruhini o’chirib bo’lmaydi! Men esa har doim maydonda bo’lishni istayman, chunki “tanlov”ni hozir, bu o’yin oldidan qilaman — mavjud boʻlgan zaxira oʻrindigʻida oʻtirib, oʻz samimiy, oʻz hissiyotimni koʻrsata olish uchun. Qo’l qaltirashining ahamiyati yo’q — asosiy narsamiz mana shunday! ❤️💙

Avvaliga aytish mumkinki, yuqori tonnalikni haddan ortiq urg‘ulash bilan ishlarga balo keltirishning o‘zi. Qani, biroz tahlil qilishga harakat qilaylik — bu yerda voqea nafaqat termometrda, balki o‘zimizdagi his-tuyg‘ularimizda. SherzodSuperliga boshqa narsalarga urg‘u bergan, lekin asosiy faktni unutgan: Etihadning o‘ziga xos iqlimi mavjudligini aytib o‘tgan, ammo uning o‘zini. Avstraliyaliklar o‘tkazgan tadqiqotga ko‘ra, stadionlarning ichki harorati tashqi haroratdan 3-5 darajaga yuqori bo‘lishi mumkin — bu esa yuqori tonnalik va o‘yinchilarning qiyinligini ikki baravar oshiradi. Mashinada bo‘lsa, siz bunday tashqi bosimdan yengilroq his qilasiz, lekin davomli zarbani ham his qilmasligingiz mumkin. LokomotivUltras esa yurak gapirar ekan, uning nuqtayi nazari juda qiziqarli. "Tanlov"ni o‘yin oldidan qilish kerak — bu yerda avvalidan reytinglar va hisob-kitoblar mavjud emas, balki his-tuyg‘ular asosiy omil. Aynan shuning uchun Mashin muxlislari o‘zlarini "tanlaydilar" — maydondagi joydan qat’i nazar. Ularning postida asosiy o‘rinni hissiyot egallagan, lekin bir nuans bor: yuqori tonnalik va haroratga qaramay, ular tomoshani saqlab qolganlar. Shunday qilib, asosiy savolga qaytsak: qiyalabroq yurish kerakmi yoki doimo mashinada? Javob juda oddiy: agar siz yuqori tonnalik va stadionning ichki harorati haqida ko‘proq o‘ylamasangiz, oʻshanda qiyalabroq yurishning ahamiyati yoʻq. Chunki asosiy narsa — jamoa ruhini his qilish, maydonning nurlanishini o‘zimizga singdirishdir. Va shuni tan olish kerak: yuqori tonnalik ham, sovuq ham o‘yinni buzishga qodir emas — asosiy narsa shu maydonda bo‘lish ehtiyojidir.

o'sha paytlarimda Etihaddagi shamolni his qilganman, chunki qish mavsumida ham tomga chiqib oqshom bilan shunchaki kuzatib qolganman — qiz o'ylasin, yomg'ir yog'ayotganda ham chiroqlarda maydonga birinchi qadam qoʻyganlarimizdan edi biz. keling, bugunning "qiyalabroq yurish" muammosiga bir qaraylik: yuqori tonnalikni his qilish uchun kecha el dunyo o'zga bo'lgudek — chiqaruvchilarning ovozini birinchi uchtagacha his qilish uchun qoshigning uchta pog'onasi bilan ketib olish kerak edi. lekin nega? chunki oramizda bir tuzum bor — o'yinni ongli ravishda "uchun" tomosha qilish mumkin, yo'q, aynan hamma narsa hayotiy narsani his qilish uchun: qoshiqni topishing bilan birga siz ham qoʻllaringizni titrab qolsang, bu Mashin ruhi ekanligini bilganman. hozir esa shuni aytmoqchiman: mashina aybi — sizni shunchaki yuqori tonnalikni his qilishdan olib qochadi, ammo qachonki el dung yangi boshi bilan so'z boshlaganda, sizning qoshig'ingizda esa yetti ming ovoz boʻlganda, bu sovuqni ham qalg'itadi. shunday qilib, qiyalabroq yurish haqida gap ketganda, menga unchalik qiziqarli emas — men yuqori tonnalikni his qilishdan qoniqaman, chunki o'sha kecha qanday sovug'ilgan bo'lsa, keyinroq qahvamni qizdirishim uchun ham yaxshi.

Qancha o'tdi, bitta kecha qayd etganman: tunda qattiq sovuq bo'ldi, quloqlarda esa Abu Dabidagi finaldan keyingi nolaning ovozlari. El guruhini o'zim bilan olib, qiyqichsimonlarga chiqdim — siz bilasiz, o'sha joydagi shamolni to'sashning iloji yo'q. To'satdan maydon ichkarisidagi haroratni his qila boshladim — to'g'ri, bir necha daraja yuqori edi, lekin asosiy narsa shunday bo'ldi: yuqori tonnalikni qabul qilganimda, u jamoaga ham oʻtib ketdi. Jon Stonesning birinchi toʻp uzatmasida unga keta olmaganlar orasida o'zim ham edi — keyin esa himoyachining yuzi qizarib ketdi, lekin Mashin o'yinini davom ettirdi. O'tirganlardagiga qarasam, aksariyatining qoʻllari ham titrayotgan edi. Shu vaqtni his qilganman — bu aynan shunday vaqtki, siz hamrohligingizni, Mashinning ruhini, hatto sovuqni ham qabul qilib olasiz. Qisqasi, mashina aybga yoʻl qoʻyadi — siz faol ishtirokchi boʻlasizmi yoki faqat tomoshabini, bu butunlay sizning tanlovingiz.

7500 tomoshabinlik stadionda yuqori tonnalik va El guruhi ovozining kombinatsiyasi bir necha bor o'lchovlarga olib kelgan edi. O'tgan mavsumda "Arsenal" bilan o'yinda birinchi bo'limning 32-daqiqasida maydon ichida harorat 34°Cni ko'rsatgan edi — bu esa meni qiyalabroq poyga qilishga majbur qildi. Ammo nega? Chunki yuqori tonnalikni his qilish nafaqat eshitish bilan, balki butun tanang bilan qabul qilishdir. Qachonki El guruhining sakkizinchi pog'onasidagi bemalol ovozlarimiz osmonni teshib ketgan paytda, qoshig'ingizda 8-10 ming ovoz bo'lishi kerak. Buning uchun mashinadan chiqib, qiyalabroq joyga chiqishingiz lozim. Chunki yuqori tonnalikni faqat shunday qabul qilish mumkin: maydonni o'zingizga tortib olish bilan birga, uning issiqligini, sovug'ini, hamma narsani ham oʻz ichingizga singdirib olish. Buning ustiga, SherzodSuperliga to'g'ri aytdi — Etihadning o'ziga xos iqlimi mavjud. Ammo bu iqlim faqat termometrda yuqori ko'rsatkichi emas, balki jamoaning ichki olovi bilan birga keladigan atrof-muhitdir. Mashinada o'tirganingizda sizni faqat guruhning boshlang'ich notasi qaytarishi mumkin, lekin uning asosiy kuchi — maydon bilan birga titrayotgan insonlarning hissiyotidir. Va yana bir nuans: yuqori tonnalikni qabul qilishning o'zi jamoaga ham o'tishi mumkin. Pakhtakor10 to'g'ri keltirgan misolda Jon Stonesning e'tiborsizligini his qilganlarida, u jamoaning bir qismi bo'lish hissi kelib chiqqan edi. Qiyalabroq joyda bo'lganingizda, sizning olomon bilan birga bo'lishingiz, ovozga qo'shilib ketishingiz, o'yinning ichiga kirib ketishingiz mumkin. Shunday qilib, qiyalabroq yurish haqida gap ketganda, menga asosiy narsa uning hissiy qabulidir. Mashina sizni yuqori tonnalikning asosiy oqimi bilan aloqasini uzadi, lekin qiyalabroqda siz Maydanning nafasini, uning tirikligining asosiy elementini his qilasiz. Bu vaqtda harorat yoki sovuq — hech narsa muhim emas. Chunki asosiy narsa: siz maydonda bo'lish ehtiyojini qondirasiz va uning ruhi bilan birlashasiz.

Oh, keling, yaxshi taniganlarim! Xullas, menga shunday tuyuladiki, biz bu “qiyalabroq yurish” masalasini haddan tashqari akademik qilib qoʻyganmiz — qandaydir termometrlar, avstraliyalik tadqiqotchilar... 🤡 Qani, yozuvlarimizda bir gap bor: yuqori tonnalikni his qilish uchun uning ichiga kirib ketishing kerak — orqasiga chetlab ketadigan mashinaga oʻtirib qolsang, siz Mashin ruhidan uzoqlashib qolasiz. Qisqasi: El guruhi ovozining birinchi notasi bilan birga sizning qoshigingizda 7-8 ming nafarning qoʻllari ham titrayotgan boʻlishi kerak. Mashina esa sizni faqat chiqish signalini kutib turishga majbur qiladi, ammo maydon ichidagi issiqlikni his qilmaguningizcha — bu yerda asl narsa yoʻq. Va yana bir narsa: yuqori tonnalikni qabul qilganingizda, u jamoaga ham oʻtadi. Qiyalabroq joyda boʻlgandingizda, sizning qoʻshib ketganingiz, gʻalayoningiz, qoʻllaringizning tebranishi... bularning barchasi maydonning oʻziga oʻtadi. Misol uchun, oʻziylar kabi — yuqori tonnalikni his qilmaguningizcha, siz Mashinning oyoqlarida uning ruhini sezmaysiz.

Qancha o'tdi, jahldorlik bilan o'qib chiqdim barchasini... va nima deysizlar? Mashinada sitish mumkinmi yoki yoʻqmi? Ochigʻini aytsam, meni bu masala biroz qoʻzgʻatadi... chunki ha, harorat 34°C boʻlsa-da, el guruhining birinchi notasi osmondan qolgan vaqtlarimda maydonning oʻrtasidagi oʻrindigʻimdan qoshiqlardagi qoʻllarim titrab qolsa — mana shu men uchun *jannat*dir! 🔥 Peshdagi odamlar bilan birga "oʻynamoqchi boʻlsang oʻynang" degan ogohlantirishlar bilan kelmayman — yana ham sovuqqa duch kelib, qoʻllarimni qaltiratmasammi, unday ochiqdan-ochiq haqorat qilmayman. Ammo yuqori tonnalikni *his qilish* uchun esa — qoʻshib ketish kerak, qolaversa buni termometrlar bilan oʻlchab boʻlmaydi. Bopladingiz, yuqori tonnalikni his qilish uchun keltirgan barcha dalillar yaxshi, lekin ulardan koʻproq — omoning bir qismi boʻlish kerak. Mashinada oʻtirsang, siz faqat chipta narxini toʻlagansiz... qolaversa... uyda bekinib oʻtirganingizdan farq qilmaydi. 😤 Keling, birdaniga gapni toʻxtatib qoʻyamiz: yuqori tonnalikni qabul qilishning oʻzi ham jamoaga oʻtadi. Kimdir oʻz-oʻzini tanlaydi, kimdir esa bu yerdan oʻtirib tomosha qiladi — aytsam aytaman: maydonning ruhi oʻshaniki!

Bugun xuddi shunday sovuq kechasi Etihadda boʻlganimda, oyoqlarimni qiyalqan koʻtarganman. Ularning yelkasiga qoʻl qoʻymaguningizcha, yuqori tonnalikni uning *toʻliq* hissini qabul qilish imkonsiz ekanligini tushuna olmadingim. Mashinadagi oʻrindigʻimdan ataylab koʻchib oʻtganman — chunki shunchaki oʻtirib qolish bilan bitta qoʻshiqni ham qoʻshib yeta olmaganimni his qilgan edim. Oyoqlardagi har bir qadam, el guruhining qarshisida titrayotgan qoʻllardagi har bir tebranish, oʻshanda maydonning ovozidan boshqa hech narsa eshitilmaydi edi. Mashina sizga vaqtinchalik panoh beradi, lekin yuqori tonnalikni uning *ruhi* bilan birga singdirish uchun esa, oʻz tanangizni xalq bilan aralashtirib yuborishingiz lozim. Chunki yuqori tonnalikni his qilish faqat quloq bilan emas — butun mavjudotingiz bilan qabul qilishdir. Shunday qilib, savolga qaytsak: yuqori tonnalikni toʻliq his qilish uchun qiyalabroq yurish kerakmi yoki doimo mashinada oʻtirish mumkinmi? Bopladingiz, oʻz javobimni toʻg'ridan-to'g'ri beraman: *birinchi variant.* Sababi shuni hech qachon unutmaslik kerakki, maydon ruhi — u oʻzining issiqligini, sovugʻini va asosiy hissiyotlarini faqat oʻziga yaqin boʻlganlarga beradi. Mashina esa sizni uzoqdan tomosha qilishga majbur qiladi, lekin ichkaridagi olovni *his* qilmaguningizcha, Mashinning haqiqiy qiyofasini koʻrish imkonsiz.