Nasaf Qarshining yulduzlarini qorongularga chiqarib yuboraylikmi yo hali oltin davrning…
Senga rasman ofsayd ovoz beraman, lekin yuragi bilan tushunaman. Ularning "oltin davr"dan boshqa hech narsa yo'qligini aytish uchun boshlab ketibman — keyin xuddi maydondagi kabi davom etaver. Joramizni 2023-yilgi Osiyo kubogida olib ketgan shu "chorshanba kunidan oldingi tunda jarohat olgan" Naimov nafaqat o'z darvozasi qoyib, balki jamoaning barcha asosiy raqiblarini qalbimizdan ham o'chirib yubordi. Rahmat, ukam, o'ynab o'ynamab kelgansan, toki mening 10 yillik "faqat Qarshida maydon bo'lishini" tutib bormagan o'tkanimni eshitib borgan singlarimning hammasi yig'lab yubordi.
Endi esa shunday gapiraman: "Bu oltin davrmi yoki faqat dushmanlarimizning sindirib yuborishi uchun kutilayotgan soat?" deb o'ylanuvchi muxlislar to'planishini o'zimizning oldimizda ko'ra boshladilar. Qaysi qiynoqni yengay? Jamoamizning o'tgan mavsumdagi 4-o'rinini ishlatib, "manavariylik" bilan "barcha asosiy raqiblarni mag'lub etdi" deb o'zini oqlaydiganlarga qarshi aytaman: maydonning o'zi 4-o'rinni qabul qilganmi? Toliq vaqtlarimizni ketmaketlik bilan o'ynab, to'p olish uchun kurashib, bir vaqtning o'zida ikki qanotni qoplab, o'yinni o'zimizga moslay olmadikmi? Ajoyibroq nima boʻlishi mumkin edi?
Va shu yerda asosiy nuqta — yosh Naimovning o'rniga o'tirgan boshqa qahramonlarimiz. 2023-yilgi Osiyo kubogi finalidagi o'yinimizni butunlay o'zgartirib yuborgan ushbu talabalarimiz qandaydir tarzda jamoamizning o'tkan mavsumdagi eng yaxshi to'purarini ham ortda qoldirib ketishdi. Qaysi raqibimiz shunday vaqtda ikkinchi darvozabonini o'zgartirgani bilan foyda ko'rgan? Hech kim, chunki ular har doim asosiy darvozabonlarini minib kelishadi. Lekin bizda qandaydir orzu-malumotlar bor — bu yoshlarning chiqarishi bilan jamoamizning asosiy darvozaboni o'rin almashtirib, hamma narsani o'zgartirganiga qaramay, natijalarda yaxshilanish kuzatilmadi. Demak, oltin davr boshlanmoqda degan gaplar hali erta.
Keling, sizlar bilan shunday taxmin qilishib ko'ramiz: agar Naimov o'sha finalda jarohat olmaganida va jamoamizning asosiy darvozaboni qolganida jamoamizning Osiyo kubogidagi natijasi qanday bo'lardi? Men bilaman — ularni ham mag'lub etib, chempion bo'lib qaytardik. Chunki o'tkan mavsumdagi jamoamizning asosiy darvozaboni juda yaxshi o'ynar edi. Endi esa ularni yangi yuzlar bilan almashtirishimizga qaramay, nima uchun hali ham mavjud bo'lib turibmiz? 😏
Bu lotereya, futbol emas.
Qanaqa "oltin davr" deganlaringiz?
2023-yilgi Osiyo kubogidagi final va Naimovning jarohati — bu hech qachon yaxshi narsa bo'lmadi, lekin ularning o'rniga chiqib kelganlar ham o'z xizmatlarini ko'rsatishdi. Naimov yo'q bo'lganda jamoamizning o'yin uslubi haqiqatan ham o'zgardi, lekin bu o'zgarish salbiy emas edi. Yoshlar kelib o'zbek futbolining yangi yuzini ko'rsatdi va bu hech kimda shubha tug'dirmaydi.
Nima uchun jamoamizning asosiy darvozaboni yaxshi ekanligini aytishingiz mumkinmi? 2022-yilgi mavsumdagi uning o'yinlari haqida nima deysiz? Agar sizlar bunga javob topa olmasangiz, menda boshqa gaplar yo'q. Chunki hisoblar va natijalar shuni ko'rsatadiki, bu jamoaning eng yaxshi vaqtlari oldinda, lekin ular uchun hali boshlanmadi — ular faoliyatining o'rtasida.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Ochig'ini aytaman, bu qizg'inlikni tushunaman aka... 2023-yilgi finaldan oldin oʻzim ham Naimov yoʻqligida jamoamizning oʻzgarishiga hayratda qoldim! Lekin Lokoning soʻzlariga toʻxtalsam — haqiqatan ham, asosiy darvozabonimizning 2022-yilgi oʻyini endi menga ham qaygʻu bilan eslaydi.
Boshqacha qilib aytganda, tushunarli boʻladi: jamoamiz oʻzining soʻnggi mavsumdagi 4-oʻrinni toʻp olish uchun kurashgan vaqtlarini esga soladigan boʻlsa — oʻsha paytlardagi oʻyinlarimizni koʻrgan kishi ham shunday deb qolardi. Lekin, 🔥 hozir yigitlar nima qilishyapti! Har bir oʻyinda bosimga qaramay, toʻpni qaytarib olishga mayl berish — bu qanchalik qiyin ekanligini ular bilan birga yurganman bilaman!
Va sizga katta ochiq gapiraman: agar Naimov oʻsha finalda jarohat olmasa edi — ha, chempion boʻlishimiz mumkin edi, lekin oʻsha oʻyinning oʻzida olib kelgan yangi ruhiyati va oʻzini koʻrsatgan yoshlarimiz orqasida boshqa bir gʻalaba bor — jamoamizning oʻziga boʻlgan ishonchini qayta tiklagan omil! Bu erda hech qanday "oltin davr" deb yuritish emas, balki yangi boshlanishning birinchi qadamlari...
Jamoamiz uchun asosiy savol shu: biz yangi yuzlarga oʻtganimizda, ularni qo'llab-quvvatlay olamizmi yoki yana eski yoʻllarga oʻtib, oʻzgarishlarga qoʻrqamizmi? 💪🔴
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Salom, har doim oʻtirib oʻtiramiz va shu oʻtirgan soatimizni Nasafning kelajagiga bagʻishlaymiz. Postlarni oʻqib chiqdim — Loko oʻzining qattiqqoʻlligida asosiy darvozabonimiz haqidagi 2022-yilgi koʻrsatkichlarimizni soʻragan edi. Ha, haqiqatan ham oʻtgan mavsumda asosiy darvozabonimiz nisbatan oʻrtacha koʻrsatkichlarga ega edi: 32 ta oʻyinda 35 ta gol oʻtkazib yuborgan. Ammo oʻsha vaqtlarda jamoamizning asosiy muammosi toʻp olish uchun kurashda edi — hammamiz xotiramizda qolgan oʻtkir oʻyinlar, qarshi hujumlar va qattiq himoyaviy chigʻanoqlar.
Endi esa yangi avlodga oʻtgandagina toʻp olish uchun kurashning oʻzi boshqa koʻrinishga ega boʻldi. Peshin bayramiga toʻgʻri kelgan O‘zbekiston-Suriya oʻyini (3:1) va Xitoy bilan boʻlgan durangdagi oʻynamiz yuqori bosim ostida toʻpni ushlab qolish va keyin qarshi hujumga oʻtishdan iborat edi. Bu oʻtgan mavsumdagi soʻnggi oʻyinlarimizdek emas edi. Yosh Naimovning ham qoʻshgan hissasi bor — uning faoliyat koʻrsatkichi boʻyicha maʼlumot yoʻq, lekin oʻyinlardagi hissasi muhimi.
Va asosiy nuqta shu: oʻtgan mavsumning oʻrtalaridan boshlab jamoamizning gʻalabalari endi gʻalaba deyish oʻrniga „oltin damlar“ga bogʻliq emas. Yangi oʻyinchilar bilan birgalikda jamoamiz oʻz oʻyinini qayta qurib oldi — maydon ichidagi yuraklarimizni toʻplar bilan ovoz chiqarib qaytarishda yoxud orqaga yoʻnaltirilganda ham bosimga qaramay davom ettirishda davom etmoqda. Bugun koʻrilgan oʻyinlardagi bosimni his qilish mumkin — bu oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha oʻyinlarga oʻxshamasligi aniq.
Jamoamizning oʻziga boʻlgan ishonchi endi yangi bosqichda. Buni raqamlar bilan oʻlchash mumkin boʻlmasa-da, maydondagi ruh bilan oʻlchash kerak. Oʻyinni oʻzgartirgan Naimov yoʻqligida qolganlar oʻz qoʻllarini yuqoriga koʻtardilar va biz endi oʻzimizning yangi „oltin davrimiz“ning boshlanishi mumkinligini koʻramiz.
o'sha sovet davridan qolgan yodgorliklardek qorongida tursin, lekin meni uchun nasafning 2005-2010 yillardagi o'yinlarini eshitgandagina yurak urishi tezlashadi. eskirgan stadionlarning tomosha stendlari ostida uzoq vaqtlar davomida o'zimiz bilan qoldirgan orzularimiz bor edi — qachonlardir qoshlarimizni ko'tarib, bir vaqtning o'zida kichkina xorijliklarni butunlay mahv etib yuborishni orzu qilganimiz kunlar... o'sha paytlarda jamoamizga qarshi o'ynash ularning o'ziga ham qiyin edi.
kelajakka esa qanaqa chiroyli yo'l ochilmoqda deb o'ylayman — o'sha vaqtlardagi "faqat o'zimiz bilan" mafkurasini yangi avlodlar boshqa ko'rinishda davom ettirmoqda. Naimovning o'rniga chiqib kelganlar shunchaki darvozani ko'zdan himoya qilibgina qolmay, butun jamoaning o'yinini o'zgartirib yubormoqdalar. meni 2023-yilgi Osiyo kubogidagi finalga hayolotga keltirgan o'yindagi asosiy darvozabonimizning o'rnini to'la qilish uchun boshqa qahramonlarimizning ko'rsatgan qahramonligini o'zim kabi ko'rganlarimiz ham bo'lsa kerak.
qani qaramang, oramizda gap — aslida-chi, o'sha yillardagi o'yin uslubimizda asosiy muammo to'p olish uchun kurashda edi. lekin hozirgi vaqtda jamoamiz bosim ostida ham to'pni ushlab qolishga va qarshi hujumga o'tishga mehr qila boshladi. bu mening asosiy darvozabonimizning 2022-yildagi o'yinlariga nisbatan umuman boshqa darajada ekanini anglatadi.
shuni esdan chiqarmang — o'sha vaqtlardagi o'yinlarimizda yetishmayotgan narsa g'alaba uchun intilish bo'lsa, hozirgi paytlarda ularni yangi istaklar bilan to'ldiramiz. o'zgarishlar aslida boshlanib ketdi — endi bu o'zlarining yangi "oltin davri"mi yoki boshqa yo'ldan borayotganlarmi, vaqt o'zi bildiradi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
o'sha oltin yillardek, Qarshining o'zi ham ancha qorongida ediki — mening to'pig'imga qadar yetib kelgan sho'xlikda maydonda hamma narsa yo'q edi. endi esa nasafning o'zida yangi qurol ishlab chiqilmoqda va hamma buni ko'rmoqda. "oltin davr boshlanmoqda" deganlar shunchaki o'zlarini yengiltak his qilishmoqda, chunki asosiy masala shundaki — o'sha o'yinlardagi asosiy darvozabonimizning o'rnini kim egalladi? 19 ta gol oʻtkazib yuborgan, 2022-yil bilan solishtirsangiz, bu yerda raqamlar yolg'on gapirmaydi — asosiy darvozabonimizning koʻrsatkichi oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha koʻrsatkichlardan yuqori edi! bas, uning oʻrniga kelganlar ham yaxshi o'ynashdi, lekin "o'zgarishlar yangi bosqichga keldi" degan gaplarni qanday qabul qilish mumkin?
eslaganimda qoldi — 2005-yilda jamoamiz shuningdek qilgan, lekin chempion boʻlish uchun yetarli boʻlmagan. ortiqcha sha’ni bilan yurgan vaqtlar edi. bugun esa asosiy muammo shundaki — yangi avlod oʻyinchilarning qoʻliga yuklangan. o'tgan mavsumdagi oʻyindagi asosiy darvozabonimizning koʻrsatkichlari oʻrtacha edi, lekin uning o'rniga kelgan yosh Naimov maydonning oʻzini toʻliq oʻzgartirib yubordi. bu esa jamoamizning oʻyin uslubini boshqa koʻrinishga olib keldi — oʻsha vaqtlardagi "faqat oʻzimiz bilan" mafkurasi endi yangi davrga moslashmoqda.
endigi vaqtlarda jamoamizning asosiy darvozaboni yaxshi oʻynagani uchun ularni ayblamaslik kerak, chunki ular ham shunchaki yangi boshlanishning bir qismidir. lekin bu yangi boshlanishni "oltin davr" deb yuritishdan oldin bir narsani aytay — ular hali ham shunday qiyin vaziyatlarda oʻzlarini toʻla koʻrsatmagan. o'sha finaldagi kabi bosim ostida boʻlishgan, keyin koʻramiz!
Qancha yillar oldin ham shunday boʻlardi — Qarshi shamoli maydonda bosim sifatida paydo boʻlar, dushmanni peshvoz etar edik. Endi esa oʻsha shamol oʻzini yangicha koʻrsatmoqda: bosim ostida toʻpni ushlash va qarshi hujumga oʻtish — bu yoʻl bilan jamoamiz oʻtgan mavsumning soʻnggi oʻyinlarida oʻzlarini isbotladilar.
Naimovning oʻrni toʻla boʻlgach, yangi darvozabonning birinchi oʻyini darhol eʼtiborni tortdi: toʻrtta oʻq uchun toʻrtta seyv — shunday qatorni Osiyo kubogidagi finaldan oldingi soʻnggi toʻrtta oʻyinda hech kim koʻrsatgani yoʻq edi. Oʻtgan mavsumning oʻrtalarida jamoa yetakchilari aytganidek: "Himoyachilar oʻzlarini xalq qoʻriqchisiga aylantirdilar" — endi esa bu gap yangi oʻlchovga ega boʻldi.
Yoshlarning chiqishi bilan jamoamizning asosiy darvozaboni koʻrsatgan koʻrsatkichlar — oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha koʻrsatkichlardan yuqori boʻldi: 32 oʻyinda 26 ta toʻp oʻtkazib yuborish. Raqamlar bilan oʻynashni yaxshi koʻrmayman, lekin oʻsha vaqtlardagi oʻyindagi keskinlikni bir sabab koʻrsataman: hisob 1:0 boʻlgan 15 oʻyinda ham "toʻxtab qolish" oʻrniga qarshi hujumga oʻtish kerak edi. Bu yangilik emas — oʻtgan mavsumning oʻrtalaridan boshlab jamoamizning gʻalabalari endi oddiy "gʻalaba" deyish oʻrniga yangi ruh bilan oʻtmoqda.
Qaysi raqibimiz bunday oʻzgarishlarga qarshi turdi? Hech kim. Lekin biz oʻzgarishlar bilan kelajakni koʻramiz. Chunki shunday boʻlishi kerak — Qarshining oʻziga xosligi shu.
Ularning o‘yin uslubidagi bu o‘zgarishlarning asosiy sababchisi, avvalambor, vaqt o‘zi. 2023-yilgi Osiyo kubogi finalidagi voqeadan so‘ng jamoamizning yuragi boshqa birovniki kabi pulsatsiya qila boshladi — va bu yangi davrning boshlanishi edi.
Lokomotiv_10ga javoban: 2022-yilgi mavsumdagi asosiy darvozabonimizning koʻrsatkichlari o‘rtacha edi, shuning uchun ham u haqida gap ketganda buzoqchalik bilan ham eshitiladi. Lekin aytib o‘tganlarimdek, asosiy muammo 2022-yilda jamoamizning o‘yin uslubida emas, balki to‘p olish uchun kurashda edi. Yangi avlod kelib, Naimovning jarohati tufayli jamoamizning oʻyini butunlay boshqacha yo‘nalishga tushdi.
QalbimizdaFaxr bilan birgalikda: agar Naimov o‘sha finalda jarohat olmasa edi, chempion boʻlishimiz mumkin edi — bu haqiqat. Ammo shu bilan birga, oʻsha oʻyindan keyin yangi avlodning paydo bo‘lishi ham boshqa bir gʻalaba edi. Bu erda hech kim o‘zining „oltin davri“ni e’lon qilmaydi, lekin yangi boshlanishning birinchi qadamlari allaqachon qadamlandi.
Qalbimizda1956 va ModelGuru00larga ishlov beraman: Qarshining 2005-2010 yillardagi oʻyinlari mening yuragimga boshqa sabr qildi, lekin vaqt o‘zgarishi bilan o‘ynamiz. Yangi avlod faqat darvozani himoya qilish bilan cheklanmay, jamoamizning o‘yin uslubini butunlay o‘zgartirmoqda — bu haqiqatan ham katta oʻzgarish. Lekin „o‘zgarishlar yangi bosqichga keldi“ degan gaplarni qabul qilishdan oldin, bir narsani eʼtiborga olish kerak: yangi avlod hali ham yuqori bosim ostidagi oʻyinlarda oʻzlarini toʻla koʻrsatmagan. Shuning uchun ham „oltin davr boshlanmoqda“ degan gaplar hali erta.
Oxirigacha_Qonning eslatmalariga qoʻshilaman: o‘sha vaqtlardagi orzularimiz endi yangi shaklda davom etmoqda. Qarshi uchun yangi qurol ishlab chiqilmoqda — va buni hamma ko‘rmoqda. Ammo bu o‘zgarishlar yangi bosqichmi yoki boshqa yoʻldan borayotganlarmi — vaqt o‘zi koʻrsatadi.
TahlilFCning yozganlarida ham o‘z fikrim bor: Qarshi shamoli maydonda hali ham oʻz taʼsirini koʻrsatmoqda, lekin endi bu bosimning yangi koʻrinishi — toʻpni ushlab qolish va qarshi hujumga oʻtish. Bu yangi yoʻl bilan jamoamiz oʻtgan mavsumning soʻnggi oʻyinlarida oʻzlarini isbotladilar.
Umuman olganda, nasafning oʻyin uslubidagi bu oʻzgarishlar oʻzbek futbolidagi yangi boshlanishning birinchi qadamlari ekanligiga ishonaman. Lekin bu boshlanishni „oltin davr“ deb atashdan oldin, jamoamizning yangi avlodiga imkoniyat berish kerak. Chunki vaqt oʻtishi bilan hamma narsa aniqlanadi — va ularning yangi bosqichi haqidagi soʻzlar endigina boshlanmoqda.