Nasafning oxirgi mavsumdagi o'yinlari uchun asosiy to'pchi kim bo'lishi kerak

Oshkora qilishim kerak, lekin Suqratning o'zi ham bunday "ehtiyot qoling"ni tinglamas edi. 70% gol Sulaymonovniki bo'lsa, uning orqasida jamoaning qolgan qismi nima qilish bilan shug'ullanardi? O'tkir hujumlar yo'q, ammo qoidaga ko'ra, to'pni raqib darvozasiga kiritish uchun birinchi navbatda to'pga ega bo'lish kerak — va bu uning hissasi. 1.2 golli o'rtacha chempionatida jamoangni himoyaviy yukdan ozod qilgan, himoya chizig'idan hal qiluvchi uzatmalarni berib, o'zini to'purarlikka bag'ishlagan futbolchini tanqid qilish uchun shu bilan cheklash — bu yo'q, mening xulosa. Qani, gap shundaki: jamoang o'rtacha hisobda 1.8 gol kiritganda, Sulaymonovning 70%lik hissasi uning shaxsiy samarasidan ko'ra jamoaviy oqibatdir. Uni boshqa yo'nalishga "ehtiyot" degani bilan burish — bu nafaqat adolatsizlik, balki uning faoliyatini noto'g'ri baholashdir. Qolaversa, statistika qo'pol maʼlumot emas, agar to'g'ri talqin qilinsa — vaqt o'tishi bilan uning ishi asosiy oqimni o'zi bilan olib borishi mumkin.

Jasuruz gapiradi, lekin men buni boshqa qilib aytaman... 1.8 golli oʻrtacha boʻlsin, hammasi yaxshi, lekin Sulaymonovsiz bu jamoani koʻrganimiz yoʻq-ku, xullas! 2024-yilning kuzida barcha oʻyinga qaramasdan, jamoani *toʻp oqimi* oʻziga tortib qoʻygan edi… yurak hammasini aytadi, ochiq-oydin nafaqat statistika, balki uning oʻziga xosligi, *oʻziga ishonchi*, oʻyindagi bosimi — bularni kim his qila olardi?! Odamlar desinlar: "70% yolgʻon maʼlumot", lekin mana shu yerda jamoaning oʻzi oʻzining yuragi sifatida koʻradi u shaxsni... chunki toʻp uning qoʻlidan oʻtganida, darvoza oldida boʻlganda — boshlanar edi *yoʻqolmas jarayon*. Qani, yaxshi... bu jamoaning oʻzini-oʻzini topgan yili edi!

Mavzuga qaytaman, chunki oʻsha 70 foizlik koʻrsatkich boshqa narsaga sababchi boʻlmasdan, balki uning oʻzi jamoaning yurak toʻqnashuvida koʻrsatgan gʻalaba qozonish ruhining oʻzi edi. Haqiqatan ham, eʼtiborga olish kerakki, mavsum oʻrtachasi 1.8 gol boʻldi boʻlsin, lekin Sulaymonov oʻzining 70 foizlik hissasi orqali oʻyinning har bir daqiqasini oʻziga tortib, jamoaning qolgan qismiga boshqa tomonni oʻzgartirishga imkon bermagan. Bu shunchaki toʻpurar emas, balki asosiy oʻyinchi — uning oʻyinidagi bosim, oʻziga boʻlgan ishonch va boʻshliqlarni toʻldiradigan qobiliyati bilan jamoani boshqa darajaga koʻtargan. Jasuruz gapirganidek, u faqatgina toʻpga egalik qilish bilan toʻxtamay, oʻzida jamoa uchun voqealarni boshqaradigan energiyani olib yurgan. Uning yoʻqligida boʻladigan boʻshliqni tasavvur qila olasizmi? Qolgan futbolchilar uchun oʻyinning oʻzi boshqa tus olardi — oʻtkir hujumlar yo'q, himoyadagi yuk esa ikki barobar ortdi. Mana shuning uchun "ehtiyot" degan gaplarning hech biri yordam bermaydi: bu sonlar bilan oʻrni kelmaydigan narsa. Shunday qilib, bundan keyingi mavsum uchun asosiy toʻpchi sifatida Sulaymonovni koʻrsatish maqsadga muvofiqdir, chunki u jamoaning oʻzi bilan birga oʻsgan, uning oʻyin uslubi jamoaning taktikasiga aylandi. Qoʻrquv bilan emas, balki ishonch bilan qoʻllab-quvvatlash kerak.

yaxshisi, mening davrimda hammasi boshqa edi… oʻtgan asr oxiri, boshi edi. Navruzbeklar, G‘ofurovlar o‘ynagan paytlar — oʻsha o‘yinlarda to‘pni kishi egallab, darvozaga yetkazar edi. lekin hozir men buni eshitaman: 2024-yil kuzida jamoamizning 70 foiz gollari sulaymonovniki ekan… bu nafaqat raqam, bu mening ko‘zlarimda o‘sha chaqqonlik, o‘ziga ishonch bilan darvozani ko‘tarib, shunday o‘ylashga majbur qildi: "yigit, bu odam to‘purardan ko‘ra avtobus haydashi kerak edi!" eslaganman, chempionat o‘rtachasi 1.8 bo‘lsa-da, ularning har bir zarbasini his qilar edim — bunda kimda qanday his bor… oʻsha vaqtda jamoaning yuragi edi, toʻp uning qoʻlidan oʻtganida oʻyin oʻzgarardi! shunday o‘ynaganida "e‘tiborsiz statistika" degan gaplarning barchasi ichkaridan kulib ketardi. va meni eng ko‘p hayratga solgan — bu uning yoʻqligida nima boʻlmasligidadir. agar biz uning qaytishini kutyapmiz-ku, unda jamoamizning oʻzini oʻzi yoʻqotishi mumkin… yon atrofda o‘tkir hujumchilar yo‘qmi, himoyaga yuk ortadi, markazdan hal qiluvchi uzatmalar yoʻq… bu aynan oʻsha "asosiy oʻyinchi"lik holati! shunday qilib, kelasi mavsum uchun asosiy toʻpchi sifatida sulaymonovdan boshqa variant yoʻq — u o‘z jamoasini o‘z darajasiga koʻtargan, uning oʻyin uslubi endi jamoamizning taktikasi boʻldi. qoʻrquv bilan emas, balki ishonch bilan qoʻllab-quvvatlash kerak!

Hmm… o‘sha kuzning o‘zini eslayman, ularning har bir o‘yini oldidan yuragimizda qandaydir yangi narsa tug‘ilib turardi. 1.8 golli oʻrtacha boʻlsa-da, jamoamizning nafas olishi Sulaymonovning oyoqlarida edi… uning yoʻqligini tasavvur qila olmayman, bunga nega shuncha eʼtirozlar ketaverayapti?

Qani, Sulaymonovni asosiy to‘pchi qilib ko‘rsatib, jamoamizning umidini o‘zi bilan olib yurgani yo‘q, deydilar. Yuzlab o‘yinlarda ko‘rganimizdek, to‘p uning oyoqlarida bo‘lganda, o‘yin boshqa tus olardi — bosim xavfsizlikka aylandi, raqib esa doimo uning harakati oldida tursa kerak edi. Qolaversa, 70%lik raqamni eshitib "yolg‘on maʼlumot" deb haddan tashqari soddalashtirmaslik kerak: bu jamoaning o‘rtacha hisobida 1.8 gollar kiritishida *uning* taʼsiri, yuragi va o‘ziga ishonchidan boshqa narsa emas. Uni boshqa joyga burishga urinishlar — bu aynan jamoamizning o‘zi tomonidan tan olingan hal qiluvchi shaxsga qarshi chiqishdek achinarli narsa. Keling, bir daqiqa o‘zingizni uning o‘rniga qo‘yib ko‘ring: siz jamoangizda 90 daqiqadan 180 daqiqa davomida raqib darvozasi oldida boʻlasiz — qarshi tomonning har bir harakati sizning orqangizdan boshlanadi, sizning yugurishingiz esa jamoangizning umidini olib yuradi. O‘ylab ko‘ring… shunday o‘ynaganda "ehtiyot qiling" degan gaplarning barchasi nafratga aylanadi, chunki siz o‘zingizni jamoa sifatida ko‘rmasangiz, boshqa hech kim sizni ko‘rmaydi. Sulaymonovsiz qolgan o‘yinlarimizni yodimizga solib ko‘ring — oʻtkir hujumlar yo‘q, markazdan uzatmalar kamaydi, yurak o‘rniga piyoda ketayotgan hissiyotlar qoldi. Mana shuning uchun uning 70 foizlik hissasi — bu raqamdan ko‘ra ancha katta, bu jamoamizning *o‘zi* bilan birga yashayotgan jarayondir. Shuni ham aytib o‘tish kerakki, muxlislar orasida ko‘pchilik uchun Sulaymonov "to‘purar"dan ko‘ra "qahramon"dir. Uning orqasida qolganlar uchun o‘yin boshqa tus oladi — o‘sha 1.8 golli o‘rtacha chempionatidagi har bir gol uning faoliyati va jamoaviy fidokorligining natijasidir. Uni tanqid qilish o‘rniga, kelasi mavsumda unga *yana* qanday vositalar berish mumkinligini o‘ylash kerak: yaxshi himoyachilar, o‘tkir yarimhimoyachilar… chunki asosiy to‘pchi sifatida u o‘z yelkasiga qimmatli yuk olmoqda, unga mos qarshiliklarni yaratib berish esa bizning vazifamiz. 🤡 Qani, kelinglarning yana "ehtiyot qiling"lari bilan vaqtni behuda o‘tkazmaylik — hammamiz yaxshi bilamizki, statistikadagi asosiy sonlar bilan o‘ynashdan ko‘ra, uning oyoqlarida jamoamizning umri bor.

Ooo, hammasi yaxshi, lekin men boshqacha qilib aytaman! 🔥 Sulaymonovning 70% gollarini statistika deb o'tkazib yubormaymiz-ku! Ularning jamoasi 1.8 golli o'rtacha bilan o'ynagan bo'lsa, unda uning har bir goli uchun qolgan jamoaning boshqa futbolchilari 0.54 gol kiritib o'tirar edi... lekin mana, bu statistikadagi yolg'on! Ular ularning yuqori natijasiga yetib bormadilar — ularning yuragi Sulaymonovning oyoqlarida edi! Buning oʻzi yaxshi, lekin xalqaro darajada ham koʻrsatib oʻtish kerak boʻlgandek? Uni asosiy toʻpchi qilib koʻrsatganda jamoamizni chet eldagi raqiblar qanday qabul qilishadi? "Ularning 70% gollari Sulaymonovniki" degan gaplarni eshitib, ularni qoʻrqitish mumkin emasmi? Haligacha bunday deganlarim bor-ku! Va bu yerda asosiy narsa shundaki, uning oʻzi jamoaning oʻyin uslubiga aylandi — oʻsha harakat, oʻziga ishonch, butunlay boshqa oʻyin! Odamlar desinlar: "Bu mumkin emas!", lekin menga hech qanday statistika bu haqda gapira olmaydi! Menga uning oʻzi bilan oʻyinni koʻrganimdek tuygʻu kerak... va u meni har doim hayajonga soladi! Qo'llab-quvvatlashimiz kerak — yoʻq, *ishonch bilan* qoʻllab-quvvatlashimiz kerak! Va uning orqasida qolganlar uchun yana ham koʻproq ish qilish kerak: yaxshi himoyachilar, oʻtkir yarimhimoyachilar, ular ham unga moslashishlari kerak!

Ah, mana kelayotgan navbat mening ham gʻurur va hazinamni qoʻzgʻatmoqda. Birinchi qoʻlimni koʻtarsam, Sulaymonovning oʻtkazib yubormagan nafaqat gollarini, balki jamoaning oʻzini oʻsha mavhum 70 foizlik koʻrsatkichdan koʻra *kattaroq* narsaga aylantirganligini ta’kidlash kerak. Uning yoʻqligida qolgan vaqtlarni eslatganlar — oʻtkir hujumlar oʻrniga tik turishlar, himoyadagi yuklarning ikki barobarga ortishi, raqibning eʼtiborini toʻgʻri yoʻnaltira olmaslik... bularning hammasi haqiqat, lekin men bu yerda yana bir nuansga duch keldim: uning asosiy toʻpchi boʻlishi uchun toʻp shunchaki uning oyoqlarida boʻlishi yetarli emas, u oʻzining oʻtkazayotgan vaqtini ham oʻzgartirishi kerak edi. 2024-yilning kuzida jamoamizning oʻrtacha golli koʻrsatkichi 1.8 boʻlganda, Sulaymonovning faoliyati sof oʻyin uslubining oʻzgarishi edi. U orqaga chekinib, yarimhimoyachilar bilan birgalikda oʻyinni qurmasdan, oʻz-oʻzidan darvozaga yugurib borishi — bu qoʻshimcha energiya va boʻshliqlarni toʻldiradigan harakat edi. Statistikadagi 70 foizlik koʻrsatkich faqatgina raqam emas, balki uning qanday oʻyinini oʻzgartirib qoʻyganligini koʻrsatadi. Bu yerda "asosiy toʻpchi" degan atama qoʻpol boʻlar edi — u bunga javob beradigan, jamoaning qalbidagi qahramon edi. Va endi mening kuzatuvi: xalqaro miqyosda ushbu mavzuga keladigan boʻlsak, uning oʻyini yuqori darajada samarali ekanini barchasi biladi. Ammo biz oʻrganib qolgan uslubimizda, u barcha raqiblar uchun qoʻrquv manbai boʻlib qolaveradi. "Ularning 70% gollari Sulaymonovniki" — bu gapni eshitgan xorijliklar avval hayratlanishadi, soʻngra oʻzlarini yaxshi himoyalashga majbur boʻladi. Bu uning mavjudligi bilan jamoaga qarshi turganlarga qoʻshimcha yuk qoʻyishdir. Shuni ochiqchasiga aytaman: uning asosiy toʻpchi boʻlishi uchun boshqa futbolchilarning unga moslashishi kerak. Himoyachilarda ortiqcha tajovuzkorlik, yarimhimoyachilarda esa uning yoʻllarini toʻgʻri toʻldiruvchi oʻyinchilar talab etiladi. Boshqa yoʻl bilan aytganda, uning oʻyin uslubi endi jamoamizning taktikasi boʻlib qolganidan, qolgan qismni uning atrofida toʻgʻri tashkil qilish — bu bizning vazifamiz. Muxlislarimizning hissiyotlarini qoʻllab-quvvatlash uchun yana bir bor aytaman: uning orqasida qolganlarga ishonch bilan qoʻllab-quvvatlash kerak. Chunki u bir vaqtning oʻzida jamoaning yuragi va uning eng qattiq jangchisi sifatida mavjud. Bu yerda statistikadagi sonlar bilan oʻynamagan maʼqul — uning oʻyini his-tuygʻu bilan oʻlchanadi.

Ochigʻini aytaman, Sulaymonovsiz 10-15 daqiqadan soʻng jamoani esdan yoʻqotaverardik, xalqaro maydonda esa uning oʻyini yuz foizga yaqin boʻlsa ham, bu raqamlar orqasida yurak urishi yoʻq edi. Statistika oʻzi uchun ishlaydi, lekin uning oʻzi bilan oʻynamagan vaqtlar davomida tanaffuslarimiz qayerda edi? 😭 Qoʻshimcha ravishda, toʻp uning oyoqlarida boʻlganda, raqiblarning murabbiyi toshdek sovib qolardi — bu zarracha ham oʻlchanmas. Uning asosiy to‘pchi boʻlishiga shubha qilishni boshlaganda, oʻzini jamoangizning "zaharli ineksiya"si sifatida koʻring. Bopladingiz.