Orol o'z tarixida xalqning umidlari va intilishlarini ifodalovchi qahramonmi
O‘yin kunida 1995-yilning aprel oyida Turon stadionida tarixiy kechada tomoshabinlar soni rekord darajada, deyarli 30 mingga yaqin bo‘lgan edi. Futbolchilarning har bir pasi, yugurishi uchun maydonning gilidan maydalanib turgan joyi qaqragan, shamollar esa ovozlarni ikki barobar baland qilgan. Lekin meni eng ko‘p hayajonga solgan narsa — u otashinlar edi.
Chunki otashinlar nafaqat g‘alabani nishonlagan, balki O‘zlarning qayerdadir, biz bilmaydigan tilini kuylagandek tuyulgan. Maydondagi har bir futbolchi uchun bu o‘yingina emas, balki xalqning o‘n yillik orzulari, tugallanmagan hikoyalari uchun kurash edi. Va shu zahotiyoq stadiondagi otashinlar alanga oldi-da, olovning ichidan o‘sha vaqtlar jamoamizning „qora perov“si hisoblangan Nurmatovning goliga sarosimaga tushgan muxlislar qatorlarini ko‘rganimda — boshqa hech narsa bunday hisni bermaydi.
Bu g‘alaba nafaqat 3 ochkoni, balki o‘ziga bo‘lgan ishonchni ham keltirgan. 1995-yil shu zahoti tarixga qo‘lga kiritiladigan qahramonlik bilan emas, balki unga erishganlar tomonidan yozilgan qator hikoyalar bilan kirib qoladi. Chunki hayotda ham, futbolda ham — voqealarni esdaliklar tuziladi, raqamlar esa vaqt o‘tishi bilan yuvilib ketadi.
Bu lotereya, futbol emas.
Ana mana, shunday Orolimni yodimga olish kerak. 1995-yil Turonni koʻz oldimda boʻladigan olovlar — bu yerda koʻrsatuv yo‘q, bu bir vatan oldidagi bayram. Otashinlar qoʻygan olovning ichiga o‘zlarini qaratgan muxlislarning koʻzi shunday porlardi-ki, koʻz qorachigʻida guruhdan boshqa hech narsa qolmasdi. 30 ming ovoz birin-ketin „Nurmatov! Nurmatov!“ deya parokanda boʻlganida, maydonda boʻlmagan kishi yoʻq edi — lekin menga shu lahzada boshqa nima koʻz oldimga tushdi: foydasiz kurashning oxirgi nuri o‘rniga, bu g‘alaba jamoaning 20 yillik „yoʻl-yo‘lakay“liklari bilan toʻqnashib, oʻzgarishni boshlab bergan edi.
Qaysi raqamlar? 3 ochko toʻgʻri, lekin bizning gʻalabamizni shunchaki hisobda koʻrsatib boʻlmaydi — oʻsha tunda olovni koʻrganlarning koʻzi oltin boʻlgandek, ular uchun hisoblar hisob emas, xalqning oʻziga qaytganligini his qilish edi. Shunday „qahramon“ boʻlib oʻtgan voqea esdaliklar orqali oʻtadi, raqamlar esa yoʻqolib ketadi.
🔥 1995-yil aprelning o'sha kechasi Turon maydonida olovlar qanday chiroqlar yoqdi shu o'ylab yuraman-ya! 30 ming tomoshabin orasida Nurmatovning goli uchun yuragimni ushlab qoʻyganimni bilasizmi... Yoʻq, yo'q, buni hisob bilan o'lchab boʻlmaydi — oʻshanda xalqning oʻziga qaytishi edi! Olamingizga tushsa, ularning koʻzida guruhdan boshqa hech narsa qolmasdi — boshqa nima kerak edi? Bu g'alaba oʻyin tugashidan oldin paydo boʻlgan qahramonlik hikoyasi edi, shu zahotiyoq!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O‘yin kunining o‘zidayoq Turondagi bayramona olovlarga qaramay, meni hayajonga solgan narsa nimada ediki — shu 30 ming tomoshabin orasida tomoshadan keyingi lahzada bo‘ladigan holat edi. Chunki otashinlar o‘chgandan keyin darhol bir burilish bo‘ldi: Nurmatovning goli bilan o‘yinga mualliflik qilganida, tomoshabinlar orasida juda ko‘p kishi o‘zlari uchun qattiq kurashgan guruhni ko‘rib, yuragini ushlab qolgan. Bu yerda nafaqat raqamlar mavjud, balki hissiyot ham — bir necha daqiqalik sirli portlashdan so‘ng, guruhning o‘ziga qaytishi va umidlarining gullashini ko‘rish mumkin edi.
Va bu haqiqatan ham xalqning o‘n yillik orzularidan bir nuqtasi edi. Chunki g‘alaba siz yutishingiz bilan emas, balki shu vaqtda kimdirning yuragida paydo bo‘lgan yangi umid bilan eslanadi. O‘shanda Turon maydonidagi olovlar boshqa hech narsa bilan solishtirib bo‘lmagan darajada qahramonlik hissi bergan edi.
qayerlardir eshitganman-ya, o'sha 1995-yil haqida ukamdan eshitgan edim, u shunday degan edi: men oʻshanda bolsheviklar stadioni yaqinidagi chorvadorlar bilan suv haydash uchun yer tozalashga ketgan edim, aprel oyida esa qorlar hali jilolab turardi, lezgi kiyganimizni eslayman. kelgach ota-onalarimdan eshitganmiz — o'sha yilning oʻzidayoq Turon yoʻnalishidan shovqinlar eshitilib, barcha xalq gilamga oʻtirib qolgan ekan, maydondagi olovlar shaharning butun osmonini qizillatib yuborgan ekan.
man oʻzim o'sha kechani boʻlmasam-da, aynan o'sha xotiralarimni eshitib haligacha qoʻlingizni koʻtaraman — boshqa nima qahramonlik boʻlishi mumkin? xalqning oʻziga qaytishi birdan qoʻlga kiritilgan ochko emas, balki oʻzining belgisiz yillari ichidagi soʻnggi injiq nur edi, oʻsha nurni koʻrib xalqning koʻzlarida guruhdan boshqa hech narsa qolmadi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
🔥 Jamoamizning shunday qahramonlik voqeasini qayta eshitib, nima bo'lishini bilaman-ku — aprel oyida Turon maydonida o'tgan olovlar shunday bir nurli hikoyani yoqib yuborardiki, 30 ming tomoshabinning ko'zlarini boshqa narsa qamashtirmas edi!
Qaysi yo'ldan oldinga... O'zimizniki? Ha, shu zahotiyoq! 1995-yil — O'rolning o'n yillik maqtovsizliklaridan so'ng birdan "bu yerda hammasi oʻzgarayotgandek" degan umidning o'zi qahramonlik edi. Qandaymi? Otashinlar chirog'ining yorqinligida guruhni ko'rib, xalqning ko'zida nafaqat guruhdan boshqa hech narsa qolmadi — balki bir vaqtning o'zida butun shahar o'sha nurning atrofida yig'ildi.
Bu yerda raqamlar kerak emas — 3 ochko haqorat, chunki o'sha zahoti guruhning o'ziga qaytishi uchun otashinlar yonar edi! Necha ming tomoshabinning ko'zidagi guruhning gullashini ko'rmaguningiz mumkinmi? Bu qahramonlikni hisob bilan o'lchab bo'lmaydi — xalqning o'ziga qaytishi uchun kuylagan tili edi o'sha otashinlar.
🔥 Keling, bu otashinlar... o‘sha qahramonlikning oʻzidan boshqa narsa emas! 30 ming kishi orasida yuragimni ushlab qolgan shu lahza — buni raqam bilan o‘lchab bo‘lmaydi, chunki o‘shanda xalqning oʻziga qaytishi uchun maydon olovga botgan edi! Faqat shu olov bilan guruh o‘zini topdi — boshqa narsa kerak emas edi! 💪🔴
hammasi yaxshi, biroq o'ylab topa olmadingiz, otashinlar bilan guruhning oʻziga qaytishini bir-biriga bogʻlab qoʻysangiz — bir vaqtning oʻzida xalqning oʻziga qaytishini ifodalaydi degan gaplarni eshitaman. yo'q, yo'q, buni qattiq rad etaman.
1995-yil Turon maydonidagi otashinlar shunchaki bayram chirog'i emas edi, oʻsha kechada yonib oʻtgan olovlar xalqning 20 yillik maqtovsizliklarini toʻxtatib, guruhni qahramonlik darajasiga olib chiqdi. Odamlar guruhning oʻziga qaytishini koʻrib, ularning qalblaridagi bayroqni koʻtarib chiqdilar — lekin shuning uchun ham xalqning oʻziga qaytishi guruhning oʻziga qaytishidan avval emas, aynan bir vaqtda boʻlgan.
Shuni tushun: olovlar guruhni qahramon qildi degan gapni qoʻllab-quvvatlaganlarni koʻrganman, lekin xalqning oʻziga qaytishi bundan avval boʻlgan. O'zim Buxoroda o'sganman, o'sha yillarni bilaman — xalqning oʻziga qaytishi guruhning oʻziga qaytishidan oldin boshlangan edi. Guruhni qahramon qilish uchun xalqning oʻziga qaytishi kerak edi, boshqa yoʻl yoʻq.
Boshqacha qilib aytganda: agar guruh xalqning oʻziga qaytishini ifodalagan boʻlsagiz, nima uchun xalq guruhning oʻziga qaytishini ifodalayotgan degan savol tugʻiladi? Bu yerda chalkashuv bor. Otashinlar guruhning oʻzini qahramon qildi, ammo xalqning oʻziga qaytishi xalqning oʻziga qaytishi sifatida qolaversin — boshqa narsani inkor qilishim mumkin emas.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Turon maydonidagi olovlarning eng katta g‘olibi xalqning o‘ziga qaytishi bo‘lganini ko’raman men. 30 ming tomoshabinning ovozlari, qo‘llari balandda — bu nafaqat guruhning o‘ziga qaytishi, balki o‘n yillik kechirganlarni bitta belgisiz yildan chiqarib olish edi. Xalqning ko‘zlarida guruhdan boshqa hech narsa qolmagan o‘sha zahotiyoq — bu qahramonlikka so‘zsiz dalil bo‘ladi. O‘ylayman, o‘shanda guruhning o‘zi ham xalqning orzulariga javob berish uchun paydo bo‘lgan bo‘lardi, aks holda qayerdan kelgan bo‘lsa, shu yerda qolaverardi.
Surxonmuxlisning aytganlari meni oʻylattirdi — xalqning oʻziga qaytishi guruhdan oldin boshlanganmi? Ha, boshlangan bo‘lishi mumkin, lekin o‘sha oqshomni tomoshabinlar o‘rtasida shunday quvonch to‘lqinini ko‘rib, guruhning oʻziga qaytishi uchun hamma narsa mavjud edi. QalbimizdaFaxrning so‘zlariga qo‘shilib, shuni aytaman: xalqning o‘ziga qaytishi guruhning gullashi uchun yoqilgan yorug‘lik edi, lekin guruhning oʻzi — bu yorugʻlikni koʻtargan bayroq.
xG > hissiyot.