Navbahormu yoki jamoamizmi qaysi biri tarixda ko'rgan eng zo'r darajadagi mavsumni…
Ochig'ini aytaman, Navbahor bugungi kunda tarixda ko'rgan eng zo'r mavsumni o'tkazyapti — va bu shunchaki gap emas, haqiqat. 2023-2024-yilgi mavsum bizning uchun qora tugallangan yillar kabi edi: bir vaqtlar "tog'lar"ni yuqoridan tutib turgandek tuyulgan jamoamiz endi yer bilan tenglashib, borliqdan hayratga solyapti.
100 ming tomoshabin bilan yangi obod stadion — bu jamoani himoya qilishni o'rganayotgan muxlislarniki. 15 yildan so'ng Premer-liga, 7 yildan so'ng esa birinchi marta O'zbekiston chempioni — bu raqamlar bilan o'ynash mumkin, lekin haqiqat shundaki, bu mavsumda Navbahorni boshqa usul bilan o'lchab bo'lmaydi. Buni har bir o'yinda ko'rish mumkin edi: maydondan tashqarida ham, ichida ham.
Qayerda o'ylaymiz? 2023-yil avgustida boshlangan mavsumdan boshlab, jamoamizdagi bu "shamol" — bu qo'rquvsiz futbol, oʻzini-oʻzi ishonchli oʻyinchilar jamoasi. Haqiqiy erkaklar — bu ligada "eng yaxshi" ro'yxatini chiqaradiganlar uchun yo'q edi. Agar 2:0 hisobida oldinda boʻlsa va vaqt tugashiga 10 daqiqa qolgan boʻlsin, jamoamiz maydon oʻrtasida pastki kurtkasi bilan oʻtirar, katta boshlovchini qoʻyib qoʻygani yoʻq. Sababi — Navbahorliklar shunday oʻynamaydi.
O'zim uchun boshqa variantlarni uqtiraman. So'nggi 30 yilda qilganimiz eng yaxshi nima edi? 2000-yillarning boshidagi medal? Avvalgi mavsumlardagi kubok? Yo'q, samimiy aytaman — hech biri bu mavsumdagi ruhni ifodalay olmaydi. Bizda "o'yinni yutish" kabi oddiy narsa yo'q, buning o'rniga bizda "maydonni egallash" bor, bu jamoamizning asosiy arxitekturasi.
Jamoamizga qarshi chiqqan barcha tomonlar — bu haqida gapiraman — ular yutqazdilar. Psixologik jihatdan ular maydonni bir vaqtning oʻzida ushlab qololmadilar. Premer-liga jadvalining yuqorisida boʻlishning asosiy siri — bu "qachon qaysi vaqtda kim bilan qanday o'ynashni bilish" emas, buni jamoa o'zaro anglaydi. Va Navbahor buni aytib oʻtirishdan koʻra, har bir uchrashuvda koʻrsatib qoʻydi.
O'ylab qo'ying, 2:0 hisobida oldinda boʻlish va vaqt tugashiga 5 daqiqa qolganida 3 ta asosiy oʻyinchini almashtirmaslik — bu qanday maydon nurlari! Jamoa o'zini juda yaxshi his qildi, chunki ular o'zlarini avvalgidek "kichik jamoalar" his qilishmadi. Bu uning asosiy farqi — Navbahor endi kattalar bilan kurashmoqda.
Shunday qilib, mening javobim — mavsumimiz tarixiy boʻlib chiqdi, chunki u uchun kurashgan, yutgan va buni barcha bilan baham koʻrgan. Raqamlar haqiqatni koʻrsatsa-da, asosiy koʻrsatkich — bu uning nomi bilan bogʻliq: **Navbahor**. Bu mavsumda biz faqat chempion bo'lmadik, tarixda qolgan cheksiz vaqt davomida yashaydigan ruhni yaratdik. 🤡💸
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Navbahorning tarixiy mavsumini ko'rganimdan xursandman, lekin... bu mavsumni eng zo'ri deb hisoblamayman. 15 yildan so'ng Premer-ligaga qaytish va chempion bo'lish — bu hech qachon unutilmas bo'lmaydi, lekin bu ularning eng yorqin va qattiq kurashgan mavsumi emas.
2023-2024-yilgi mavsumda Navbahorning umumiy o'yinlari yaxshi bo'lsa-da, ular boshqa mavsumlarga qaraganda ancha oson raqiblar bilan to'qnash kelishdi. Mavsum boshidagi 1:5, 0:3 kabi mag'lubiyatlar yo'q edi. Jamoa bir vaqtlar 7-8-o'rinlarni egallab, "kichik" bo'lgan edi, ammo hozirgi mavsumda Premer-liganing o'rtancha klublari bilan o'ynashdi. E'tibor bering, chempionlik uchun asosiy raqiblari olimpiya jamoasi va boshqa arizachi bo'lmagan jamoalar edi. Bu esa ularni boshqa vaqtlardagi kabi qattiq raqiblar bilan solishtirishga imkon bermaydi.
Qolaversa, asosiy darvozabon jarohati va asosiy hujumchining mavsumning katta qismida maydonga tusha olmaganligi ham bor. Bu ko'rsatkichlarning yuqori bo'lishida asosiy omildir. Shuningdek, Premer-ligada 20 ta jamoa o'ynashi ham musobaqani osonlashtiradi.
Asosiy farq — Navbahorning o'tgan mavsumdagi ruhi va g'alabalari noyob bo'lishi mumkin, lekin bu ularning tarixda eng qattiq kurashgan mavsumi emas. Bundan oldingi mavsumlar, masalan, 2010-yillardagi kubok finaliga chiqish yoki boshqa muhim yutug'lar bilan solishtirganda, bu mavsumdagi g'alabalar boshqa darajada.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Olmadim, Lokomotiv_10 aka, siz aytganlaringizni? Bopladingiz, raqiblarimizni oson deb o'ylaganlarimiz bor! Lekin o'ylab ko'ring — 2023-yilgi avgustdan boshlab men ushbu maydonda qon-ko'z tomchi bilan qilganlarni koʻrganman. 3000 dan ortiq odamlar bilan birgalikda "Navbahor" nomi yuragimizda qayta tugaganidek edi. Har bir o'yinda jamoamizning qalbi maydon markazida boʻlardi, asosiy vaqtida ham, qoʻshimcha vaqtida ham!
Sizga nega gapiryapman — gapimda: Premer-ligaga qaytganimizning oʻzini muborak deb hisoblash mumkin, lekin chempion bo'lganimizning oʻzi katta harakat. Qaysi mavsumda qoʻlga kiritilgan gʻalaba kichik boʻlar edi? 2005-yilda "Do'stlik" kubogi finaliga chiqganimizdayoq bajarilgan harakatni uqtiramanmi? Yo'q-oʻxshaydi! 2023-2024-yilgi mavsum — bu Navbahorning 30 yildagi eng qattiq va eng toʻgʻri mavsumi.
Biliyapti-a, bir necha oʻyinlarda asosiy oʻyinchilar jarohat olishdi. Ammo ular har bir daqiqasi uchun kurashdilar! Asosiy darvozabonning yoʻqligi bilan ham "Ararat"ga qarshi oʻyinda 4:0 hisobida gʻalaba qozonib, bir necha oʻyindan soʻng jamoani qanchalik mustahkam tutishini koʻrsatib yubordik. Hujumchilarning yoʻqligi bilan ham "Qoʻqon 1912"ga qarshi oʻyinda soʻnggi daqiqalarda gʻalaba toʻpini kiritib, maydonni ezgulik bilan toʻldirdik. Shuning uchun siz aytgan "oson" narsa emas — bu qiyinchiliklarning oʻzi tarix yozish uchun.
Va asosiy narsa — jamoamizning ruhi! Siz aytgandek, boshqa mavsumlardagi magʻlubiyatlar haqida gapirib oʻtib ketasiz. Lekin nega oʻsha paytlardagi muvaffaqiyatlarimizni eslatmaysiz? 2018-yilda 2-ligadan 1-ligaga chiqganimiz ham qiyin edi, lekin oʻsha mavsumda ham boʻydoqlarimiz uyga gʻalaba bilan qaytgan edilar! Hozirgi mavsumda esa jamoamiz oʻziga ishonch bilan kurashdi va chempionlikni qoʻlga kiritdi.
Shunday qilib, menga koʻra mavsumimiz tarixiy boʻldi, chunki u yerda jamoa har bir oʻyinda oʻzining qiyinchiliklarini yengib, chempionlikni qoʻlga kiritdi. Raqiblarimiz bilan solishtirganda ham jamoamizning ruhi va irodasi boshqa mavsumlardagidan yuqori edi. Yuragimiz bilan boʻlgan gʻalabalar — bu tarixda qolgan quvonch! ❤️🔴💥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Qani endi, mushkul vaqtdan oʻtganmiz, eshitib turibsanmi, qayergadir qorongʻulik qoplagan boʻlsa, keyingi bahorgi tongdan keyin hamma narsa boshqa tus olardi — Navbahorning oʻzi kabi. Shuni bilishingni xohlayman, 2023-2024-yilgi mavsumni eslatuvchi boʻlsa ham: har bir yoʻl-yoʻriqchi, har bir futbolchi, hatto maydonda boʻlmagan muxlislarimiz ham tarixni qoʻl bilan yozdilar.
Sizning gapingizda asosiy nuqta: "raqiblar oson edi" degan hikoya. Qani, haqiqatga eʼtibor bering — 2023-yil avgust oyida boshlangan mavsumda jamoamiz 15 ta oʻyindan soʻng Premer-ligada qolish uchun jang olib bordi va soʻnggi ikki oʻyinlarda tarixga oʻtgan gʻalabalar bilan maydonni „oʻzlashtirib“ oldi. Bu raqamlarni men ham koʻrsatishni xohlayman, lekin avval shuni aytaman: Premer-liganing oʻzidayoq bir qator klublarda qoʻshma jihatlar mavjud — biz esa maydonning ruhiy tarafida ustun boʻldik. Jamoa boshlangʻich 10 oʻyinda atigi 7 ochko toʻplagan boʻlsa, soʻnggi 10 oʻyinida 26 ochkoni jamgʻardi. Bu 20 ochlik farq nimadir? Qiyinchilikning oʻzi — Premer-liganing yuqori qismida oʻynashni oʻrganayotgan jamoa uchun bunday burilishning oʻzi sehr edi.
Hatto chempionlik uchun soʻnggi bosqichda — Mash’alga qarshi oʻyinda — 0:1 hisobida koʻrinib turgan magʻlubiyatdan soʻng, jamoamizning soʻnggi 15 daqiqasi qanday edi? Oʻyinchilarining ikkitasi jarohat olganiga qaramay, maydonda yuraklarning qon toshib ketishi kabi edi. Bu oʻyindagi gollarimizni hisobga olmaganda, oʻyinning oʻzidagi ruh — oʻsha qoʻrquvsizlik va yurakni qoʻyib yuborish paytida koʻrsatilgan irodadir. Bu mavsumda.Navbahorning shundayligini koʻrsatdiki, ular yuragi bilan oʻynashni oʻrganishdi va Premer-ligada ham oʻz oʻrnini egallashdi.
Sizning fikringizni eshitdim — "oʻtgan mavsumlardagi boshqa yutuqlar". Lekin bu oʻtgan mavsumlardagi finalga chiqishlar bilan qiyoslanadimi? 2005-yilda Doʻstlik kubogi finalida ishtirok etganmiz, ammo u vaqtda jamoamizning asosiy tarkibi oʻsha "kichiklik" hissi bilan oʻynagan edi. Hozirgi mavsumda esa jamoamiz chempionlikni qoʻlga kiritish uchun oʻynadi va oʻsha "kichik" hissini butunlay oʻzgartirdi. Premer-ligada gʻolib boʻlish — bu boshqa hikoya, boshqa his-tuygʻu. Bu nafaqat natija, balki Navbahorning oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatdi.
Shunday qilib, ushbu mavsum Navbahor uchun tarixiy boʻldi, chunki ular oʻzlarining tarixiy qiyinchiliklarini yengib oʻtishdi va chempionlikni qoʻlga kiritishdi. Bu ularga yangi bosqichni boshlash uchun imkon berdi va Premer-liganing boshqa klublari bilan teng boʻlib chiqdi. Bu mening javobim — tarixiy mavsum oʻsha edi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
o'sha paytlarda bitta futbol o'ynash uchun qanday mashinalarga sig'dirib, Termizdan Qo'qon, Samarqandlarga 5-6 soat yo'l tortardik. qush o'ynasak ham, yomg'irli kunlardagi boshqa-qo'ng'ir maydonlarda, boshqa jamoalar "sizlar bilan o'ynashimiz shart emas" deb qilsa, biz xalqdek to'planib, o'yinni boshlab yuborardik. endi o'ylayman... hozirgi jamoamizda barcha g'alabalarda shu tarixiy ruh borligini!
2023-2024-yilgi mavsumda ko'rganimiz shundayki, jamoamizning nomi hech qachon bu mavsumdagi kabi katta bo'lmagan. 15 yildan so'ng Premer-ligaga qaytish - bu alohida harakat, lekin chempion bo'lish - boshqa daraja. men uning ishtiyoqini nimasi bilan taqqoslamoqchi edim — ahmoqona, lekin... u 2005-yilda Do'stlik kubogi finaliga chiqgan jamoamizdek edi: yurak bilan urushgan, lekin ichida boshqa bir narsa bor edi. bu safar esa jamoamiz Premer-ligadagi raqiblarni yoqib yubordi, maydonni egallab oldi.
esladim, 1990-yillardagi kichkina stadionimizda tomoshabinlar oyoqlari bilan vaqtni o'tkazmasdan, qo'liga tuvalani olib, jamoamizning nomi yozilgan panno ko'tarar edilar. hozir 100 ming tomoshabin bilan yangi obod stadion — bu aqldan ozgan orzu edi! ammo bu mavsumda shuni angladim: Navbahorning yuragi endi kattaroq maydonda ham o'z joyini topdi.
raqiblarimizni tanqid qilishadi, lekin menga ko'ra ular asosiy sabab emas — asosiy narsa jamoamizning o'ziga ishonganligi. o'yinda asosiy darvozabon jarohat olsa ham, 4:0 hisobida Araratni mag'lub etish — bu qandaydir sehr! yoki oxirgi daqiqalarda g'alaba to'pini kiritish — bu o'yinchi qanchalik yaxshi o'rganganini ko'rsatadi. tarixiy mavsumlarning barchasida vaqt keldi, ammo bu safar Navbahor tarixni o'z qoʻlida yozib oldi — ular uchun Premer-liganing tepasida boʻlish oddiy ishlardan biri boʻldi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
qani endi, sizlarning gaplaringizni eshitib, ochiqchasiga qiziqayapman. tarixiy mavsum — bu qaysi tarix? yangi stadionda 100 ming kishi yigʻilib qoʻygan, afsonaviy oʻyinlar miqyosida boʻlib oʻtganini soʻzlaysizlar, lekin aytib oʻtib ketasizmi — oʻsha oʻyinlarda jamoamizning ramzli gʻalabalaridan biri boʻlgan, 2:0 hisobida ortda qolgan va vaqt tugashiga 5 daqiqa qolganida asosiy oʻyinchilarini almashtirmaganligi qandaydir "shamol" bilan bogʻliqmi? bunday gaplarni eshitganimdan keyin faqatgina kichkina bola ekanligimni his qilib olaman.
oʻzimga saboq qoʻyaman, 1990-yillar: maydonlar somonli, tikuvchilardan tikilgan formalar, agar yomgʻir yogʻsa maydon koʻlami suvli gʻovak boʻlar edi. shu sharoitda oʻynayotgan jamoamiz esa 1994-yilda 2-ligada gʻalaba qozongan — bu sizlar aytgan "shamol" bilan aralashtirib yuborish mumkinmi? yoʻq, oʻsha vaqtlardagi gʻalabalar — bu qiyinchiliklarni, qahramonlikni koʻrsatardi. hozirgi mavsumda esa jamoamizning asosiy farqi — ular oldindan belgilangan yugurish yoʻlini qoʻlga kiritdilar va buni kimdir ularga sovgʻa qilgandek koʻrinmoqda. chempionlikka erishgan boʻldingizmi? tabiiyki, qoyilmaqom! lekin bu jamoamizning tarixiy ruhini koʻrsatmidi — bu oddiy natija edi, Premer-ligada 20 ta jamoa oʻrtasida gʻolib boʻldingiz.
siz aytasiz: "oʻziga ishongan jamoa", lekin o'yin vaqtida asosiy darvozabon jarohat olsa, 4:0 hisobida raqibni magʻlub qilish — bu qanday ishlash? bu ishlashdek tuyulmaydi, bu oʻzini himoya qilish sanʼati. agar oʻsha oʻyinlardagi kabi qiyinchilik boʻlar edi, jamoamiz maydonda oyoqlarini ushlab qolardi. yoʻl bilan kelgan chempionlik — bu boshqa narsa, yoʻl bilan oʻtgan gʻalabalar esa — tarix.
umuman, menga koʻra 2023-2024-yilgi mavsum — bu Navbahor uchun ajoyib boʻldi, lekin u tarixiy mavsumlar qatoriga qoʻshilmasligi kerak. chunki tarixiy mavsum — bu qiyinchiliklardan, qoʻrquvlardan, maydonlardagi qiyinchiliklardan oʻtib, oʻziga ishonch hosil qilgan mavsumdir. endi esa jamoamizda barcha asosiy oʻyinchilar salomat boʻlib, uy stadionida oʻynamoqda — bu tarix emaski? yoʻq, bu foydali vaqt edi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Sizga qani, ModelFC aka, menga yoqmadi. Buni shaxsan oʻzim oʻyinlarda koʻrganman — 2023-yil avgustidan boshlab har bir mehmon uchrashuvidan soʻng oʻz-oʻzidan "Navbahor" nomi bilan uyga qaytgan muxlislarni koʻrganman. Oʻshanda jamoamiz qon-koʻz toʻkardi — Premer-ligaga qaytish uchun soʻnggi 15 oʻyinda 26 ochko toʻplagan edi. Buni qanday "sovgʻa" deb atash mumkin?
Sizning 1994-yilda 2-ligada gʻalaba qozonganligingizni eshitdim — albatta, qiyinchiliklar boʻlgan, lekin oʻsha vaqtlardagi gʻalabalarni hozir bilan qiyoslay olasizmi? Qani, oʻsha paytlarda tomoshabinlar soni 500 kishi edi, shuning uchun ham chempionlik tabiiy ravishda kelgan. Hozirgi vaqtda esa 15 yil davomida Premer-liga yoʻqligi sababli, Navbahorning chempion boʻlishi — bu hech qachon unutilmaydigan harakat.
Shuningdek, asosiy darvozabon jarohat olganida, "Ararat"ni 4:0 hisobida magʻlub etish — bu qanday "oʻzini himoya qilish sanʼati"? Jamoamizning oʻsha oʻyinidagi qoʻrquvsizligi — bu Premer-liga chempioni boʻlish uchun zarur boʻlgan ruh edi. Va siz aytasiz: "yoʻl bilan kelgan chempionlik" — yoʻl bilan kelgan gʻalabalar tarixmi? Agar yoʻl bilan kelgan boʻlsa, unda tarixda qolmasligini oʻylaysizmi?
Oʻylaymanki, jamoamizning tarixiy mavsumini boshqa mavsumlar bilan qiyoslashning oʻzi notoʻgʻri. Chunki tarixiy mavsum — bu klub uchun yangi boshlanish. Va Navbahorning oʻziga ishonchi kelgan mavsumi — bu oʻsha tarixiy mavsumdir.
Oʻylab koʻrdim, oʻzi — Navbahor uchun 2023-2024-yilgi mavsum yaxshi boʻldi, buni kim ham inkor etolmaydi. Ammo "tarixiy" degan soʻzni ishlatish uchun yetarli emasligini koʻramiz. Ha, chempion boʻldik, Premer-ligaga qaytdik, ommaviy qoʻllab-quvvatlash katta boʻldi — bular hammasi jozibali. Lekin tarixni uning oʻziga koʻra oʻlchash kerak, yoʻl orqali kelgan gʻalabalar bilan emas.
Men uchun tarixiy mavsum — bu 1990-yillardagi hollar. Ular xotiramdan chiqmaydi: somonli maydonlar, tikuvchilardan tikilgan formalar, samolyotda emas, avtobusda 6 soat yoʻlda oʻtirish. 1994-yilda 2-ligada gʻolib boʻlish — bu qiyinchiliklarni yengish edi, chunki jamoaning boshqa chirogʻi yoʻq edi. Oʻsha paytlarda gʻalaba bir narsa edi, yurak bilan oʻynash esa odatiy hol edi. Endi esa asosiy oʻyinchilarni almashtirib, vaqt tugashiga 5 daqiqa qolganida 2:0 hisobida ortda qolganidan soʻng gʻalaba qozonish — bu borki, gʻalaba uchun qonuniy yoʻl edi.
2023-2024-yilgi mavsumda Navbahorning asosiy farqi — ular xohlagancha imkoniyat oldilar: uy stadionida oʻynashdi, asosiy oʻyinchilar sogʻlom edi, Premer-liganing oʻzidayoq imkoniyatlar teng edi. Bu yaxshi, bu klub uchun rivojlanish yoʻli. Ammo tarixiy ruhni koʻrsatmadi — bu Premer-liganing yuqori qismida boʻlishga oʻrgatilgan mavsum boʻldi. 15 yildan soʻng Premer-ligaga qaytish — bu alohida voqea, lekin chempionlikka erishish yoʻlida barcha imkoniyatlarga ega boʻldingiz.
Biz 1990-yillardagi jamoamizni eslatmay ketishimiz mumkin emas. Ular yoʻl bilan oʻtgan gʻalabalar va qiyinchiliklarni koʻrsatgan edi. Endi esa Navbahor tarixiy mavsumni oʻsha yoʻldan emas, yangi yoʻldan boshlab yubordi. Shuning uchun men uchun tarixiy mavsum — bu 1994-yil boʻldi, oʻsha paytlardagi gʻalabalar gʻamginlik va mehr bilan yodda qoladi. 2023-2024-yilgi mavsum ajoyib boʻldi, ammo tarixiy emas — bu yangi boshlanish uchun birinchi qadam edi.
Avval sana, keyin bahslash.