Navbahorning 40 ochkosi bilan 7-o'rinni egallashi orasida yashiringan qiziqarli sir nima?
Ey, bu nima sabablarlar. Navbahorning 10 g'alaba va 10 mag'lubiyat bilan 7-o'rinni egallashi aslida kutilmagan darajada mos tushmoqda. 41 ta gol urilgan, 37 ta o'tkazib yuborilgan — bu esa formasining qanchalik muvozanatli ekanligini ko'rsatmoqda. Lekin bu yerda asosiy sir — ularning 10 ta g'alaba qanchalik qimmat bo'lgani.
30 ta o'yinda 40 ochko: bu 1.33 ochko/o'yin. 10 ta g'alabada 30 ochko (3 ochko/g'alaba), 10 ta durangda 10 ochko, 10 ta mag'lubiyatda esa 0. O'rtacha ochko 1.33 — lekin bu jamoalar uchun juda past ko'rsatkich. Lekin aynan shu "o'rtacha" yerdan yuqoriga chiqib ketish uchun ular qanchalik muvozanatli ekanini ko'rsatmoqda.
Bu shuni bildiradiki, ular oddiygina "kutilganidan" ko'proq natija olishgan. G'alabalarida chuqur himoyalanish va yakunlovchi zarbalar bor, mag'lubiyatlarida esa uyushqoqlik yo'qolgan yoki raqibdan ustun bo'lgan daqiqalar bor. Bu esa ularning mavsum davomidagi barqarorligini koʻrsatadi. Qani, shundaymi?
Navbahorning 10-10-10 formasidagi bu "o'rtacha" 1.33 ochko/o'yin ko'rsatkichi mayli, lekin nimada yashiringan qiziqarli nuqta — shu 30 ochkoning qaysi qismida. 10 ta g'alabada olgan 30 ochkosiga qarab, har bir g'alabani o'rtacha 90 daqiqa davomida qayiqday engillashtirib olishgan, ya'ni tushkunlikda qolmasdan. O'zim ham dasturchi sifatida shuni tan olish kerakki, 10 ta durangda olgan 10 ochko esa ehtiyotkorlikning timsoli — hech kimni yuqori bosmagan, ammo past ham tushmagan. Lekin shu sharoitda 41 ta gol urganligi — bu jamoaga sodiq qolganlarning qilgan ishi. Chunki bu shunchaki omad emas, toza ishlov edi.
Isbot qani?
Navbahorning mag'lubiyatlarida ham qiziqarli bir narsa bor — ularning 10 ta mag'lubiyatini bir qarashda ko'ramiz va deyarli hammasida aniq noaniqlik yo'q. O'yin davomida bir necha daqiqalarda tashvishlanishadi, keyin esa to'g'rilashadi. Qanday qilib bunday muvozanatni saqlab qolishgan? Oddiy o'yinchi sifatida aytadim: "Omadmi, tayyorgarlikmi yoki murabbiylar xizmati maxsusmi?" 😅
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
qani edi, shuni ochiqchasiga aytaman — Navbahorning bu 10-10-10 formasidagi eng chiroyli nuqta shu: ularning g'alabalarida ham, mag'lubiyatlarida ham har bir daqiqaning hissasi bor. asosiy vaqtning o'zida ular xavfni his qilishadi, nimani qila olishlarini bilishadi, ammo so'ngida esa barqarorlik bilan chiqib ketishadi.
eslataman — o'zim ham namanganda yoshligimda shunday jamoalarni ko'rganman, ular yaxshi olishgan lekin o'rtacha natijalar bilan quyi ligaga tushib ketishgan. ammo Navbahor boshqa: ularning mavsumdagi o'yinlarini hisobga olganda, olimpiadachilardek har bir zarbada va har bir qarshi hujumda o'zlarining maqsadiga yondashayotgani ko'zga tashlanadi. masalan, bir o'yinda minimal hisob bilan oldinga chiqqanlar, boshqa o'yinda esa 2-0 hisobda mag'lubiyatga uchrashganda so'nggi 20 daqiqada qarshi chiqishib, durang olishgan. mana shu "o'rtadagi" 10 ochko va 41 ta golni shu tarzda izohlash mumkin.
yoshlar buni ko'rmagan, lekin eski maktabdan kelgan murabbiylar — ularning bu barqarorligi xato qilishga ham ruxsat berilmagan joyda namoyon bo'ladi.
Ofsaydpulga907 aka, qiziq savol tugatdingiz! 😄 Men aytaman: "bu yerda murabbiy va o'yinchilarning borligini ko'raman!" Navbahorning 10-10-10 formasidagi asosiy sirlari shuni koʻrsatadiki, ular har bir oʻyinda oʻzlarini yaxshi himoya qilishga va toʻpni qayta olishda yuqori koʻrsatkichlarga ega boʻlishlariga qaramay, qarshi zarbalar bilan gol urishga ham muvaffaq boʻlishgan. Qani, bu shundaymi: jamoaning muntazamlik va barqarorligi taʼlim va jarohatlarga qaramay mavsum davomida saqlanib qolgan — bunday holatlar namanganlik muxlislarni qanchalar har tomonlama qoniqtiradi!
Va yana bir narsa: bu forma bilan navbatdagi mavsumga kelib jamoani yanada takomillashtirish mumkinligini koʻramiz. Toʻg'ridan-to'g'ri aytsam — menga juda yoqdilar, haqiqatan! 😊
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
qanaqa sirlar ekan, toza ishlov va o'rtadagi 10 ochko bilan qanday shunday balansni topishgan — oʻylab qoldim oʻsha yoshligimdagi malumotlarni. nafaqat namangandagi jamoalarni, balki poytaxtning o'sha "sabokli" jamoalarini ham, ular har safar yuqoriga chiqardi lekin soʻnggi daqiqalarda qoʻrqib qolardi. lekin bu Navbahor boshqa — ular 10 ta mag'lubiyatlariga qaramay jamoada hammasi tekis, hatto noaniqliklar ham o'z vaqtida to'g'rilanib ketardi.
shunday 41 ta gol urganligi — bu shunchaki omad emas, toza ishlov edi deygan gaplarga qo'shilaman. ya'ni ularning to'pni qayta olishdagi ishligi, qarshi hujumlardagi jadalligi, shuningdek oʻyin davomida barqarorlik saqlab qolishlari bu jamoaning asosiy boyligi. 30 ochkoning qayerdan kelganini hisoblaganda ham, oddiyda 3-1-0 uslubida emas, balki oʻzlariga xos yoʻl bilan — har safar toʻpni qayta olib, oʻz hududida chidab, keyin tezkorlik bilan qarshi chiqishardi. mana shunday xolatlarni koʻrganman ammo ularning barchasini bir joyga toʻplash qiyin edi.
va bu yerda asosiy sirlaridan biri — bu jamoaning mavsum davomidagi o'yinlaridagi muvozanat ekanligini yana bir bor taʼkidlash kerak. 10-10-10 forma bilan yurgan jamoa oldinga ham chiqardi, orqaga ham tushmadi — har safar bir qadamdek oldinga. bunday narsani jamoalarda koʻrganman lekin Navbahordek aniq va izchil qilgani kamroq. qani, shundaymi?
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.