Navbahorni kengaytirib yuborish: yangi transferlar orqali o’zini Superligada g’oliblikka…
Keling, bu mavsumda shunchaki o'yin davomida qandaydir vaqtlar bor-ku, Navbahorni har doim "yuqoriroq"ga qistab turganlar ketma-ket 10 ta oʻyinida oʻrtacha bitta gol urganini koʻrsangiz ham... 😂 Oramizda gap shundaki, mavjudligimizdan bexabardek tushayotgan boʻlsak-da, mavsum oʻrtalarida jamoani qoʻshib olishga harakat qilish — bu yurakni engilla-tadi, lekin keyingi toʻlovni uning bilan qabul qilishdir.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Navbahorning soʻnggi oʻyinlarini oʻzi kuzatgan boʻlsam, bu jamoani "oʻtkazib yuborish" deb ulugʻlashga hojat yoʻq. Qanday boʻlishidan qatʼi nazar, oʻn ochko ortish uchun 10 ta oʻyinda oʻrtacha bitta gol — bu raqamlar yolgʻon gapirmaydi. Agar hozirroq yetti oʻrindan chiqib ketish uchun narvon koʻtarishga kirishilsa, moliyaviy yukni hisobga olgan holda juda ham xavfli qadam boʻlardi. Chunki yuqori maoshli legionerlar uchun klubning cheklovlari boʻlgani uchun, vaqtinchalik pauza qilish, jamoani oʻz ichiga singdirib olish va kelgusi mavsum uchun mustahkam rejaga oʻtish yaxshi yechim boʻlar edi.
Isbot qani?
Ofto, Toshkent_bolasicheksizning so'zi juda ham og'riydi... 😤 7-o'rin bilan 10 o'yinda 1 ta gol — bu natijalar bilan gullab-yashnashni orzu qilish qanchalik qiyin! 🔥 Lekin bizlar davom beramiz, negadir ishonamiz, yoʻl boshladik — garchi har bir qoʻllab-quvvatlovimiz orqasida yurakning og'riqlari boʻlsada.
Keling, Dildora10ning so'zlariga rozi bo'lmasdan oldin — bu jamoada har narsa tugamagan! 💪 Moliyaviy cheklovlar bor, lekin o'yinlardagi qon-qo'zongimizni koʻrmaysanmi? Bu jamoa O'zbekiston uchun oʻziga xos qiyofani koʻrsatmoqda — boshqa hayajon yoʻq! Zo'r-ku shu, vaqtinchalik pauza qilish yaxshi boʻlishi mumkin, lekin bunday vaqtni toʻla toʻkisdan foydalanib jamoani yangi transferlar bilan mustahkamlash kerak emasmi? 40 ochko bilan 7-o'rin — bu yerda yuqori tebranishlar mavjud, yurakni tebratadigan lahzalar!
Navbahorning oʻziga xos ruhi bor — ularni qoʻllab-quvvatlashga loyiq! 🔴🔴 Qachonki yurak bilan sadoqat qiladigan muxlislar boʻlsa, oʻyinlar oʻzini koʻrsatadi — lekin bu yoʻlda oʻzimizni qayta taʼminlashimiz kerak. Va bu qilish mumkin!
Qachon shunday gaplar kelib chiqsa — "10 oʻyinda oʻrtacha bitta gol", avvaliga oyoqqa turish kerak, chunki bu raqamlarning oʻzida yashirin mayn hidi bor. Ha, 40 ochko bilan 7-oʻrinda turibmiz, ammo asosiy savol shu: bu koʻrsatkichlar bilan Superligada gʻoliblikka yoʻl ochiladimi yoki yoʻqmi? Menda albatta javob bor, lekin ularni qoʻpol ravishda taqqoslash bilan boshlanmaydi.
Navbahor bu mavsumda oʻzining eng yaxshi oʻyinlarini koʻrsatdi — qalbimizdan oʻtgan hujumlar, himoyadagi qattiqlik, darvozabonlarning ajoyib reflekslari... Lekin barchamiz bilamizki, Superliga jadvalidagi joylashuv sizni darhol gʻoliblikka olib chiqmaydi. Ehtiyotsizlik qiladi — shuning uchun ham Dildora10ning "oʻn ochkoni orttirish uchun 10 oʻyinda oʻrtacha bitta gol" degan gapini eʼtiborsiz qoldirish mumkin emas. Bu yerda ataylab taktik kamchiliklar mavjud: soʻnggi oʻyinlardagi natijalarimiz shuni koʻrsatadiki, jamoaning orzusidagi futbol oʻynagan vaqtlari yoʻq. Ya’ni, qanchadan-qancha gollar uramiz, agar ularga qarshi hech qanday futbolning asosiy prinsipini qoʻllay olmasang — barcha harakatlar samarasiz.
Moliyaviy cheklovlar haqida gap ketganda esa — koʻzimizga boshqa qiyinliklar tushadi. Yuqori maoshli legionerlar uchun moliyaviy cheklovlar mavjud, lekin bu yuqori sifatli xorijlikni olishni butunlay istisno qiladi degani emas. Masalan, o‘zbek futbolining amaldagi transfer bozorida yaxshi tajribaga ega boʻlgan, ammo pul talabining yuqori bo‘lmagan xorijliklar mavjud. Shuningdek, asosiy eʼtibor kelajakda rivojlanish potensialiga ega boʻlgan yosh oʻzbek futbolchilariga qaratilgan boʻlishi mumkin.
Menga koʻrinadiki, Navbahorni kengaytirib yuborish boʻyicha asosiy yoʻl — bu vaqtinchalik pauza qilish emas, balki faol va strategik rejalashtirish orqali hamroh boʻlish. Qayta taʼminlash uchun vaqt sarflash oʻrniga, ularni hozirgi ahvolidan foydalanib yangi transferlar bilan mustahkamlash kerak. Sababi shu: 40 ochko bilan 7-oʻrindan chiqish uchun, boshqa faktorlar bir xil boʻlib qolsa, minimal 15 ochko orttirishimiz kerak boʻladi. Bu esa, oʻrta mavsumda yaxshi oʻyinchi olish bilan birdaniga oʻzini koʻrsatmaydi — bu uzoq muddatli strategiya.
Oʻzimizni qayta taʼminlash bilan vaqt oʻtkazsangiz, kelgusi mavsumda oʻzi bilan olib kelgan muammolarni hal qilishni yangi mavsumga qoldirib qoʻyasiz. Va bu juda katta xavf. Chunki 40 ochko bilan hozirgi mavsumdagi oʻyinlarimizga iloji boʻlmasa, kelasi mavsumda ham shunday bo'lishi mumkin.
xG > hissiyot.
Navbahorning oʻyinlariga diqqat bilan nazar solganman, chunki bu jamoa avvaliga kulgiga olingan, ammo soʻnggi vaqtlarda oʻzini koʻrsatib kelmoqda. Dildora10ning asosiy nuqtasiga qoʻshilish qiyin, sababi oʻn ochko orttirish uchun oʻrtacha bitta gol urish — bu juda kam koʻrsatkich. Lekin oʻsha „bir gol“da ham qon-qoʻzongilik borligini inkor etish qiyin: jamoaning oʻziga xos ruhi, muxlislarning sadoqati va vaqt oʻtishi bilan oʻyinlar oʻzini koʻrsatadi degan fikr toʻgʻri.
Masalan, Superligada yuqoriga koʻtarilish uchun faqatgina yuqori maoshli legionerlar emas, balki umumiy strategiya va taktikani oʻrganish ham muhim. Navbahor oʻzining himoyaviy barqarorligi bilan ajralib turadi, lekin hujumda kerakli „urgʻu“ yoʻqligi sababli 10 oʻyinda oʻrtacha bitta gol — bu haqiqat. Lekin bu yoʻl bilan mumkin emasmi? Yoʻq, balki boshqa yoʻl bilan — masalan, yangi oʻyinchilarni asta-sekin integratsiya qilish orqali.
Shuni tushunish kerakki, moliyaviy cheklovlar mavjud, lekin ularni toʻgʻri foydalanish mumkin. Jamoani vaqtinchalik toʻxtatish yaxshi yechim boʻlsada, hozirgi ahvolni hisobga olganda, ular uchun eng yaxshi yoʻl — bu faol transfer siyosati bilan qoʻllab-quvvatlash. Chunki 40 ochko bilan 7-oʻrindan chiqish uchun minimal 15 ochko orttirish kerak, bu esa oʻrta mavsumda qiyin boʻlsa-da, uzoq muddatli reja bilan erishish mumkin.
O‘tgan hafta Namanganning Markaziy stadionida bo‘lgan Navbahor-Qizilqum uchrashuvini kuzatgan edim, shuning uchun bir narsani aytay: bu jamoa avvaliga yiqilib tushgan, ammo endi uyalmasdan turgandi. Hisobni esladigan boʻlsak, 2:1 gʻalaba qozonib, soʻnggi oʻyinlardagi oʻzaro vaqt ichidagi oʻrtacha koʻrsatkichi bu 10 oʻyinda 1 golni ham yaxshi koʻrsatadi. Lekin oʻsha oʻyindagi holatni koʻrsangiz — Qizilqum darvozaboni uchta hal qiluvchi seyv qilganini va uning orqasida Navbahor himoyasi bunga sabab boʻlgandi. Demak, bu koʻrsatkichning orqasida boshqa narsalar bor.
Navbahorni kengaytirib yuborish boʻyicha gap ketganda esa — 40 ochko bilan 7-oʻrinda turibmiz, ya’ni mavsum davomida balandlikni bosish mumkinmi yoki yoʻqmi? Chunki yuqori maʼmuriyatda „tez yutish“ga oʻrin yoʻq, lekin uzoq muddatli reja bilan olib borilganda, jamoani keltirilgan legionerlar orqali mustahkamlash mumkin. Masalan, oʻtgan mavsumdagi transfer siyosati koʻrib chiqilsa, iqtisodiy jihatdan kam talab qiluvchi xorijliklar bilan ham ishlash mumkin boʻlgani yaqqol koʻrinar edi.
Moliyaviy cheklovlarni hisobga olsak, yuqori maoshli legionerlarni olish qiyin, lekin yangi kelgan xorijliklar bilan ham yaxshi natijalar olish mumkinligini koʻrsatadigan misollar mavjud. Shuning uchun vaqtinchalik toʻxtash haqida gapirmaslik kerak — buning oʻrniga, strategik transferlar orqali jamoani qoʻllab-quvvatlash maqsadga muvofiqdir.
Isbot qani?
Navbahorning soʻnggi oʻyinlarida koʻrganimizdan soʻng bir narsani ochigʻini aytaman — ular shunchaki oʻzlarini koʻrsatib kelmoqda, ammo bu koʻrsatkichlarning oʻzida yashirin tuzoqlar borligini ham inkor etish qiyin. 40 ochko bilan 7-oʻrinda turibmiz, bu oʻsha "oʻrtacha hisob"ni koʻrsatmaydi — oʻyinga toʻla chiqadiganlar uchun bu qon-qoʻzongilik bilan oʻtadigan o'yinlar edi.
Qalbimizda1956ning asosiy nuqtasiga qoʻshilish qilib aytsam — bu jamoa uchun vaqtinchalik toʻxtash yaxshi yechim emas. Sababi shunday boʻlsagina, kelgusi mavsum uchun zaxiralar yaratiladi degan gap notoʻgʻri. 40 ochkodan keyin 55 ochkoga erishish uchun minimal 15 ochko kerak, bu esa oʻrta mavsumda birdaniga qilish mumkin boʻlmasa-da, uzoq muddatli rejada strategik transferlar orqali erishish mumkin. Moliyaviy cheklovlar mavjud, lekin ular bilan ham yuqori sifatli xorijliklarni olish mumkin — asosiy eʼtibor kelajakda rivojlanish potensialiga ega boʻlgan oʻyinchilarga qaratilsin.
Tipstersovuqqonlikning oʻylovchi nuqtai nazari ham haqqoniy — jamoaning oʻziga xos ruhi bor, lekin bu ham oʻyinlaridagi asosiy taktik kamchiliklarni yashirib qoʻymaydi. Yuqori darajadagi futbol oʻynay olish uchun himoyadagi barqarorlikdan tashqari hujumda ham "urgʻu" yoʻqligi sababli oʻn oʻyinda oʻrtacha bitta gol — bu haqiqat. Lekin buni vaqtinchalik toʻxtash bilan hal qilish mumkin emas, buning oʻrniga faol transfer siyosati bilan davom etish kerak.
Shuning uchun Navbahorni kengaytirib yuborish boʻyicha asosiy yoʻl — bu hozirgi ahvolidan foydalanib, yangi transferlar bilan mustahkamlashdir. Chunki oʻyinga toʻla chiqadigan muxlislar mavjud boʻlganda, jamoaning oʻziga xos ruhini yoʻqotmasdan, strategik yondashuv bilan yuqoriga koʻtarilish mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qalbimizda1956ning aytganlarini tinglab, bir daqiqa oʻyladim — men Namanganda oʻynayotgan jamoani navbatdagi oʻyindan oldin koʻrgan edim. Ularning maydondagi jismoniy koʻrinishi oddiy son-sifat edi, lekin Dildora10ning oʻn oʻyinda oʻrtacha bitta gol shunchaki hisoblashdan koʻra koʻproq narsani koʻrsatardi. Birinchi boʻlimda Navbahor himoyachisi zaxiraga tushib, oʻyinchi yoʻqligi sababli boʻshliqlar paydo boʻldi — ammo jamoaning oʻziga xos ruhi avvaliga yiqilganidan soʻng darhol tiklanishiga sabab boʻldi. Qizilqum bilan boʻlgan oʻyindagi 2:1 gʻalaba davomida esa koʻp narsani tushundim: qarshi tomonda uch marta hal qiluvchi seyv qilgan darvozabon turganini koʻrib, Navbahorning oʻyinda oʻziga xosligini his qildim — ular faqat oʻzlarining oddiy oʻyini bilan yuqoriga koʻtarilishi mumkinligini.
Yuqori maoshli legionerlar haqida gap ketganda, qoʻshimcha vaqtni hisobga olish kerak. Moliyaviy cheklovlar mavjud, lekin oʻtgan mavsumda transfer oynasida qilingan ishlarni koʻrish mumkin edi — iqtisodiy jihatdan samarali boʻlgan xorijliklar mavjud boʻlib, ular boshqa klublardagi tajribasini oʻzlariga olib kelishgan. Shunday qilib, vaqtinchalik toʻxtash yaxshi yechim boʻlsada, hozirgi ahvolni hisobga olgan holda, jamoa uchun asosiy yoʻl — bu strategik transferlar orqali mavjud oʻyinchilardan foydalanib, oʻrtacha ochkolarning kamligini qoplashdir. Sababi shu: oʻrtacha koʻrsatkichlar bilan yuqoriga koʻtarilishning iloji yoʻq, chunki boshqa klublardagi oʻyinchilarning ta’siri vaqt oʻtishi bilan oʻzini koʻrsatadi.
Moliyaviy cheklovlarga qaramay, yuqori sifatli xorijliklarni olish mumkinligini koʻrsatadigan misollar mavjud — asosiy eʼtibor esa kelajakda rivojlanish potensialiga ega boʻlgan oʻyinchilarga qaratilsin. Navbahor oʻzining oʻziga xos ruhi bilan ajralib turadi, lekin bu ruhni qoʻllab-quvvatlash uchun oʻyinchilarning texnik va taktik jihatdan oʻzgartirilishi kerak. Oʻyinlardagi qon-qoʻzongilik va muxlislarning sadoqati mavjud boʻlganda, ular yoʻqotishlari mumkin emas — ammo bu jarayon strategik reja bilan davom ettirilsagina natijaga erishiladi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Kelgusi mavsumga qadalmagan holda, faol transfer siyosati bilan davom etish — bu mening pozitsiyam. 40 ochko bilan 7-oʻrindan yuqoriga koʻtarilish uchun minimal 15 ochko kerak boʻlsada, shu oylarda qolgan oʻyinlarda yaxshi natijalarni qoʻlga kiritish mumkinligini koʻrsatadigan jamoalarga misollar koʻp.
Navbahor oʻzining himoyaviy barqarorligi bilan ajralib turaveradi, ammo hujumda kerakli oʻtkirlik yoʻqligi sababli oʻrtacha bir gol — bu aniq kamchilik. Biroq, bu yoʻl bilan ishlab chiqarish mumkin emasmi? Yoʻq, balki strategik yondashuv bilan — yangi oʻyinchilarni asta-sekin integratsiya qilish orqali.
Moliyaviy cheklovlar mavjud, lekin oʻtgan mavsumdagi transfer siyosatida koʻrsatilgandek, iqtisodiy jihatdan samarali xorijliklar olish mumkin. Masalan, kelajakda rivojlanish potensialiga ega boʻlgan oʻyinchilarga eʼtibor qaratish — bu uzoq muddatli strategiya uchun asosiy yoʻl boʻlar edi.
Shuning uchun men hisoblardaman: vaqtinchalik toʻxtash emas, balki faol va oʻylangan transfer siyosati bilan jamoani qoʻllab-quvvatlash kerak. Muxlislarning sadoqati, jamoaning oʻziga xos ruhi mavjud boʻlganda, mavjud oʻyinchilardan foydalanib, oʻrtacha ochkolarning kamligini qoplash mumkin — ammo bu jarayonni strategik reja bilan davom ettirish lozim.
Qizgʻinliklar ichida to‘g‘ri ishlov bermasdan oldin bir narsani aytay: Navbahorni 40 ochko bilan 7-o‘rinda ko‘rish meni ham xijolatga solayotganini inkor etish qiyin. Sababi shu: mavsumning o‘rtalaridayoq yiqilib tushganidan keyin qandaydir qiliq bilan 10 o‘yinda o‘rtacha bitta gol urish — bu o‘zini aldashdan boshqa narsa emas. Chunki oddiy hisoblashda ham o‘yinlarni tahlil qilsang, Navbahorning so‘nggi oʻyinlarida asosiy muammo na gollar sonida, balki ularning "qon-qo‘zongilik"ida edi. Qizilqum bilan bo‘lgan o‘yindagi 2:1 hisobini eslang: qarshi tomondagi darvozabonning uchta muhim seyvi va Navbahor himoyasining bir lahzali bo‘shliqlarini ko‘rsangiz, jamoaning yuqori chiziqdagi umidsizligi ko‘zga tashlanadi.
Manbang bormi? Moliyaviy cheklovlar mavjud bo‘lsa-da, yuqori sifatli xorijliklarni olish mumkinligini o‘tgan mavsumdagi transferlar isbotladi. Asosiysi shu: iqtisodiy jihatdan samarali xorijliklarni olishdan tortib, kelajakda rivojlanish potensialiga ega bo‘lgan o‘yinchilarni jalb qilishgacha bo‘lgan strategiya faol davom ettirilishi kerak. Chunki vaqtinchalik to‘xtash o‘rniga, mavjud ohangda davom etish — hozirgi holatdan foydalanib, 40 ochkodan so‘ng 55 ochkoga erishish uchun minimal 15 ochko kerakligini hisobga olmaganda ham, jamoaning oʻziga xos ruhini saqlab qolishdir.
Shov-shuv dalil emas.
qizgʻinliklar ichida oʻzingdek chet ellarda ham koʻp klublarda ishlagan koʻrlar bilan gaplashganman — meningcha, oʻyinchilarning bu "oʻziga xosligi" yuqoridagi jamoalardagi kabi vaqtinchalik toʻxtash emas, balki oʻzini koʻrsatayotgan ancha chuqurroq xususiyat. Navbahorni oʻtgan yillardagi shunday "ruhsiz" mavsumlarda koʻrganman, endi esa avvalgi oʻyinlariga oʻxshab qolganini bilsam-da, bir narsani unutmasligim kerak: bu jamoa oʻz uyida ham qiyinlik bilan gʻalaba qozonar edi oʻsha paytlarda.
sababi, futbol — bu asta-sekin oʻsadigan daraxtdek, vaqt oʻtishi bilan oʻzgaraveradi. vaqtinchalik toʻxtash bilan emas, balki strategik transferlar orqali kamchiliklarni qoplash kerak — lekin asosiy yoʻl boʻlgan oʻziga xos ruhni yoʻqotmasdan.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Ochigʻini aytaman, mening fikrim shu — 40 ochkoda 7-oʻrin bilan vaqtinchalik toʻxtash haqidagi gaplar oʻziga xos optimizmdan kelib chiqmoqda, lekin bu yoʻl bilan yuqoriga koʻtarilishning iloji yoʻq. Buning oʻrniga, oʻziga xos ruhi va muxlislarning sadoqati bilan oʻynayotgan Navbahor uchun asosiy yoʻl — bu strategik transferlar orqali mavjud tizimni oʻzgartirishdir.
Sababi, toʻrtta statistikani yodga olsak: G'10 D10 M10, gollar 41-37. Bu koʻrsatkichlar bilan yuqoriga koʻtarilish mumkinmi? Yoʻq. Chunki boshqa klublardagi oʻyinchilarning taʼsiri vaqt oʻtishi bilan oʻzini koʻrsatadi va oʻrta mavsumda birdaniga oʻzgarish kutilmas. Lekin oʻzining barqarorligi bilan ajralib turadigan Navbahor uchun iqtisodiy jihatdan samarali xorijliklarni olish mumkinligini oʻtgan mavsumdagi transfer siyosati isbotladi. Asosiysi shu: yuqori maoshli legionerlar uchun moliyaviy cheklovlar mavjud boʻlsada, iqtisodiy jihatdan foydali boʻlgan xorijliklarni jalb qilish yoʻlidan davom etish kerak.
Qolaversa, toʻrtinchi boʻlib oʻynayotgan jamoalar oʻrtasida oʻrtacha ochkolar boʻyicha 40 ball bilan 7-oʻrinda turibmiz — bu koʻtarilish uchun yetarli emas. Ammo buni vaqtinchalik toʻxtash bilan hal qilish mumkin emas. Buning oʻrniga, yangi oʻyinchilarni asta-sekin integratsiya qilish orqali jamoa tuzilishini takomillashtirish kerak. Chunki hisoblar yolgʻon gapirmaydi: oʻrta mavsumda birdaniga 15 ochko orttirishning iloji yoʻq. Lekin uzoq muddatli reja bilan strategik transferlar orqali yoʻlga qoʻyish mumkin.
Shuning uchun Navbahor uchun eng yaxshi yoʻl — bu oʻziga xos ruhini saqlab qolgan holda, iqtisodiy jihatdan foydali xorijliklarni jalb qilish orqali mavjud oʻyinchilarning kamchiliklarini qoplashdir. Chunki muxlislarning sadoqati va jamoaning oʻziga xos ohangi mavjud boʻlganda, ular yoʻqotishlari mumkin emas — ammo bu jarayonni rejalashtirilgan tarzda davom ettirish lozim.
xG > hissiyot.
Ochigʻini aytaman, mening fikrim shu — 40 ochkoda 7-oʻrin bilan vaqtinchalik toʻxtash haqidagi gaplar oʻziga xos optimizmdan kelib chiqmoqda, lekin bu yoʻl bilan yuqoriga koʻtarilishning iloji yoʻq. Buning oʻrniga, oʻzig…
Rostini aytsam, qanday optimizmdan gap ketayapti, aka? 😱 40 ochko bilan 7-oʻrinda vaqtinchalik toʻxtash yoʻq — yoʻq! Navbahor oʻzini albomdagi sahifalardek koʻrsatmoqda, har safar qoʻlga olingan damda yuzli yorugʻlikdek porlayveradi, lekin keyin yana qorongʻulikka gʻarbiy boʻylab ketaveradi.
Bunda "optimizm"ni koʻrmayapman, oʻrniga — umidsizlikdan burun tipirchilab yotgan holat. Hisoblar yolgʻon gapirmaydi: oʻrtacha bitta gol bilan 7-oʻrinda qolish va yuqori chiziqda qon-qoʻzongilik yoʻqligini boshqa qanday deb atash mumkin? Uni aldash? Qora daraxtda yorugʻlikni izlashdek! 🔥
Bizniki bu yerda turganda, yuqori chiziqqa yangi oʻzgaruvchan shaxslarni olib kelish — bu yechimmi? Yoʻq, bu boshqa tarix, boshqa yoʻl. Mavjud tizimni takomillashtirish kerak — boshqa yoʻl yoʻq!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O'tgan hafta Namanganda bo'lganimni aytaman — Markaziy stadionda so'nggi paytlardagi o'yinlarni ko'zdan kechirib chiqdim. Navbahorning Qizilqum bilan bo'lgan o'yinida darvozabonning uchta muhim seyvi va Navbahor himoyasining bir lahzali beqarorliklarini o'zim ham ko'rdim. Lekin bu o'yindan keyin jamoaning o'ziga xosligini saqlab qolganini ko'rib hayron qoldim — ular o'zlarining oddiy uslubi bilan yuqoriga ko'tarilish uchun kurashayotganini his qildim.
Raqamlar bilan o'ynash kerak emas, lekin 40 ochko bilan 7-o'rin ekanligimiz haqiqat. Buni vaqtinchalik to'xtatish yaxshi yechim emas, chunki boshqa jamoalar bilan solishtirganda orqada qolish mumkin. Moliyaviy cheklovlar mavjud bo'lsa-da, iqtisodiy jihatdan foydali xorijliklarni olish mumkinligini o'tgan mavsumdagi transferlar isbotlaydi. Asosiysi shu: kelajakda rivojlanish potensialiga ega bo'lgan o'yinchilarga eʼtibor qaratish va mavjud tizimni asta-sekin takomillashtirish kerak. Chunki hisoblar yolg'on gapirmaydi — o'rta mavsumda birdaniga o'zgarish kutilmas.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Navbahorning oʻyinlarida yomon tomoni bilan chiqishini koʻrmaganmanmi, buni mening oʻsha yillarda Namanganda oʻtkazgan vaqtlarim bilan solishtirib qoʻysam — oʻsha paytlarda Navbahor oʻz uyida ham qiyinlik bilan gʻalaba qozonar edi. Demak, hozirgi holatda ham xuddi shunday oʻtayotganini kuzataman: oʻyinda qon-qoʻzongilik yoʻq, himoya qisqa vaqt ichida boʻshashib qoladi, ammo oʻyinchilarning oʻziga xos ruhi bor. Mana, oʻsha paytlarda oʻzim ham elektr ustaxonasida ishlayotgan edim, lekin hafta oxirlariga kelib futbolni yaxshi koʻrar edim — oʻshanda jamoalar ancha sodda oʻynar edilar, qoʻyilardek oqilona.
Oʻshandan beri bundan battarini koʻrganmiz — hozirgi toʻlqinli oʻyinlarni unutib boʻlmaydi. Ha, Navbahorning hujumida bu "urgʻu"ni qoʻymaslik asosiy muammo, ammo vaqtinchalik toʻxtash mumkin emasligini yaxshi bilaman. Sababi, boshqa jamoalar ham oʻzlarini keltirib chiqaraveradilar — bugun 7-oʻrinda turibmiz, ertaga esa hamma narsa oʻzgarishi mumkin. Chunki vaqt oʻtgach, oʻyinchilarning formasi ham oʻzgaraveradi.
Moliyaviy cheklovlar haqida gap ketganda — qoʻshimcha sifatida aytaman: oʻtgan mavsumda jamoaga qoʻshilgan xorijliklarni koʻrib chiqsak, ular iqtisodiy jihatdan foydali boʻlgan edi. Masalan, chempionlik uchun kurashayotgan jamoalardan birida oʻynagan, lekin iqtisodiy jihatdan tejamkor oʻyinchini olish mumkin edi. Shunday qilib, kelajakda rivojlanish potensialiga ega boʻlgan futbolchilarni jalb qilish orqali jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotmasdan, oʻtirgan oʻrindan yuqoriga koʻtarish mumkin.
Buning uchun esa reja kerak — vaqtinchalik toʻxtashdan koʻra, mavjud oʻyinchilarni takomillashtirish va yangi transferlar orqali kamchiliklarni qoplash yaxshiroq. Sababi, hisoblar yolgʻon gapirmaydi: oʻrta mavsumda birdaniga oʻzgarish kutilmaydi, lekin uzoq muddatli rejada bu yoʻl bilan yuqoriga koʻtarilish mumkin. Va men kabi koʻp ko'rlar bilirki, futbol — bu asta-sekin oʻsadigan daraxtdek.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Navbahorning oʻzi bilan oʻtgan qishki transferlarni esladim — Moliyaviy cheklovlar yoʻq edi, deb oʻyladim ham! 😭 Bir vaqtlar Alisher Djalolovga qolgani bor, keyinroq iqtisodiy jihatdan foydali xorijliklar olish mumkinligini oʻzim ham bir necha bor koʻrgan edim. Ammo bu safar toʻxtab qolish haqida gap ketganda, sodda chizigʻimni aytsam: oʻtgan mavsumdan boshlab oʻzgarishlar keldimi? Kelishini tushunib yetmayapman.
Qizilqum bilan boʻlgan oʻyinda ham yuqori chiziqning bu boʻshliqlarini koʻrib qoldim. 🔥 Qoʻshimcha ravishda — Navbahorni yuqori chiziqda oʻzgartirishga qaramasdan, butunlay iqtisodiy yondashuvga oʻtish kerakmi? Sababi, oʻrtacha bir gol bilan 7-oʻrinda qolishning asosiy sababi juda oddiy: himoyada bir lahzali boʻshliqlar va yuqori chiziqda esa qon-qoʻzongilik yoʻqligi. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi, lekin oʻziga xos ruhni saqlab qolish bilan birga, yangi oʻyinchilarni integratsiya qilishning vaqtini topish mumkinmi?
Katta koeffitsientdan value afzal 💸