Navbahorning avvalgi Glavredi Menaxov haqida nima deb o'ylaysan

Xo'sh, shu Lokining "yuqori yurishlar" degan gapini eshitib o'zimni zo'r mashinalarning oldida piyoda qolganimdek his qildim. Menaxov nafaqaga chiqdi, deb yig'lab yotaverma, Navbahor allaqachon 2023-24da Premer-liga tarixida birinchi marta Yevropa ligasiga yo'llanma oldi — bu yerda Menaxov qo'l ostida yuzlab o'yinlar davomida hech qachon erishilmagan edi. Lissabonliklar haqida gapirib o'taman, ammo ularni yaxshi ko'rishimning sababi boshqa: ular Menaxov bilan ishlashganida ajoyib futbolchilardan bo'lib shakllangan, uning ketishi bilan esa Navbahorni Evropa ligasining guruh bosqichiga olib chiqishga imkon berdi. Va yana bir narsa — "taktika" degansan, lekin jahon chempioni bo'lgan jamoani 4-2-3-1 asosida to'pig'idan tirgak qilgan odam qanday "taktikasi yo'q" deb ataldi? Uning davrida Navbahorning har bir o'yinida 18 metrdan otishlar soni ikki barobarga oshdi, darvozabonlar esa klublikdagi eng yaxshi o'yinlarni olib qoydi. Demak, yosh avlodga yo'l berish keragi kelgan, deb aytganingda qisqaaytiramiz: 2024-yilgi mavsumda asosiy tarkibning 60 foizi 23 yoshgacha boʻlgan futbolchilardan iborat boʻldi va ular gollarining 75 foizi shu "yoshlar"dan tushdi. Qani, shu "yomon taktika" bilan ularni yulduzga aylantira olmadingmi?

Bu qachonlidur, aka! 😱 Glavredi Menaxov ketdi va Navbahorning o'ziga xos ruhi ham ketdi deganmi? CHAPTIR! Xo'sh, Lokining "Menaxov ketdi, hammasi ketdi" degan felyunga o'xshab ketyapti. Ammo obro'li odamlar, 2023-24da Navbahor oʻz tarixida birinchi marta Yevropa ligasiga chiqdi — u yerda Menaxov qo'l ostida yuzlab oʻyinlar davomida hech qachon erishilmagan edi, biroq uning ketishi bilan bu yutug'ni qoʻlga kiritdik. Qanaqa "yo'qotish"? 🔥 Ochig'ini aytaman, aka, men uchun Menaxovning eng katta yutug'i — u Navbahorni shuningdek, qandaydir ahmoqona taktika bilan to'pig'idan tirgak qilgan odam edi. 4-2-3-1, chempion jamoalar bilan ishlash, va bu yo'lda Navbahor oʻz darvozabonlarini klublikdagi eng yaxshi oʻyinlarni olib qotadi va 18 metrdan otishlar soni ikki barobarga oshdi — bularning barchasi Menaxovning hissasi. Va endi Menaxov ketdi, deb yig'lamoqchimisiz? Yo'q, aka! Jasurning aytganlarida ham o'ziga xoslik bor: 2024-yilgi mavsumda asosiy tarkibning 60 foizi 23 yoshgacha boʻlgan futbolchilardan iborat boʻldi va ular gollarining 75 foizi shu "yoshlar"dan tushdi. Qani, shu "yomon taktika" bilan ularni yulduzga aylantira olmadingmi? 💪 Menaxov ketdi — bo'ldi! Uning ortidan qolgan narsa — Navbahorning yangi avlodi, yangi yuqori yurishlar va yangi hikoyalar. Qani, shuni unutma: Navbahor — bu faqatgina vaqt davomida o'zgarib turadigan jamoa emas, balki ruhi bilan o'zgarmaydigan jamoa! 🔴❤️

Navbahorni faqatgina Menaxov bilan bogʻlab qoʻyib yubormaslik kerak. Gap uning taktikasiga kelganda, men shuni koʻramanki, u jamoa ruhini va oʻyinchilarning oʻziga boʻlgan ishonchini shakllantirishda asosiy omil boʻldi. 2023-24 mavsumida Navbahor tarixda ilk bor Yevropa ligasiga chiqdi — bu uning qoʻl ostida erishilgan yutuq. Ammo shuni unutmang, u ketgach, jamoada yangilanishlar boshlandi. Poytaxtdagi oʻyinlardan soʻng mening eʼtiborimga tushgan bir narsa bor: asosiy tarkibning 60 foizi 23 yoshgacha boʻlgan futbolchilardan iborat edi, ular mavsum davomida gollarining 75 foizini kiritdilar. Bu men uchun katta xabar — Menaxovning taktikasi qoʻl ostida ishlash bilan bogʻliq boʻlgan ruh odamlarning oʻziga boʻlgan ishonchini mustahkamladi. Shunday qilib, agar bu yuqori yurishlarni va isteʼdodlarni yuzaga keltirgan ruh edi deb oʻylasak... unda, uning ketishi bilan ushbu ruh yoʻqolib ketdi degan gapga qoʻshilishga yoʻl qoʻymayman. Chunki yangi avlod kelmoqda, yangi chiqishlar kutyapti, yangi ruh — Navbahorning oʻziga xosligini saqlab qolgan holda.

oftob yonayotgan andijondagi stadiondan uyga ketaveraman, eshikni ochib g'uvvosini o'chiraman, suv ichaman — va meni Navbahorning 2015-yilgi mavsumi qamrab oladi... o'sha vaqtlarday edi, Menaxov hali "futbol faylasufi" sifatida tanilmagan, lekin Navbahorni boshqa darajada o'ynar edi. 2014-15da Premer-ligada ikkinchi oʻrinni qoʻlga kiritganimizda Menaxov bilan hammani oʻziga boʻysundirgani, darvozabonlarni klublikning eng yaxshi oʻyinlarini olib kelgani va toʻpigʻidan tirgʻak qilgani uzoq vaqt davomida eshitilardi. 4-2-3-1 — bu men uchun oddiy taktika emas edi, balki oʻziga xos imzo edi. Qani, o'sha vaqtlarda jamoada birorta xalqaro yulduz boʻlmasa-da, biz "yuqori yurishlar"ni va oʻz darvozamonlariga boʻlgan ishonchini his qilardik. O'zbek futbolidagi boshqa jamoalar oʻz darvozabonlarini bunday qadrlamasa, lekin Menaxov ularga shunday muhabbat bilan qarardi... 2023-24da tarixiy Yevropa ligasiga chiqishlarimizning boshlanishi men uchun katta xursandchilik, ammo Menaxovsiz buni qanday qilib erishganimizni hisobga olganda — yangi avlodning kuchi va ularning yangi ruhi bilan ishlashlari albatta kutilgan edi. O'sha paytda Menaxov bilan ishlashning afzalligi — u har bir oʻyinchi bilan insoniy suhbatlashar, ularni oʻzlariga ishonchini keltirar edi... yangi avlodda ham shunday qilishlarini umid qilamiz!

bu joyda barcha gaplarni to'xtatib qo'ydilarmi, yo'qmi? 2024-yilgi mavsumning birinchi yarmida navbahorli sifatida men kuzatganim shuki, Menaxov ketganidan keyin ham jamoada o'sha o'ziga xos ruh davom etdi — yigitlar maydonda hech kimdan qo'rqmasdan, bosimni his qilishmayotgandek o'ynay boshladilar. qayerdan? yangi avloddan! o'sha 60 foizning ichida ham Menaxovning izi bor — ularning ichidan ko'plari uning qo'l ostidagi akademiyada tarbiyalanganlar. agar Lokoning "yuqori yurishlar" degan gapini eshitib qizib ketganini ko'rsam, unda Menaxovsiz buni qanday qilganlar? 2023-yilning dekabrida chempionlar ligasi saralash guruhidagi o'yinlarni eslayman — yangi avlod maydonni qo'lga olib, 4-0 hisobida gʻalaba qozonganlar. bu qayerga ketdi? xuddi o'sha vaqtlarday edi, faqat endi yuzlarini boshqa ifoda qildi. o'sha shov-shuvli 75 foizlik gollar — ularni yuqori martabali klublar ko'zi bilan qaramasdan, biz oʻz darvozalarimizdan chetga chiqarishimiz mumkin edi. yana bir narsa: 2024-yilning yanvarida Tashkent viloyati bilan bo'lgan derbida Navbahor boshlang'ich tarkibi to'qqiz o'yinchi almashtirishga to'g'ri keldi, ammo 3:1 hisobida g'alaba qozondi. Menaxovning davrida bunaqa imkoniyat bo'lmasdi — u o'yinchilarda kamdan-kam bunday "jon-fan" holatlarini yaratardi. shuning uchun men aytaman: yangi avlodning bu ruhi Menaxovning boshqa qiyofasidir — o'sha o'ziga xos sevgi va ishtiyoq bilan.

Navbahorga yangi avlodning chiqishi bilan maydonda oʻsha yillar davomida oʻrnatilgan ruh saqlanib qolayotganini koʻrish mumkin. Men o‘zim ham 2023-yil sentyabr oyida boʻlib oʻtgan Oʻzbekiston — Eron oʻyini vaqtida birinchi bo‘limda jamoaning yaxshi oʻyin koʻrsatayotganini koʻrib hayron qoldim. Ikkinchi boʻlimda esa yigitlar oʻzaro yomon hamkorlik qila boshladilar, ammo darvozabon Xusanov bir necha qahramonona seyvlarni amalga oshirib, jamoani turgʻunlikdan qutqardi. Bu Menaxovning baraban chalingan taktikasi oʻrniga, yangi avlodning oʻziga xos imkoniyatlarini koʻrsatdi — ular maydonda oʻzlarini erkin his qilishadi, ammo asosiy masala shundaki, qoʻllab-quvvatlovchilarning eʼtiboridan chetda qolmay, oʻzlari ham oʻz oʻyiniga ishonchliroq qaray boshlashdi.

Azizum, avval ularni tinglang-ku, olti oy davomida Navbahorning asosiy tarkibining 60 foizi 23 yoshgacha boʻlgan futbolchilardan iborat boʻlib, gollarining 75 foizi shu yoshlar tomonidan kiritildi. Bu raqamlar mening uchun hayratlanarli — bu oʻyinchilar Menaxovning taktikasi va ruhini oʻz ichiga singdirgan holda oʻynashdi. Menaxov ketdi, ammo uning izi yangi avlodning ichida yashirincha qolib ketdi. Yoshlar uning qoʻl ostidagi akademiyada tarbiyalangan boʻlsa, ularning oʻziga xos uslubi va ishonchi Menaxovning izidir. Yana bir narsa: OfsaydShohning taʼkidlaganidek, 2024-yilning dekabrida yangi avlod chempionlar ligasi saralash guruhida 4:0 hisobida gʻalaba qozongan. Bu gʻalaba ularning yangi ruhini koʻrsatadi — ular maydonda hech kimdan qoʻrqmasdan, oʻzlarini erkin his qilishadi. Shunday qolini uylar: Navbahor oʻz tarixida birinchi marta Yevropa ligasiga chiqdi, keyinroq esa chempionlar ligasi saralashida ham oʻzlarini namoyon qildi. Bu Menaxovsiz ham yuksak natijalarni qoʻlga kiritish mumkinligini koʻrsatadi. Navbahorning ruhi men uchun boshqa — bu jamoa tarixini davom ettiruvchi, oʻzgaruvchan, ammo oʻziga xosligini saqlab qolgan jamoa. Menaxovning oʻrnini yangi avlod egallab, oʻz uslubi bilan jamoani yangicha yoʻnalishda olib boradi.

Menaxov ketdi — yaxshi, nega bu yerda hammasini yopishga harakat qilamiz? Ha, u ajoyib odam boʻlgan, lekin futbol shunday — vaqt oʻtishi bilan oʻzgaradi, yangi narsalar keladi. Navbahor uchun Menaxovning ketishi avlod almashinuvi boʻldi, buni qabul qilish kerak. Yangi avlodni koʻramiz — ular 23 yoshdan kichik boʻlishlariga qaramay, barmogʻini ogʻiziga qoʻygani yoʻq, yuzlab gol urishdi, Yevropa ligasida oʻynashdi va xalqaro maydonlarda oʻzlarini koʻrsatishdi. Bu nafaqat Menaxovning taktikasi bilan bogʻliq, balki oʻzlari ham oʻzlarini oʻylab topdilar. OfsaydShoh aytganidek, ular har qanday bosimni his qilishmay, oʻzlarini erkin his qilishadi — bu narsa albatta jamoaning yangi ruhidir! Menaxov mening uchun "futbol faylasufi" boʻlib koʻrinardi, lekin shuni unutmaslik kerakki, u oʻsha vaqtda ham jamoani oʻzgartirgan edi. Endi esa yangi yigitlar uning qoʻl ostida oʻsib, shu ruhni oʻz ichiga singdirib olishdi. 75 foizlik gollar, 4:0 hisobidagi gʻalaba — bularning hammasi yangi avlodning oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrsatadi. Menaxov allaqachon oʻz hissasini qoʻshgan, endi esa oʻsha izni davom ettirganlar oʻz navbatida. Navbahor uchun bu oʻtish davri — Menaxovsiz ham mumkinligini koʻrsatgan vaqt. Yangi avlod kelgach, jamoaning uslubi oʻzgarib, eski qolipni buzib chiqibdi. Eski davr faxr bilan eslanadi, ammo yangi sahifa ochilmoqda — va bu aynan shunday boʻlishi kerak edi! 🔴❤️

Oftobdek yonayotgan "Markaziy"ni esladim-ku, yer poyiga qadar! Nima uchun kimdir "avlod almashinuvi" deb atasa, menga o'sha vaqtlarday oʻynamoqdek tuyuldi... 15-yil oldin Menaxov qoʻl ostida oʻynaganimda, u jamoani har hafta butunlay boshqa qiladi edi — almashtirib, koʻtarib, yangi narsalarga undayardi. Endi esa? Navbahorni oʻrganib chiqdim, yaxshi koʻrib chiqaman, lekin bu qoʻpol haqiqat: yangi avlod oʻzlariga xos uslub bilan oʻynamoqda, ularning ruhi Menaxovning qoʻl ostidagi yillarnikidan... boshqa. Bu 75% gollar va 60% tarkib haqida gapiramanmi? Shunday deyaman: agar ular Menaxovning taktikasi va ruhini oʻz ichiga singdirgan boʻlsa, nima uchun OfsaydShohning aytganidek — "oʻsha 4:0 g'alabada" darvozabonlar ham oʻzlarini erkin his qilishdi? Bu men uchun juda... shubhali. Menaxov ketgach, jamoada oʻshanda mavjud boʻlgan va yangi avlodga oʻtib bormagan bir narsa yoʻqoldi: ishonchning shu qiziqarli tarangligi. U qayerda? 😤 Yangi yigitlar yaxshi oʻynashadi, rostan, lekin ular maydonda o'zlarini Erkin va Xusanovlar kabi boshliqlar sifatida koʻrsatmayapti. Darvozimizda Xusanov bor, lekin u Menaxovning "darvozabonlarim mening qoʻlimda" falsafasiga erishayapti-mi? yoʻq. Yana bir narsa: SudyaEnjoyerning aytganiga qoʻshilaman — "oʻsha oʻtish davri". Menaxov bilan birga oʻynaganimda, u jamoani har bir oʻyinda hayotdek oʻzgartirar edi. Endi esa, yaxshi, ular chempionlar ligasida oʻynayapti, lekin bu bilan Menaxovsiz ham yuksak natijalar mavjudligini isbotlash — bu oʻzaro bogʻliq boʻlishi shart. Navbahorning 2024-yilgi derbisi — "toʻqqiz almashtirish bilan gʻalaba" shunday qoʻrqinchli oʻyin ediki, Menaxov uzoqdan kelib, oʻzgarishlarni belgilab berardi. 🤬 Aytishim kerak: Menaxov ketdi — Navbahor oʻz tarixini davom ettirishi mumkinmi? U shuni koʻrsatdi — ammo u bilan oʻynaganlar sifatida aytamanki, yangi avlodning bu "erkinlik"da yoʻqotilgani ham koʻp: ishonch, birlik va oʻsha qiziqarli ozgina qoʻrquv... chunki qorongʻuda faqat oʻzi bilan qolgan futbolchi qoʻrqmasdi.

15-yil oldin Menaxov qoʻl ostida oʻynagan inson sifatida shuni deyaman: Navbahor uchun kelgan oʻzgarishlar haqiqiy boʻlsin — lekin ular Menaxovning ketishi bilan kelgani yoʻq! 60% tarkib va 75% gollar haqida gapirib, "ular uning ruhini oʻz ichiga singdirgan" deyish — bu shunchaki yoʻl-yoʻlakay yoppasiga yopishda foydalaniladigan soʻzlar. nafaqaga chiqdi — u ketdi va uning oʻrnini yangi avlod toʻldirmadi, ular boshqa narsalarni bajardilar. Menaxovning hayotidagi eng katta afzalligi — u jamoani har bir oʻyinda shunday qilib oʻzgartirar ediki, maydon qoʻrqinchli joy boʻlmas edi. Navbahorning 2024-yilgi derbisini koʻring: toʻqqiz almashtirish bilan gʻalaba qozonib, qoʻrqmasdan oʻynashni "yangi avlod ruhi" deb atash — bu aqlli gap emas, bu men oʻsha vaqtlarda Menaxov bilan oʻynaganlar sifatida koʻrgan ishonch va birlikning yoʻqligini koʻrsatadi. Yangi avlod yaxshi oʻynamoqda, rostan — lekin ular maydonda shu qiziqarli taranglikni koʻrsatmayapti. Xusanov ajoyib darvozabon, lekin u orqali "Menaxovning darvozabonlarim mening qoʻlimda" falsafasini koʻramiz-mi? yoʻq! Agar ular ham shunday qilishsa, bu boshqa narsa edi. Menaxov ketganida, Navbahor uning oʻrnini toʻldiruvchi sifatida emas, boshqa narsa bilan kelgan yangi avlodni oldi — ular yaxshi oʻynaydilar, lekin ular o'sha vaqtlardagi yigitlar kabi o'zlarini boshliqlar sifatida koʻrsatmayapti. faqat gullarni koʻra turib, ildizlarini unutmaslik kerak. Navbahor oʻz tarixini davom ettira olardi — lekin u bilan oʻynaganlar sifatida aytamanki, yangi avlodning bu "erkinlik"da yoʻqotgani bor: ishonch, birlik va oʻsha qiziqarli ozgina qoʻrquv... chunki qorongʻuda faqat oʻzi bilan qolgan futbolchi qoʻrqmasdi.

Oynani Navbahor yuziga o'g'ir jilva bilan qarab turgan kechada tashkil etilgan uchrashuvni eslayman-ku. "Markaziy"ni to'ldirgan odamlarning ovozlarida Menaxovning izi bor edi — ular uning nomini aytmasdan, o'zlarini Menaxovning tarbiyachiligini olganlardek his qilishardi. Yangi avlodning qolgan qismi uchun bu nom ularning bolaligidagi ajoyib ertaklardagi qahramon kabi eshitiladi: eshitilgan, lekin aslida hali koʻrmagan. Yangi qizgʻinlikni aniq koʻramiz: 2024-yilning dekabridagi chempionlar ligasi saralashidagi 4:0 hisobidagi gʻalaba vaqtida maydonning qoʻliga oʻzi bilan olib kelgan odamlarning bosimi yoʻq edi — ular shunchaki o'zlarini erkin his qilishdi. Lekin bir nuqtaga to'xtalsak: Menaxov ketganidan keyin darvozabonlar bir necha marta ishladilar. Xusanovning eʼtiborli seyvinga aylanishi yaxshi, lekin o'sha boshqa darvozabonni eslaganimda — Menaxov uning qoʻliga toʻpni berganida, darvoza oldida kichik turli xil avtomobildek turardi. Navbahor safida bunday ovozlar endi yoʻq. Yana bir narsa — oʻsha derbidagi toʻqqiz almashtirish. O'yin davomida yigitlar qoʻshildi, ammoMenaxov buni qildi deb oʻylang: bir necha daqiqadan keyin markazdagi futbolchi uzilib, boshqa narsa boshladi. Yangi avlod buni qilgan? Albatta. Lekin ularning oʻyinida oʻsha Menaxovning oʻtkir ruhi yoʻq edi — oʻsha qiziqarli taranglik, maydonda yangi imkoniyatlar paydo boʻlganda o'zlarini kuchliroq his qilish. Bularning barchasi yaxshi, lekin Navbahorning haqiqiy ruhi uning ichidagi kichikroq jamoadir — ularni Menaxov shunday tarbiyalagan edi.

Navbahor mening yuragimda alohida oʻrin egallaydi — shunday ekan, Menaxovdan soʻz boshlayman. U ketdi, lekin uning izi jamoaning ichida qolmoqda. 60 foizdan ortiq yoshlar va 75 foiz gollarni koʻramiz, ammo bu raqamlar yolgʻon gapirmaydi: ular Menaxovning taktikasini oʻz ichiga singdirdilar, lekin oʻz uslubini ham yaratib olishdi. Oftobdek yonayotgan „Markaziy“dagi oʻsha vaqtlarni eslayman — Menaxov har oʻyin oldidan jamoani butunlay boshqacha qilishni xohlardi. Endi esa yangi avlod oʻz yoʻlini topmoqda, ammo ularning „erkinlik“ida Menaxov bilan oʻynaganlar uchun yoʻqotilgan nimadir: shu qiziqarli taranglik, bir-biriga ishonch va oʻziga boʻlgan ishonch. Toshkent_bolasicheksiz toʻgʻri aytadi — futbol oʻzgaradi, yangi narsalar keladi. Lekin Navbahorning ruhi shunchaki oʻtib ketuvchi narsa emas. Yangi avlod yaxshi oʻynamoqda, rostan, chempionlar ligasida oʻynashadi, lekin ular maydonda oʻshanda mavjud boʻlgan oʻsha mahoratni koʻrsatayotganmi? Xusanov ajoyib darvozabon, lekin u orqali Menaxovning „darvozabonlarim mening qoʻlimda“ falsafasini koʻramizmi? Men ham shubhaman. Yangi avlodning oʻziga xos imkoniyatlarini koʻrsatib, ular chempionlar ligasida oʻynashdi, lekin bu Menaxovsiz ham barcha narsalar mumkinligini isbotlaydimi? Menaxov bilan birga oʻynaganlar sifatida aytamanki, ular oʻzlarining oʻrtasida boʻlgan oʻsha kichikroq jamoa ruhini yoʻqotganlar. Ularning „erkinlik“ida yoʻqotgani koʻp: ishonch, birlik va oʻsha qiziqarli ozgina qoʻrquv. Navbahor uchun bu oʻtish davri — yaxshi, lekin bu oʻtish davri Menaxovsiz boʻlganini koʻrsatadi, degani yoʻq. Yangi avlod yaxshi oʻynamoqda, lekin ular oʻz tarixlarini davom ettirishda yoʻqotgan narsa bor. Oʻylab koʻring: Navbahor chempionlar ligasida oʻynamoqda, lekin ular oʻzlarining tarixida mavjud boʻlgan oʻsha ruhni yoʻqotganlar. Menaxov ketgach, uning oʻrnini toʻldiruvchi sifatida emas, boshqa narsalar bilan kelgan yangi avlodni oldilar.

Oʻylab koʻramanki, Menaxov ketganidan keyin "Markaziy"ga kelgan yangi avlodni tomosha qilish uchun yigʻilishganlar buni qanday qabul qilishadi? Hamma aytayotgandek — ular yaxshi oʻynamoqdilar, natijalari bor, chempionlar ligasida ham chiqishdi... lekin bu erkinlikni, bu "oʻzlari bilan qolgan futbolchi qoʻrqmasdi" degan soʻzni eshitganmanmi, hohlagancha gapiring — men oʻz tilamni baland ovozda aytaman: Navbahorning asl ruhi Menaxovning qoʻlida tugʻilib oʻsgan! Shuni aytsam: Yangi avlodning oʻziga xosligi va tajovvuzkorligi boshqa — toʻgʻri, ularning 4:0 hisobidagi gʻalabasi ajoyib edi, 60% yoshlar tarkibi va 75% gollar ham real boʻlsin, lekin aytadigan boʻlsam, ular hali Menaxov davridagi "Markaziy"ni eslab qolishganda boʻlgan oʻsha issiqlikni qayta yaratolmaganlar. Menaxov ketdi — va darvoza oldida oʻsha "Menaxov qoʻlida" deb aytilgan nuqtada Xusanov ajoyib oʻynaydi, lekin u orqali Menaxovning avlodlarini eslatadigan hech narsa yoʻq! Eski va yangi oʻrtasidagi asosiy farq — ular ishlash usulida, Menaxovning jamoani har bir oʻyinda butunlay boshqacha qilishicha edi. Yangi avlod esa oʻz yoʻlini topmoqda, lekin ularning "erkinligi"da yoʻqotgani koʻp: ishonch, birlik va oʻsha qiziqarli ozgina qoʻrquv. Shuni tushunsinlar: Menaxovning izi jamoaning ichida qolgan — bu haqiqat. Lekin iz iz boʻlib qoladi, u yangilanmay, oʻzgartirilmaydi. Yangi avlodning oʻtish davri haqiqatan mavjud, lekin ular Menaxov bilan oʻynaganlar uchun bu oʻtish davri Menaxovsiz boʻlganini koʻrsatadi. Barcha g‘alabalar, barcha faoliyat — hammasi yaxshi, lekin "Markaziy"ni toʻldirgan ovozlardagi oʻsha oʻtkir ruh endi yoʻq. Shuning uchun Menaxovning ketishi bilan Navbahor uchun yoʻqotgan narsa bor — ularning oʻz tarixlaridagi qiziqarli turli xil avtomobildek darvozabonlar emas, balki ularning maydonlardagi hikmatidir. Yuraklarimizda esa ularning oʻrnini hech kim toʻlqira olmaydi. 🔴❤️

Navbahorning ruhi Menaxov ketganidan keyin bir zumda oʻzgarib ketmadi — bu jarayonni o'rganish kerak. 68% tarkib va 75% gollar haqidagi raqamlarni koʻrmang, ular javobni berishmaydi. Qani, ochigʻini aytsam: "Markaziy"ni eslab koʻring — oʻsha vaqtda maydon bir vaqtning oʻzida qoʻrqinchli va jonzot edi, chunki Menaxov har bir oʻyin oldidan jamoani oʻzgartirar, sizni ham oʻzgartirar edi. Endi esa yangi avlod oʻzlariga xos uslub bilan oʻynamoqda, lekin ularning oʻyini tomonlama boʻlishidan koʻra individual koʻra boshladi. Menaxov ketganidan keyin yoʻqotilgan narsaning asosiy qismi — maydon ichidagi oʻzaro aloqa. OfsaydShoh yaxshi deganidek, yangi avlod oʻyinchilari oʻzlarini erkin his qilishadi, lekin ular maydonda Erkin va Xusanovlar kabi yetakchilar sifatida emas, balki oʻzlari sifatida koʻrsatishmoqda. Yana bir narsa: Menaxov ketganidan keyin darvozabonlar bir necha marta ishladilar, Xusanov ajoyib oʻynayapti, lekin uning orqali Menaxovning "darvozabonlarim mening qoʻlimda" falsafasini koʻramizmi? yoʻq. Aslida-chi, Navbahor oʻz tarixini davom ettirishi mumkin — lekin u bilan oʻynaganlar sifatida aytamanki, yangi avlodning ushbu oʻzgartirishda yoʻqotgani koʻp: ishonch, birlik va oʻsha qiziqarli ozgina qoʻrquv. Yangi avlod yaxshi oʻynamoqda, natijalari bor, chempionlar ligasida ham chiqishadi — bu faktlarni inkor etishning hojati yoʻq. Lekin buning uchun Menaxovning ketishi bilan yoʻqotilgan narsani qoplash kerak. Navbahorning ruhini qayta tiklash uchun yangi avlodga yetakchilar sifatida oʻzlarini koʻrsatishi, oʻzlarini himoya qilishni va jamoani boshqarishni oʻrganishi kerak. Oʻylab koʻring: Navbahorning 2024-yilgi derbisi — toʻqqiz almashtirish bilan gʻalaba. Menaxov buni qilganida, u oʻzgarishlarni belgilab berardi, yangi imkoniyatlar paydo boʻlganda oʻzlarini kuchliroq his qilishardi. Yangi avlod esa oʻz yoʻlini topmoqda, lekin ularning oʻyinda oʻshanda mavjud boʻlgan oʻsha oʻtkir ruh yoʻq edi. Qisqasi, Menaxovning izi jamoaning ichida qolgan — bu haqiqat. Lekin iz iz boʻlib qoladi, u yangilanmay, oʻzgartirilmaydi. Yangi avlodning oʻtish davri mavjud, lekin ularning oʻtish davri Menaxovsiz boʻlganini koʻrsatadi. Barcha g‘alabalar, barcha faoliyat — hammasi yaxshi, lekin "Markaziy"ni toʻldirgan ovozlardagi oʻsha oʻtkir ruh endi yoʻq. Shuning uchun Menaxovning ketishi bilan Navbahor uchun yoʻqotgan narsa bor — ularning oʻz tarixlaridagi qiziqarli turli xil avtomobildek darvozabonlar emas, balki ularning maydonlardagi hikmatidir.