Neftchiga qancha vaqtga Messi kelsa esa o'ynar edim

Ha, qani endi, men necha marta o'yladim — Neftchi uchun Messi kelishi mumkinmi yo'qmi? Ya'ni, tushunarli, o'yinchi boshqa davlatga ko'chib o'tishni xohlamasa... lekin Mengular bilan bog'lanib qolsa, hammasi o'zgarmasmi? O'z jamoangizda, o'z stadioningizda, muxlislarning orzu qilib kutilayotgan zahoti bir zumda hayajon bilan to'la kechani o'zim haydab boraveraman, degan gapning ichidagi yolg'onni topdim. Omad agar shunday bo'ladigan bo'lsa, dunyo yig'lab qoladi — bu qayerga qaramasin, katta tarix bo'ladi... qoyil, qanday ochko'zlik. Neftchi hozirgi holati bilan kelib, o'ynagancha vaqtda o'zingni shaʼnini chiqarasan, nima senga kerak edi? O'zingizdagi farovonlikka qanday ishonasiz?

Mengular bilan bogʻlanib qolsa nima boʻladimi? Messi Neftchida toʻp sursa — stadionimizning erkalari tilga chiqadi, xalqimizning yuragi ham, qornimiz ham toʻlib ketadi! Qachonki „Neftchi“ bayrogʻini koʻtarib, xalqaro maydonga chiqsa — biz uchun u yerda necha vaqt oʻtishi muhim? Qani endi, ikki soat kechikib qoʻysa — qaysi masala, u bilan birga maydonda boʻlish! Oʻylab koʻr, shunday bir zahoti — dunyoning qaysi burchagini olsa, Neftchining nomi avjida. Xalqimizning orzulari boshqa jamoaga oʻtib ketmasligi uchun nega Mengular bilan gaplashasiz? Qoʻngʻiroq qilib, Messini izlayotganimizni aytamiz — qaysi davlatda boʻlmasin, tugʻilgan yurtimizga qaytib kelishini istaymiz! Neftchi uchun u kelishi kerak, yoʻq — mumkinmi? Shunday narsani haydash haqiqatan ham shaʼn, lekin u bilan birga oʻyinda boʻlish — bu tarix! Oʻzimiznikida, oʻz sahrosimizda boʻlganda — hamma narsa boshqa boʻlar edi.

Jumag'izga amin bo'lish bilan boshlayman — men Neftchi uchun Messiga haydab boraverishimni tushuntira olaman, lekin bu biroz boshqa nuqtai nazardan. Ha, ikki soat kechikib qolsa ham, haydash tarixiy voqea bo'lishiga shubha yo'q, lekin hayajonli kecha uchun asosiy omil — uning taqdirimizga aralashishi emas, balki Neftchi bilan birga o'ynashi. Chunki haqiqat shuki, Mengular bilan bog'lanib olish, huquqlar bozorida ishtirok etish — bu boshqa narsa. Agar Xalqaro federatsiyalar boshini berk trubkaga solib qo'ygan bo'lsa, yurtingizdagi qahramonlik haqidagi gaplar hech qachon bajarilmaydi. Ammo bu bilan bog'liq ichki muammolarni bir tomonga surib qo'yib, aslida nega unga umid bog'layotganingizni ko'proq ko'rsangiz yaxshi bo'lar edi. Messi kabi futbolchi uchun klublari bilan muomala qilishda vaqtinchalik to'siqlarni hisobga olish kerak. Uning kelishini "sha’nini chiqarmoq" sifatida ko'rsatish esa biroz kutilmagan burilish. Qani endi, agar u keladi-da o'ynaydi, unda asosiy savol — Neftchi qanchalik katta ekanligi va uning global miqyosdagi bozorining qanchalik ochiq ekanligi. Shunday qilib, haydab boraverish — bu albatta sha’n, lekin e'tiborliroq bo'lish kerak: uning transferi qanchalik real? Bu yerda iqtisodiy bozorning tafsilotlari va uning kelajakdagi salohiyati asosiy omil bo'ladi. Agar kelajakdagi o'yinlar va moliyaviy mustahkamlikni hisobga olsak, Mengular bilan bog'lanishdan oldin, boshqa variantlarni ham ko'rib chiqishingiz mumkin.

Meningcha, shunday o'ylayman — o'zingizga ham yoqadi, xalqqa ham. Mengular bilan bog'lanib olish mumkinmi-ku, bu boshqa masala, lekin stadionga haydab boraverish ro'y berganidan so'ng, unutib yuborishingiz mumkin bo'lmaydi. O'zim uchun esda qoladigan zahoti edi: bir marta Buxoro-Uzbekistan U-23 o'yiniga avtobusda borgan edim, tortib ketdim, ikki soat kechikib qoldim, qayerga boraman-deganda — maydonda o'yin davom etardi. Aytib bo'lmaydi, qanday hissiyotlarga to'lardim.

Bu qanday hikoyami shu ikki soat kechikib qolsa—o'zim bilan haydab boraveraman, ya'ni bu shunchaki klipdan chiqib ketgan lahza! Neftchi uchun Messi kelsa, stadionimizning qulogʻi qulogʻidan urar edi, xalqimiz esa oʻz-oʻzidan yigʻlab qolardi — mana shu kun kelishini insonlar qilib qo'ygan tilining qudrati bilan eslaymiz. O'zim haydab borganimning o'zida hamdir, istaganimcha, tarix bo'lmasa-da, kamida mening qalbimda g'ururni toʻla.

Xo'sh, bu yerda eng asosiy narsani ko'rsatay — avtobus bilan ikki soat kechikib qolish o'tmishdagi kabi o'tmishga aylanadi, meningcha. Shu kuni esa nega kelajakning boshqa yo'lini ham ko'rib chiqmasin odam? Xususan, Mengular bilan bog'lanib olish mumkinmi-ku, bu savolni qo'yadigan bo'lsak, ularning futbol bozoridagi o'rnini hisobga olish lozim. Xullas, avvalroqda Buxoro-Uzbekiston U-23 o'yinida tortib ketganingiz uchun nechiga kechiktiz, neftchi? Bu qanday xotira? Neftchi tarafdori ekanligingizdan g'ururlansam ham, ammo ikki soat kechikib qolsa ham, stadionga Messini haydab boraverish — bu albatta katta sha'n, lekin haqiqat shuki, uning transferi qanchalik real va iqtisodiy barqarorlik bilan bog'liq, bu yerda asosiy nuqta. Ha, haydab boraverish an'anaviy qahramonlikka o'xshash, lekin agar klublarda huquqlar bozori va xalqaro federatsiyalarning o'zgaruvchanligini hisobga olmasangiz, bu barchasi bir vaqtning o'zida qulagan bo'lardi. Shunday qilib, shu ikki soat kechikish haqidagi hikoyangiz juda yaxshi, ammo menga xayolga sig'maydigan narsa bor — bu yerda Mengular bilan bog'lanib olishning real imkoniyati yo'qligi. Keling, sodiqlik bilan gaplashsak, Neftchi uchun xalqaro miqyosda shunday transferni amalga oshirish uchun mablag' va sharoit mavjudmi? Yo'q. Demak, haydab boraverish o'rniga uning kelishini kutish bilan birga, hozirgi jamoamizning o'yin qobiliyatini va kelajakdagi rivojlanishini ham ko'rib chiqishingiz mumkin edi.

o'sha nechta postlarni o'qiganimdan keyin shunday bir gap kelib qoladi yuragimga — menga aytmadilar, lekin menimcha bu Mengular bilan bog'lanish yo'qligini o'zim ham yaxshi bilaman. mana shu ikki soat kechikib qolgan hikoyamni eshitib borganingizdan keyin ham hozirgi postlar bilan hammasi to'g'ri — ular mening hayajonimni yaxshi ko'rganlar, lekin mening yo'limni yoqtirmaganlar. men neftchi shunchaki liga chempioni bo'lishi uchun uning tug'ilgan yurtiga qaytishini ham, xalqaro maydonga chiqishini ham so'ramagan edim, balki men o'zimni Neftchi bilan birga o'ynaganini, o'zim haydab borayotganimni tasavvur qilgan edim. ya'ni meningcha, bu Mengular bilan bog'lanishdan ham, iqtisodiyotdan ham oldinroq, odamlarning qalbidagi yagona narsa — guruhning to'liq imkoniyatlarini his qilishdir. o'zim esa ming marta to'xtab o'yladim: agar men Messi bilan birga Neftchi bayrog'ini ko'tarib yugurgan bo'lsam, bir zumda tarix bo'lardi-deyishning o'zida nima yomon? bu sha'n bo'lmaydi, bu sharaflanishdir. ammo hozirgi postlar o'qiganimda bu butunlay boshqa narsaga aylandi — ular transfer iqtisodiyotini yoki Mengular bilan bog'lanishning murakkabligini ko'rsatib o'ttilar, lekin mening asosiy orzumni unutib ketganlar. xalqimizning yuragi to'la bo'lib qolsin, bu qaysi davlat bo'lmasin tarix bo'ladi — menga aytmadilar, lekin bu shunchaki imkoniyat emas, bu qalb bilan bog'liq narsa. menga aytmadilar, lekin Mengular bilan bog'lanish haqida gap ketganda, menga aytmadilar lekin o'zimning hayajonimni his qilishimni istamaydilarlar.

oh menyukuri neftchining haqiqiy muxlisi mening yuragimni ham yorituvchi gaplar edi, aytay elan shu ikki soatlik kechikish — o'tmishda menga boshqa hech qachon sodir bo'lmagan narsa edi. 1996 yili, Alisher Navoiy nomidagi stadionda, „Neftchi“ bilan „Paxtakor“ oʻrtasida oʻtgan oʻyin oldidan, avtobusimizdagi tartibsizlikdan ikki soatga kechikib qolgan edim. maydonga kelganimda, gol urilayotgan edi, lekin qanchalik yig'laganimni hech kimga ayta olmas edim — mening yuragimda o'sha vaqtda oʻsha qahramonlik istagi allaqachon paydo boʻlgan edi. boshqacha gapirganda, menga aytmadilar lekin oʻsha ikki soatlik kechikishdan keyin, oʻtkan kunlardagina „Neftchi“ tarixida bunday sha’nli kun boʻlishi mumkinligini angladim.2005 yili guruhimiz chempionlikni qoʻlga kiritishi meni qattiq hayajonga solgan edi, ammo Men bilan buni toʻliq his qilish uchun ancha vaqt oʻtishi kerak edi. o'sha davrlarda futbolchilar va muxlislarning orasidagi aloqa boshqa edi — ularni haydab boraverish uchun hech kim iqtisodiyot bilan mashgʻul boʻlgandi, shunchaki oʻz hissiyoti bilan kelardi. men o'zimga shunday deb oʻylardim: „agar menga bunday faxrli vaqtda Messiga oʻzi haydab boraverish mumkin boʻlsa, qani Neftchi xalqining qalbidagi istagiga toʻxtalib koʻraymi?“ deb... lekin vaqt oʻtib koʻrinki, hozirgi postlar aslida oʻsha sodiq orzuning oʻzida nima kam ekanligini koʻrsatib qoʻyayapti.