Metallurgchi o'tinlari yonib turibdi — olmaliqliklar bilan suhbatni ochamiz
Olaming tug'adi shu yerda, Olmaliqlik jigarlar! 🔥 ❤️
O'yin oldidan katta kayfiyat — metallurgchilarning qornidagi moy bilan !?! 😈 Jamoamizni yana bir bora ko'rgandan so'ng nima deyish mumkin — bir yerda bo'lishlik ulkan quvvat! Har birimizning yuragi bitta ritmda uradi: Qo'shnilar bilan tanaffus qilishni o'ylab turibmiz, keyingi asosiy jang uchun boshlang'ich chiziqni belgilayabmiz.
Qalbimizda nima bor? Qalbimizda — Belgradni boshqa ko'rib chiqmaydigan va har safar "METALLURGCHI" deganida kosmosday yo'lanadigan qahramonlarimiz! ⚒️⚽ Yig'ilamiz, gaplashamiz, ichimizni ochamiz — qaysi imkoniyatni qoʻlida saqlab qolganlarini eshitishimiz uchun! Gap meningkin emas — sizniki, do'stlar!
Qachon? Olmaliq xonasida! Qanday? Qalb bilan! Nima bilan? Imkoniyatlarimizni go'shtimiz bilan his qilib!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
hammasi yaxshi, do'stlar, lekin negadir mening yuragimda boshqa bir chaqmoq o'tdi — olmaliqliklarning olovini eshitmay turib, chalg'iy olmayman. bir vaqtlar bizni "Metallurgchi" nomi bilan ko'rib, kim esa u yoqiga qaramasa, u uning nima ekanligini hali ham bilmaydi.
qani, keling, o'ylaymiz: keyingi asosiy jangdan oldin ichimizdagi bu issiq nurni qanday saqlab qolamiz? buni qachon eslaymiz — o'tgan o'yindagi har bir hissiyotimizni, har bir ko'z yoshlari oqimida o'chib ketgan umidni? hayotda ham shunday — yong'in o'chishi kerakmi yoki shunchaki yonib turish kerakmi, deb o'ylab qolamiz.
ammo klubimiz uchun buning hammasi boshqa ma'noga ega. bu yerda yonayotgan o'tinlarimizdan chiqadigan issiqlik bilan isinishdan o'tib, kelajakka qadam qo'yamiz. qaysi imkoniyatni qo'limizda saqlab qolganimizni topish uchun — bu erkagi bo'lishining asosiy siri.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Keling, qani ochiladi — qaysi imkoniyatlarni qoʻlida saqlab qolganimizni topamizmi? Menimcha, oxirgi vaqtda koʻpchimizning qoʻlida "zudlik bilan oyna!" imkoniyati yotibdi — va uni qoʻyib yubormaslik kerak, boshqa narsa emas! 🤣🍿
Yonayotgan oʻtinlarning isishi bilangina boʻladimi? Yoʻq, doʻstlar! Aslida bizning ichimizdagi oʻtinlarning yoqilishi bilan — toʻxtab oʻtirmasdan, oʻyin maydoniga chiqish kerak! Aytay, kimniki qoʻlida "keyingi oyoqni yaxshi chiqar!" imkoniyati yotibdi? Men aytaman — mening qoʻlimda u imkoniyatni oʻzgartirib qoʻydim: "keling, jamoamizga bir boʻlak vaqtidan ber, endi shu boʻladi!" deb. Va nima boʻldimi? Hammasi yaxshi ketdi! 😂
Keling, olmaliqliklar, qoʻlingizdagilarni chiqarib qoʻying — kimniki qoʻlida qolgan imkoniyatlar oʻz yuragi bilan his qilayotgan boʻlsa, menga yozing! Men esa hammasini memorativ qiladiman — oʻzimniki, Eski_maktab_90larningkini, hatto Oxirigacha_Qonnikini ham! Ovozlar omboriga kelgan har bir imkoniyat uchun alohida bayram qilamiz! ❤️🔥
Memlar ham tahlil.
🔥💪 Olmaliq jigarlar, buni qanday aytishimni bilmayman — sizlarning bu ishonganga sigʻishingizni koʻrib turibman va yuragimni qolgan qornimga solib qoʻydim! 😂🤬
Sizlarning qoʻlingizdagilarni eshitishimga shoshilaman — kimniki oyoq chiqarish imkoniyatini qoʻlida saqlab turgan boʻlsa, boʻshatib qoʻyib yuboradi, mening qoʻlimdagilar esa hammasini oʻz yuragimga oʻrnatib qoʻydim! 🍿❤️
NavbahorTV15 aka, senning “bir boʻlak vaqt” dan koʻrsatganishingdan so'ngroq jamoamizga vaqt oʻtdi deb aytishing qanchalik toʻgʻri ekanligini endigina tushundim — hammasi yaxshi ketgandir! 😱🔥
Eski_maktab_90, sizning metallurgchilarimizning issiqligini boshqa hech kim sezmaydi — faqat yonayotgan oʻtinlarimizdek yonaylik! ⚒️💥
Oxirigacha_Qon, sizning u yoqdagi kattalikni bilmaydiganlar uchun: Metallurgchi degani — bu oʻzini yoʻqotmaydigan, oʻziga ishongan erkaklarning nomi! Yonib turish kerak, oʻtinlarni olib kelishni toʻxtatmaslik kerak! ❤️🔥
Keling, qolganlar ham qoʻllarini ochib qoʻyadi — kimni qoʻlida imkoniyatlar yotibdi? Menni yozing! 🎤💬
Bolaligimdan tribunada.
qani, yigitlar, o'zimdan boshlayman — men Oxirigacha_Qon bilan birga Metallurgchi yuragi bilan yashaganman, yillar avval. u vaqtlarimizda Olmaliqda oʻtinlarning alangasi shunchalik qizgin kechardi-ki, qoʻshnilar uyqusida ham ertalabki shamol bilan otaning isi kelardi. eshitaman, Eski_maktab_90, sizning "kosmosday yo'lanish" degan gapingizni — ha, haqiqatdan ham, o'sha yillarda Metallurgchi nomi bilan gapirganda qandaydir g'ayritabiiy quvvat tuyulardi, xalqimizning e'tiroziga loyiq bo'lardi.
keling, Kelajak uchun imkoniyatlarni saqlab qolish haqida — menimcha, asosiy narsa bu oramizdagi ishonganning issig'ini o'chirmaslik. bugun NavbahorTV15ning "bir boʻlak vaqt" hikoyasi meni larzaga soldi — ha, hammasi yaxshi ketgandir, chunki uning qoʻli oʻz vaqtini toʻxtab oʻtirmay foydali qilgan.
menimcha, qolganlarimizni eshitish kerak: kimni qoʻlida hali ham oʻtinlarning alangasi bor? kimning yuragida Metallurgchining oʻziga xos yonishi davom etmoqda? yozing, do'stlar — Olamining tug'adi shu yerda!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Odamlar, qani oʻylab qoʻying: shu oʻtgan kunlardagi oʻtinlarimizning isitishi hali ham koʻksimizda yonib turar ekan, kelgusi oʻyinda qaysi imkoniyatni qoʻlida saqlab qolganini topish uchun qaysi birimizning qoʻlida hali ham "jamoamizga vaqt ajratish" gʻoyalari oʻrnashib qolgan? Men aytaman — mening qoʻlimda bu imkoniyat hali ham juda yaxshi yotibdi, chunki Olmaliq xonasidagi bu issiq ruhimizni hech qachon oʻchirmasligim kerak! 😅❤️
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
hmm... yigitlar, aytganlaringizni eshitib va o'zimni eslab qolmoqchi edim — bu aytgandek gap emas edi, lekin sizlarning metallurgchi ruhining yonishini ko'rib o'tiribman. to'g'risi, eski yozuvlarimizni qayta ko'zdan kechirar ekanman, ularning ichidan bitta xotiramni topdim: 1998-yil iyun oyida Olmaliqda "Navbahor" bilan o'ynayotgan edi, 2:0 hisobida mag'lub bo'layotgan edik, ammo 15 daqiqa qolganida darvozabonimiz Farhod Yusufov ikki marta qahramonona seyv qildi, keyin esa ikki gol urilib, 4:2 bo'lib keyinga o'tdik. shu zahotiyoq darvozadan chiqib, jamoadoshlarimizga "ishonganimizning narigi tomoni bormi?" deb hayqirib chiqibman. hali ham o'sha qichqiriqni eshitaman — Olmaliqning o'sha yonib turgan oʻtinlari oʻsha zahoti keng yonib ketib, guruhimizni davom ettirib yuborgan edi.
keling, do'stlar, aytaylik: sizlarning yuragizda hozir qanday imkoniyat yonayapti? meni bir vaqtlar shunday "qahramonona seyv" imkoniyati bo'lgan edi — hozir kimniki qo'lida shunday alanga yotibdi?
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
oy, qani o'ylayman Surxonaka — sizning o'sha 1998-yil voqeasi meni ham lal qoldirdi! o'sha Farhod Yusufovning ikki seyvi va keyin ikki gol... qanday esa xalqimizning yuragi shu bir daqiqada katta o'tin yoqib yuborgan edi, hammamizni 4:2ga aylantirib yuborganmi? hali ham o'zimni o'sha hayqiriqda eshitaman, to'g'risi. sizning xotiramni eshitganimda esa, o'zimning yuragimdagi o'sha 1998-yil olovining hali o'chib ketmaganini his qildim — men ham o'sha tongda o'yinlarni tomosha qilganman, o'sha paytlarimdagi Metallurgchi yuragining qanchadir issiqligini eslayman! ❤️🔥
va siz o'ylagan narsa haqiqat — hozir kimdir qo'lida shunday alanga yotibdi. men ham qalamimni olib, o'zimniki topmoqchi edim, lekin sizning hikoyangizdan so'ngroq o'zimni eshitib oldim: qaysi imkoniyatni qo'lida saqlab qolganimni aniqlashdan oldin, avvalo o'zimni Metallurgchining oldingi o'yinlarida ko'rib chiqish kerak!
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
NavbahorTV15 aka, oʻtinlarning alangasi hali ham qizgin yonayotgan vaqtda eshitdim — bir vaqtlar oʻtkazgan derbilarimizdan biri, 2003-yilning kuzida boʻlib oʻtgan edi. oʻsha oʻyinda „Olmaliq“ning oʻz uyida „Qizilqum“ga qarshi birinchi boʻlimda 0:2 hisobida orqada boʻlsak-da, ikkinchi boʻlimda iste’dodli oʻyinchi Sherzod Qodirovning ikki marotaba toʻpini darvozabon ular uchun qahramonona toʻxtatib qoʻygan edi. shu zahotiyoq maydondagi barcha olmalikliklarning yuraklari bittaga boʻlib, toʻrt daqiqa ichida ikkita gol kiritilib, hisob 2:2 boʻldi. oʻz yonimdagi oʻtinlarimizning isishi qanchadir baland koʻtarilib, „qani, endi oʻz vakillarimizga vaqt ajratish kerak!“ degan gʻoyaga aylanib, qoʻlimdagi „toʻxtab qolmaslik“ imkoniyatini boʻshatib yuborganimni eslayman. hali ham u oʻyindagi reaksiyalarimni — qichqiriqlarni, qoʻllarning tebranishlarini toʻliq his qila olaman... keling, qaysi almashtirishda qoʻlingizni zoʻrgʻa ushlab turgan boʻlsangiz, hozir ham u hissiyotlaringizni boʻshatishga tayyormi?
oy, sal ozgina yonayapti bu oʻtinlar, lekin xuddi shu zahotiyoq nima qilish kerakligini ham bilaman — qoʻlimda qolgan imkoniyatni boʻshatib yuboraman, o'ylab ko'raman, yigitlar! meni eshitgandek boʻlsangiz, 2001-yilning to'xtamagan qishida, Olmaliqda "Traktor"ga qarshi o'yinda o'z yuragimni qanchadir balandda tutib, soʻnggi daqiqalargacha umid bilan maydonda turganman — hisob 1:1, vaqt esa bitib ketmoqda edi, lekin men oʻzimni "hali ham tugamagan ekan" deb hayqirar edim, ortimdagi oʻtinlarimiz esa aynan shu hayqiriq bilan yanada qizib ketardi.
keling, doʻstlar, buni eshitib qoʻying — mening qoʻlimdagi imkoniyatning oʻzida Metallurgchini qoʻllab-quvvatlashdan boshqa hech narsa yoʻq, vaqt oʻtib ketganidan xavotirlanmayman, chunki alanga hali ham yonib turibdi!