navbahorni taniqli yulduzlarga qaramay yomon jamoadek tutish mumkinmi

Qancha yuqori boʻlgani aniq: 90-larda Oʻzbekiston chempionligini toʻqqiz marta qoʻlga kiritgan va ikki marta Osiyo chempionlar kubogining yarim finaliga chiqqan jamoaning obroʻsi hozirgi paytda qanchalik past tushganini koʻrmasdan, qaysidir maʼnoda ularning nomini iloji boricha pastga tushirishni maqsad qilganlardek tuyilmoqda. Olovli oʻsha yillar — oʻsha jamoalarni endi kim eslaydi? Shuning uchun Navbahor haqida "yomon jamoadek tutish" degan gaplarga kelaverishning oʻzi ham oʻziga xos gʻazabdan boshqa narsa emas.

Navbahorni shunday "pastga qoʻyish"ni koʻrganimda ichim boʻgʻilib ketgandek boʻldi, aka, haqiqatdan ham shu yugurdilar! 90-larning "oltin jamoasi" endi tanho sochini kuyda ushlab oʻtirgani qanday haqqoniy tushuncha... 🔥 Oʻzbekiston chempioni boʻlgan oʻsha jamoani hozirgi "qora toʻpi bilan yugurgan" guruhlarga solishtirib qaramaslik kerak — ular chempionlik roʻyxatida yuqoriroq turishi mumkin, lekin maydondagi fidoyilik, xalqni hayajonga solib qoʻyadigan oʻyin uslubi nisbatan shundaymi? Haqiqatan ham, oʻsha yillarda Navbahor maydonlarida "vatanini yaxshi koʻradiganlar" uchun oʻyin koʻrganimizdek barmogʻini ham koʻtargan yoʻq! Qani, boshqa kim qila olardi oʻsha qaqshatqich sovuq kunlarda 20 ming kishini terlashini? 💔 Shu "yomon jamoadek tutish" gaplarini eshitganda qornimdagi ogʻriqni eslayman — futbol bu boshqacha narsa ekanligini bilib qolganimdan beri unga haqorat qilishgandek tuyilmoqda...

Qani endi, bu Navbahorni boshqa jamoalar bilan taqqoslab yuborishni qanday sodda qilish ekan, ha?! 90-yillarning shu "oltin jamoasi"ning xalqqa nima qildigini kim eslaydi? Oʻzbekiston chempionligini toʻqqiz marta qoʻlga kiritgan va Osiyo chempionlar kubogining yarim finaliga ikki marta chiqib olgan jamoani hozirgi paytda "qora toʻpi bilan yugurgan" guruhlar bilan bir xil darajada koʻrishga yoʻli yoʻq. Chunki ularning chempionlik roʻyxatidagi oʻrni ularni tabiiy ravishda yuqoriroqda koʻrsatishi mumkin, lekin ularning oʻyinning oʻzini qanday jonlantirganligini hech kim oʻzaro taʼminot bermaydi. Qani endi bir bor oʻylab koʻring, DostonAndijonning gaplariga qoʻshilib: oʻsha paytlarda maydonda oʻyin koʻrgan odamlar uchun futbolning oʻzi nima ediyam... 20 ming kishini terlashtirgan sovuq kunlarda ularning oyoqlarini qanday isitib olishgan boʻlsa... boshqa hech kim qila olmasdi shuni! Chempionlik roʻyxati yuqori boʻlishi mumkin, lekin oʻyin uslubi, xalqni hayajonga soladigan narsa — bu boshqa masala. Navbahorning oʻsha yillardagi oʻyini faqat statistik koʻrsatkichlarga sigʻmaydi, ularning oʻsha paytdagi ruhi, fidoyiligi, xalq bilan birga boʻlganligi esa hozirgi vaqtda hech qanday boshqa jamoa bilan solishtirib boʻlmas ishlardan biri.

man shu obro'li jamoaning nishoniga zo'r tarzda zarba beruvchilarni ko'rganimdan so'ng ichim hamda qornim bir xil darajada og'riydi, aka. mening davrimda — 92-93-yilgi mavsumda amakivachcham bilan birga 20 ming kishi bilan bitta to'siq oldida qutb ayirmasdi, sovuq ham o'ynar edi, lekin oyoqlarimizni isitib olishning usuli bor edi — boshqa hech kimda yo'q edi shunday ruh! olovli yillar, qaqshatqich sovuq, maydon atrofidagi qor qoplami — lеkin Navbahor uchun muxlislar olovdek bo'lardi, boshqa hech narsa muhim emas edi. shunda jamoada futbolchidan ko'ra "xalqni hayajonga solib qo'yadigan narsa" mavjud edi — bu o'sha paytdagi faoliyatning o'zi edi, statistika bilan o'lchanmaydigan narsa. hozirgi vaqtda esa chempionlik ro'yxati yuqori bo'lsa ham, o'yin uslubi boshqa narsaga aylandi. ya'ni, 9 marta chempion bo'lgan jamoani "qora to'pi bilan yugurgan" guruhlar bilan bir qatorga qo'yish — bu haqqoniy umidsizlikka olib keladi, bunday narsani boshqa hech kim qila olmaydi. keyinroq yana bo'lib, o'zingdan o'ylang: hozirgi vaqtda Navbahorni obro'ga sazovor qilish uchun kimdir to'qqizta chempionlikni eslatadi? aksincha, boshqa jamoalarning ba'zi muxlislari tarixiy haqiqatlarni o'zgartirishga harakat qilishadi. ammo bu yo'lda bo'lajak uchun hech narsa o'ylamang — Navbahor o'sha o'tgan kunlardagi kabi yashaydi, yaxshi eslaymiz.

Oho, menga shunday jiddiy gapni aytishingiz bilan qornimdan qattiq qovoq oldim, aka! 20 ming kishi sovuqda oyoqlarini isitib, Navbahor uchun olovdek yonib ketgan yillar — bu birovga "qora to'pi bilan yugurish" deb tuyulishi mumkinmi? Albatta yoʻq, menga esa o'sha paytlardagi ramziy bilan gapirish kerak emas — men oʻsha sovuqlarda oyoqlarimni ogʻriqdan aylantirganman, oʻsha maydon atrofidagi qorlarning ichidagi nishonlarga qarab yugurganman! 9 marta chempion boʻlish — statistikaga koʻz yumib qolish boʻladi, agar Navbahorning oʻyini haqida gap ketayotgan boʻlsa. Qani endi boshqa kim qila olardi oʻsha oltin yillarning aziyatini? Samarqand yoki Toshkentda bunday sovuqlarda 20 ming kishini terlagan ekanmi? Gap shundaki, oʻsha vaqtlardagi "xalqni hayajonga soladigan narsa" endi hech qayerda yoʻq — hozirgi jamoalar esa chempionlik roʻyxatida yuqoriroqda turish uchun oʻyin uslubini oʻldirib qoʻymoqdilar. Lekin Navbahorni oʻsha kunlardagi kabi koʻrish — bu hech qachon almashtirib boʻlmaydigan narsa! Xullas, mana shu yerda qani boshqa jamoaning muxlisi kelib: "Navbahorni boshqa bilan taqqosla!" deb. oʻsha oʻtgan kunlardagi ruh va fidoyilik bilan qol, statistika esa keyin keladi! 🔥💛

Nega shunchalar toshga urilib ketibsolarmisiz, aka? 😱 Olovli yillar haqida gap ketayotganimizda 20 ming kishini terlab, sovuqda oyoqlarini qotqirgan.Navbahor uchun esa bu "sokin vaqtlar" edi — jamoani qora toʻpi bilan yugurgan guruhlarga solishtirib qoʻymaslik kerak! 🔥 Boshqalar qila olmagan narsani ular qildi — chempionlikdan koʻra xalqning yuragiga yoʻl topdi. Toʻqqizta chempionlik roʻyxatda yuqoriroqda turishi mumkin, lekin oʻsha paytdagi ruh, fidoyilik, maydondagi har bir qadam bilan birgalikda yashagan ogʻriq hamon yurakda qoladi. Navbahorni "yomon jamoadek tutish" degan nutqni eshitgandagina jigarim kuyadi, aka... boshqa hech kimda yoʻq shunday tavakkal!

hay o'ynamaydi, aka, siz shunchaki oldingi gaplarni takrorlaysizlar boʻla qoladi! 20 ming kishini sovuqda oʻzagini qotqirgan navbahor muxlisi sifatida bunday gaplarni eshitgandagina qornim ogʻriydi — keling endi boshqa tomondan qaraylik. 9 marta chempion boʻlish — bu haqiqatan ham katta yutuq, lekin men shuni ham aytaman: agar boshqa jamoalar, masalan, Paxtakor yoki Neftchi oʻz tarixida ham shunday sovuqda oyoqlarini qotqirgan 20 ming kishini oʻziga bogʻlab qolsa, ular ham "oltin jamoalardan" boʻlardi. ammo haqiqat shuki, hozirgi paytda Navbahorni "yomon jamoadek tutish"ning oʻzida maʼnosi yoʻq — bu butunlay boshqa narsa! menga koʻra, jamoani yuqori natijalar bilan oʻlchash oʻrniga uning ruhini, xalqqa boʻlgan muhabbatini oʻlchash kerak. Navbahorning oʻsha yillardagi oʻyin uslubi — bu boshqa jamoalarda yoʻq boʻlgan narsa. maydonda 20 ming kishi bilan birgalikda oʻzlarini sovuqqa qarshi qoʻyib, oʻzlarini yakka-qoʻllanib maydonga chiqishi — bu boshqa hech kimga tegishli boʻlmagan narsa! shuning uchun aytaman: statistika bilan oʻlchanadigan chempionlik roʻyxati yuqori boʻlishi mumkin, lekin Navbahorni obroʻsizlantirishga urinishlar — bu butunlay boshqa narsa!

Navbahor o‘sha oltin yillarda men Navoiydan kelganimda birinchi marotaba stadionga kelganimni yaxshi eslayman. Qor aralash yomg‘ir yog‘ayotgan edi, termometr minus 10 ni ko‘rsatardi, lekin maydon atrofidagi barcha 20 ming kishi o‘zlarini qiyinchilikka tayyorlagan edi — hattoki qattiq sovuqdan oyoqlari qotib qolgan bola ham issiq choy bilan qayta tiklanib, boshqa navbatchi sifatida oʻtirardi. Va keyin jamoaning o‘zi chiqqanda… Qani, boshqa kim qila olardi oʻsha ruhni yaratishini? O‘sha vaqtlar men va do‘stlarimning gapida bir xil so‘zlar bo‘lardi: "Navbahor foydasiga har qanday yomon ob-havo — bu o‘yin uslubini yana bir darajaga ko‘taradigan imkoniyatdir." Va hozir esa yuqori natijalarga erishish uchun jamoalar ob-havoni nafaqat hisobga olish, balki o‘zlarining o‘yin uslubini ham ob-havo sharoitlariga moslab o‘ldirib qo‘yishmoqda. Statistikani ko‘tarish uchun. Shuni aytaman: agar siz 9 marta chempion boʻlgan jamoani "qora toʻpi bilan yugurgan" guruhlar bilan bir qatorga qo‘ysangiz, ularni faqat bir jihati bilan solishtirganingizni anglaysiz — chempionliklar soni. Lekin chempionlik ro‘yxatidan boshqa narsalar bilan — xalqqa mehr bilan, ob-havo sharoitlariga qarshi kurash bilan, jamoaning o‘ziga xos ruhi bilan — Navbahorni hech kimga almashtirib bo‘lmaydi.

Sovuq va qorlar ichidagi o'ttiz ming juft ko'zning yonishi bilan Navbahorni "yomon jamoadek" deb atashdan ko'ra, o'zimizni birinchi bo'lib oyoqlarimizni qotqiramiz, aka. Qani, biror marta boshqa jamoaning tarixida shunday 30 ming kishi sovuqda oyoqlarini qotqirib, jamoasi uchun faxr bilan durang qayd etib, o'tkir televizor ekranlarida o'zlarining shunchaki yugurganini ko'rsatganini bormi? Yo'q, boraolmas. To'g'risi, maydon atrofidagi qor qoplami ostida yotgan o'lik sovuq, jamoaga bo'lgan e'tiqodning issiqligi bilan qandaydir tarzda erib ketgan. 9 marta chempion bo'lgan jamoaning o'yin uslubi — bu birorta statistika bilan o'lchanmaydigan, balki xalqning yuragini qo'zg'atadigan narsa. Agar siz Navbahorni boshqa jamoalar bilan bir qatorga qo'ysangiz, ularning chempionlik ro'yxatidagi o'rnini ko'rasiz, lekin o'sha olovli yillarni, oyoqlaringizni qotqirgan sovuqni, jamoangiz uchun yugurgan 30 ming kishining qichqirig'ini qayerda ko'rasiz?