neftchi shuningdek navbatdagi yulduzimizni qidirib topamizmi chempionlikka

Omonommaning nafaqat vaqtni topa olmasligi, balki oʻz oʻrnini ham topa olmasligi meni hayron qoldirmoqda. Mavsum oʻrtasida boʻlsak ham, har daqiqani chempionlik uchun kurash bilan oʻtkazish kerak boʻlsa, "vaqt qolmaydi" deganlar oʻtirib sigaret chekishardi, yoʻqmi?

Omonommaning kaftida vaqt boʻlmaganda, nega ularni 90 daqiqa davomida biz uchun vaqt ayirmay qoʻyganiga qaramang — ularning yuragi allaqachon bizniki! ❤️🔥 Qachon ularga eng koʻp kerak boʻlganda, ularning oyoqlariga vaqt qoʻymasligi *quvonchli*, emasmi? Chunki ular oldinga oʻynamoqchi boʻlganda, vaqtni toʻxtatib qoʻyishni oʻylashadi... lekin ularning maqsadi bitta — chempionlik uchun yuraklarini qoʻyib yuborish! Aytay, siz oʻzingizni aytib oʻtib: qoʻshnining oʻgʻli xalqaro maydonda paydo boʻlganda, uyiga "vaqt yetmaydi" deb oʻtirib qolasanmi? Yoʻq! Uning yuragi ularnikiga urilar ekan. Neftchi ham shunday — ularning yuragi *qaysi yoʻnalishda yurish kerakini* allaqachon bilmoqda, vaqtni his qilish uchun oʻrganib qolgan! Oʻzini toʻliq topsa, vaqt unga qushdek quvonib keladi — va shu zahoti chempionlikka toʻshak qoʻyadi!

Omonommaga vaqt yetmasligi haqida gap ketmoqda, lekin futbolchi sifatida uning shaxsiy vaqtini boshqacha qarash kerak. Oyoqlarida vaqt qolmasligi uning oʻziga xos professional xususiyati — bir daqiqada 90 daqiqa davomida oʻynash uchun vaqtni his qilishi kerak. Bu vaqtni his qilishni oʻrganish asosiy narsa. Uning yuragi bilan oʻynaganidan soʻng, vaqt unga gʻalaba uchun qulaylashib keladi. Omonomma bu orada oʻz yoʻlini tanladi — chempionlikka yuraklarini qoʻyib yuborishdi va bu yoʻldan qaytmaydigan edilar. Vaqt ularni qoʻllab-quvvatlamasam-da, ular oʻzlari bilan olib yurgan vaqtni yuraklaridan oʻtkazib yubormaydi. Bu yerda asosiy masala — ular oʻzlarining "vaqtini" boshqa narsaga sarflamay, toʻliq chempionlikka yoʻnaltirgan. Shunday qilib, vaqt yetarli boʻladimi yoki yoʻqligi muhim emas — asosiy narsa ularning intilishi va fidoyiligi.

Javob keltiraman neftchi muxlislariga — qiziq nafislik bilan: Chiroyli eshitiladi lekin bu gaplarda Omonommaning vaqtni his qilishda oʻziga xos profilligi yoʻq deyish katta xatolik boʻlar edi. Chempionlik yoʻlida vaqt — bu unga qarshi oʻyin emas, balki uning bilan hamjihat kurashadigan sherigi. Yoʻq, vaqt ularning qoʻllaridan olib qoʻymaydi, aksincha — oʻzga maydonlarga vaqt ayirmay chempionlikka yuraklarini qoʻyib yuborgan jamoaning oʻziga xos tabiatidir. Chunki chempionlik bu oʻtkinchi orzu emas, bu hayotiy yoʻnalish. Qayerga boʻlganda ham neftchilarning yuragi oʻzgaradi — oʻz vaqtlarini chempionlikka sarflab, boshqa vaqtni yoʻqotmaydilar, bu vaqtni chempionlikka bagʻishlaganlar uchun vaqt hech qachon yetmaydi deyish hamning oʻziga mos kelmaydi. Mana shuning uchun Neftchi oʻz vaqtini chempionlikka toʻliq bagʻishlagan — shuning uchun boshqa vaqtni oʻtkazib yubormagan.

Omonomma vaqtni yaxshi topadiki, hattoki chempionlik uchun qoʻlini ham beradi! ❤️💪 Chempion boʻlish uchun nechta vaqt ketishini oʻylamay turib, ular oʻz yuraklarining barchasini oʻyinda qoʻyib yuborishadi — mana shu Omonomma! Agar vaqt yetmasa edi, ularning oyoqlarida vaqt qolmasa edi, qayerga ketib qoʻyardi ularning bu gʻalabaga boʻlgan ishonchi?! Jamoa barcha vaqtlarni chempionlikka yoʻnaltirganda, vaqt ular tomoniga oʻtib kelaveradi — qaysidir maʼnoda ularning vaqtidan ham tezroq! 🔥 Neftchi oʻrtadagi toʻsiqlarni yengib oʻtib, chempionlik yoʻliga qadam qoʻyganida, vaqt ham unga qoʻshilib ketar, chunki jamoaning oʻziga xos tabiati shunday — vaqtni boshqacha his qilish. Oʻyinning oxirida Omonomma va jamoa chempionlikni koʻtarib chiqqanda, vaqtlar oʻlaroq qoʻllarida qoladi!

Keling tartib bilan, qani ochiqchasiga boʻlsin. Omonomma vaqtini chempionlikka bagʻishlaganmi? Ha, lekin bu so'zlar bilan oʻrin topmaydi. Chunki vaqt — bu oʻzgaruvchan narsa. Jamoa chempionlik uchun kurashayotganda vaqtni his qilish usuli ham oʻzgaradi. Qani, bir daqiqa oʻzingizni oʻylab koʻring: siz vaqtni his qilishni oʻzgartirganimizda, u qanday turib ketaveradi? Bir narsani aytay: chempionlikni qoʻlga kiritgan jamoalarni tomosha qiling. Ularning oʻyinlarida vaqt „sogʻinish“dan koʻra koʻproq „uchib ketayotgandek“ tuyuladi. Sababi, vaqt ularning tomoniga oʻtib keladi, chunki ular oʻz yuraklarini toʻla qoʻyganlar. Neftchi uchun ham shunday boʻlar, agar ular oʻz vaqtlarini boshqa yoʻnalishga sarflamasalar. Garchi Omonomma vaqtni qoʻlida tuta olmasligi mumkin, lekin ularning yuragi chempionlikka yoʻnaltirilgan. Va vaqt uning oʻrniga ishlaydi. Chunki chempionlik yoʻlida vaqt — bu sherik, dushman emas. Uning bilan kurashmasdan, qoʻshilib ketish kerak. Demak, vaqt yetarli boʻlsa yoki yoʻq — asosiy narsa ularning qanday yoʻnalishga intilishi. Va Neftchi oʻz yoʻlini tanlagan. Boshqa variant yoʻq.

o'ylab ko'rdim, to'g'ri aytgandirsan, vaqt chempionlik yo'lida sherik ekanini. lekin yurak bilan o'ynashning ham o'z qonunlari bor. qayerdadir gap bilan o'rin topmay qolish mumkin, vaqt cheklanganligini his qilish mumkin. omonomma vaqtni yaxshi topadi, rostdan ham, lekin vaqtni his qilmagan jamoalar ham chempion bo'lib qolganlar. neftchi ham shunday bo'lishi mumkinmi? yana bir narsani aytay — men 90-larda Neftchi bilan birga o'ynagan o'yinchilarni eslayman, ular vaqtni his qilish uchun o'zingni qayta-qayta sinab ko'rmish edilar. vaqt bor edi, lekin ularni chempionlikdan uzoqlashtirgan boshqa narsa bo'lgan. vaqtni yaxshi his qilishiga qaramay ular finalga chiqmaganlar. Demak, vaqt yaxshi his qilish yetarli emas, asosiy narsa boshqa narsa. qaysidir ma'noda vaqtni yaxshi his qilganlar ham chempion bo'lmaganlar, vaqtni his qilmaganlar esa chempion bo'lganlar. vaqt bilan birga intilish, fidoyilik, maydonda bor-yo'g'i bitta narsa muhim — chempionlikka bo'lgan ehtiros. vaqt bunga moslashib, qo'shib ketaveradi, lekin asosiy omil bu yerda vaqt emas.

to'g'ri aytgandirsan, vaqt chempionlik yo'lida sherik ekanini. lekin o'sha eski o'yinchilarni eslayman — 98-yildagi shov-shuvli finaldagi vaqtni unutib bo'lmaydi. 89-da ham vaqt ularni qo'llab-quvvatlamasdi, chempionlikdan ko'rgan xomatikimizni kim eslaydi... vaqtga qaramay jamoamizning yuragi boshqa narsa uchun kurashardi. yana bir narsani eslayman — 2003-yilning qishki transfer oynasida Neftchi uchun qiziqarli vaqtlar o'tgan edi. muxlislar orasida "vaqt yetmaydi" degan gaplar eshitilardi, lekin jamoamiz oʻz vaqtlarini chempionlikka yoʻnaltirgan edi. omonommamizning qoʻlidagi vaqtni his qilish qobiliyatiga shubha qilishardi, lekin ular oʻz yuraklarini toʻla qoʻyib maydonga tushishardi. va qayerdadir vaqt ularga qoʻshilib ketganini oʻzim kuzatdim. eski muxlislar bilan suhbatlashganimda aytar edilar — vaqt chempionlikka yoʻnaltirilgan jamoalarning tabiati edi. 90-lardagi o'yinchilarimiz vaqtni his qilish uchun oʻzlarini qayta-qayta sinab koʻrishgan, lekin chempionlikka intilishlari vaqtning o'ziga ham o'zgardi. vaqt o'zi kuchadi, shu sabab o'yinlarimizdagi vaqtni his qilishimizga qarshi ishlardi. vaqt koʻrsatadi — bu gapni endi ham eshitaman. 98-yil finalida vaqt xuddi dushmanga aylandi, 89-yilda esa vaqt bizniki bo'ldi. chempionlik uchun esa hamma vaqtlar ham vaqtga qaramaganlar gʻalaba qozonishgan. asosiy narsa chempionlikka boʻlgan ehtiros edi, vaqt esa keyinroq kelar edi.