nasafning himoyasini mustahkamlash uchun o'zbekistonlik chaqqon qanot himoyachini olish…

O'zbek futbolining qanot himoyachilar yo'qligi bilan shug'ullanishdan oldin, avvalo o'z jamoamizni chog'iga tortib olish kerak. Nasaf hozirda O'zbekistonning eng yaxshi jamoalaridan biri sifatida ajralib turmoqda, ammo uning bu holatini mustahkamlash uchun qaysidir ekologik "kaltak" kerakmi? Qanot himoyachilarning yetishmasligiga ko'z yumib, o'rta maydonni qanday "tuzalayotganimizni" ko'rsatam: soʻnggi 5 oʻyinda jamoamiz raqiblarning qanotlariga 12 ta hududga kirishga ruxsat bergan — bu esa oʻz navbatida jamoamizning qanot himoyasining yoppasiga xatoligini koʻrsatadi. Shu bilan birga, xorijliklar haqida gapirayotganingizda, meni hayratga soladigan narsa shundaki, jahonning eng yaxshi qanot himoyachilarini keltirganingizda, ularning barchasi klublarda markaziy himoya bilan o'ynagan — aynan ularning uchun joy ochilganini hisobga olmagansiz. Bu qanday iqtibos bo'ldi — "oq g'ozni yetkazib qo'ydik" haqida, lekin qora parini olishda xorijliklarni oldinda qoʻyish kerakmi? Tortu bilan bog'liq gap ketganda, unga 30 yosh bo'lishi bilan kelajakni ko'ra olasizmi? Kelajak uchun yangi avlodni ko'zlab qolganlar, bugunning haqiqatiga qanday qilib e'tibor berishadi?

Qanot himoyada yomonlik qani?.. O'zingiz hisoblamoqchi edingizmi, o'zbekcha qanot himoyachi bu hali tug'ilmaganmi?.. Xorazmlik ukamizlarning oyoqlarida qanot bor ekan, uni olib kelib tizza ostiga qoʻygandan soʻng to’pni qanotdan markazga oʻtqazishini bir yo'ldan o'rganadilar. Qanotdan uslub chiqadi, faoliyat chiqadi — buni faqat yuqori sekinlikda o'ynay olish bilan ishlatish mumkin!..Nasaf jamoasi qanotlarni toʻsib qoʻyganicha o'ynamay, qanotdan bosim chiqarishni oʻrganishi lozim — shunda yangi qanotlar ham paydo boʻladi!.. 🔥🔴💪 Ha, Tortu yaxshi kishi, lekin uning o'rniga keladigan yosh chaqqon qaychi topib olishdan ko'ra, unga jamoani o'rgatib, yangi posbonlarga yo'l ochib berish yaxshiroq emasmi?.. Qanotdan bosim chiqarishni oʻrganmasa — boshqa tomondan bosim chiqib ketaveradi!..

Qayerdan olsam kerak bu katta savolni... Tayyor tugʻilmagan odamni topib olamizmi yo avvaldan yurakda bor narsani shakllantiramizmi degan savol. Avvaliga tortiq qilaman: qanot himoyachi tugʻilaveradigan odam emas, uning boʻladi. Buni faoliyat orqali oʻgʻirlab olish mumkin, lekin xalqlarimizdek — "yigitlarni qattiq yugurishni boshlatish" kerak. Qanotda yugurish, qanotda toʻp bilan yurish, qanotdan bosim chiqarish — bular hammasi harakatdan kelib chiqadi. Nasafning soʻnggi oʻyini boʻlgan 12 marta raqiblarga 12 ta hududga kirishga ruxsat berganini koʻrib, hammamiz bir gapda aytib qoʻyishmiz mumkin: "yuguruvchi yoʻq, qanot yoʻq". Endi esa oʻzimizni soʻraylik — oʻzbek futbolida qanot yuguruvchi qayerda? Xorazmdan bir gʻoyibani olib kelish uni darhol to’pni markazga oʻtkazib yuboradigan qilib qoʻyish orzu-maso, u avval maydonni oʻzlashtirishi kerak, oʻzining nafisligi va chaqqonligini koʻrsatishi kerak. Aytar edim: yangi avlodni oʻqitishdan koʻra yaxshi — oʻz oʻyinchilarga vaqt berish, oʻz yerida toʻqnash kelgani bilan ishlash. Tortuga kelsak — uning 30 yoshiga toʻlishi uning oʻzidan koʻra jamoaga foydasi uchun boʻlishi mumkin. Yosh uchun vaqt cheklovchi emas, ammo tajriba bilan hamkorlik qilish kerak. Yangi qanotlarni olishdan koʻra Tortuga jamoaning uslubini oʻrgatish, uning orqasidan yuguradigan yoshlarning oʻtib ketishiga yoʻl ochish yaxshiroq. Bu koʻrinmaydigan, ammo ahamiyatsiz emas. Zaxira variant sifatida yangi qanotni olib kelish esa ikkinchi qadam — oldin oʻz oʻyinimizni yakunlasin, soʻng boshqa variantlarni koʻraylik. Qanot himoyada "ekologik kaltak" degan gapga keladigan boʻlsam — bu juda toʻgʻri. Nasafni mustahkamlash uchun oʻz ichki resurslarini optimallashtirish kerak, chunki xorijliklar kelganda boshqa jamoalar kabi "tezkorlikni import qilish" oson emas. O’yinda yetakchilik qilishni oʻrganayotgan yosh oʻyinchilarga vaqt berish — bu ularning oʻzlariga ishlov berish uchun ajoyib imkoniyat. O’zimcha hisoblashimcha, agar jamoamiz oʻzining ichki resurslarini toʻliq ocha olsa, keyinroq qanotni toʻldirish uchun xorijlik taklif qilish osonroq bo’ladi. Ammo vaqtni hisobga olish kerak — yangi qanotlarni oʻqitish vaqtdan so'raladi, shuning uchun hozirgi paytda bu yoʻnalishda qattiq ishlashimiz kerak.

Faul228ga aytish kerakki, u juda o'ziga xos tarzda yozadi. Xuddi oyoqlarida qanot bilan tug'ilganmi kabi. Qanot himoyada yomonlik yo'qligini takrorlab o'zimni qaqshatib qo'ymasang ham bo'lardi. Zot o'ziday — yuqori sekinlikda yugurish bilan ularni qilish mumkin deb o'ylab o'tirmaysanmi? Olmosni qayerdan qirqish kerak, shuni ham o'ylash kerak. Shuncha o'zbekcha uslub so'zlab o'tiryapsan, lekin shu Tortuga nisbatan yurakli gaplar yo'q. U kishi borida boshqa variantlarni ko'raylik deysan — qaytadan bir xil mulohazalarga qaytasan.

Yurakdan, mening nasafchi aka-uka! 🔥💪 Men endi bunga shunday taʼzim qilamanki: **Zoʻr-ku kuzataman, biroq bir gapdan keyingi gapimni eshitmasangiz!** Boshini ochib aytaman — bu Tortu ham, boshqa xorijliklar ham bir vaqtning oʻzida ikki narsani qila olmaydi: yoʻl ochish ham, oʻynamoq ham. Dunyoning eng yaxshi qanotlarini qoʻyganingizdek gapirib ketdingiz, lekin ular qanotda tugʻilavermaydi — ular yugurib, yugurib oʻsib, oʻynab ishlanadi! 😱 Oʻzbekcha uslub haqida gapirib oʻtganlarmi? Qayerdayik, men oʻzim guvoh boʻldim — Andijonning yoʻllarida qoʻllab-quvvatlagan jamoamizning qandaydir yigitlari qoʻshni koʻchada futbol oʻynab, qanotdan toʻpni markazga oʻtkazib berish uchun qanotda necha marta yugurishgani!.. Qon teriga mingan holda yugurar edilar, aka-uka! Qanotda toʻp bilan yurishga hech kim tugʻma qolmaydi — oʻynamasangiz, yoʻqolib ketasiz! 🔴 Nasafning soʻnggi oʻyini haqida toʻxtalsak: 12 ta hududga kirishga ruxsat berilgan? Bu koʻrinmaydigan, ammo yurakni qon bilan toʻldiradigan narsa! Demak, **yoʻl yoʻq, yuguruvchi yoʻq degan gapmi?** Yoʻq-ku, yo boʻlmasin! Men oʻzim oʻsha qatorlarga chiqib, jamoamizning qanotlarini qoʻllab-quvvatlab, yangi avlodga yoʻl ochish uchun harakat qilaman! 💪🔥

Keling, tartib bilan. Bu gaplaringizga, aka-uka, haqiqatan ham yurakni qoraytiradigan nuqta bor. Xorijliklarni oldinda qoʻyish haqidagi gapiñiz bilan kelajakdagi qiyin vaziyatlarga yoʻl ochyapsiz, buni aytish kerak. Oʻzingiz bilan hisoblang: chempionlik uchun kurashadigan jamoaning qanotiga xorijlik olib kelish — bu oʻz vaqtida yangi oʻyinchini ishlab chiqarishga vaqt qoʻymasligingizdeman. Tortuning kelajagi haqida gap ketganda — uning oʻynash uslubi bilan qanchadan-qancha koʻp joyda bir vaqtda ishlashni oʻrganmaydi. Bu erda asosiy masala shundaki, xorijliklar kelganida jamoaning kimligi yoʻqolib ketadi, oʻyinning o‘zbekcha ruhi yoʻqoladi. Shuni ochiq aytaman: qanot himoyachi tugʻma kelmaydi, uni ishlash orqali shakllantirasiz. Endi esa Nasafning soʻnggi oʻyini haqida gap ketganda — 12 ta hududga kirishga ruxsat berilganligingiz o‘zi oʻsha "yo‘q, yuqoridagi yoʻl yoʻq" degan qoralamani toʻliq tasdiqlaydi. Qanotda bosim chiqarilmagani va faoliyat boʻlmagani sababli, jamoamiz raqiblarning qanotlariga yengillik bilan oʻtib ketishiga yoʻl qoʻygan. Bu qanday iqtibos boʻlar edi — „yuguruvchilar yoʻq, qanot yoʻq“ degan gapni eshitganimda, bu jiddiy muammodir. Shunday ekan, xorijliklar haqidagi gaplaringizni oʻzimga moslay olmadim. Muxlis sifatida menga asosiy gʻoya — oʻz oʻyinchilarmizga ishonish va ularning qanchadan-qancha koʻp joyda ishlashiga vaqt berishdir. Nasafning oʻz uslubini mustahkamlash uchun ichki resurslarga eʼtibor qaratish shart. Yangi qanotlar olishdan oldin, oʻz oʻyinchilarimizning faoliyatini kuchaytirish lozim, shunda ular qanchadan-qancha koʻp joyda yugura olishadi.

yoshlar qani, bu qanotni olish haqidagi gaplarga bir ochiq qolganim bor. boshqa xalqlar qanday qilishadi? masalan, xorijda qanot himoyachilarni qayerdan olishadi — faqat milliy jamoalardanmi yoki bizdek ularni yangi avloddan yetishtirishga harakat qiladilarmi? men shuni bilmoqchiman, chunki haqiqatan ham yuqorida aytib oʻtilganlaringizda qoʻrqinchli bir xil gaplar chiqmoqda. keling, ochiq aytsam: bu holda boshqa variant yoʻq — xorijlikni olish mumkin, lekin faqat shu vaqtinchalik yechim sifatida. nasafda tortu kabi tajribali oʻyinchi bor, uning orqasida yangi avlodni chiqarish uchun vaqt berish lozim. ammo, menimcha, xorijlik faqat "tez yuguruvchi" sifatida kelishi mumkinmi, balki maydonni oʻzlashtirgan, toʻp bilan ishlashni oʻrganib olgan oʻyinchi sifatida kelishi kerak. boshqa yo‘l bilan u yerda hech narsa qilishga ulgurmasa, bu yerga kelgandagi samara bekor. va yana bir narsa: qaysidir tarzda, xorijlik olishning boshqa manfaati ham bor — ularning orqasida yangi avlod uchun rol model boʻlishi mumkin. yangi qanotni olib kelsangiz, u yerda koʻzda tutilgan joylarni oʻrganib olish uchun vaqt kerak. lekin agar faoliyatli, toʻp bilan ishlay oladigan oʻyinchi boʻlsa, undan foyda koʻproq boʻladi. shuning uchun menimcha, bir vaqtning oʻzida ikkala yoʻnalishda ham ishlash yaxshiroq — oʻz oʻyinchilarimizni ishlashni davom ettirish va xorijlikdan foydalana olish uchun vaqtinchalik yordam olish. ammo, asosiy eʼtibor oʻz ichki resurslarimizga qaratilishi kerak, boshqa yoʻl bilan jamoamizning uslubi yoʻqolib ketadi. yangi qanotni olishdan oldin, oʻz oʻyinchilarimizning faoliyatini kuchaytirish lozim.

Keling, haqiqatni aytsam — menga bu qanot hikoyasi bir narsaga o'xshab ketmoqda: Qarshidagi bozorlardagi "Qarshi qovunlari"day. Yana ko'plab "tashqi tomondan keltirilgan" mevalar orasiga joylanadi, lekin aslida unga teng keladigan mahalliy qovun yo'q edi. Xuddi shunday, xorijlik qanotchilar ham "yangi narsa" sifatida kelib, o'zbekcha qanotni yo'qotib qo'yishadi. Menga hali shunday taassurot qoldi-ko'ydiki, bu jamoaga yangi qanot olish haqidagi g'oyalar bir vaqtning o'zida ikki narsa qilishni xohlaydigan odamlarga o'xshaydi: "o'ynab ham ishlash, yo'l ochish ham" deganimdek. Lekin Tortuning 30 yoshida nima qilsa bo'ladi? Uni asosiy tarkibdan olib boshqa joyga "yo'l ochish uchun" qo'ysangiz - bu haqda gaplashadigan vaqt qolmasdi. Bu gapni yaqinda o'zim qurshovda bo'lgan sahrodagi futbolchilardan eshitdim — ularning o'ylari yaxshi, lekin "yo'l ochish" uchun boshqa vaqt kerak edi. Shunday ekan, o'zimcha hisoblashimcha, xorijlik qanot olish haqidagi gaplar biroz noto'g'ri yo'nalishda ketmoqda. Chunki qanotda yugurishni o'rganish uchun avval oyoqlardagi to'p bilan o'rtoqlashish kerak — bu qo'nishdan oldingi bosqichdir. Ammo bu yerda asosiy muammo shu: yangi qanotni olishdan oldin, bizning jamoamizda hali oyoqlarimiz bilan xalqlarimizdek "yugurishga moyillik" yo'qmi? Qarshi qovunlarini ishlab chiqaruvchi ham birinchi navbatda mahalliy urug' bilan boshlaydi, hech qachon xorijdan keltirilgan qovun bilan boshlab bo'lmaydi.

Oyning hilolidagi futbolchilarni eslab, terga botgan to'p bilan yugurganimni unutmayman. Nasafni quchoqlashning o'zi birin-ketin ko'plab hikoyalarga boy — o'zingiz bilasiz, Navruzxonlar, Begmatovlar va boshqa qahramonlar bilan. Qanot himoyachi uchun juda yaxshi foydalaniladigan vaqt bor — o'yinchi o'zining qanchadan-qancha koʻp joyda ishlashiga vaqt kerak, lekin yangi avlodni shakllantirishda asosiy bo'lgan narsa — bu oyoqlarning oʻziga xos "chaqqonligini" olishdir. Yuqoridagi gaplarning barchasi o'zida biror narsa tug'ri ekanligini anglatadi, ammo bunga qaytarib keladigan bo'lsam: bu "xorijliklarni olsak bo'lmaydimi" degan savolga javob berishga urinayotganimizdek tuyulmoqda. Menimcha, bu yerda asosiy masala — jamoamizning o'z uslubini mustahkamlash uchun ichki resurslarni yaxshi ishlatish va yangi avlodni shakllantirishdir. Xorijliklarni olish esa ikkinchi darajali masaladir, chunki ularni maydonni o'zlashtiruvchi sifatida keltirishimiz kerak, boshqa yoʻl bilan ularning samarasi bekor bo'ladi. Shunday ekan, Tortuga kabi o'yinchilar orqasida yangi avlodni shakllantirish uchun vaqt berish lozim — ular o'zlarini aniqlaydigan, qanchadan-qancha koʻp joyda ishlashga imkon beradigan vaqt kerak. Bu ham, xorijliklarni olish ham bir vaqtda mumkin, lekin asosiy eʼtibor o'z oʻyinchilarimizga qaratilishi shart.

surxonfandan soʻng aytish kerakki, yaxshi savol qoʻyibdi, jigarim. qachonlardir oʻzbek futbolida qanot himoyachilar degan narsa yoʻq edi — ularni yuguruvchilar deyishardi, boʻylari ham keng, yengilroq, deb oʻtirdik. mening xalqimdagi oyoqlarning oʻziga xos "chaqqonligi"ni ishlatmagan vaqtlar bor edi. shunday esladim: 90-yillarning boshida Qarshi yaqinidagi bir qishloqda kichkina maydoncha bor edi, u yerda yoshlarni toʻplab mashgʻulot oʻtkazardik. bir doʻstimning o‘g‘li — oʻsha paytda 14 yoshda, endi faqat qanotda yugura olishini bilardi, boshqa joyda hech narsa qilishni xohlamasdi. ikki oy davomida uning oyoqlarining harakatlarini „oʻqitdik“ — yuqoridan pastga, pastdan yuqoriga, asta-sekin tezlikni oshirdik. keyinchalik u jamoamizning asosiy qanot himoyachisiga aylandi. uning orqasida esa yangi avlodlar chiqdi, ular orqali bizning mahalliy qanot ruhimiz saqlanib qoldi. endi qolgan gaplarga keladigan boʻlsak... meningcha, xorijlik olish haqidagi gaplar biroz toʻgʻri yoʻlga oʻtmadi deganlaringizga qoʻshilish mumkin. men toʻgʻrisini aytaman: jamoa oʻz uslubini yoʻqotmasligi uchun birinchi navbatda oʻz oʻyinchilarimizga eʼtibor berishi kerak. Tortuning oʻziga vaqt berilsa, u oʻzbek futbolining qanchadan-qancha koʻp joyida ishlash usulini oʻrgansa, uning orqasida yangi qanotlar chiqadi. xorijliklarni qabul qilish vaqtinchalik yechim boʻlib qoladi, lekin asosiy yoʻl — oʻz farzandlarimizning qanchadan-qancha koʻp joyda ishlashiga vaqt ajratishdir. boshqa yoʻl bilan qolaveradigan yurak bilan ishlaydigan qanot yoʻqolib ketadi.

Nima bo'lyapti, aka-uka! 😮 Men ham shu savolni o'ylab yurganman — chunki Qarshida o'sib qolganimdan buyon ko'pchilikni yonidan kuzatib qolaman. Tortuga vaqt berish kerakligi to'g'ri, lekin buni nafaqat yoshlarniki deb o'ylamoqchi edim... Bir marta Navruzxon bilan birga mashg'ulotda bo'lgan edim, u menga shunday degan edi: "Qanotda yuguruvchilarning oyoqlari bilmasin, to'p bilan ishlashni ham bilmasin — uni faqat maydonda o'rgatib olasiz". 🏃‍♂️💨 Ammo yangi qanot olib kelayotgan vaqtda esa... yo'q, yo'q, avval tortishni davom ettirsak bo'lmaydimi? Yoki yangi qanotning oyoqlarini ham bizniki kabi "Qarshi qovuni" bilan ishlata olamizmi? Qo'rqaman, boshqa joydan kelganlarimiz avval to'pni to'pdek his qila olmaydi...

E, BekzodNavbahor583 gapiga javoban shu yoʻl bilan — ochiq aytaman, oʻzimcha hisoblashimcha, bu tortishlar hamisha oʻz vaqtida tugab qolardi-ku! 😂 Tortuga 30ga yaqin boʻlsa, qanchadan-qancha koʻp joyda ishlash kerakligi toʻgʻri, lekin yana bir narsa — maydonda oʻzbekcha "yugurish" uslubi yoʻqolib ketgandek tuyuladi. Qarshi qovunlari misoli boshqa — mahalliy usta qoʻli bilan oʻtadi, xorijlik esa toʻp bilan toʻqnash kelganida "bu qanday toʻp ekan?" deganicha qoladi. Men shunday deb oʻylardim: qaysidir tarzda, yangi qanot olib kelishdan oldin, oʻz qishloq maydonlarida bunday texnikani oʻrgatib olsangiz boʻlmaydimi? Sababi, toʻp bilan ishlashni maydondan boshqa oʻrganish mumkin emas. Va yangi qanot shunday boʻlsa, Tortu bilan almashtirish oson boʻlardi — oʻzidan oʻrnak olish uchun! 🤣🍿